Thailand is important an agricultur

Thailand is important an agriculture-based country, of which 47% of the total area are engaged in the agricultural sector. Main crops are rice, rubber, cassava, sugarcane, maize and oil palm. Livestock and poultry are also important parts of farming (OAE, 2013). A large proportion of population derives their livelihood and income from agriculture sector. With a favorable climate and soil conditions permit the cultivation of a wide range of crops not only tropical varieties but also many originating in semitropical and temperate zones, the country has become the world’s leader of rice and Para rubber exporters (The Customs Department, 2015). Meanwhile, the agriculture sector of Thailand has been transforming from a labor farming activity into a more commercial food industry for both export and domestic consumption. This transition is evident from the fact that only 37% of the country’s labor force are presently employed in agriculture (OAE, 2012), compared to about 70% in 1980 (ODI, 2011).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ประเทศไทยมีความสำคัญการเกษตรตามประเทศ ซึ่งหมั้น 47% ของพื้นที่ทั้งหมดในภาคการเกษตร พืชหลักคือ ข้าว ยาง มันสำปะหลัง อ้อย ข้าวโพด และปาล์มน้ำมัน ปศุสัตว์และสัตว์ปีกได้ยังส่วนสำคัญของการเกษตร (บริษัทยูนิ 2013) สัดส่วนใหญ่ของประชากรมาดำรงชีวิตของพวกเขาและรายได้จากภาคเกษตร ด้วยสภาพอากาศและดินเงื่อนไขอนุญาตขยายเพาะปลูกหลากหลายไม่เพียงแต่สายพันธุ์เขตร้อนแต่ยัง หลายเกิดในเขต semitropical และแจ่ม ประเทศได้กลายเป็น ผู้นำของโลกของข้าวและผู้ส่งออกยาง (ที่กรมศุลกากร 2015) ในขณะเดียวกัน ภาคการเกษตรของไทยมีการเปลี่ยนจากแรงงานการเกษตรกิจกรรมเป็นแบบอุตสาหกรรมอาหารเชิงพาณิชย์มากขึ้นสำหรับการส่งออกและบริโภคภายในประเทศ ช่วงการเปลี่ยนภาพนี้จะเห็นได้จากความจริงที่ว่า เพียง 37% ของกำลังแรงงานของประเทศปัจจุบันพนักงานในเกษตร (บริษัทยูนิ 2012), เมื่อเทียบกับประมาณ 70% ในปี 1980 จาก 2011)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ประเทศไทยเป็นประเทศที่มีความสำคัญทางการเกษตรตามที่ 47% ของพื้นที่ทั้งหมดที่มีส่วนร่วมในภาคเกษตร พืชหลักคือข้าวยางพารามันสำปะหลังอ้อยข้าวโพดและปาล์มน้ำมัน ปศุสัตว์และสัตว์ปีกนอกจากนี้ยังมีส่วนที่สำคัญของการทำการเกษตร (สศก 2013) ส่วนใหญ่ของประชากรมาทำมาหากินและรายได้จากภาคเกษตรของพวกเขา ด้วยสภาพภูมิอากาศที่ดีและสภาพดินอนุญาตให้มีการเพาะปลูกของความหลากหลายของพืชไม่ได้พันธุ์เขตร้อนเท่านั้น แต่ยังมีอีกหลายที่มีต้นกำเนิดในเขต semitropical และเย็นซึ่งเป็นประเทศที่ได้กลายเป็นผู้นำในโลกของข้าวและยางพาราส่งออกยาง (กรมศุลกากรในปี 2015) . ในขณะที่ภาคเกษตรของไทยได้รับการเปลี่ยนจากแรงงานกิจกรรมการเกษตรเป็นอุตสาหกรรมอาหารเชิงพาณิชย์มากขึ้นทั้งการส่งออกและการบริโภคภายในประเทศ การเปลี่ยนแปลงนี้จะเห็นได้จากความเป็นจริงว่ามีเพียง 37% ของกำลังแรงงานของประเทศในปัจจุบันมีการจ้างงานในภาคการเกษตร (สศก 2012) เมื่อเทียบกับ 70% ในปี 1980 (ODI 2011)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ประเทศไทยเป็นประเทศเกษตร ยึด ที่ 47 % ของพื้นที่ทั้งหมด มีการว่าจ้างในภาคเกษตร พืชหลักคือ ข้าว ยางพารา มันสำปะหลัง อ้อย ข้าวโพด และปาล์มน้ำมัน ปศุสัตว์และสัตว์ปีกเป็นส่วนสำคัญของการเกษตร ( สศก. , 2013 ) สัดส่วนขนาดใหญ่ของประชากรที่มาของความเป็นอยู่และรายได้จากภาคการเกษตรกับบรรยากาศที่ดีและสภาพดินให้ปลูกหลากหลายของพืชเขตร้อนนานาพันธุ์ที่ไม่เพียง แต่ยังมีหลายที่เกิดในเขตกึ่งโซนร้อนและเขตอบอุ่น ประเทศไทยได้กลายเป็นผู้นำของโลก และส่งออกข้าว ยางพารา ( กรมศุลกากร , 2015 ) ในขณะเดียวกันส่วนภาคการเกษตรของประเทศไทยได้เปลี่ยนจากแรงงานเกษตร กิจกรรมในอุตสาหกรรมอาหารทางการค้ามากขึ้นทั้งการส่งออกและการบริโภคภายในประเทศ การเปลี่ยนแปลงนี้จะเห็นได้จากความจริงที่ว่ามีเพียง 37% ของแรงงานของประเทศที่เป็นปัจจุบันที่ใช้ในการเกษตร ( สศก. , 2012 ) , เมื่อเทียบกับประมาณ 70% ในปี 1980 ( ODI , 2011 )