2.4. Phenotypic characterisation of

2.4. Phenotypic characterisation of LAB and yeasts
All LAB isolates were phenotypically characterised
as described by Paludan-Mu¨ ller et al. (1999). In
addition, the isolates were tested for their capacity to
ferment sucrose and starch, the main carbohydrate
components in plaa-som. The fermentation substrate
used was modified MRS-broth without glucose, with
chlorophenol red as indicator and pH adjusted to 7.
The carbohydrate sources were added individually in
final concentrations of 10% soluble potato starch
(Potato, soluble, Sigma, St. Louis, USA) or 1.3%
sucrose (Sigma) before sterilisation of the substrate
(115
C, 10 min.). The media were dispensed into 4-
ml tubes and inoculated with isolates grown on MRSagar
plates. The tubes were covered with paraffin oil
and incubated at 30
C for up to 5 days.
Fifteen LAB isolates representing different ITSgroups
(see below) were further characterised by their
carbohydrate fermentation pattern by the API 50 CHL
system (bioMereux, Marcy-l’Etoile, France). The type
strain of Lactobacillus plantarum (DSM 20174) was
included as a positive control. The results were
analysed by the identification software APILAB Plus,
version 3.3.3. (bioMe´rieux).
In addition, the LAB isolates were tested for their
ability to grow in MRS-broth containing 5%, 8%, 10%
and 15% NaCl (w/v). The tubes were covered with
paraffin oil and incubated at 30
C. Growth was
determined by optical density at OD600 (Novaspec II,
Pharmacia LKB) for up to 7 days. All yeast isolates
were initially tested for colony and cell-morphology,
reproduction, nitrate assimilation (Kurtzman and Fell,
1998) and growth in MYGP broth (3.0 g malt extract
(Difco), 3.0 g yeast extract (Difco), 10.0 g glucose
(Merck, Darmstadt, Germany) and 5.0 g Bactopeptone
(Difco) per litre distilled water, pH= 5.6) at 25
C for 3
days. Sixty-six of these isolates were further tested for
growth on 50% and 60% (w/w) glucose media containing:
D-(+)-Glucose-monohydrate, Merck 108342;
3% malt extract, Difco 0186-17-7 and 3% (w/v) Agar,
Difco 0145-17-0. The plates were incubated at 25
C
for 7 days. The capacity of yeasts to assimilate carbohydrates
was examined by API ID 32 C test system
(bioMe´rieux). The tests were incubated at 25
C for 2–
7 days. The results were analysed by the identification
software APILAB Plus, version 3.2.2. (bioMe´rieux).
Yeast strains used as reference strains for the
characterisation of plaa-som yeast isolates included
Zygosaccharomyces rouxii (CBS-732) and Z. Bailii
(CBS-7555) (Centraalbureau voor Schimmelcultures,
Yeast division, Delft, Holland).
2.5. Differentiation at the species level of LAB and
yeasts by rDNA intergenic spacer (ITS) PCR analysis
The intergenic spacer region between the 18S and
28S rRNA genes and between 16S and 23S RNA
genes were used for the analysis of yeasts and LAB,
respectively.
LAB isolates were cultured in MRS-broth and 1 ml
harvested after overnight growth. The pellet was
resuspended in 400 ml TE-buffer (10 mM Tris, pH,
8.0, 1 mM EDTA) and 0.1 g acid-washed glassbeads
(150–212 mm, Sigma G-1145) was added. Cells
were mechanically disrupted by shaking four times
for 30 s, the samples left on ice in between each
mixing.
Yeast isolates were grown on PDA-agar and one
loopful of colony material was mixed with 200 ml of
sterile, deionised water. The cells were lysed by
heating in a microwave (900 W, 2 min) and stored
on ice until DNA amplification.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

2.4. ฟีโนไทป์ตรวจลักษณะเฉพาะของแล็บและยีสต์แยกห้องแล็บทั้งหมดมีลักษณะ phenotypicallyตามที่อธิบายไว้ โดย Paludan Mu¨ ller et al. (1999) ในนอกจากนี้ แยกได้ผ่านทดสอบความสามารถในการหมักน้ำตาลซูโครส และแป้ง คาร์โบไฮเดรตหลักส่วนประกอบในปลาเชี่ยว พื้นผิวการหมักใช้แก้ไขแก้ไขนางน้ำซุปไม่ มีกลูโคส ด้วยchlorophenol สีแดงเป็นตัวบ่งชี้และค่า pH ปรับถึง 7เพิ่มแหล่งมาของคาร์โบไฮเดรตในแต่ละสุดท้ายความเข้มข้นของแป้งมันฝรั่งละลาย 10%(มันฝรั่ง ละลาย Sigma เซนต์หลุยส์ สหรัฐอเมริกา) หรือ 1.3%ซูโครส (Sigma) ก่อนทำหมันของพื้นผิว(115 C, 10 นาที) สื่อถูกจ่ายเข้า 4-มล.หลอด และ inoculated กับแยกปลูกบน MRSagarแผ่น หลอดถูกปกคลุม ด้วยน้ำมันพาราฟินและรับการกก 30 c เป็นเวลาถึง 5 วันปฏิบัติสิบห้าแยก ITSgroups อื่นแทน(ดูด้านล่าง) มีลักษณะเพิ่มเติมของพวกเขารูปแบบการหมักคาร์โบไฮเดรต โดย CHL 50 API การระบบ (bioMereux มาร์ซี่-l'Etoile ฝรั่งเศส) ชนิดคือสายพันธุ์แลคโตบาซิลลัส (DSM 20174)รวมเป็นตัวควบคุมเชิงบวก ผลได้โดยซอฟต์แวร์รหัส APILAB Plusรุ่น 3.3.3 (bioMe´rieux)นอกจากนี้ แยกห้องปฏิบัติการทดสอบสำหรับการความสามารถในการเติบโตใน MRS-ซุปที่ประกอบด้วย 5%, 8%, 10%และ 15% NaCl (w/v) หลอดถูกปกคลุมด้วยพาราฟินน้ำมัน และรับการกกน. c.เติบโตกำหนด โดยความหนาแน่นออปติคอลที่ OD600 (Novaspec IIฟาร์ LKB) นานถึง 7 วัน แยกยีสต์ทั้งหมดเริ่มทดสอบสำหรับอาณานิคมและสัณฐานวิทยาเซลล์ทำซ้ำ ดูดซึมไนเตรท (Kurtzman และล้มลง1998) และการเติบโตในซุป MYGP (3.0 g มอลต์สกัด(Difco), (Difco), สารสกัดจากยีสต์ 3.0 กรัมกลูโคส 10.0 กรัม(Merck ดาร์มสตัดท์ เยอรมนี) และ 5.0 g Bactopeptone(Difco) ต่อลิตรกลั่นน้ำ pH = 5.6) 25 c เป็นเวลา 3วันที่ หกสิบหกของแยกเหล่านี้ได้รับการทดสอบเพิ่มเติมสำหรับเติบโต 50% และ 60% (w/w) กลูโคสสื่อที่ประกอบด้วย:D- (+) -กลูโคส-monohydrate เมอร์ค 1083423% มอลต์สกัด Difco ชนิด-17-7 และ 3% (w/v) วุ้นDifco 0145-17-0 แผ่นได้รับการกกที่ 25 Cสำหรับ 7 วัน ความจุของยีสต์ในการดูดซึมคาร์โบไฮเดรตการตรวจสอบ โดยระบบทดสอบ API ID 32 C(bioMe´rieux) การทดสอบได้รับการกก 25 c เป็นเวลา 2 –7 วัน ผลลัพธ์ได้วิเคราะห์ โดยรหัสซอฟต์แวร์ APILAB Plus เวอร์ชั่น 3.2.2 (bioMe´rieux)ยีสต์สายพันธุ์ที่ใช้เป็นสายพันธุ์อ้างอิงสำหรับการตรวจลักษณะเฉพาะของของส้มปลายีสต์แยกรวมZygosaccharomyces rouxii (CBS-732) และ Z. Bailii(CBS-7555) (พลาสติกแบบ Centraalbureau Schimmelculturesยีสต์สาย เดลฟ์ ฮอลแลนด์)2.5. ความแตกต่างในระดับชนิดของห้องปฏิบัติการ และยีสต์ โดย rDNA spacer intergenic (ของ) PCR วิเคราะห์ภูมิภาค intergenic spacer ระหว่าง 18 ปี และ28S rRNA ยีนและ ระหว่าง RNA 16S และ 23Sยีนที่ใช้สำหรับการวิเคราะห์ของห้องปฏิบัติ และยีสต์ตามลาดับแยกห้องปฏิบัติถูกล้างในน้ำซุป MRS และ 1 มิลลิลิตรเก็บเกี่ยวหลังจากเติบโตข้ามคืน เป็นเม็ดresuspended ใน 400 มล.บัฟเฟอร์ TE (10 มม.ทริสเรทติ้ง pH8.0, 1 mM EDTA) และ 0.1 กรัมกรดล้าง glassbeads(150 – 212 มม. Sigma G-1145) เพิ่มขึ้น เซลล์กลไกระหว่างสองวัน โดยการเขย่าสี่ครั้ง30 s ซ้ายบนน้ำแข็งระหว่างแต่ละตัวอย่างผสมแยกยีสต์ที่ปลูกในวุ้น PDA และหนึ่งloopful วัสดุอาณานิคมถูกผสมกับ 200 มิลลิลิตรน้ำหมัน deionised เซลล์ได้นาทีที่ 37uc โดยเครื่องทำความร้อนในไมโครเวฟ (900 W, 2 นาที) และเก็บไว้บนน้ำแข็งจนกระทั่งขยายดีเอ็นเอ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

2.4 ลักษณะฟีโนไทป์ของห้องปฏิบัติการและยีสต์
สายพันธุ์ LAB ทั้งหมดมีลักษณะลักษณะภายนอก
ตามที่อธิบาย Paludan-MU ller et al, (1999) ใน
นอกจากนี้เชื้อได้รับการทดสอบสำหรับความสามารถในการ
หมักน้ำตาลซูโครสและแป้งคาร์โบไฮเดรตหลัก
องค์ประกอบในน้ำปลา-Som การหมักสารตั้งต้น
ที่ใช้ในการปรับเปลี่ยน MRS-น้ำซุปโดยไม่ต้องกลูโคสกับ
chlorophenol สีแดงเป็นตัวบ่งชี้และปรับ pH 7.
แหล่งคาร์โบไฮเดรตที่ถูกเพิ่มเข้ามาในแต่ละ
ความเข้มข้นสุดท้ายของแป้งมันฝรั่งที่ละลายน้ำได้ 10%
(มันฝรั่ง, ละลาย Sigma, St. Louis, สหรัฐอเมริกา ) หรือ 1.3%
น้ำตาลซูโครส (ซิกม่า) ก่อนที่จะฆ่าเชื้อของสารตั้งต้น
(115? C, 10 นาที.) สื่อถูกจ่ายเข้าสู่ 4-
หลอดมล. และเชื้อด้วยไอโซเลทที่ปลูกใน MRSagar
แผ่น หลอดถูกปกคลุมไปด้วยน้ำมันพาราฟิน
และบ่มที่อุณหภูมิ 30 องศาเซลเซียสนานถึง 5 วัน.
สิบห้า LAB แยกเป็นตัวแทน ITSgroups ที่แตกต่างกัน
(ดูด้านล่าง) มีลักษณะต่อไปโดยพวกเขา
รูปแบบการหมักคาร์โบไฮเดรตโดย CHL API 50
ระบบ (bioMereux ร์ซี่-L ' Etoile, ฝรั่งเศส) ชนิด
สายพันธุ์ของ Lactobacillus plantarum (DSM 20174) คือการ
รวมเป็นควบคุมบวก ผลการศึกษา
วิเคราะห์โดย APILAB ซอฟต์แวร์ประจำตัวพลัส
รุ่น 3.3.3 (bioMe'rieux).
นอกจากนี้ไอโซเลทห้องปฏิบัติการได้รับการตรวจของพวกเขา
มีความสามารถที่จะเติบโตใน MRS-น้ำซุปที่มี 5%, 8%, 10%
และ 15% โซเดียมคลอไรด์ (w / v) หลอดถูกปกคลุมไปด้วย
น้ำมันพาราฟินและบ่มที่อุณหภูมิ 30 องศาเซลเซียส การเจริญเติบโตถูก
กำหนดโดยความหนาแน่นของแสงที่ OD600 (Novaspec ครั้งที่สอง
Pharmacia LKB) นานถึง 7 วัน สายพันธุ์ยีสต์ทั้งหมด
ได้รับการทดสอบครั้งแรกสำหรับอาณานิคมและเซลล์สัณฐาน
สืบพันธุ์การดูดซึมไนเตรต (เคิร์ทซ์และลดลง
1998) และการเจริญเติบโตใน MYGP น้ำซุป (3.0 กรัมมอลต์สารสกัด
(Difco) 3.0 กรัมสารสกัดจากยีสต์ (Difco) 10.0 กรัมกลูโคส
( เมอร์ค, ดาร์มสตัด, เยอรมนี) และ 5.0 กรัม Bactopeptone
(Difco) ต่อลิตรน้ำกลั่นค่า pH = 5.6) อยู่ที่ 25 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 3
วัน หกสิบหกของเชื้อเหล่านี้ได้รับการทดสอบต่อไปสำหรับ
การเจริญเติบโต 50% และ 60% (w / w) สื่อที่มีน้ำตาลกลูโคส:
D - (+) - กลูโคส monohydrate เมอร์ค 108342;
สารสกัดจากมอลต์ 3% Difco 0186-17-7 และ 3% (w / v) วุ้น
Difco 0145-17-0 แผ่นถูกบ่มที่อุณหภูมิ 25 องศาเซลเซียส
เป็นเวลา 7 วัน ความจุของยีสต์ที่จะดูดซึมคาร์โบไฮเดรต
ได้รับการตรวจสอบโดย API ID 32 ทดสอบระบบ C
(bioMe'rieux) การทดสอบถูกบ่มที่อุณหภูมิ 25 องศาเซลเซียสเป็น 2-
7 วัน ผลที่ได้มาวิเคราะห์โดยระบุ
APILAB ซอฟแวร์พลัสรุ่น 3.2.2 (bioMe'rieux).
สายพันธุ์ยีสต์สายพันธุ์ที่นำมาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงสำหรับ
ลักษณะของน้ำปลา-Som ยีสต์แยกรวม
Zygosaccharomyces rouxii (CBS-732) และ Z Bailii
(ซีบีเอส 7555) (Centraalbureau voor Schimmelcultures,
ส่วนยีสต์ Delft, ฮอลแลนด์) .
2.5 ความแตกต่างในระดับสายพันธุ์ของห้องปฏิบัติการและ
ยีสต์โดย rDNA spacer intergenic (ITS) การวิเคราะห์ PCR
ภูมิภาค spacer intergenic ระหว่าง 18S และ
ยีน 28S rRNA และระหว่าง 16S และ 23S RNA
ยีนถูกนำมาใช้สำหรับการวิเคราะห์ของยีสต์และ LAB ที่
ตามลำดับ.
ไอโซเลท LAB ถูกเลี้ยงในน้ำซุป MRS-1 มิลลิลิตรและ
เก็บเกี่ยวหลังจากที่การเจริญเติบโตในชั่วข้ามคืน เม็ดถูก
resuspended ใน 400 มล. TE-บัฟเฟอร์ (10 mM Tris พีเอช
8.0, 1 mM EDTA) และ 0.1 กรัม glassbeads กรดล้าง
(150-212 มมซิก G-1145) ถูกเพิ่มเข้ามา เซลล์
กระจัดกระจายกลโดยการเขย่าสี่ครั้ง
เป็นเวลา 30 วินาที, กลุ่มตัวอย่างที่เหลืออยู่บนน้ำแข็งในระหว่างแต่ละ
ผสม.
สายพันธุ์ยีสต์ที่ปลูกบน PDA-agar และเป็นหนึ่งใน
loopful อาณานิคมของวัสดุผสมกับ 200 มิลลิลิตร
ผ่านการฆ่าเชื้อน้ำ deionised เซลล์ถูก lysed โดย
ความร้อนในเตาไมโครเวฟ (900 W 2 นาที) และเก็บไว้
บนน้ำแข็งจนดีเอ็นเอ