Dietary antioxidants from fruit see

Dietary antioxidants from fruit seem to fill an important beneficial role in improving the antioxidant defenses of the human body against the development of chronic diseases (Hung et al., 2004 and Sun et al., 2002), and the consumption of fruit at each meal has been recommended in order to prevent periods of postprandial oxidative stress (Prior et al., 2007).

The strawberry (Fragaria × ananassa, Duch.) is one of the most commonly consumed berries. Its high nutritional value has long been correlated to the relevant content of antioxidant micronutrients, such as vitamin C and folate, and more recently to the high variety and content of antioxidant polyphenolic constituents, such as flavonoids, hydrolysable and condensed tannins, and phenolic acids ( da Silva Pinto et al., 2010 and Seeram et al., 2006).

Significant increases in plasma total antioxidant capacity (TAC) have already been reported after acute intake of strawberries (Cao et al., 1998 and Prior et al., 2007). In parallel, previous authors observed acute increases of serum urate after consumption of several fruits, explained through a fructose-mediated overproduction of this endogenous compound after fruit consumption (Lotito and Frei, 2004 and Natella et al., 2002). Due to the well-known high reducing and free radical scavenging activities of urate, which alone may contribute to up to 60% of the plasma TAC, the authors ascribed the observed increase in the plasma antioxidant status to the raise of this endogenous metabolite. In contrast, we recently demonstrated that the improvement in the plasma antioxidant status after acute consumption of strawberries was mainly correlated to a significant increase of the vitamin C levels in serum (Tulipani et al., 2009). However, no data following a protracted consumption of the fruits are still available.

In addition, data from in vitro experiments recently revealed that the antioxidant properties of strawberry flavonoids could lie in their localisation in lipoprotein domains and cell membranes, which generally serve as targets for lipid peroxidation, suggesting a protective interaction of flavonoids with lipid bilayers ( Chaudhuri, Banerjee, Basu, Sengupta, & Sengupta, 2007). This mechanism of action could partly explain the in vivo role for strawberry in mitigating fed-state oxidative stressors and in protecting LDL from oxidation ( Burton-Freeman, Linares, Hyson, & Kappagoda, 2010). In addition, the antihaemolitic effects of several dietary flavonoids have already been demonstrated in vitro ( Hapner, Deuster, & Chen, 2010), and the protective role of these compounds against hypotonic oxidative haemolysis seems to depend on their incorporation into the red blood cell membranes by selective bindings with membrane lipids and proteins ( Cesquini et al., 2003, Hapner et al., 2010 and Suwalsky et al., 2007).

However, evidence from acute consumption studies and in vitro experiments does not allow to necessarily translate the observed findings into a potential improvement in the overall antioxidant status in humans, and additional information from protracted strawberry consumption studies are needed ( Henning et al., 2010).

The aim of the present study was thus to assess the in vivo effects of a protracted consumption of strawberries on plasma biomarkers of antioxidant status and on the erythrocyte resistance to oxidative haemolysis, in healthy subjects.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ดูเหมือน เติมมีบทบาทสำคัญที่เป็นประโยชน์ในการปรับปรุงการป้องกันสารต้านอนุมูลอิสระในร่างกายมนุษย์กับการพัฒนาของโรคเรื้อรัง (ฮัง et al., 2004 และซันและ al., 2002) สารต้านอนุมูลอิสระอาหารจากผลไม้ และปริมาณของผลไม้แต่ละมื้อได้รับการแนะนำเพื่อป้องกันเวลาเครียด oxidative postprandial (ก่อน et al., 2007)สตรอเบอร์รี่ (Fragaria × ananassa, Duch.) จะครบมักใช้อย่างใดอย่างหนึ่ง ของคุณค่าทางโภชนาการสูงได้นานถูก correlated กับเนื้อหาเกี่ยวข้องของสารต้านอนุมูลอิสระองค์ประกอบตามโรค วิตามินซีและโฟเลต และเมื่อเร็ว ๆ นี้ เพื่อความหลากหลายสูงและเนื้อหาของสารต้านอนุมูลอิสระ polyphenolic constituents, flavonoids บีบ และ hydrolysable tannins และกรดฟีนอ (da Silva Pinto เอ็ด al., 2010 และ Seeram และ al., 2006)มีการรายงานเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญในพลาสม่ารวมหม่อน (มาตรวัด) หลังจากบริโภคเฉียบพลันของสตรอเบอร์รี่ (Cao et al., 1998 และก่อน et al., 2007) ในแบบขนาน ก่อนหน้านี้ผู้เขียนสังเกตเพิ่มขึ้นเฉียบพลันของ urate เซรั่มหลังจากบริโภคผลไม้ต่าง ๆ อธิบายผ่านการ mediated ฟรักโทส overproduction ของสารประกอบ endogenous หลังจากบริโภคผลไม้ (Lotito และ Frei, 2004 และ Natella และ al., 2002) รู้จักลดสูงและอนุมูลอิสระ scavenging กิจกรรมของ urate ซึ่งเพียงอย่างเดียวอาจนำไปถึง 60% ของพลาสม่ามาตรวัด ผู้เขียน ascribed สถานะพลาสมาต้านอนุมูลอิสระเพิ่มสังเกตการเพิ่มของ metabolite นี้ endogenous ในทางตรงข้าม เราเพิ่งแสดงว่า ปรับปรุงสถานะหลังจากการใช้สตรอเบอร์รี่เฉียบพลันถูกส่วนใหญ่ correlated จะเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญของวิตามินซีต้านอนุมูลอิสระพลาสม่าระดับในซีรั่ม (Tulipani et al., 2009) อย่างไรก็ตาม ไม่มีข้อมูลดังต่อไปนี้ปริมาณการใช้ผลไม้ยืดเยื้อจะยังคงมีนอกจากนี้ ข้อมูลจากการทดลองเพาะเลี้ยงเพิ่งเปิดเผยว่า คุณสมบัติต้านอนุมูลอิสระของสตรอเบอร์รี่ flavonoids สามารถนอนในของสังคมธุรกิจในโดเมนของไลโพโปรตีนและเยื่อหุ้มเซลล์ ซึ่งโดยทั่วไปเป็นเป้าหมายสำหรับไขมัน peroxidation แนะนำการโต้ตอบป้องกันของ flavonoids มีไขมัน bilayers (Chaudhuri, Banerjee, Basu, Sengupta และ Sengupta, 2007) กลไกนี้การดำเนินการบางส่วนสามารถอธิบายบทบาทในสัตว์ทดลองในสตรอเบอร์รี่บรรเทาลด oxidative รัฐเลี้ยง และปกป้อง LDL จากออกซิเดชัน (เบอร์ตันฟรีแมน Linares, Hyson, & Kappagoda, 2010) นอกจากนี้ แล้วมีการแสดงผล antihaemolitic ของ flavonoids หลายกากในหลอด (Hapner, Deuster, & เฉิน 2010), และบทบาทของสารเหล่านี้กับ hypotonic oxidative haemolysis ป้องกันน่าจะ ขึ้นอยู่กับการจดทะเบียนเป็นเยื่อหุ้มเม็ดเลือดแดงโดยใช้รวมกับโครงการเมมเบรนโปรตีน (Cesquini et al., 2003, Hapner et al., 2010 และ Suwalsky et al, 2007)อย่างไรก็ตาม หลักฐานจากการศึกษาปริมาณเฉียบพลันและในหลอดทดลองไม่อนุญาตให้แปลผลการวิจัยไปพัฒนาศักยภาพในสถานะสารต้านอนุมูลอิสระรวมในมนุษย์สังเกตจำเป็น และข้อมูลเพิ่มเติมจากการใช้สตรอเบอร์รี่ยืดเยื้อที่ศึกษามีความจำเป็น (Henning et al., 2010)มีจุดมุ่งหมายของการศึกษาปัจจุบันดังนั้นการประเมินในสัตว์ทดลองผลของปริมาณการใช้สตรอเบอร์รี่ยืดเยื้อ biomarkers พลาสม่าของสถานะสารต้านอนุมูลอิสระ และ การต้านทานของเม็ดเลือดแดงการ oxidative haemolysis ในเรื่องสุขภาพ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สารต้านอนุมูลอิสระอาหารจากผลไม้ดูเหมือนจะเติมเต็มบทบาทประโยชน์สำคัญในการปรับปรุงการป้องกันสารต้านอนุมูลอิสระของร่างกายมนุษย์กับการพัฒนาของโรคเรื้อรัง (Hung, et al., 2004 และ Sun et al., 2002) และการบริโภคของผลไม้ที่กินอาหารแต่ละมื้อ ได้รับการแนะนำเพื่อป้องกันไม่ให้ช่วงเวลาของความเครียด oxidative ภายหลังตอนกลางวัน (ก่อน et al., 2007). สตรอเบอร์รี่ (Fragaria × ananassa ภรรยา.) เป็นหนึ่งในผลเบอร์รี่บริโภคมากที่สุด คุณค่าทางโภชนาการสูงมีมานานแล้วความสัมพันธ์กับเนื้อหาที่เกี่ยวข้องของธาตุอาหารสารต้านอนุมูลอิสระเช่นวิตามินซีและโฟเลต, และอื่น ๆ เมื่อเร็ว ๆ นี้ความหลากหลายสูงและปริมาณของสารโพลีฟีนสารต้านอนุมูลอิสระเช่น flavonoids, แทนนิน hydrolysable และข้นและกรดฟีนอล ( ดาซิลวาม้าลาย et al., 2010 และ Seeram et al., 2006). การเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญในพลาสมาสารต้านอนุมูลอิสระทั้งหมด (TAC) ได้รับรายงานแล้วหลังจากที่การบริโภคเฉียบพลันของสตรอเบอร์รี่ (Cao et al., 1998 และก่อน et al., 2007 ) ในแบบคู่ขนานก่อนหน้านี้ผู้เขียนตั้งข้อสังเกตเพิ่มขึ้นเฉียบพลันของเกลือยูเรตซีรั่มหลังการบริโภคของผลไม้หลายอธิบายผ่านมากเกินไปฟรักโทสพึ่งของสารประกอบภายนอกนี้หลังจากที่การบริโภคผลไม้ (Lotito และ Frei 2004 และ Natella et al., 2002) เนื่องจากสูงที่รู้จักกันดีการลดและกิจกรรมไล่อนุมูลอิสระของเกลือยูเรตซึ่งเพียงอย่างเดียวอาจนำไปสู่การได้ถึง 60% ของพลาสมา TAC ผู้เขียนกำหนดเพิ่มมากขึ้นของสารต้านอนุมูลอิสระสถานะพลาสมาเพื่อยกของ metabolite ภายนอกนี้ ในทางตรงกันข้ามเราเมื่อเร็ว ๆ นี้แสดงให้เห็นว่าการปรับปรุงในสถานะพลาสมาสารต้านอนุมูลอิสระหลังการบริโภคเฉียบพลันของสตรอเบอร์รี่มีความสัมพันธ์ส่วนใหญ่จะเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญของระดับวิตามินซีในซีรั่ม (Tulipani et al., 2009) แต่ไม่มีข้อมูลดังต่อไปนี้การบริโภคยืดเยื้อของผลไม้ที่ยังคงมีอยู่. นอกจากนี้ข้อมูลจากการทดลองในหลอดทดลองเมื่อเร็ว ๆ นี้พบว่าคุณสมบัติต้านอนุมูลอิสระของ flavonoids สตรอเบอร์รี่จะอยู่ในการแปลของพวกเขาในโดเมนไลโปโปรตีนและเยื่อหุ้มเซลล์ซึ่งโดยทั่วไปจะใช้เป็นเป้าหมายในการ เกิด lipid peroxidation บอกปฏิสัมพันธ์ป้องกันของ flavonoids กับ bilayers ไขมัน (Chaudhuri, Banerjee, ซึกุ, กุและ 2007) กลไกของการกระทำนี้เป็นส่วนหนึ่งที่สามารถอธิบายในร่างกายบทบาทสตรอเบอร์รี่ในการบรรเทาความเครียด oxidative เลี้ยงรัฐและในการปกป้อง LDL จากออกซิเดชัน (เบอร์-ฟรีแมน, ลีนาไฮซันและ Kappagoda 2010) นอกจากนี้ผลกระทบ antihaemolitic ของ flavonoids อาหารหลายได้รับการแสดงให้เห็นในหลอดทดลอง (Hapner, Deuster และ Chen, 2010) และบทบาทในการป้องกันของสารเหล่านี้กับเม็ดเลือดแตกออกซิเดชัน hypotonic ดูเหมือนว่าจะขึ้นอยู่กับการรวมตัวของพวกเขาในเยื่อหุ้มเซลล์เม็ดเลือดแดง โดยเลือกผูกกับไขมันและโปรตีนเมมเบรน (Cesquini et al., 2003 Hapner et al., 2010 และ Suwalsky et al., 2007). อย่างไรก็ตามหลักฐานจากการศึกษาการบริโภคเฉียบพลันและการทดลองในหลอดทดลองไม่อนุญาตให้จำเป็นต้องแปลสังเกต ผลการวิจัยที่เป็นที่มีศักยภาพในการปรับปรุงสถานะของสารต้านอนุมูลอิสระโดยรวมในมนุษย์และข้อมูลเพิ่มเติมจากการศึกษาการบริโภคสตรอเบอร์รี่ยืดเยื้อมีความจำเป็น (เฮนนิ่ง et al., 2010). จุดมุ่งหมายของการศึกษาครั้งนี้จึงจะประเมินในร่างกายผลกระทบของการบริโภคยืดเยื้อ สตรอเบอร์รี่ใน biomarkers พลาสม่าสถานะของสารต้านอนุมูลอิสระและความต้านทานของเม็ดเลือดแดงเม็ดเลือดแตกเพื่อออกซิเดชันในอาสาสมัครที่มีสุขภาพดี

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อาหารสารต้านอนุมูลอิสระจากผลไม้ที่ดูเหมือนจะเติมบทบาทเป็นประโยชน์สำคัญในการปรับปรุงการป้องกันสารต้านอนุมูลอิสระของร่างกายมนุษย์กับการพัฒนาของโรคเรื้อรัง ( แขวน et al . , 2004 และ Sun et al . , 2002 ) , และการบริโภคของผลไม้ในแต่ละมื้อที่ได้รับการแนะนำเพื่อป้องกันไม่ให้ระยะเวลาของความเครียด oxidative หลังอาหาร ( ก่อน et al . , 2007 ) .

( fragaria × ananassa สตรอเบอรี่ ,ดุ๊ช . ) เป็นหนึ่งในส่วนใหญ่มักใช้ผลเบอร์รี่ คุณค่าทางโภชนาการสูงมีความสัมพันธ์กับเนื้อหาที่เกี่ยวข้องของสารต้านอนุมูลอิสระ สารอาหารรอง เช่น วิตามินซี และโฟเลต และเมื่อเร็ว ๆนี้มากขึ้นเพื่อความหลากหลายสูงและเนื้อหาของสารต้านอนุมูลอิสระ เช่น ฟลาโวนอยด์ , สารฟีนอล , และ hydrolysable คอนเดนซ์แทนนินและกรดฟีนอล ( ดา ซิลวาปิ่นโต et al . ,2010 และซีราม et al . , 2006 ) .

เพิ่มขึ้นในพลาสมารวมสารต้านอนุมูลอิสระความจุ ( TAC ) ได้รายงานว่า หลังจากบริโภคเฉียบพลันของสตรอเบอร์รี่ ( เคา et al . , 1998 และก่อนที่ et al . , 2007 ) ในแบบคู่ขนาน ก่อนหน้านี้ผู้เขียนสังเกตเพิ่มขึ้นเฉียบพลัน เซรั่ม เกลือยูเรตหลังจากการบริโภคผลไม้หลายอธิบายผ่านฟรักโทส ( overproduction ของสารประกอบภายในนี้หลังจากการบริโภคผลไม้ ( โลตีโต้ และภาพถ่ายปี 2004 และ natella et al . , 2002 ) เนื่องจากเป็นที่สูงและลดอนุมูลอิสระการกิจกรรมของเกลือยูเรตซึ่งคนเดียวอาจจะสร้างได้ถึง 60% ของพลาสม่าแทค ,เขียนดีและเพิ่มขึ้นในพลาสมา สถานะการเพิ่มสารต้านอนุมูลอิสระในอาหารนี้ ในทางตรงกันข้ามเราเมื่อเร็วๆนี้แสดงให้เห็นว่าการปรับปรุงในพลาสมาสถานะหลังจากการบริโภคสารต้านอนุมูลอิสระเฉียบพลันของสตรอเบอร์รี่ส่วนใหญ่มีการเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญของระดับวิตามินในเลือด ( tulipani et al . , 2009 ) อย่างไรก็ตามไม่มีข้อมูลต่อไปนี้การยืดเยื้อของผลไม้ยังใช้ได้

และข้อมูลที่ได้จากการทดลองในหลอดทดลองพบว่า เมื่อเร็วๆ นี้ คุณสมบัติต้านอนุมูลอิสระของสตรอเบอรี่ ฟลาโวนอยด์จะช่วยโกหกในท้องถิ่นและโดเมนของไลโปโปรตีนในเยื่อหุ้มเซลล์ซึ่งโดยทั่วไปใช้เป็นเป้าหมายสำหรับการเกิด lipid peroxidation ,แนะนำการป้องกันของ flavonoids ที่มีไขมันสองชั้น ( chaudhuri เซนคุปตา บาเนอร์จี บาซู , , , &เซนคุปตา , 2007 ) กลไกของการกระทำนี้อาจมีส่วนอธิบายโดยบทบาทรัฐออกซิเดชันความเครียดบรรเทาสตรอเบอร์รี่ในอาหารและในการปกป้อง LDL จากออกซิเดชัน ( เบอร์ตัน ฟรีแมน ลีนา& kappagoda ไฮสัน , , , 2010 ) นอกจากนี้ผล antihaemolitic flavonoids อาหารหลายได้แสดงให้เห็นในหลอดทดลอง ( hapner deuster & , , เฉิน , 2010 ) และ ป้องกัน บทบาทของสารประกอบเหล่านี้กับไฮโพทอนิกออกซิเดชัน haemolysis ดูเหมือนว่าจะขึ้นอยู่กับนิติบุคคลของตนเองเข้าไปในเยื่อหุ้มเม็ดเลือดแดงโดยผูกกับไขมันและโปรตีน ( เลือกแผ่น cesquini et al . , 2003 , hapner et al . ,2010 และ suwalsky et al . , 2007 ) .

อย่างไรก็ตาม หลักฐานจากการศึกษาในหลอดทดลองการบริโภคเฉียบพลันและไม่อนุญาตให้จําเป็นต้องแปลและข้อมูลในการปรับปรุงศักยภาพในสถานะโดยรวมของสารต้านอนุมูลอิสระในร่างกาย และข้อมูลเพิ่มเติมจากการศึกษาการยืดเยื้อเป็นสตรอเบอร์รี่ ( Henning et al . , 2010 ) .

จุดมุ่งหมายของการศึกษานี้จึงเพื่อศึกษาฤทธิ์ในผลของการยืดเยื้อของสตรอเบอร์รี่ในพลาสมาซึ่งสถานภาพของสารต้านอนุมูลอิสระและต้านออกซิเดทีฟ haemolysis เม็ดเลือดแดงในคนสุขภาพดี