Given Heinrich’s conclusion that wo

Given Heinrich’s conclusion that worker error is the major cause of accidents, it is easy to see how companies began to blame employees for having an accident or causing one. Because of this focus, many of the early safety programs concentrated on stopping unsafe behavior through negative consequences[iii]. Of course unions objected to such approaches, as they should. It is also interesting that although Heinrich’s data focused the field of industrial safety on the behavior of employees as the cause of accidents, he was personally more interested in removing obstacles to safety than changing the behaviors that caused accidents, the very thing that unions want in safety.

Following the publication of Heinrich’s book, Industrial Accident Prevention: A Scientific Approach[iv], companies began to take a more systematic approach to analyzing accident data. However, as far as we can tell from the literature, there was nothing behavioral in his “scientific approach.” His interest was in analyzing accident data and not in changing it. This is not to minimize Heinrich’s contribution to the systematic study of safety, but he is not in the lineage of modern behavior-based safety.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กำหนดว่า ข้อผิดพลาดของผู้ปฏิบัติงานเป็นสาเหตุสำคัญของอุบัติเหตุข้อสรุปของไฮน์ริช มันเป็นเรื่องง่ายเพื่อดูวิธีการที่บริษัทเริ่มตำหนิพนักงานมีอุบัติเหตุ หรือสาเหตุหนึ่ง เนื่องจากนี้โฟกัส จำนวนมากของโปรแกรมความปลอดภัยช่วงเข้มข้นในการหยุดพฤติกรรมที่ไม่ปลอดภัยผ่านผลกระทบเชิงลบ [iii] ของสหภาพแรงงาน objected กับแนวทางดังกล่าว เป็นพวกเขาควร ก็น่าสนใจว่า ถึงแม้ว่าข้อมูลของไฮน์ริชเน้นด้านอุตสาหกรรมความปลอดภัยในการทำงานของพนักงานเป็นสาเหตุของอุบัติเหตุ เป็นส่วนตัวความสนใจเอาอุปสรรคด้านความปลอดภัยมากกว่าการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมที่เกิดจากอุบัติเหตุ ในสิ่งที่สหภาพแรงงานต้องการความปลอดภัย ต่อการเผยแพร่หนังสือของไฮน์ริช อุตสาหกรรมการป้องกันอุบัติเหตุ: A วิทยาศาสตร์วิธี [iv], บริษัทเริ่มนำวิธีการเพิ่มเติมระบบวิเคราะห์ข้อมูลอุบัติเหตุ อย่างไรก็ตาม เป็นที่เราจะทราบได้จากวรรณคดี ไม่มีอะไรพฤติกรรมในเขา "ทางวิทยาศาสตร์วิธีการ" สนใจของเขาได้ ในการวิเคราะห์ข้อมูลอุบัติเหตุ และไม่เปลี่ยนแปลง เป็นการย่อส่วนของไฮน์ริชเพื่อศึกษาระบบความปลอดภัย แต่เขาไม่ได้อยู่ในลินเนจของตามลักษณะการทำงานด้านความปลอดภัย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ได้รับการสรุปเฮ็นว่าข้อผิดพลาดของผู้ปฏิบัติงานเป็นสาเหตุสำคัญของการเกิดอุบัติเหตุมันเป็นเรื่องง่ายที่จะเห็นวิธีการที่ บริษัท เริ่มที่จะตำหนิสำหรับการมีพนักงานที่เกิดอุบัติเหตุหรือก่อให้เกิดความเป็นหนึ่ง เพราะโฟกัสนี้หลายโปรแกรมความปลอดภัยในช่วงต้นจดจ่ออยู่กับการหยุดพฤติกรรมที่ไม่ปลอดภัยผ่านผลกระทบเชิงลบ [iii] ของสหภาพแรงงานแน่นอนคัดค้านวิธีการดังกล่าวเท่าที่ควร นอกจากนี้ยังเป็นที่น่าสนใจว่าแม้ข้อมูลเฮ็นเน้นด้านการอุตสาหกรรมความปลอดภัยในการทำงานของพนักงานที่เป็นสาเหตุของการเกิดอุบัติเหตุเขาเป็นบุคคลที่สนใจมากขึ้นในการลบอุปสรรคเพื่อความปลอดภัยกว่าการเปลี่ยนพฤติกรรมที่ก่อให้เกิดอุบัติเหตุสิ่งที่ดีที่สหภาพต้องการ ความปลอดภัย. ต่อไปนี้การตีพิมพ์หนังสือเฮ็นของอุตสาหกรรมการป้องกันอุบัติเหตุ: วิธีการทางวิทยาศาสตร์ [iv], บริษัท เริ่มที่จะใช้วิธีการที่เป็นระบบมากขึ้นในการวิเคราะห์ข้อมูลการเกิดอุบัติเหตุ แต่เท่าที่เราสามารถบอกได้จากวรรณกรรมไม่มีอะไรพฤติกรรมใน "วิธีการทางวิทยาศาสตร์." ความสนใจของเขาอยู่ในการวิเคราะห์ข้อมูลการเกิดอุบัติเหตุและไม่ได้อยู่ในการเปลี่ยนแปลง นี้ไม่ได้เพื่อลดการมีส่วนร่วมของเฮ็นการศึกษาอย่างเป็นระบบของความปลอดภัย แต่เขาไม่ได้อยู่ในสายเลือดของความปลอดภัยพฤติกรรมตามที่ทันสมัย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ให้ข้อสรุปว่าคนงานของไฮน์ริชข้อผิดพลาดที่เป็นสาเหตุหลักของการเกิดอุบัติเหตุ มันเป็นเรื่องง่ายเพื่อดูว่า บริษัท เริ่มโทษพนักงานที่มีอุบัติเหตุหรือสาเหตุหนึ่ง เพราะโฟกัสนี้ หลายโปรแกรมตู้แรกเน้นหยุดพฤติกรรมที่ไม่ปลอดภัยผ่านผลกระทบเชิงลบ [ 3 ] แน่นอนว่าสหภาพคัดค้านแนวทางดังกล่าวเท่าที่ควรก็ยังน่าสนใจ แม้ว่าของไฮน์ริชข้อมูลเน้นด้านความปลอดภัยของอุตสาหกรรมต่อพฤติกรรมของพนักงานที่เป็นสาเหตุของการเกิดอุบัติเหตุ เขาเองสนใจเอาอุปสรรคเพื่อความปลอดภัยกว่าการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมที่เกิดอุบัติเหตุเป็นสิ่งที่สหภาพต้องการในตู้

ต่อไปนี้สิ่งพิมพ์ของหนังสือของไฮน์ริช , การป้องกัน อุบัติเหตุอุตสาหกรรมวิธีการทางวิทยาศาสตร์ [ 4 ] , บริษัท ได้เริ่มใช้วิธีการที่เป็นระบบเพื่อการวิเคราะห์ข้อมูลอุบัติเหตุ แต่เท่าที่เราสามารถบอกได้จากวรรณกรรม ไม่มีพฤติกรรมในแนวทางวิทยาศาสตร์ของเขา " " ความสนใจของเขาในการวิเคราะห์ข้อมูลอุบัติเหตุและไม่มีการเปลี่ยนแปลง นี้ไม่ใช่การลดของไฮน์ริชบริจาคเพื่อศึกษาระบบของความปลอดภัยแต่เขาไม่ได้อยู่ในสายเลือดของพฤติกรรมความปลอดภัย
ทันสมัยตาม