A field trial with Sicilian lemon o

A field trial with Sicilian lemon on Volkameriana rootstock was carried out, during 7 years, in a sandy and low fertility oxisol in the State of São Paulo, Brazil, in order to determine quantitative relationships of lemon yield and fruit quality with NPK fertilization. The experiment was set up in an incomplete factorial design of the (1/2) 43 type, summing up 32 treatments, with yearly rates of N (30, 100, 170, and 240 kg ha−1), P (9, 27, 62 and 79.0 kg ha−1), and K (24, 91, 158, and 225 kg ha−1), split in three applications from early spring to late summer. Mathematical models of the type Y=b0+b11N+b12N2+b21P+b22P2+b31K+b32K2+b12NP+b13NK+b23PK were adjusted to selected variables related to fruit yield and quality, soil, and leaf analyses. The maximum fruit yield, averaged over six harvests, was reached with the rates calculated with the response curve as N=220 kg ha−1, P=20 kg ha−1 and K=310 kg ha−1. For K the optimum rate was much higher than the highest rate applied. The effects of nitrogen and potassium on fruit yield were, respectively, quadratic and linear. The response of lemon to phosphorus, in the first 4 years was linear up to the highest P rate applied, which increased the average yield over 15%. In the fifth year, there was no response to P and in the sixth year, a negative response was observed. These results might be related to P accumulation in the top layer of soil, mainly for the highest rates of P, as shown by the results of soil testing within the years. Leaf analyses for N, P and K, related with maximum yield, were respectively, 15–18, 1.8–2.2 and 15–20 g kg−1, for samples taken from fruit bearing terminals. Fruit quality characteristics were affected by nutrient rates only after the second year of fertilizer application. Phosphorus and potassium were the most effective nutrients to increase fruit size. Negative effects of N and K were observed on the essential oil content of fruits, whereas P promoted a positive trend. The effect of P application on oil concentration was closely related to its effect on peel thickness.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ทดลองฟิลด์กับเลมอนซิซิลีใน Volkameriana rootstock ถูกดำเนินการ ในช่วง 7 ปี oxisol ความอุดมสมบูรณ์ต่ำ และทรายในรัฐเซาเปาลู บราซิล เพื่อกำหนดความสัมพันธ์เชิงปริมาณคุณภาพผลไม้และผลผลิตของมะนาวมี NPK ปฏิสนธิ ทดลองถูกตั้งค่าในแบบแฟกไม่สมบูรณ์ชนิด 43 (1/2) รวมค่ารักษา 32 ราคาประจำปีของ N (30, 100, 170 และ ha−1 กิโลกรัม 240), P (9, 27, 62 และ 79.0 กก. ha−1), และ K (24, 91, 158 และ 225 กก. ha−1), แบ่งโปรแกรมประยุกต์สามจากฤดูใบไม้ผลิช่วงต้นกับช่วงปลายฤดูร้อน แบบจำลองทางคณิตศาสตร์ชนิด Y = b0 + b11N + b12N2 + b21P + b22P2 + b31K + b32K2 + b12NP + b13NK + b23PK ได้ปรับปรุงการเลือกตัวแปรที่เกี่ยวข้องกับผลไม้ผลผลิต และคุณภาพ ดิน และวิเคราะห์ใบงาน ผลตอบแทนสูงสุดผลไม้ averaged ผ่าน harvests หก ครบราคาคำนวณเส้นโค้งตอบ ha−1 N = 220 กก. ha−1 P = 20 กิโลกรัม และ K = 310 กิโลกรัม ha−1 อัตราเหมาะสมคือไม่สูงกว่าอัตราสูงสุดที่ใช้สำหรับ K ผลของไนโตรเจนและโพแทสเซียมในผลไม้ผลผลิตได้ ตามลำดับ กำลังสอง และเส้น การตอบสนองของเลมอนกับฟอสฟอรัส ในปีแรก 4 เส้นถึงอัตราสูงสุด P ใช้ ซึ่งเพิ่มขึ้นเฉลี่ย 15% ได้ ในปีที่ห้า มีไม่ตอบสนองต่อ P และได้สังเกตการตอบสนองเป็นค่าลบในปี ผลลัพธ์เหล่านี้อาจเกี่ยวข้องกับ P สะสมในชั้นบนของดิน ส่วนใหญ่ในราคาสูงสุดของ P แสดงผลลัพธ์ของดินทดสอบภายในปี วิเคราะห์ใบ N, P และ K ที่เกี่ยวข้องกับผลตอบแทนสูงสุด ถูกตามลำดับ 15 – 18, 1.8 – 2.2 และ 15-20 g kg−1 สำหรับตัวอย่างที่นำมาจากผลไม้ที่เทอร์มินัลแบริ่ง ลักษณะคุณภาพของผลไม้ได้รับผลกระทบ โดยราคาธาตุอาหารหลังจากใส่ปุ๋ยปีที่สอง ฟอสฟอรัสและโพแทสเซียมได้สารอาหารที่มีประสิทธิภาพสูงสุดเพื่อเพิ่มขนาดของผลไม้ ผลกระทบเชิงลบของ N และ K ได้สังเกตเนื้อหาน้ำมันผลไม้ ในขณะที่การ P ส่งเสริมแนวโน้มเป็นบวก ผลของแอพลิเคชันของ P ในความเข้มข้นของน้ำมันที่สัมพันธ์กับผลของความหนาเปลือก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การทดลองภาคสนามกับมะนาวซิซิลี Volkameriana ต้นต​​อได้รับการดำเนินการในช่วง 7 ปีที่ผ่านมาในความอุดมสมบูรณ์ของดินออกซิโซลทรายและต่ำในรัฐเซาเปาโลประเทศบราซิลเพื่อกำหนดความสัมพันธ์เชิงปริมาณของผลผลิตที่มีคุณภาพมะนาวและผลไม้ที่มีการปฏิสนธิ NPK การทดลองที่ได้รับการจัดตั้งขึ้นในรูปแบบปัจจัยที่ไม่สมบูรณ์ของ (1/2) 43 ชนิดข้อสรุปถึง 32 รักษาที่มีอัตรารายปีของ N (30, 100, 170, และ 240 กิโลกรัมต่อเฮกตาร์-1), P (9, 27 , 62 และ 79.0 กิโลกรัมต่อเฮกตาร์-1) และ K (24, 91, 158, และ 225 กิโลกรัมต่อเฮกตาร์-1), แยกในสามการใช้งานจากต้นฤดูใบไม้ผลิที่จะช่วงปลายฤดูร้อน แบบจำลองทางคณิตศาสตร์ของชนิด Y = b0 + b11N b12N2 + + + b21P b22P2 b31K + + + b32K2 b12NP + b13NK + b23PK มีการปรับตัวแปรที่เลือกที่เกี่ยวข้องกับผลผลิตและคุณภาพของดินและการวิเคราะห์ใบ ผลผลิตสูงสุดเฉลี่ยเกินหกเก็บเกี่ยว, ก็มาถึงที่มีอัตราการคำนวณกับเส้นโค้งการตอบสนองเป็นจำนวน = 220 กิโลกรัมต่อเฮกตาร์-1, P = 20 กิโลกรัมต่อเฮกตาร์-1 และ K = 310 กิโลกรัมต่อเฮกตาร์-1 สำหรับ K อัตราที่เหมาะสมสูงกว่าอัตราที่สูงที่สุดมาใช้ ผลกระทบของไนโตรเจนและโพแทสเซียมต่อผลผลิตผลไม้ได้ตามลำดับกำลังสองและเชิงเส้น การตอบสนองของมะนาวฟอสฟอรัสใน 4 ปีแรกได้รับการเชิงเส้นขึ้นอยู่กับอัตรา P สูงสุดใช้ที่เพิ่มขึ้นผลผลิตเฉลี่ยกว่า 15% ในปีที่ห้ามีการตอบสนองต่อ P และในปีที่หกที่ไม่มีการตอบสนองเชิงลบเป็นที่สังเกต ผลลัพธ์เหล่านี้อาจจะเกี่ยวข้องกับการสะสม P ในชั้นบนของดินส่วนใหญ่เป็นอัตราสูงสุดของ P ที่แสดงโดยผลการทดสอบดินภายในปีที่ผ่านมา ใบวิเคราะห์ไนโตรเจนฟอสฟอรัสและโพแทสเซียมที่เกี่ยวข้องกับผลผลิตสูงสุดตามลําดับ, 15-18, 15-20 และ 1.8-2.2 กรัมต่อกิโลกรัม-1 สำหรับตัวอย่างที่นำมาจากขั้วแบกผลไม้ ลักษณะคุณภาพผลไม้ที่ได้รับผลกระทบจากอัตราสารอาหารเท่านั้นหลังจากปีที่สองของการใส่ปุ๋ย ฟอสฟอรัสและโพแทสเซียมเป็นสารอาหารที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดเพื่อเพิ่มขนาดผลไม้ ผลกระทบของ n และ K ถูกตั้งข้อสังเกตเกี่ยวกับปริมาณน้ำมันที่สำคัญของผลไม้ในขณะที่ P เลื่อนแนวโน้มในเชิงบวก ผลกระทบของการประยุกต์ใช้ P กับความเข้มข้นของน้ำมันมีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับผลกระทบต่อความหนาของเปลือก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การทดลองภาคสนามกับมะนาวบนต้นตอ volkameriana ซิซิลีได้ดำเนินการในช่วง 7 ปี ในทรายและอ ซิซอลความอุดมสมบูรณ์ต่ำในรัฐเซาเปาลู , บราซิล , เพื่อตรวจสอบความสัมพันธ์เชิงปริมาณและคุณภาพของผลผลิต มะนาว ผลไม้ที่มีโพแทสเซี่ยม . ทดลองตั้งในที่ไม่สมบูรณ์ ซึ่งการออกแบบของ ( 1 / 2 ) 43 ชนิด รวมแล้ว 32 , การรักษาด้วยอัตรารายปีของ N ( 30 , 100 , 170 , 240 กิโลกรัม ฮา − 1 ) P ( , 9 , 27 , และ 79.0 กกฮา− 1 ) และ K ( 24 , 91 , 158 และ 225 กิโลกรัม ฮา − 1 ) แยกเป็นสามโปรแกรมจากฤดูใบไม้ผลิถึงปลายฤดูร้อน แบบจำลองทางคณิตศาสตร์ของประเภท Y = B0 b11n b12n2 b21p b22p2 b31k b32k2 b12np b13nk b23pk ถูกปรับให้เลือกตัวแปรที่เกี่ยวข้องกับผลผลิตและคุณภาพดินและวิเคราะห์ใบผลผลิตผลไม้สูงสุด เฉลี่ยกว่า 6 ครั้ง คือถึงมีอัตราการคํานวณด้วยเส้นโค้งการตอบสนองเป็น n = 220 กก. ฮา− 1 , − 1 = 20 กก ฮาและ k = 310 กก. ฮา− 1 ค่า K ที่เหมาะสมในอัตราสูงกว่าอัตราสูงสุดที่ใช้ อิทธิพลของไนโตรเจน และโพแทสเซียมต่อผล ตามลำดับ และกำลังสองเชิงเส้น การตอบสนองของมะนาวกับฟอสฟอรัสใน 4 ปีแรกเป็นเส้นตรงไปสูงสุดอัตราที่ใช้ ซึ่งจะช่วยเพิ่มผลผลิตเฉลี่ยกว่า 15 % ในห้าปี ไม่มีการตอบสนองต่อ และในปีที่หก การตอบสนองเชิงลบมากนัก ผลลัพธ์เหล่านี้อาจจะเกี่ยวข้องกับ P ที่สะสมในชั้นบนของดินส่วนใหญ่ให้อัตราสูงสุดของพี ดังจะเห็นได้จากผลการทดสอบดินภายในปีสำหรับใบวิเคราะห์ N P และ K ที่เกี่ยวข้องกับผลผลิตสูงสุดตามลำดับ , 15 – 18 , 1.8 และ 2.2 กิโลกรัม 15 – 20 กรัม− 1 สำหรับตัวอย่างจากผลไม้ที่มีขั้วต่อ ลักษณะคุณภาพผลไม้ ได้รับผลกระทบจากราคาอาหาร หลังจากปีที่สองของการใส่ปุ๋ย ฟอสฟอรัสและปอแตสเซียมเป็นสารอาหารที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดเพื่อเพิ่มขนาดผลไม้ผลกระทบเชิงลบของ N และ K ที่พบในน้ำมันหอมระเหย เนื้อหาของผลไม้ในขณะที่ p เลื่อน แนวโน้มเป็นบวก ผลของความเข้มข้นของฟอสฟอรัสในน้ำมันที่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับผลของความหนาของเปลือก