Tourist satisfaction is one of the

Tourist satisfaction is one of the most important indicators of the future intention of tourists to visit (Osti et al. 2012). Tourism providers can improve their services by studying tourist satisfaction, especially their evaluation processes and preferences. In many studies about tourist satisfaction, the behavior model of satisfaction assessment is derived from studies about the consumers of general commercial products (e.g., Seddighi and Theocharous 2002; Tussyadiah 2006), rather than services that involve abundant physiological fluctuation and complex experience. Text-based questionnaires without further emotional interaction are commonly used to collect data for analyzing the assessment of tourists of their experience. However, human preferences are not constant and their assessment for satisfaction might not have a very rational or standardized basis as suggested in several studies about psychology and behavioral economics (Ariely and Zauberman 2000; Kahneman 2000a). Thus, tourist satisfaction with their expected or actual experience at each tourism attraction can be influenced largely by different sequences of visiting.

Contrast bias describes the inclination to overrate or underrate a subject compared with another (Herr et al. 1983). The present study adopts these concepts to refer to assessment biases with regard to tourist satisfaction. The contrast bias is exhibited when the sequence of visiting tourist attractions is changed in different contexts (e.g., the types of attraction and perceived quality of the service). In other words, previous travel experiences of tourists affect their assessment of the satisfaction of their next travel experiences.

Our study intends to explore the contrast bias on tourist satisfaction by participatory simulation in virtual environments (VEs). By combining experiments with the participation of real people and artificial tourism scenarios, we examine the theories beyond the simulation settings, thereby deepening our understanding of the assessment of tourists of their experience.

Previous studies and hypothesis development
Overview
Some researchers have suggested that tourists assess their expected or experienced satisfaction with destinations through the “characteristics” they possess (Seddighi and Theocharous 2002; Tussyadiah 2006). The researchers argue that tourists “consume” each characteristic (e.g., natural beauty, cultural heritage, and entertainment elements) of the tourism destination. Most studies about tourist behavior were inspired by research about consumer behavior (Lancaster 1966), and other research results in tourism (Wu and Carson 2008; Yang et al. 2009). However, in this assessment model, tourists have very rational and stable preferences towards different types of attractions and destinations, which may contradict reality (e.g., Kahneman and Tversky 1979; Kahneman 2000a).

Studies in behavioral economics revealed that consumers are not only rational as modeled in many other studies, but their preferences also seem to be easily framed and their decisions are reversed under different contexts (Ariely and Zauberman 2000). Interesting findings on behavioral economics, such as affection treadmill (Kahneman 2000b) and hedonic adaptation (Frederick and Loewenstein 1999), provide new perspectives to improve the model for the general assessment of tourists of their experience.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวเป็นหนึ่งในตัวบ่งชี้ที่สำคัญที่สุดของความตั้งใจในอนาคตของนักท่องเที่ยวไป (Osti et al. 2012) ท่องเที่ยวผู้ให้บริการสามารถเพิ่มบริการ โดยศึกษานักท่องเที่ยวพึงพอใจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งของกระบวนการประเมินและการตั้งค่า ในการศึกษามากมายเกี่ยวกับความพึงพอใจของนักท่องเที่ยว รูปแบบลักษณะการทำงานของการประเมินความพึงพอใจมาจากการศึกษาเกี่ยวกับผู้บริโภคผลิตภัณฑ์ทางการค้าทั่วไป (เช่น Seddighi และ Theocharous 2002 Tussyadiah 2006) นอกจากบริการที่เกี่ยวข้องกับประสบการณ์ที่ซับซ้อนและผันผวนมากสรีรวิทยา ข้อแบบสอบถามได้โดยไม่ต้องเพิ่มเติมอารมณ์มักใช้เพื่อรวบรวมข้อมูลวิเคราะห์ประเมินนักท่องเที่ยวประสบการณ์ของพวกเขา อย่างไรก็ตาม กำหนดลักษณะมนุษย์จะไม่คง และการประเมินความพึงพอใจอาจมีมูลมากเชือด หรือมาตรฐานเป็นข้อเสนอแนะในการศึกษาเกี่ยวกับจิตวิทยาและเศรษฐศาสตร์พฤติกรรม (Ariely และ Zauberman 2000 หลาย Kahneman 2000a) ดังนั้น สามารถผลความพึงพอใจของนักท่องเที่ยว ด้วยประสบการณ์ของพวกเขาที่คาดไว้ หรือเกิดขึ้นจริงที่แต่ละสถานที่ท่องเที่ยวไป โดยลำดับแตกต่างกันของการเยี่ยมชมความโน้มเอียงของความคมชัดอธิบายแง่ overrate หรือ underrate หัวข้อเปรียบเทียบด้วยอีก (Herr et al. 1983) การศึกษาปัจจุบัน adopts แนวคิดเหล่านี้อ้างถึงยอมประเมินเกี่ยวกับความพึงพอใจของนักท่องเที่ยว อคติความคมชัดจะจัดแสดงเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงลำดับของการเยี่ยมชมสถานที่ท่องเที่ยวในบริบทที่แตกต่างกัน (เช่น ชนิดของสถานที่) และการรับรู้คุณภาพของการบริการ ในคำอื่น ๆ ก่อนหน้านี้ประสบการณ์เดินทางของนักท่องเที่ยวมีผลต่อการประเมินความพึงพอใจของประสบการณ์ของพวกเขาเดินทางต่อไปเรามุ่งมั่นที่จะสำรวจความโน้มเอียงของความแตกต่างเกี่ยวกับความพึงพอใจของนักท่องเที่ยว โดยการจำลองแบบมีส่วนร่วมในสภาพแวดล้อมเสมือน (VEs) โดยทดลองกับการมีส่วนร่วมของผู้คนและสถานการณ์ท่องเที่ยวประดิษฐ์ เราตรวจสอบทฤษฎีนอกเหนือจากการตั้งค่าการจำลอง จึงลึกเราเข้าใจประเมินนักท่องเที่ยวประสบการณ์ของพวกเขาการศึกษาก่อนหน้านี้และพัฒนาสมมติฐานภาพรวมนักวิจัยบางได้แนะนำว่า นักประเมินความพึงพอใจที่คาดไว้ หรือมีประสบการณ์กับสถานที่ท่องเที่ยวผ่าน "ลักษณะ" ที่มี (Seddighi และ Theocharous 2002 Tussyadiah 2006) นักวิจัยโต้เถียงว่า นักท่องเที่ยว "กิน" แต่ละลักษณะ (เช่น ธรรมชาติ วัฒนธรรม และองค์ประกอบของบันเทิง) ปลายทางท่องเที่ยว การศึกษาเกี่ยวกับพฤติกรรมนักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ได้รับแรงบันดาลวิจัยเกี่ยวกับพฤติกรรมผู้บริโภค (แลง 1966), และผลการวิจัยอื่น ๆ ในการท่องเที่ยว (วูและคาร์สัน 2008 ยาง et al. 2009) อย่างไรก็ตาม ในรูปแบบการประเมินนี้ นักท่องเที่ยวสามารถกำหนดลักษณะการเชือด และมีเสถียรภาพต่อชนิดต่าง ๆ ของแหล่งท่องเที่ยวและสถานที่ท่องเที่ยว ที่อาจขัดแย้งกับความเป็นจริง (เช่น Kahneman และ Tversky 1979 Kahneman 2000a)ศึกษาเศรษฐศาสตร์พฤติกรรมเปิดเผยว่า ผู้บริโภคจะไม่เชือดเป็นจำลองในศึกษาอื่น ๆ แต่ลักษณะของพวกเขายังดูเหมือนจะกรอบได้อย่างง่ายดาย และมีการกลับรายการการตัดสินใจภายใต้บริบทที่แตกต่างกัน (Ariely และ Zauberman 2000) ค้นพบที่น่าสนใจในเศรษฐศาสตร์พฤติกรรม เช่น treadmill จิต (Kahneman 2000b) และปรับ hedonic (เฟรเดอริกและ Loewenstein 1999), มีมุมมองใหม่ในการปรับปรุงรูปแบบการประเมินทั่วไปของนักท่องเที่ยวประสบการณ์ของพวกเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความพึงพอใจของการท่องเที่ยวเป็นหนึ่งในตัวชี้วัดที่สำคัญที่สุดของความตั้งใจในอนาคตของนักท่องเที่ยวที่จะเข้าชม (Osti et al. 2012) ผู้ให้บริการการท่องเที่ยวสามารถปรับปรุงการบริการของพวกเขาโดยการศึกษาความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวโดยเฉพาะอย่างยิ่งกระบวนการการประเมินผลของพวกเขาและการตั้งค่า ในการศึกษาความพึงพอใจของหลายอย่างเกี่ยวกับการท่องเที่ยวรูปแบบพฤติกรรมของการประเมินความพึงพอใจที่ได้มาจากการศึกษาเกี่ยวกับผู้บริโภคของผลิตภัณฑ์ในเชิงพาณิชย์ทั่วไป (เช่น Seddighi และ Theocharous 2002; Tussyadiah 2006) มากกว่าการบริการที่เกี่ยวข้องกับความผันผวนทางสรีรวิทยามากมายและประสบการณ์ที่ซับซ้อน แบบสอบถามข้อความที่ใช้โดยไม่มีการโต้ตอบทางอารมณ์ต่อไปจะนิยมใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลการวิเคราะห์การประเมินของนักท่องเที่ยวจากประสบการณ์ของพวกเขา อย่างไรก็ตามการตั้งค่าของมนุษย์ไม่ได้อย่างต่อเนื่องและการประเมินความพึงพอใจของพวกเขาอาจจะไม่ได้มีพื้นฐานที่มีเหตุผลมากหรือมาตรฐานตามข้อเสนอแนะในการศึกษาหลายประการเกี่ยวกับจิตวิทยาและเศรษฐศาสตร์พฤติกรรม (Ariely และ Zauberman 2000 Kahneman 2000a) ดังนั้นความพึงพอใจที่มีประสบการณ์การท่องเที่ยวที่คาดว่าจะเกิดขึ้นจริงหรือของพวกเขาในแต่ละสถานที่ท่องเที่ยวที่สามารถได้รับผลกระทบส่วนใหญ่โดยลำดับที่แตกต่างกันของการเยี่ยมชม. คมชัดอคติอธิบายความโน้มเอียงที่จะดูถูกหรือประมาณมากเมื่อเทียบกับเรื่องอื่น (Herr et al. 1983) การศึกษาครั้งนี้ adopts แนวคิดเหล่านี้จะอ้างถึงอคติในเรื่องเกี่ยวกับการประเมินความพึงพอใจที่ท่องเที่ยว อคติทางตรงกันข้ามจะแสดงเมื่อลำดับของการเยี่ยมชมสถานที่ท่องเที่ยวที่มีการเปลี่ยนแปลงในบริบทที่แตกต่างกัน (เช่นประเภทของสถานที่การรับรู้และคุณภาพของการให้บริการ) ในคำอื่น ๆ ก่อนหน้านี้ประสบการณ์การเดินทางของนักท่องเที่ยวที่มีผลต่อการประเมินความพึงพอใจของประสบการณ์การเดินทางต่อไปของพวกเขา. การศึกษาของเรามุ่งมั่นที่จะสำรวจความลำเอียงความคมชัดในความพึงพอใจของการท่องเที่ยวโดยการจำลองแบบมีส่วนร่วมในสภาพแวดล้อมเสมือน (VES) โดยการรวมการทดลองกับการมีส่วนร่วมของคนจริงและสถานการณ์การท่องเที่ยวเทียมเราตรวจสอบทฤษฎีเกินกว่าการตั้งค่าการจำลองจึงลึกความเข้าใจของเราของการประเมินของนักท่องเที่ยวจากประสบการณ์ของพวกเขา. ศึกษาก่อนหน้านี้และการพัฒนาสมมติฐานภาพรวมนักวิจัยบางคนบอกว่านักท่องเที่ยวประเมินของพวกเขาคาดว่าหรือมีประสบการณ์ความพึงพอใจกับสถานที่ท่องเที่ยวผ่าน "ลักษณะ" พวกเขามี (Seddighi และ Theocharous 2002; Tussyadiah 2006) นักวิจัยยืนยันว่านักท่องเที่ยว "กิน" ในแต่ละลักษณะ (เช่นความงามของธรรมชาติมรดกทางวัฒนธรรมและองค์ประกอบความบันเทิง) ของปลายทางการท่องเที่ยว การศึกษาส่วนใหญ่เกี่ยวกับพฤติกรรมการท่องเที่ยวที่ได้รับแรงบันดาลใจจากการวิจัยเกี่ยวกับพฤติกรรมของผู้บริโภค (แลงแคสเตอร์ 1966) และผลการวิจัยอื่น ๆ ในการท่องเที่ยว (วูและคาร์สัน 2008. ยาง et al, 2009) อย่างไรก็ตามในรูปแบบการประเมินนี้นักท่องเที่ยวมีความต้องการมากที่มีเหตุผลและมีความเสถียรต่อความแตกต่างของสถานที่ท่องเที่ยวและสถานที่ท่องเที่ยวซึ่งอาจขัดแย้งกับความเป็นจริง (เช่น Kahneman และ Tversky 1979; Kahneman 2000a). การศึกษาในสาขาเศรษฐศาสตร์พฤติกรรมเผยให้เห็นว่าผู้บริโภคไม่เพียง แต่มีเหตุผลเป็น รูปแบบในการศึกษาอื่น ๆ อีกมากมาย แต่ค่าของพวกเขาก็ดูเหมือนว่าจะเป็นกรอบได้อย่างง่ายดายและตัดสินใจของพวกเขาจะกลับภายใต้บริบทที่แตกต่างกัน (Ariely และ Zauberman 2000) ผลการวิจัยที่น่าสนใจเกี่ยวกับเศรษฐศาสตร์พฤติกรรมเช่นความรักลู่วิ่ง (Kahneman 2000b) และการปรับตัวความชอบ (เฟรเดอริและโลเวนสไต 1999) ให้มุมมองใหม่ในการปรับปรุงรูปแบบการประเมินโดยทั่วไปของนักท่องเที่ยวจากประสบการณ์ของพวกเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวเป็นหนึ่งในตัวชี้วัดที่สำคัญที่สุดของความตั้งใจของนักท่องเที่ยวในอนาคตที่จะเยี่ยมชม ( osti et al . 2012 ) ผู้ให้บริการการท่องเที่ยวสามารถปรับปรุงบริการของตน โดยศึกษาความพึงพอใจของนักท่องเที่ยว โดยเฉพาะอย่างยิ่งการประเมินกระบวนการและการตั้งค่า ในการศึกษามากมายเกี่ยวกับความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวพฤติกรรม แบบประเมินความพึงพอใจที่ได้มาจากการศึกษาเกี่ยวกับผู้บริโภคของผลิตภัณฑ์เชิงพาณิชย์ทั่วไป ( เช่น seddighi และ theocharous 2002 ; tussyadiah 2006 ) มากกว่าการบริการที่เกี่ยวข้องกับทางด้านของประสบการณ์มากมายและซับซ้อนข้อความที่ใช้แบบสอบถามต่อไปโดยไม่อารมณ์ปฏิสัมพันธ์ มักใช้ในการรวบรวมข้อมูล การวิเคราะห์ การประเมินผลของนักท่องเที่ยวของประสบการณ์ของพวกเขา อย่างไรก็ตาม ความต้องการของมนุษย์จะไม่คงที่และการประเมินของพวกเขาเพื่อความพึงพอใจอาจจะไม่ได้มีพื้นฐานที่มีเหตุผลมาก หรือมาตรฐานตามคำแนะนำในการศึกษาหลายเรื่องจิตวิทยาและพฤติกรรมศาสตร์เศรษฐศาสตร์ ( และ รีลีย์ zauberman ปี 2000Kahneman ประกอบ ) ดังนั้น ความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวกับ บทบาทที่คาดหวัง หรือประสบการณ์จริงในแต่ละเที่ยว การท่องเที่ยว สามารถได้รับอิทธิพลส่วนใหญ่โดยลําดับที่แตกต่างกันของการเยี่ยมชม

ความอคติ กล่าวถึงความโน้มเอียงที่จะตีค่าสูงเกินไปหรือประมาทหน้าเรื่องเมื่อเทียบกับอื่น ๆ ( คุณ et al . 1983 ) การศึกษาครั้งนี้ใช้แนวคิดเหล่านี้อ้างถึงการประเมินอคติเกี่ยวกับความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวความคมชัดอคติที่จัดแสดงเมื่อลำดับการเยี่ยมชมสถานที่ท่องเที่ยวที่มีการเปลี่ยนแปลงในบริบทที่แตกต่างกัน ( เช่น ประเภทของแหล่งท่องเที่ยว และการรับรู้คุณภาพบริการ ) ในคำอื่น ๆก่อนหน้านี้ประสบการณ์การเดินทางของนักท่องเที่ยวส่งผลกระทบต่อการประเมินของความพึงพอใจของประสบการณ์การเดินทางต่อไปของพวกเขา .

การศึกษาของเราตั้งใจจะสำรวจความอคติต่อความพึงพอใจของนักท่องเที่ยว โดยแบบจำลองสภาพแวดล้อมเสมือน ( เวส ) โดยการรวมทดลองกับการมีส่วนร่วมของประชาชนที่แท้จริง และสถานการณ์การท่องเที่ยวเทียม เราศึกษาทฤษฎีนอกเหนือจากการตั้งค่าการจำลอง จึงลึกความเข้าใจในการประเมินของ นักท่องเที่ยว ประสบการณ์ของพวกเขา .

การศึกษาก่อนหน้านี้และ

สมมติฐานภาพรวมการพัฒนานักวิจัยบางคนได้แนะนำว่านักท่องเที่ยวประเมินตนคาดหวัง หรือมีประสบการณ์ของจุดหมายปลายทางผ่าน " ลักษณะ " ( และพวกเขามี seddighi theocharous 2002 ; tussyadiah 2006 ) นักวิจัยยืนยันว่านักท่องเที่ยว " กิน " แต่ละลักษณะ ( เช่น ธรรมชาติสวยงาม มรดกทางวัฒนธรรมองค์ประกอบของการท่องเที่ยวและบันเทิง ) ปลายทาง การศึกษาเกี่ยวกับพฤติกรรมนักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ได้แรงบันดาลใจจากการวิจัยเกี่ยวกับพฤติกรรมของผู้บริโภค ( แลงคาสเตอร์ 1966 ) และผลการศึกษาอื่น ๆในการท่องเที่ยว ( วูและคาร์สัน 2008 ; ยาง et al . 2009 ) อย่างไรก็ตาม ในแบบประเมินนี้ นักท่องเที่ยวต้องมีเหตุผลมากและมีการตั้งค่าไปยังประเภทที่แตกต่างกันของสถานที่ท่องเที่ยวแหล่งท่องเที่ยวและซึ่งอาจจะขัดแย้งกับความเป็นจริง ( เช่น Kahneman tversky Kahneman และ 1979 ; ประกอบ )

ศึกษาเชิงเศรษฐศาสตร์พบว่าผู้บริโภคไม่เพียง แต่ใช้เป็นแบบในการศึกษาอื่น ๆ อีกมากมาย แต่การตั้งค่าของพวกเขาดูเหมือนจะสามารถใส่ร้ายและการตัดสินใจของพวกเขาจะกลับ ภายใต้บริบทที่แตกต่างกัน ( รีลีย์ และ zauberman 2000 ) ข้อมูลน่าสนใจในเศรษฐศาสตร์พฤติกรรมเช่นความรัก treadmill ( Kahneman 2000b ) และความชอบ ( เฟรดเดอริก และการปรับตัว loewenstein 1999 ) ให้ทัศนะใหม่เพื่อพัฒนารูปแบบการประเมินทั่วไปของนักท่องเที่ยวของประสบการณ์ของพวกเขา