ColourThe colour difference in unpr

Colour
The colour difference in unprocessed and processed soybean
hull powders was visually shown in Fig. 1(b). Table 1 displayed
the parameters (L⁄, a⁄ and b⁄) of HunterLab colour in control and
treatment. The L⁄ reading is an indicator of brightness of the sample, with values closer to 100 being more bright. L⁄ value in
SHB-T was 76.05 ± 0.19, whereas the one in SHB-C was
58.55 ± 0.23, indicating a significant difference in L⁄ (p < 0.05).
The L⁄ value in SHB-C reported here is in accordance with previously
studied (Slavin, Kenworthy, & Yu, 2009), in which L⁄ values
ranged from 58.3 ± 1.3 to 63.7 ± 0.5 in yellow soybean seed coat.
b⁄ indicates the yellow to blue, with positive values representing
yellow and negative values representing blue. The SHB-C powders
have higher positive b⁄ than that of SHB-T. SHB-T exhibited more
red than SHB-C, while SHB-C performed slightly more yellow than
SHB-T. In general, there was significant difference (p < 0.05) in
three parameters between SBH-C and SHB-T.
The brightness with high L⁄ value in raw ingredients plays a crucial
role in food development due to consumer preferences, especially
in bakery products that claim to be good or excellent
sources of DF. In this study, the colour in SBH-T showed brighter
than that of SBH-C, obviously revealing that processing significantly
affects the pigment change.
Soybeans with brown, black, green, and yellow seed coats
possess antioxidant capacity varying with colour due to differences
in phenolic levels and composition, including anthocyanins,
phenolic acids (caffeic and chlorogenic acid), isoflavones, and proanthocyanidins
(Slavin et al., 2009; Xu & Chang, 2008; Zhang,
Zhang, Zhang, Wei, et al., 2011). Black soybeans are reported to
contain anthocyanins and only brown and black soybeans contain
proanthocyanins (Todd & Vodkin, 1993; Xu & Chang, 2008). The
black pigment in the seed coat of the soybean is a very intense
purple because of anthocyanins. Cyanidin-3-glucoside, petunidin-
3-glucoside, and peonidin-3-glucoside were detected in the
seed coat, but not in dehulled black soybean and yellow soybean.
Cyanidin-3-glucoside was the main anthocyanin in black soybeans.
Interestingly, anthocyanins were not detected in whole
yellow soybeans. In yellow soybean, as seeds mature and dry,
chlorophyll pigments gradually disappear, leading to the visibility
of flavonoid pigments’ colour. These yellowish pigments may be
closely linked to quercetin and its glycosides, but the exact chemical
composition is not known. Therefore, it is likely that the yellow
colour of the hull can be primarily attributed to phenolic
pigments in the seed coats, particularly flavonoids and partially
anthocyanins.
The composition of DF in legumes depends on its localisation in
the hull (outer fibre) and the cotyledons (inner fibre) (Guillon &
Champ, 2002; Pfoertner & Fischer, 2001). The polysaccharides in
cell walls of the cotyledons include approximately 55% pectic substances,
9% cellulose, and 6–12% non-starchy non-cellulosic glucans
(Van Laar, Tamminga, Williams, Verstegen, & Engels, 1999),
while the seed coat possesses 35–57% cellulose and smaller
amounts of hemicelluloses and pectins. While processing yellow
soybean hulls, starch or other polysaccharides were completely
hydrolysed under conditions of pH 1.5–2.0, 60 C for 2 h to mimic
digestive environment pH of the human stomach. The subsequent
dewatering step removed most of the water-soluble phenolics,
including pigments. Alkaline hydrolysis with conditions of pH
10–11, 60 C for 2 h released esterifed and bound phenolic aglycons
(Sosulski, Krygier, & Hogge, 1982; Yang, Liu, & Halim, 2009).
Insoluble-bound phenolic pigments, mainly in the form of b-glycosides,
were transferred in the water phase. Phenolic acid esters
remaining in the aqueous phase were then hydrolysed by alkali
or acid to liberate the acids to become free phenolic acids. For
example, a significant proportion of caffeic acid was released on
alkaline hydrolysis of soluble esters in potato flour. This alkali
was dewatered via centrifugation to release bound phenolics.
Through acid and base digestion, and dewatering, the phenolic pigments
in yellow soybean hulls were removed and their colour
altered.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สีความแตกต่างสีของถั่วเหลืองไม่ได้ประมวลผล และประมวลผลฮัลล์ผงเห็นแสดงใน Fig. 1(b) ตารางที่ 1 แสดงพารามิเตอร์ (L⁄, a⁄ และ b⁄) ของ HunterLab สีในการควบคุม และการรักษา อ่าน L⁄ เป็นตัวบ่งชี้ของความสว่างของตัวอย่าง มีค่าเข้าใกล้ 100 มากสีสันสดใส ค่า L⁄ ในSHB-T ถูก 76.05 ± 0.19 ขณะทีใน SHB-C58.55 ± 0.23 ระบุความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญใน L⁄ (p < 0.05)ค่า L⁄ ใน SHB C รายงานนี่เป็นไปตามเคยศึกษา (Slavin, Kenworthy และ ยู 2009), ค่าที่ L⁄อยู่ในช่วงจาก 58.3 ± 1.3 การ 63.7 ± 0.5 ในหุ้มเมล็ดถั่วเหลืองสีเหลืองเป็นสีน้ำเงิน มีการแสดงค่าบวกบ่งชี้ b⁄สีน้ำเงินแทนค่าสีเหลือง และค่าลบ ผง SHB-Cมี b⁄ บวกสูงกว่าของ SHB-ต. SHB-T จัดแสดงเพิ่มเติมแดงมากกว่า SHB-C ขณะ SHB C ดำเนินการเพิ่มเติมเล็กน้อยสีเหลืองมากกว่าSHB-ต. ทั่วไป มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ (p < 0.05) ในพารามิเตอร์สามระหว่าง SBH C SHB-ต.ความสว่าง มีค่า L⁄ สูงในส่วนผสมวัตถุดิบเล่นเป็นสำคัญบทบาทในการพัฒนาอาหารเนื่องจากการกำหนดลักษณะผู้บริโภค โดยเฉพาะอย่างยิ่งผลิตภัณฑ์เบเกอรี่ซึ่งอ้างว่า เป็นดี หรือดีเยี่ยมแหล่งที่มาของ DF ในการศึกษานี้ สีใน SBH-T แสดงสว่างกว่าของ SBH-C อย่างชัดเจนเปิดเผยว่า การประมวลผลอย่างมีนัยสำคัญมีผลต่อการเปลี่ยนแปลงของเม็ดสีถั่วเหลืองกับเสื้อเมล็ดสีน้ำตาล สีดำ สีเขียว และสีเหลืองมีกำลังการผลิตสารต้านอนุมูลอิสระที่แตกต่างกัน มีสีเนื่องจากความแตกต่างฟีนอระดับและองค์ประกอบ รวม anthocyaninsกรดฟีนอ (caffeic และกรด chlorogenic), isoflavones และ proanthocyanidins(Slavin et al., 2009 เขาฮิวและช้าง 2008 เตียวจาง จาง Wei, et al., 2011) ถั่วดำรายงานประกอบด้วย anthocyanins และน้ำตาลเท่านั้น และประกอบด้วยดำถั่วเหลืองproanthocyanins (ทอดด์ & Vodkin, 1993 เขาฮิวและช้าง 2008) ที่รงควัตถุสีดำในหุ้มเมล็ดของถั่วเหลืองเป็นรุนแรงมากสีม่วง เพราะ anthocyanins Cyanidin-3-glucoside, petunidin-3-glucoside และ peonidin-3-glucoside พบในการเมล็ดพันธุ์ ตรา แต่ไม่ได้อยู่ในถั่วเหลืองดำ dehulled และถั่วเหลืองCyanidin 3 glucoside มีโฟเลทสูงหลักในถั่วเหลืองสีดำเป็นเรื่องน่าสนใจ anthocyanins ไม่พบทั้งหมดถั่วเหลือง ถั่วเหลืองสีเหลือง เป็นเมล็ดพืชเติบโต และ แห้งเม็ดสีคลอโรฟิลล์ค่อย ๆ หายไป ผู้นำจะมองเห็นได้flavonoid สีของสี สีเหลืองเหล่านี้อาจเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับ quercetin และ glycosides ของ แต่สารเคมีแน่นอนไม่ทราบองค์ประกอบ ดังนั้น ก็มีแนวโน้มที่สีเหลืองสีของตัวเรือสามารถหลักเกิดจากฟีนอสีในเคลือบเมล็ด โดยเฉพาะอย่างยิ่ง flavonoids และบางส่วนanthocyaninsองค์ประกอบของ DF ในกินขึ้นอยู่กับของสังคมธุรกิจในฮัลล์ (ภายนอกเส้นใย) และ cotyledons (ภายในเส้นใย) (Guillon &แชมป์ 2002 Pfoertner และฟิสเชอร์ 2001) Polysaccharides ในผนังเซลล์ของ cotyledons รวมประมาณ 55% pectic สาร9% เซลลูโลส และ 6 – 12% ไม่ใช่ฟูมไม่ cellulosic glucans(Van Laar, Tamminga วิลเลียมส์ Verstegen และ Engels, 1999),ในขณะที่หุ้มเมล็ดมีเซลลูโลส 35-57% และขนาดเล็กจำนวน hemicelluloses และ pectins ในขณะที่ประมวลผลสีเหลืองhulls ถั่วเหลือง แป้ง หรือ polysaccharides อื่น ๆ ได้อย่างสมบูรณ์hydrolysed ภายใต้เงื่อนไขของค่า pH 1.5 – 2.0, C 60 สำหรับ 2 h การเลียนแบบค่า pH ของระบบย่อยอาหารในกระเพาะอาหารมนุษย์ ซึ่งต่อมาขั้นตอนการแยกน้ำออกทั้ง phenolics ที่ละลายในรวมทั้งสี ไฮโตรไลซ์ด่างกับเงื่อนไขของค่า pH10 – 11, 60 C esterifed h 2 ออกและผูกฟีนอ aglycons(Sosulski, Krygier และ Hogge, 1982 ยาง หลิว และ Halim, 2009)ไม่ละลายผูกฟีนอสี ส่วนใหญ่ในรูปแบบของ b glycosidesมีการถ่ายโอนในระยะน้ำ Esters กรดฟีนอแล้วถูก hydrolysed เหลือในระยะอควี โดยแอลคาไลหรือกรดเพื่อปลดปล่อยกรดเป็น กรดฟีนอฟรี สำหรับตัวอย่าง ออกในสัดส่วนที่สำคัญของกรด caffeicไฮโตรไลซ์ด่างของ esters ในแป้งมันที่ละลายน้ำได้ ด่างนี้มี dewatered ผ่าน centrifugation ลั่น phenolics ผูกกรด และย่อยอาหารพื้นฐาน และการแยกน้ำ ตัวฟีนอสีออก hulls ถั่วสีเหลืองและสีของพวกเขาเปลี่ยนแปลงไป

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สี
แตกต่างของสีในการประมวลผลที่ยังไม่ได้และถั่วเหลือง
ผงเรือถูกนำมาแสดงในรูปที่เห็น 1 (ข) ตารางที่ 1 แสดง
ค่าพารามิเตอร์ (L/, a/ และ b/) สี HunterLab ในการควบคุมและ
การรักษา อ่าน L/ เป็นตัวบ่งชี้ของความสว่างของกลุ่มตัวอย่างที่มีค่าใกล้เคียงกับ 100 เป็นที่สดใสมากขึ้น ค่า L/ ใน
SHB-T เป็น 76.05 ± 0.19 ในขณะที่หนึ่งใน SHB-C เป็น
58.55 ± 0.23 แสดงให้เห็นความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญใน L/ (p <0.05).
ค่า L/ ใน SHB-C รายงานที่นี่เป็นไปตาม ก่อนหน้านี้มี
การศึกษา (Slavin, Kenworthy และ Yu, 2009) ซึ่งค่า L/
ตั้งแต่ 58.3 ± 1.3-63.7 ± 0.5 ในเยื่อหุ้มเมล็ดถั่วเหลืองสีเหลือง.
b/ ระบุสีเหลืองสีฟ้าด้วยค่าบวกเป็นตัวแทนของ
ค่าสีเหลืองและเชิงลบ ที่เป็นตัวแทนของสีฟ้า ผง SHB-C
มี b/ บวกสูงกว่า SHB-T SHB-T มีมากขึ้น
กว่าสีแดง SHB-C ในขณะที่ SHB-C ดำเนินการเล็กน้อยสีเหลืองมากกว่า
SHB-T โดยทั่วไปมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ (p <0.05) ใน
สามพารามิเตอร์ระหว่าง SBH-C และ SHB-T.
สว่างที่มีมูลค่าสูงใน L/ วัตถุดิบเล่นสำคัญ
ที่มีบทบาทในการพัฒนาอาหารเนื่องจากต้องการของผู้บริโภคโดยเฉพาะอย่างยิ่ง
ในผลิตภัณฑ์เบเกอรี่ อ้างว่าจะดีหรือดีเยี่ยม
แหล่งที่มาของ DF ในการศึกษานี้สีใน SBH-T แสดงให้เห็นว่ามีความสว่าง
กว่า SBH-C, เห็นได้ชัดเผยให้เห็นการประมวลผลอย่างมีนัยสำคัญที่
มีผลกระทบต่อการเปลี่ยนแปลงของเม็ดสี.
ถั่วเหลืองกับสีน้ำตาล, สีดำ, สีเขียวและเยื่อหุ้มเมล็ดสีเหลือง
มีสารต้านอนุมูลอิสระที่มีสีแตกต่างกันเนื่องจากความแตกต่าง
ในระดับฟีนอลและองค์ประกอบรวมทั้ง anthocyanins,
กรดฟีนอล (caffeic และกรด chlorogenic) คุณสมบัติคล้ายและ proanthocyanidins
(Slavin et al, 2009;. Xu และช้าง, 2008; จาง
. เหวยเหวย, เหว่ย, et al, 2011) . ถั่วเหลืองสีดำจะมีการรายงานไปยัง
มี anthocyanins และถั่วเหลืองน้ำตาลและสีดำมี
proanthocyanins (ทอดด์และ Vodkin 1993; Xu และช้าง 2008)
เม็ดสีดำในเยื่อหุ้มเมล็ดถั่วเหลืองเป็นรุนแรงมาก
สีม่วงเพราะ anthocyanins cyanidin-3-glucoside, petunidin-
3-glucoside และ peonidin-3-glucoside ถูกตรวจพบใน
เยื่อหุ้มเมล็ด แต่ไม่ได้อยู่ในถั่วเหลืองข้าวกล้องสีดำและสีเหลืองถั่วเหลือง.
cyanidin-3-glucoside เป็น anthocyanin หลักในถั่วเหลืองสีดำ.
ที่น่าสนใจ anthocyanins ไม่ได้ถูกตรวจพบในทั้ง
ถั่วเหลืองสีเหลือง ในถั่วเหลืองสีเหลืองเป็นเมล็ดสุกและแห้ง
สีคลอโรฟิลค่อยๆหายไปนำไปสู่การมองเห็น
สีของเม็ดสี flavonoid ' สีเหลืองเหล่านี้อาจมีการ
เชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับ quercetin และไกลโคไซด์ของมัน แต่สารเคมีที่แน่นอน
องค์ประกอบไม่เป็นที่รู้จัก ดังนั้นจึงเป็นไปได้ว่าสีเหลือง
สีของลำเรือสามารถนำมาประกอบเป็นหลักในการฟีนอล
เม็ดสีในเยื่อหุ้มเมล็ดโดยเฉพาะอย่างยิ่ง flavonoids และบางส่วน
anthocyanins.
องค์ประกอบของ DF ในพืชตระกูลถั่วขึ้นอยู่กับท้องถิ่นใน
เรือ (เส้นใยด้านนอก) และใบเลี้ยง (เส้นใยภายใน) (Guillon และ
แชมป์ 2002; Pfoertner & ฟิชเชอร์, 2001) polysaccharides ใน
ผนังเซลล์ของใบเลี้ยงรวมประมาณ 55% สารเพคติน,
เซลลูโลส 9% และ 6-12% ที่ไม่ใช่แป้งกลูแคนที่ไม่ใช่เซลลูโลส
(Van Laar, Tamminga วิลเลียมส์, Verstegen และ Engels, 1999)
ในขณะที่เมล็ด เสื้อมีเซลลูโลส 35-57% และขนาดเล็ก
ปริมาณของเฮมิเซลลูโลสและเพคติน ในขณะที่การประมวลผลสีเหลือง
เปลือกถั่วเหลืองแป้งหรือ polysaccharides อื่น ๆ ได้อย่างสมบูรณ์
ย่อยภายใต้เงื่อนไขของค่า pH 1.5-2.0 ที่ 60 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 2 ชั่วโมงเพื่อเลียนแบบ
ค่า pH สภาพแวดล้อมทางเดินอาหารของกระเพาะอาหารของมนุษย์ ภายหลัง
ขั้นตอน Dewatering ออกส่วนใหญ่ของฟีนอลที่ละลายน้ำ
รวมทั้งเม็ดสี ไฮโดรไลอัลคาไลน์ที่มีเงื่อนไขของค่า pH
10-11, 60 C เป็นเวลา 2 ชั่วโมงออก esterifed และผูกพัน aglycons ฟีนอล?
(Sosulski, Krygier และ Hogge 1982; หยางหลิวและ Halim, 2009).
สีฟีนอลที่ไม่ละลายน้ำที่ถูกผูกไว้ส่วนใหญ่อยู่ใน รูปแบบของไกลโคไซด์ B-ที่
ถูกย้ายในช่วงน้ำ เอสเทอกรดฟีนอล
ที่เหลืออยู่ในเฟสน้ำถูกย่อยแล้วโดยด่าง
หรือกรดเพื่อปลดปล่อยกรดที่จะกลายเป็นกรดฟีนอลฟรี สำหรับ
ตัวอย่างเช่นสัดส่วนที่สำคัญของกรด caffeic รับการปล่อยตัวใน
การย่อยสลายเป็นด่างของเอสเทอละลายในแป้งมันฝรั่ง ด่างนี้
ถูก dewatered ผ่านการหมุนเหวี่ยงที่จะปล่อยฟีนอล จำกัด .
ผ่านกรดและการย่อยอาหารพื้นฐานและ Dewatering, สีฟีนอล
ในเปลือกถั่วเหลืองสีเหลืองถูกถอดออกและสีของพวกเขา
เปลี่ยนแปลง