Ritual is one of the key concepts i

Ritual is one of the key concepts in the sociology of religion. Emile Durkheim (1965) posited a relationship between ritual behavior and the adherence to social order, putting collective veneration of the sacred at the heart of his theory of social solidarity. Ritual, organized around sacred objects as its focal point and organized into cultic practice, was for Durkheim the fundamental source of the “collective conscience” that provides individuals with meaning and binds them into a community. Participation in rites integrates the individual into a social order both in one’s “day-to-day relationships of life” and in those celebrations of the collective “which bind [one] to the social entity as a whole.” Veneration of an object held to be sacred by a community is a powerful affirmation of collective conscience and a call to obey communally defined morality.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พิธีกรรมเป็นหนึ่งในแนวคิดหลักในสังคมวิทยาของศาสนา Durkheim เอไมล์ (1965) posited ความสัมพันธ์ระหว่างลักษณะพิธีกรรมต่าง ๆ สังคมสั่ง วาง veneration รวมของศักดิ์สิทธิ์ของเขาทฤษฎีเอกภาพทางสังคม พิธีกรรม เป็นสถานศักดิ์สิทธิ์วัตถุเป็นจุดโฟกัส และแบ่งการปฏิบัติ cultic มีแหล่งที่มาพื้นฐานของการ "รวมจิตสำนึก" ที่ช่วยให้บุคคล มีความหมาย และ binds นั้นเป็นชุมชน สำหรับ Durkheim มีส่วนร่วมในพิธีกรรมรวมบุคคลในการสังคมทั้งของ "ประจำวันความสัมพันธ์ของชีวิต" และ ในการเฉลิมฉลองดังกล่าวของกลุ่ม "ที่ผูก [1] กับเอนทิตีที่สังคมโดยรวม"Veneration วัตถุจัดให้ศักดิ์สิทธิ์ โดยชุมชนเป็นการยืนยันประสิทธิภาพของจิตสำนึกรวม และการเรียกฟัง communally กำหนดจริยธรรม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พิธีกรรมเป็นหนึ่งในแนวคิดหลักในสังคมวิทยาของศาสนา เอมิ Durkheim (1965) posited ความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมพิธีกรรมและยึดมั่นในการจัดระเบียบสังคมวางเลื่อมใสรวมของศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นหัวใจของทฤษฎีของเขาความเป็นปึกแผ่นทางสังคม พิธีกรรมจัดรอบวัตถุมงคลเป็นจุดโฟกัสและจัดในการปฏิบัติเกี่ยวกับศาสนา, เป็น Durkheim แหล่งพื้นฐานของ "จิตสำนึกส่วนรวม" ที่ให้บุคคลที่มีความหมายและผูกพวกเขาเข้ามาในชุมชน มีส่วนร่วมในพิธีกรรมรวมบุคคลที่เข้ามาในการจัดระเบียบสังคมทั้งใน "ความสัมพันธ์แบบวันต่อวันของชีวิต" ของคนและในการเฉลิมฉลองของกลุ่ม "ซึ่งผูก [หนึ่ง] เพื่อกิจการทางสังคมโดยรวม." ความเลื่อมใสของวัตถุที่จัดขึ้น จะเป็นที่ศักดิ์สิทธิ์โดยชุมชนคือการยืนยันที่มีประสิทธิภาพของจิตสำนึกส่วนรวมและการเรียกร้องให้ปฏิบัติตามคุณธรรมที่กำหนดไว้ communally

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พิธีกรรมเป็นหนึ่งในแนวคิดหลักในสังคมวิทยาศาสนา มิล เดอร์ไคม์ ( 1965 ) มุมมองความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมพิธีกรรมและการจัดระเบียบสังคม การเคารพส่วนรวมของศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นหัวใจของทฤษฎีของเขาของความเป็นปึกแผ่นทางสังคม พิธี จัดรอบวัตถุมงคลเป็นจุดโฟกัสของการจัด cultic และปฏิบัติ ,ให้เดิร์กไฮม์เบื้องต้นแหล่งที่มาของ " กลุ่มบุคคลที่มีจิตสำนึก " ที่ให้ความหมายและผูกไว้ในชุมชน การมีส่วนร่วมในพิธีกรรมรวมบุคคลในสังคม เพื่อหนึ่ง " วันต่อวันทั้งในความสัมพันธ์ของชีวิต " และในการเฉลิมฉลองของกลุ่ม " ซึ่งผูก [ 1 ] เพื่อกิจการของสังคมโดยรวม" ความเลื่อมใสของวัตถุที่จะจัดขึ้นที่ศักดิ์สิทธิ์ โดยชุมชนเป็นพลังบวกร่วมของมโนธรรม และเรียกร้องให้เชื่อฟัง communally กำหนดจริยธรรม