The conversational writing that dev

The conversational writing that develops
between Helen and me has a counterpart in
my English language learning classroom—
dialogue journals.
Taking written conversations into the
language class
Often English language learners get more
practice in speaking than writing because
they usually participate in daily conversa
-
tions in the classroom if not outside. To get
the same practice with writing, they need to
be writing as frequently and regularly as they
speak (Holmes and Moulton 1997). Much
like the discipline of regular physical exercise
or playing a musical instrument, having a
“routine writing workout” (Uduma 2011, 59)
is a necessity for students. Dialogue journals
provide the perfect means to this end, as the
format of a journal creates an interaction
similar to speech where the speaker/writer
continually makes adjustments in order to
be understood (Linnell 2010). Proponents
of using the dialogue journal in the language
classroom view it as “an informal written
conversation between the students and the
teacher” (Larrotta 2008, 21), and just as per
-
sonal letters from my mother-in-law push me
to write more, dialogue journals can motivate
language learners to write more in English.
The word journal comes from the Latin
diurnal, from day or daily. Originally reli
-
gious, journals then became secular, as in daily
records of accounts. Somewhere along the line
the journal transformed itself into the diary—
a personal, regularly written record of an indi
-
vidual life. In education, journals have been
used across the disciplines and age groups for
students to write down their reactions and
reflections to what they are reading or hearing
in class. Dialogue journals go further than
regular journals as they function, as the name
suggests, like written conversations between
two people, most usually the teacher and the
student. Typically, the student writes on a
topic or topics of his or her own choosing,
and the teacher writes an individual response.
The language in a dialogue journal is closer
to speech than to academic writing, so it
permits an authentic, informal, lively con
-
versation in writing between instructors and
students (Uduma 2011; Werderich 2002).
When students are not surrounded by an Eng

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การเขียนสนทนาที่พัฒนาระหว่างเฮเลนและผมมีสำเนาการเรียนห้องเรียนภาษาอังกฤษกันบทสนทนาที่สมุดรายวันการเขียนบทสนทนาในการเรียนภาษาเรียนภาษาอังกฤษมักจะได้รับเพิ่มเติมในการพูดมากกว่าการเขียนเนื่องจากพวกเขามักจะเข้าร่วมใน conversa ทุกวัน-tions ในห้องเรียนถ้า ไม่นอก จะได้รับแนวทางปฏิบัติเดียวกันเขียน ที่พวกเขาต้องการจะเขียนเป็นบ่อย ๆ และเป็นประจำเป็นพวกเขาพูด (โฮลมส์และ Moulton ปี 1997) มากเช่นวินัยของประจำกายหรือเล่นดนตรี มีการ"ออกกำลังกายประจำเขียน" (Uduma 2011, 59)มีความจำเป็นสำหรับนักเรียน สมุดรายวันข้อตกลงให้หมายถึงสมบูรณ์แบบเพื่อการนี้ เป็นการรูปแบบของสมุดรายวันสร้างการโต้ตอบคล้ายกับเสียงที่ลำโพง/ผู้เขียนทำเพื่อการปรับปรุงอย่างต่อเนื่องจะเข้าใจ (Linnell 2010) Proponentsการใช้สมุดรายวันการสนทนาภาษาห้องเรียนดูเป็น "การไม่เขียนบทสนทนาระหว่างนักเรียนและครู" (Larrotta 2008, 21), และเพียงตาม-sonal จดหมายจากแม่ผัวของฉันผลักดันผมเขียนเพิ่มเติม สมุดรายวันข้อตกลงสามารถจูงใจเรียนภาษาอังกฤษเพิ่มเติมในการเขียนรายคำมาจากภาษาละติdiurnal วันหรือทุกวัน เดิม reli-gious สมุดรายวันแล้วกลายเป็นทางโลก ในทุกวันระเบียนของบัญชี บางแห่งตามแนวสมุดรายวันที่เปลี่ยนตัวเองเป็นไดอารี่ —ส่วนตัว เขียนบันทึก indi เป็นประจำ-ชีวิต vidual ในการศึกษา สมุดรายวันได้ใช้งานข้ามสาขาและกลุ่มอายุนักเรียนจดบันทึกปฏิกิริยาของพวกเขา และสะท้อนถึงสิ่งที่อ่าน หรือได้ยินในชั้นเรียน สมุดรายวันข้อตกลงเพิ่มเติมไปกว่าสมุดรายวันทั่วไปพวกเขาทำงาน เป็นชื่อแนะนำ เช่นเขียนบทสนทนาระหว่างสองคน สุดปกติครูและนักเรียน เขียนโดยทั่วไป นักเรียนในการหัวข้อหรือหัวข้อที่ ตนเองเลือกและครูเขียนการตอบสนองแต่ละภาษาในบทสนทนาได้ใกล้ชิดการพูดมากกว่าการศึกษาเขียน ดังนั้นอนุญาตให้ติดตั้งที่แท้จริง เป็น มีชีวิตชีวา-versation ในการเขียนระหว่างผู้สอน และนักเรียน (Uduma 2011 Werderich 2002)เมื่อนักเรียนถูกไม่ล้อมรอบ ด้วยอังกฤษ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การเขียนการสนทนาที่พัฒนาระหว่างเฮเลนและฉันมีคู่ในการเรียนรู้ภาษาอังกฤษของฉันห้องเรียน. วารสารการสนทนาการสนทนาเขียนลงในระดับภาษามักจะเรียนภาษาอังกฤษได้รับเพิ่มเติมการปฏิบัติในการพูดกว่าการเขียนเพราะพวกเขามักจะมีส่วนร่วมในทุกวันConversa - tions ใน ห้องเรียนหากไม่ได้ออกไปข้างนอก ที่จะได้รับการปฏิบัติเช่นเดียวกันกับการเขียนพวกเขาต้องการที่จะเขียนเป็นบ่อยและสม่ำเสมอขณะที่พวกเขาพูด(โฮล์มส์และมอล 1997) มากเช่นวินัยการออกกำลังกายเป็นประจำหรือเล่นเครื่องดนตรีที่มี"การเขียนการออกกำลังกายประจำ" (Uduma 2011, 59) เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับนักเรียน วารสารการเสวนาให้ความหมายที่สมบูรณ์แบบเพื่อการนี้เป็นรูปแบบของวารสารสร้างปฏิสัมพันธ์ที่คล้ายกับคำพูดที่ลำโพง/ นักเขียนอย่างต่อเนื่องทำให้การปรับเพื่อที่จะเข้าใจได้(Linnell 2010) ผู้เสนอของการใช้วารสารการสนทนาในภาษาห้องเรียนดูว่ามันเป็น"ที่เขียนทางการสนทนาระหว่างนักเรียนและครู" (Larrotta 2008, 21) และเช่นเดียวกับต่อ- ตัวอักษร Sonal จากแม่ในกฎหมายของฉันผลักดันให้ผมที่จะเขียนเพิ่มเติมวารสารการเจรจาสามารถกระตุ้นให้ผู้เรียนภาษาในการเขียนมากขึ้นในภาษาอังกฤษ. วารสารคำที่มาจากภาษาละตินรายวันจากวันหรือทุกวัน แต่เดิม RELI - gious วารสารแล้วก็กลายเป็นฆราวาสเช่นเดียวกับในชีวิตประจำวันการบันทึกบัญชี ที่ไหนสักแห่งตามแนววารสารเปลี่ยนแปลงตัวเองเข้าไปใน diary- ส่วนบุคคลที่เขียนบันทึกประจำของ indi - ชีวิต vidual ในด้านการศึกษาในวารสารที่ได้รับการใช้ในสาขาวิชาและกลุ่มอายุสำหรับนักเรียนที่จะเขียนลงปฏิกิริยาของพวกเขาและการสะท้อนสิ่งที่พวกเขากำลังอ่านหรือได้ยินในชั้นเรียน วารสารการสนทนาไปไกลเกินกว่าวารสารปกติที่พวกเขาทำงานเป็นชื่อที่แสดงให้เห็นเช่นเดียวกับการสนทนาเขียนระหว่างคนสองคนส่วนใหญ่มักจะเป็นครูและนักเรียน โดยปกตินักเรียนเขียนในหัวข้อหรือหัวข้อของการเลือกของเขาหรือเธอเองและครูเขียนการตอบสนองของแต่ละบุคคล. ภาษาในวารสารการเจรจาการให้เป็นผู้ใกล้ชิดที่จะพูดมากไปกว่าการเขียนเชิงวิชาการจึงอนุญาตแท้ทางการนักโทษที่มีชีวิตชีวา- versation ในการเขียนระหว่างอาจารย์และนักศึกษา(Uduma 2011; Werderich 2002). เมื่อนักเรียนไม่ได้ล้อมรอบด้วย Eng

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การสนทนาระหว่างการเขียนที่พัฒนา
เฮเลนและฉันมีคู่ในการเรียนภาษาอังกฤษในชั้นเรียนของฉัน
-

เอาบทสนทนาบันทึก เขียนบทสนทนาในภาษาเรียนบ่อยๆ

เรียนภาษาอังกฤษได้มากขึ้น ฝึกในการพูดมากกว่าเขียน

เพราะพวกเขามักจะมีส่วนร่วมใน conversa ทุกวัน
-
ถ้าไม่ใช้งานในชั้นเรียน ข้างนอก รับ
การปฏิบัติเดียวกันกับการเขียนที่พวกเขาต้องการที่จะ
เขียนเป็นบ่อย และเป็นประจำที่พวกเขา
พูด ( Holmes และมอล 1997 ) มาก
ชอบระเบียบวินัยของปกติการออกกำลังกาย
หรือเล่นเครื่องดนตรี มี
" การเขียนขั้นตอนการออกกําลังกาย " ( uduma 2011 , 59 )
เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับนักเรียน บทสนทนาวารสาร
ให้วิธีที่สมบูรณ์แบบที่จะสิ้นสุดนี้ เช่น
รูปแบบของวารสารสร้างปฏิสัมพันธ์
คล้ายกับคำพูดที่ผู้พูด / นักเขียน
อย่างต่อเนื่องทำให้การปรับเปลี่ยนเพื่อให้เข้าใจ (

linnell 2010 ) ผู้เสนอ
ใช้บทสนทนาในวารสารดูห้องเรียนภาษา
เป็นแบบเขียน

สนทนาระหว่างนักเรียนและครู " ( larrotta 2008 , 21 ) , และเป็นเพียงต่อ
-
sonal จดหมายจากแม่สามีผลักฉัน
เขียนเพิ่มเติม สนทนาบันทึก สามารถกระตุ้นให้ผู้เรียนภาษาที่จะเขียนเพิ่มเติม

วารสารภาษาอังกฤษ คำมาจากภาษาละติน
วัน จากวัน หรือทุกวัน แต่เดิมรีลิ
-
gious , วารสารแล้วกลายเป็นฆราวาส ในบันทึกรายวัน
ของบัญชี ที่ไหน แถวไหน
วารสารแปลงตัวเองลงในไดอารี่ -
ส่วนตัวอย่างการเขียนบันทึกของ Indi
-
vidual ชีวิต ในการศึกษาวารสารได้
ใช้ข้ามสาขา และกลุ่มวัย
นักเรียนเขียนสะท้อนปฏิกิริยาของพวกเขา และสิ่งที่พวกเขาได้อ่าน

หรือฟังในชั้นเรียน สนทนาบันทึกไปไกลเกินกว่า
วารสารปกติเช่นที่พวกเขาทำหน้าที่เป็นชื่อ

เขียนบ่งบอกเหมือนการสนทนาระหว่างคนสองคน ส่วนใหญ่มักจะเป็นครูและ
นักเรียน โดยปกติ นักเรียนเขียนบน
หัวข้อหรือหัวข้อของการเลือกของเขา หรือเธอเอง
แล้วครูเขียนคำตอบแต่ละ .
ภาษาในบทสนทนาประจำวันอยู่ใกล้
การพูดมากกว่าการเขียนงานวิชาการจึง
ใบอนุญาตของแท้ , ไม่เป็นทางการ , มีชีวิตชีวาด้วย
-
versation ในการเขียนระหว่างอาจารย์และนักศึกษา (
uduma 2011 ; werderich 2002 )
เมื่อนักเรียนไม่ล้อมรอบด้วยเอ็ง