สวัสดีครับวันนี้ผมจะมาพูดเรื่องความ

สวัสดีครับวันนี้ผมจะมาพูดเรื่องความรู้สึก ของการทำ cooking class ร่วมกับนักศึกษาเวียดนาม
ในวันแรกคือการทำต้มยำกุ้ง ผัดไท และเมนูของหวานนั่นก็คือทับทิมกรอบ ในวันนี้เป็นวันที่อาจารย์ให้ใส่ชุดเชฟ ก็ไม่รู้ว่าอาจารย์จะให้ทำอะไร พอผมถึงมหาวิทยาลัยลัย ผมเดินเข้าไปในห้อง กลับพบว่ามีนักศึกษาเวียดนามเยอะแยะมากมายกำลังนั่งดูเชฟจากภัตตาคารน้ำและเพื่อนของผมเตรียมวัตถุดิบในการทำอาหาร ซึ่งเชฟ ที่มาทำอาหารให้ทานในวันนี้เป็นผู้หญิง ผมต้องการเข้าไปช่วยเพื่อนของผมเตรียมวัตถุดิบ ผมเห็นเพื่อนผมกำลังแกะเปลือกกุ้งสำหรับทำต้มยำกุ้ง ผมจึงไปคุยกับเชฟว่ามีอะไรให้ผมช่วยบ้างครับ เชฟบอกให้ไปยกอุปกรณ์จากชั้น 6 ลงมาเตรียมทำอาหารซึ่งผมก็วิ่งขึ้นวิ่งลงอยู่หลายรอบ เมื่อเตรียมอุปกรณ์ในการทำอาหารเสร็จผมก็ได้เข้าไปช่วยเชฟเตรียมวัตถุดิบนั้นก็คือการตำถั่วลิสงเพื่อทำผัดไท ซึ่งเชฟบอกว่าให้ต่ำเบาเบาและไม่ต้องละเอียดมาก มิฉะนั้นน้ำมันถั่วจะออกและทำให้ผัดไทแฉะ
ผมก็ยืนตำถั่วลิสงไปประมาณ 30 นาที จนกระทั่งเชฟเดินมาบอกว่าพอแล้ว และให้ผมไปจัดเตรียมพื้นที่ในการทำเมนูแรก นั่นก็คือเมนูต้มยำกุ้งนั่นเอง
หลังจากจัดเตรียมอุปกรณ์และวัตถุดิบเสร็จเชฟก็ได้เรียกนักศึกษาเวียดนามที่มาดูงานและเหล่าเชฟตัวน้อยทั้งหลายมาดู วิธีการทำต้มยำกุ้งอย่างละเอียด
เธอได้บอกเคล็ดลับมากมายเช่นการหั่นข่าและตะไคร้ เราต้องหั่นให้บางที่สุด เพื่อที่จะให้มันสามารถกินได้ และ เวลาใส่กุ้งไปน้ำในหม้อจะต้องเดือดเท่านั้นมิฉะนั้นกุ้งจะมีกินคาว หลังจากทำต้มยำกุ้งเสร็จเชฟได้ให้ทุกคนลองทานต้มยำกุ้ง ซึ่งผมคิดว่าราชาติของมันไม่เข้มข้นสักเท่าไร เพราะเชฟทำในหม้อขนาดใหญ่ แต่ก็ถือว่ารสชาติอร่อยพอสมควร
หลังจากได้ทานต้มยำกุ้งแล้ว เชฟได้ลงมือทำผัดไทต่อเลย ซึ่งมีวิธีการทำที่ค่อนข้างยุ่งยากพอสมควร แต่รสชาติที่ได้อร่อยมาก ระหว่างที่เชฟกำลังทำผัดไท ได้มีนักศึกษาเวียดนามคนนึง เดินเข้ามาทักผมและถามผมเกี่ยวกับการเรียกชื่อวัตถุดิบในภาษาไทยหลายอย่างมาก ผมยินดีที่จะตอบเขาและได้คุยกันอย่างสนุกสนาน ระหว่างตอบคำถามผมก็คิดว่าชาวเวียดนามนี้เก่งภาษาอังกฤษพอสมควรเลย แต่สำเนียงนี่จะไม่ค่อยชัดเท่าไหร่ และแล้วก็มาถึงเมนูสุดท้ายนั่นก็คือทับทิมกรอบเมนูของหวานของวันนี้
ซึ่งเป็นทับทิมกรอบที่อร่อยที่สุดในชีวิตของผมเลย ผมและเพื่อนๆได้ทานอาหารกันอย่างมีความสุข
และเมื่อถึงช่วงสุดท้ายของงานนักศึกษาเวียดนามได้เอาขนมมาแจกพวกเราซึ่งเป็นการจบงานวันนี้ด้วยความประทับใจ

วันต่อมาเป็นวันที่อาจารย์ให้ซื้อมีดแกะสลักมาและนำเชฟแกะสลักมาสอนเพื่อนของผมและนักศึกษาเวียดนาม ซึ่งหลายๆคนทำได้ดีโดยเฉพาะผู้หญิง
ผมทำได้ไม่ดีนัก หรืออาจจะแย่เลยด้วยซ้ำ แต่เชฟบอกกับผมว่าที่ผมทำไม่ได้ไม่ใช่เพราะไม่มีฝีมือ แต่แค่ไม่เคยทำเท่านั้นเอง เธอบอกว่าให้ฝึกไปเดี๋ยวก็เก่ง และแล้ววันนี้ก็จบลงไปได้ด้วยดี

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สวัสดีครับวันนี้ผมจะมาพูดเรื่องความรู้สึกของการทำร่วมกับนักศึกษาเวียดนามชั้นเรียนทำอาหารในวันแรกคือการทำต้มยำกุ้งผัดไทและเมนูของหวานนั่นก็คือทับทิมกรอบในวันนี้เป็นวันที่อาจารย์ให้ใส่ชุดเชฟก็ไม่รู้ว่าอาจารย์จะให้ทำอะไรพอผมถึงมหาวิทยาลัยลัยผมเดินเข้าไปในห้องกลับพบว่ามีนักศึกษาเวียดนามเยอะแยะมากมายกำลังนั่งดูเชฟจากภัตตาคารน้ำและเพื่อนของผมเตรียมวัตถุดิบในการทำอาหารซึ่งเชฟที่มาทำอาหารให้ทานในวันนี้เป็นผู้หญิงผมต้องการเข้าไปช่วยเพื่อนของผมเตรียมวัตถุดิบผมเห็นเพื่อนผมกำลังแกะเปลือกกุ้งสำหรับทำต้มยำกุ้งผมจึงไปคุยกับเชฟว่ามีอะไรให้ผมช่วยบ้างครับเชฟบอกให้ไปยกอุปกรณ์จากชั้น 6 ลงมาเตรียมทำอาหารซึ่งผมก็วิ่งขึ้นวิ่งลงอยู่หลายรอบเมื่อเตรียมอุปกรณ์ในการทำอาหารเสร็จผมก็ได้เข้าไปช่วยเชฟเตรียมวัตถุดิบนั้นก็คือการตำถั่วลิสงเพื่อทำผัดไทซึ่งเชฟบอกว่าให้ต่ำเบาเบาและไม่ต้องละเอียดมากมิฉะนั้นน้ำมันถั่วจะออกและทำให้ผัดไทแฉะผมก็ยืนตำถั่วลิสงไปประมาณ 30 นาทีจนกระทั่งเชฟเดินมาบอกว่าพอแล้วและให้ผมไปจัดเตรียมพื้นที่ในการทำเมนูแรกนั่นก็คือเมนูต้มยำกุ้งนั่นเองหลังจากจัดเตรียมอุปกรณ์และวัตถุดิบเสร็จเชฟก็ได้เรียกนักศึกษาเวียดนามที่มาดูงานและเหล่าเชฟตัวน้อยทั้งหลายมาดูวิธีการทำต้มยำกุ้งอย่างละเอียดเธอได้บอกเคล็ดลับมากมายเช่นการหั่นข่าและตะไคร้เราต้องหั่นให้บางที่สุดเพื่อที่จะให้มันสามารถกินได้และเวลาใส่กุ้งไปน้ำในหม้อจะต้องเดือดเท่านั้นมิฉะนั้นกุ้งจะมีกินคาวหลังจากทำต้มยำกุ้งเสร็จเชฟได้ให้ทุกคนลองทานต้มยำกุ้งซึ่งผมคิดว่าราชาติของมันไม่เข้มข้นสักเท่าไรเพราะเชฟทำในหม้อขนาดใหญ่แต่ก็ถือว่ารสชาติอร่อยพอสมควรหลังจากได้ทานต้มยำกุ้งแล้วเชฟได้ลงมือทำผัดไทต่อเลยซึ่งมีวิธีการทำที่ค่อนข้างยุ่งยากพอสมควรแต่รสชาติที่ได้อร่อยมากระหว่างที่เชฟกำลังทำผัดไทได้มีนักศึกษาเวียดนามคนนึงเดินเข้ามาทักผมและถามผมเกี่ยวกับการเรียกชื่อวัตถุดิบในภาษาไทยหลายอย่างมากผมยินดีที่จะตอบเขาและได้คุยกันอย่างสนุกสนานระหว่างตอบคำถามผมก็คิดว่าชาวเวียดนามนี้เก่งภาษาอังกฤษพอสมควรเลยแต่สำเนียงนี่จะไม่ค่อยชัดเท่าไหร่และแล้วก็มาถึงเมนูสุดท้ายนั่นก็คือทับทิมกรอบเมนูของหวานของวันนี้ซึ่งเป็นทับทิมกรอบที่อร่อยที่สุดในชีวิตของผมเลยผมและเพื่อนๆได้ทานอาหารกันอย่างมีความสุขและเมื่อถึงช่วงสุดท้ายของงานนักศึกษาเวียดนามได้เอาขนมมาแจกพวกเราซึ่งเป็นการจบงานวันนี้ด้วยความประทับใจวันต่อมาเป็นวันที่อาจารย์ให้ซื้อมีดแกะสลักมาและนำเชฟแกะสลักมาสอนเพื่อนของผมและนักศึกษาเวียดนามซึ่งหลายๆคนทำได้ดีโดยเฉพาะผู้หญิงผมทำได้ไม่ดีนักหรืออาจจะแย่เลยด้วยซ้ำแต่เชฟบอกกับผมว่าที่ผมทำไม่ได้ไม่ใช่เพราะไม่มีฝีมือแต่แค่ไม่เคยทำเท่านั้นเองเธอบอกว่าให้ฝึกไปเดี๋ยวก็เก่งและแล้ววันนี้ก็จบลงไปได้ด้วยดี

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ของการทำชั้นเรียนทำอาหาร
ผัดไทและเมนูของหวานนั่นก็คือทับทิมกรอบ ก็ไม่รู้ว่าอาจารย์จะให้ทำอะไรพอผมถึงมหาวิทยาลัยลัยผมเดินเข้าไปในห้อง ซึ่งเชฟ เชฟบอกให้ไปยกอุปกรณ์จากชั้น 6
30 นาทีจนกระทั่งเชฟเดินมาบอกว่าพอแล้ว เราต้องหั่นให้บางที่สุดเพื่อที่จะให้มันสามารถกินได้และ เพราะเชฟทำในหม้อขนาดใหญ่ เชฟได้ลงมือทำผัดไทต่อเลย แต่รสชาติที่ได้อร่อยมากระหว่างที่เชฟกำลังทำผัดไทได้มีนักศึกษาเวียดนามคนนึง แต่สำเนียงนี่จะไม่ค่อยชัดเท่าไหร่ หรืออาจจะแย่เลยด้วยซ้ำ แต่แค่ไม่เคยทำเท่านั้นเองเธอบอกว่าให้ฝึกไปเดี๋ยวก็เก่งและแล้ววันนี้ก็จบลงไปได้ด้วยดี

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สวัสดีครับวันนี้ผมจะมาพูดเรื่องความรู้สึกของการทำทำอาหาร
ร่วมกับนักศึกษาเวียดนามคลาสในวันแรกคือการทำต้มยำกุ้งผัดไทและเมนูของหวานนั่นก็คือทับทิมกรอบในวันนี้เป็นวันที่อาจารย์ให้ใส่ชุดเชฟก็ไม่รู้ว่าอาจารย์จะให้ทำอะไรพอผมถึงมหาวิทยาลัยลัยผมเดินเข้าไปในห้องซึ่งเชฟที่มาทำอาหารให้ทานในวันนี้เป็นผู้หญิงผมต้องการเข้าไปช่วยเพื่อนของผมเตรียมวัตถุดิบผมเห็นเพื่อนผมกำลังแกะเปลือกกุ้งสำหรับทำต้มยำกุ้งผมจึงไปคุยกับเชฟว่ามีอะไรให้ผมช่วยบ้างครับ6 ลงมาเตรียมทำอาหารซึ่งผมก็วิ่งขึ้นวิ่งลงอยู่หลายรอบเมื่อเตรียมอุปกรณ์ในการทำอาหารเสร็จผมก็ได้เข้าไปช่วยเชฟเตรียมวัตถุดิบนั้นก็คือการตำถั่วลิสงเพื่อทำผัดไทมิฉะนั้นน้ำมันถั่วจะออกและทำให้ผัดไทแฉะ
ผมก็ยืนตำถั่วลิสงไปประมาณ 30 นาทีจนกระทั่งเชฟเดินมาบอกว่าพอแล้วและให้ผมไปจัดเตรียมพื้นที่ในการทำเมนูแรกนั่นก็คือเมนูต้มยำกุ้งนั่นเอง
หลังจากจัดเตรียมอุปกรณ์และวัตถุดิบเสร็จเชฟก็ได้เรียกนักศึกษาเวียดนามที่มาดูงานและเหล่าเชฟตัวน้อยทั้งหลายมาดูวิธีการทำต้มยำกุ้งอย่างละเอียด
เธอได้บอกเคล็ดลับมากมายเช่นการหั่นข่าและตะไคร้เราต้องหั่นให้บางที่สุดเพื่อที่จะให้มันสามารถกินได้และเวลาใส่กุ้งไปน้ำในหม้อจะต้องเดือดเท่านั้นมิฉะนั้นกุ้งจะมีกินคาวซึ่งผมคิดว่าราชาติของมันไม่เข้มข้นสักเท่าไรเพราะเชฟทำในหม้อขนาดใหญ่แต่ก็ถือว่ารสชาติอร่อยพอสมควร
หลังจากได้ทานต้มยำกุ้งแล้วเชฟได้ลงมือทำผัดไทต่อเลยซึ่งมีวิธีการทำที่ค่อนข้างยุ่งยากพอสมควรแต่รสชาติที่ได้อร่อยมากระหว่างที่เชฟกำลังทำผัดไทได้มีนักศึกษาเวียดนามคนนึงผมยินดีที่จะตอบเขาและได้คุยกันอย่างสนุกสนานระหว่างตอบคำถามผมก็คิดว่าชาวเวียดนามนี้เก่งภาษาอังกฤษพอสมควรเลยแต่สำเนียงนี่จะไม่ค่อยชัดเท่าไหร่ซึ่งเป็นทับทิมกรอบที่อร่อยที่สุดในชีวิตของผมเลยผมและเพื่อนๆได้ทานอาหารกันอย่างมีความสุข

และเมื่อถึงช่วงสุดท้ายของงานนักศึกษาเวียดนามได้เอาขนมมาแจกพวกเราซึ่งเป็นการจบงานวันนี้ด้วยความประทับใจวันต่อมาเป็นวันที่อาจารย์ให้ซื้อมีดแกะสลักมาและนำเชฟแกะสลักมาสอนเพื่อนของผมและนักศึกษาเวียดนามซึ่งหลายๆคนทำได้ดีโดยเฉพาะผู้หญิง
ผมทำได้ไม่ดีนักหรืออาจจะแย่เลยด้วยซ้ำแต่เชฟบอกกับผมว่าที่ผมทำไม่ได้ไม่ใช่เพราะไม่มีฝีมือแต่แค่ไม่เคยทำเท่านั้นเองเธอบอกว่าให้ฝึกไปเดี๋ยวก็เก่งและแล้ววันนี้ก็จบลงไปได้ด้วยดี