John Marshall (September 24, 1755 –

John Marshall (September 24, 1755 – July 6, 1835) was the fourth Chief Justice of the Supreme Court of the United States (1801–1835). His court opinions helped lay the basis for United States constitutional law and made the Supreme Court of the United States a coequal branch of government along with the legislative and executive branches. Previously, Marshall had been a leader of the Federalist Party in Virginia and served in the United States House of Representatives from 1799 to 1800. He was Secretary of State under President John Adams from 1800 to 1801.

The longest-serving Chief Justice and the fourth longest-serving justice in U.S. Supreme Court history, Marshall dominated the Court for over three decades and played a significant role in the development of the American legal system. Most notably, he reinforced the principle that federal courts are obligated to exercise judicial review, by disregarding purported laws if they violate the Constitution. Thus, Marshall cemented the position of the American judiciary as an independent and influential branch of government. Furthermore, Marshall's court made several important decisions relating to federalism, affecting the balance of power between the federal government and the states during the early years of the republic. In particular, he repeatedly confirmed the supremacy of federal law over state law, and supported an expansive reading of the enumerated powers.

Some of his decisions were unpopular. Nevertheless, Marshall built up the third branch of the federal government, and augmented federal power in the name of the Constitution, and the rule of law.[3] Marshall, along with Daniel Webster (who argued some of the cases), was the leading Federalist of the day, pursuing Federalist Party approaches to build a stronger federal government over the opposition of the Jeffersonian Republicans, who wanted stronger state governments.[4]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

จอห์นมาร์แชล (24 กันยายน 1755-6 กรกฎาคม ปีค.ศ. 1835) เป็นประธานศาล 4 ศาลฎีกาของสหรัฐอเมริกา (1801 – ปีค.ศ. 1835) ความคิดเห็นของเขาศาลช่วยวางพื้นฐานของกฎหมายรัฐธรรมนูญของสหรัฐอเมริกา และทำศาลฎีกาของสหรัฐอเมริกาสาขา coequal ของรัฐบาลพร้อมกับสาขาผู้บริหาร และสภา ก่อนหน้านี้ มาร์แชลล์ได้ถูกผู้นำพรรค Federalist ในเวอร์จิเนีย และเสิร์ฟในสหรัฐอเมริการาษฎรจาก 1799 ไป 1800 เขาถูกเสนาบดีภายใต้ประธานาธิบดีจอห์น Adams จาก 1800 การ 1801ประธานศาลสูงให้บริการและความยุติธรรมที่ให้บริการสี่ในประวัติศาสตร์สหรัฐอเมริกาศาลฎีกา มาร์แชลล์ครอบงำศาลสำหรับสามทศวรรษ และบทบาทสำคัญในการพัฒนาระบบกฎหมายอเมริกัน สุดยวด เขาเสริมหลักการศาลของรัฐบาลกลางจะยุติธรรมทบทวน การออกกำลังกาย ด้วยโดยเจตนากฎหมายถ้าจะละเมิดรัฐธรรมนูญ ดังนั้น มาร์แชลคาร์ตำแหน่งของตุลาการอเมริกันเป็นสาขาอิสระ และมีอิทธิพลของรัฐบาล นอกจากนี้ ศาลของมาร์แชลทำการตัดสินใจสำคัญต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับระบอบสหพันธรัฐ ผลกระทบต่อดุลอำนาจระหว่างรัฐบาลกลางและอเมริกาในช่วงปีแรก ๆ ของสาธารณรัฐ โดยเฉพาะ เขาซ้ำยืนยันมไหศวรรย์ของกฎหมายเหนือกฎหมาย และสนับสนุนการอ่านระบุอำนาจกว้างขวางเขาตัดสินใจบางอย่างถูกกฏหมาย อย่างไรก็ตาม มาร์แชลล์สร้างขึ้นสาขาที่สามของรัฐบาล และออกเมนต์อำนาจของรัฐบาลกลางในรัฐธรรมนูญ และกฎของกฎหมาย[3] มาร์แชลล์ กับเว็บสเตอร์ Daniel (ที่โต้เถียงบางกรณี), มีการนำ Federalist วัน ใฝ่หาวิธีสร้างรัฐบาลแข็งแกร่งมากกว่าฝ่ายค้านของ Republicans แนวเจฟเฟอร์สัน พรรค Federalist ที่ต้องแข็งแกร่งรัฐบาลรัฐ[4]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

จอห์นมาร์แชล (24 กันยายน 1755 - 6 กรกฎาคม 1835) เป็นหัวหน้าผู้พิพากษาที่สี่ของศาลฎีกาแห่งสหรัฐอเมริกา (1801-1835) ความเห็นของศาลช่วยวางพื้นฐานสำหรับสหรัฐอเมริกากฎหมายรัฐธรรมนูญและทำให้ศาลฎีกาของประเทศสหรัฐอเมริกาสาขา coequal ของรัฐบาลพร้อมกับสาขาบริหารและนิติบัญญัติ ก่อนหน้านี้มาร์แชลล์ได้รับการเป็นผู้นำของโชคดีปาร์ตี้ในรัฐเวอร์จิเนียและทำหน้าที่ในประเทศสหรัฐอเมริกาของสภาผู้แทนราษฎรจาก 1799 ถึง 1800 เขาเป็นเลขานุการของรัฐภายใต้ประธานาธิบดีจอห์นอดัมส์ 1800-1801 ยุติธรรมนานที่สุดประธานและสี่ ที่ยาวที่สุดให้บริการความยุติธรรมในประวัติศาสตร์ของศาลฎีกาสหรัฐมาร์แชลล์ครอบงำศาลมานานกว่าสามทศวรรษที่ผ่านมาและมีบทบาทสำคัญในการพัฒนาของระบบกฎหมายอเมริกัน ส่วนใหญ่ยวดเขาเสริมหลักการที่ว่าศาลรัฐบาลกลางมีหน้าที่ในการออกกำลังกายทบทวนการพิจารณาคดีโดยไม่คำนึงถึงกฎหมายที่อ้างว่าถ้าพวกเขาละเมิดรัฐธรรมนูญ ดังนั้นมาร์แชลล์ยึดตำแหน่งของตุลาการอเมริกันเป็นสาขาที่เป็นอิสระและมีอิทธิพลของรัฐบาล นอกจากนี้ศาลมาร์แชลล์ตัดสินใจที่สำคัญหลายอย่างที่เกี่ยวข้องกับสหพันธ์มีผลกระทบต่อความสมดุลของอำนาจระหว่างรัฐบาลกลางและรัฐในช่วงปีแรกของสาธารณรัฐ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเขาซ้ำแล้วซ้ำอีกได้รับการยืนยันที่สุดของกฎหมายของรัฐบาลกลางกว่ากฎหมายของรัฐและการสนับสนุนการอ่านการขยายตัวของผู้มีอำนาจที่ระบุบางส่วนของการตัดสินใจของเขาเป็นที่นิยม อย่างไรก็ตามมาร์แชลล์สร้างขึ้นในสาขาที่สามของรัฐบาลกลางและเพิ่มอำนาจของรัฐบาลกลางในนามของรัฐธรรมนูญและการปกครองด้วยกฎหมาย [3]. มาร์แชลล์พร้อมกับแดเนียลเว็บสเตอร์ (ซึ่งเป็นที่ถกเถียงกันบางกรณี) เป็น นำโชคของวันที่ใฝ่หาแนวทางโชคดีปาร์ตี้ที่จะสร้างรัฐบาลที่แข็งแกร่งเหนือความขัดแย้งของพรรคเดโมแครีพับลิกันที่ต้องการรัฐบาลของรัฐมากขึ้น. [4]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

จอห์นมาร์แชล ( กันยายน 24 , 1175 – 6 กรกฎาคม 1835 ) คือหัวหน้าผู้พิพากษาที่สี่ของศาลฎีกาแห่งสหรัฐอเมริกา ( ค.ศ. 1801 – 1835 ) ความคิดเห็นที่ศาลของเขาช่วยวางพื้นฐานสำหรับสหรัฐอเมริกากฎหมายรัฐธรรมนูญและให้ศาลฎีกาแห่งสหรัฐอเมริกาสาขาของรัฐบาลเท่ากันพร้อมกับสาขานิติบัญญัติและบริหาร ก่อนหน้านี้มาร์แชลได้เป็นผู้นำของพรรคโชคดีในเวอร์จิเนียและทำหน้าที่ในสภาผู้แทนราษฎรแห่งสหรัฐอเมริกาจาก 1651 ถึง 1800 . เขาเป็นเลขานุการของรัฐภายใต้ประธานาธิบดีจอห์นแอดัมส์จาก 1800 ถึง 2344

ที่ให้ผู้พิพากษาและที่สี่ในประวัติศาสตร์ที่ยาวที่สุดที่ให้บริการความยุติธรรมศาลฎีกาสหรัฐอเมริกามาร์แชลครอบงำศาลมานานกว่าสามทศวรรษ และมีบทบาทในการพัฒนาระบบกฎหมายอเมริกัน โดยเฉพาะ เขาเสริมหลักการว่า ศาลมีหน้าที่ต้องฝึกทบทวนการพิจารณาคดี โดยอ้างว่าไม่เคารพกฎหมาย หากพวกเขาละเมิดรัฐธรรมนูญ ดังนั้นมาร์แชล ยึดตำแหน่งตุลาการอเมริกันเป็นอิสระและมีอิทธิพลสาขาของรัฐบาล นอกจากนี้ มาร์แชล ศาล ทำหลายที่สำคัญการตัดสินใจเกี่ยวกับสหพันธ์ที่มีผลต่อความสมดุลของอำนาจระหว่างรัฐบาลกลางและรัฐในช่วงปีแรกของสาธารณรัฐ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเขาซ้ำยืนยันสูงสุดของกฎหมายของรัฐบาลกลางกว่ากฎหมายของรัฐ และสนับสนุนการอ่านที่กว้างขวางของพลังแจกแจง

บางส่วนของการตัดสินใจของเขาก็ไม่เป็นที่นิยม อย่างไรก็ตาม มาร์แชล สร้างสาขาที่สามของรัฐและรัฐบาลกลาง , เติมพลัง ในนามของรัฐธรรมนูญและกฎของกฎหมาย [ 3 ] มาร์แชล พร้อมกับแดเนียลเว็บสเตอร์ ( ใครเถียงบางกรณี )เป็นโชคดีของชั้นนำของวัน ติดตามแนวทางพรรคโชคดีในการสร้างอนาคตที่แข็งแกร่งรัฐบาลมากกว่าฝ่ายค้านของเจฟเฟอร์โซเนี่ยนรีพับลิกัน ใครอยากแข็งแกร่งรัฐบาล [ 5 ]