Now, your Honor, I have spoken abou

Now, your Honor, I have spoken about the war. I believed in it. I don’t know whether I was crazy or not. Sometimes I think perhaps I was. I approved of it; I joined in the general cry of madness and despair. I urged men to fight. I was safe because I was too old to go. I was like the rest. What did they do? Right or wrong, justifiable or unjustifiable -- which I need not discuss today -- it changed the world. For four long years the civilized world was engaged in killing men. Christian against Christian, barbarian uniting with Christians to kill Christians; anything to kill. It was taught in every school, aye in the Sunday schools. The little children played at war. The toddling children on the street. Do you suppose this world has ever been the same since? How long, your Honor, will it take for the world to get back the humane emotions that were slowly growing before the war? How long will it take the calloused hearts of men before the scars of hatred and cruelty shall be removed?

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตอนนี้ คุณเกียรติ ฉันได้พูดเกี่ยวกับสงคราม ผมเชื่อว่าใน ฉันไม่รู้ว่า ผมบ้า หรือไม่ บางครั้งผมคิดว่า บางทีผม ผมอนุมัตินั้น ฉันเข้าร่วมในการร้องทั่วไปของความบ้าและความสิ้นหวัง ฉันเรียกร้องให้คนต่อสู้ ผมเซฟ เพราะผมแก่เกินไป ผมชอบส่วนเหลือ พวกเขาไม่ได้ทำอะไรได้บ้าง เหมาะสม หรือไม่ถูกต้อง แข่งขัน หรือ unjustifiable - ที่ฉันต้องการไม่อภิปรายวันนี้ - ที่จะเปลี่ยนโลก สำหรับสี่ ปีนานโลกอารยหมั้นในการฆ่าคน คริสเตียนกับคริสเตียน รวบกับคริสเตียนฆ่าคริสเตียน ในช่องว่าง อะไรที่จะฆ่า มันมีสอนในทุกโรงเรียน aye ในโรงเรียนวันอาทิตย์ เด็กน้อยเล่นในสงคราม เด็ก toddling บนถนน อย่างไรคุณสมมติว่าโลกนี้เคยมีเหมือนกันตั้งแต่ วิธีลอง คุณเกียรติ จะ ใช้เวลาสำหรับการกลับอารมณ์มนุษยธรรมที่มีการเติบโตช้าก่อนสงครามโลก ระยะเวลาที่ใช้หัวใจ calloused คนก่อนจะลบรอยแผลเป็นความเกลียดชังความโหดร้าย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ตอนนี้เกียรติยศของคุณผมได้พูดเกี่ยวกับสงคราม ผมเชื่อว่าในนั้น ผมไม่ทราบว่าผมบ้าหรือไม่ บางครั้งผมคิดว่าบางทีฉันเป็น ฉันได้รับการอนุมัติจากมัน ผมได้เข้าร่วมในการร้องทั่วไปของความบ้าและความสิ้นหวัง ผมเรียกร้องให้คนที่จะต่อสู้ ฉันมีความปลอดภัยเพราะผมแก่เกินไปที่จะไป ผมก็ชอบส่วนที่เหลือ พวกเขาทำอะไร? ถูกหรือผิดที่สมเหตุสมผลหรือไม่สอดคล้อง - ที่ฉันไม่จำเป็นต้องหารือในวันนี้ - มันเปลี่ยนโลก สี่ปีที่ยาวนานโลกศิวิไลซ์เป็นธุระในการฆ่าคน คริสเตียนกับคริสเตียนเถื่อนรวมกันกับคริสตชนที่จะฆ่าคริสเตียน; อะไรที่จะฆ่า มันได้รับการสอนในโรงเรียนทุกคนตลอดกาลในโรงเรียนอาทิตย์ เด็กเล็ก ๆ เล่นอยู่ในภาวะสงคราม เด็ก toddling บนถนน คุณคิดว่าโลกนี้เคยได้รับเหมือนกันตั้งแต่? นานแค่ไหนเกียรติของคุณก็จะใช้เวลาสำหรับโลกที่จะได้รับกลับมาอารมณ์มนุษยธรรมที่ได้รับการเจริญเติบโตช้าก่อนสงคราม? นานแค่ไหนก็จะใช้หัวใจหยาบของคนก่อนที่รอยแผลเป็นของความเกลียดชังและความโหดร้ายจะถูกลบหรือไม่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ตอนนี้ ศาลที่เคารพ ผมได้พูดเรื่องสงคราม ฉันเชื่อในมัน ไม่รู้ว่าผมบ้าหรือไม่ บางครั้งฉันคิดว่าฉันเป็น ผมเห็นด้วยกับมัน ฉันได้ร่วมร้องทั่วไปของความบ้าคลั่งและสิ้นหวัง ผมเรียกร้องให้คนทะเลาะกัน ฉันปลอดภัยแล้ว เพราะแก่เกินไป ฉันเป็นเหมือนคนอื่น พวกเขาทำอะไร ? ผิดหรือถูกสมควรหรือไม่สมควร ซึ่งผมไม่ต้องพูดวันนี้ . . . มันเปลี่ยนโลก สี่ปีโลกศิวิไลซ์ เป็นธุระในการฆ่ามนุษย์ คริสเตียนกับคริสเตียน อนารยชน รวมกันกับคริสเตียนฆ่าชาวคริสต์ อะไรที่จะฆ่า มันถูกสอนในโรงเรียนทุกครับในวันอาทิตย์ที่โรงเรียน เด็กเล่นในสงคราม เด็กที่เพ่นพ่านบนถนนคุณคิดว่าโลกนี้เคยเป็นแบบนี้มาตลอด ? เกียรติของคุณนาน จะทำให้โลกกลับมาอารมณ์เมตตาที่เติบโตช้า ก่อนสงคราม มันจะใช้เวลานานเท่าไหร่ที่กล่าว หัวใจผู้ชาย ก่อนที่บาดแผลของความเกลียดชังและความรุนแรงจะถูกลบออก ?