The Lord let out a warcry as if it

The Lord let out a warcry as if it would not let any of them go. Shin put himself on guard as he felt the physical weight from the volume of the voice, while Yuzuha shrank its body, Wilhelm was forced to his knees, and Rashia covered her ears while crouching down.

“That roar, damn, it won’t let us get away huh?”

“No, it’s different. Look at the surroundings!”

Almost at the same time Shin raised his voice, white bones thrusted out, one after another, from the ground.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พระเจ้าให้ออก warcry ว่ามันจะไม่ปล่อยให้ใด ๆ ของพวกเขาไป ชินใส่ตัวเองในยามเขารู้สึกว่าน้ำหนักจริงจากระดับเสียงของเสียง ในขณะที่ Yuzuha shrank ร่างกาย วิลเฮล์มถูกบังคับให้หัวเข่าของเขา และ Rashia ครอบคลุมหูของเธอขณะ crouching ลง"เสียงที่คำราม เหี้ย มันจะไม่ให้เราได้รับฮะ""ไม่มี ได้แตกต่างกัน ดูสภาพแวดล้อม"เกือบพร้อมกัน ชินยกเขาเสียง thrusted กระดูกสีขาวหนึ่ง จากพื้นดิน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พระเจ้าให้ออก warcry ราวกับว่ามันจะไม่ให้การใด ๆ ของพวกเขาไป ชินทำให้ตัวเองในยามที่เขารู้สึกว่าน้ำหนักทางกายภาพจากปริมาณของเสียงในขณะที่ Yuzuha หดตัววิลเฮล์ถูกบังคับให้หัวเข่าของเขาและ Rashia ปกคลุมหูของเธอในขณะที่หมอบลง. "เสียงคำรามที่ด่าก็จะไม่ ให้เราได้รับไปฮะ? " "ไม่มันแตกต่างกัน ดูสภาพแวดล้อมที่ " เกือบจะในเวลาเดียวกันชินยกเสียงของเขากระดูกสีขาว thrusted ออกหนึ่งหลังจากที่อื่นมาจากพื้นดิน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พระเจ้าให้เราออก warcry ราวกับจะไม่ปล่อยให้พวกเขาไป ชินใส่ตัวเองในยามที่เขารู้สึกน้ำหนักทางกายภาพจากระดับความดังของเสียง ในขณะที่ yuzuha หดตัว วิลถูกบังคับให้คุกเข่าลง และ rashia ปิดหูเธอในขณะที่คุกเข่าลง

" คำรามสิ มันไม่ยอมให้เราออกไปเหรอ ? "

" ไม่ มันต่างกัน มองรอบๆ "

เกือบเวลาเดียวกันที่ชินขึ้นเสียง กระดูกสีขาว thrusted ออกทีละตัว จากพื้นดิน