The most impressive part of Baraka

The most impressive part of Baraka is the beautiful photography. Almost every shot is made with such devotion. Some scenes are very overwhelming. But what I miss in this movie is coherence. Fricke tries to show too many things, too many different cultures, religions, a bit of bio industry, a bit of burning oil fields, a bit koyaanisqatsi etc. It's not fully clear what he's trying to say, let alone that he confronts with a strong opinion. That already shows in the way the beginning is edited, shots aren't fully finished before they cut to the next shot, it almost feels (ironically enough) like he's got too little time to show everything he wants to.

It's interesting that Ron Fricke was director of photography of Koyaanisqatsi which was released about 9 years earlier. Koyaanisqatsi (same IMDB user rating!) does have that coherence, that strong opinion which you can't get around while watching it. All means, style, music editing etc. are used to serve this one purpose: to let the spectator experience this overpopulated, overstressed world.

In my opinion, Fricke should have focused on less different subjects and connect them by a much stronger and clearer message. That would have turned Baraka into a master piece. (I wonder why I see so many people on the credits who worked on Koyanisqatsi too, except for one person: Godfrey Reggio, the director. Does that have to do with clashing opinions on this kind of movies, which may explain the difference between these two movies?)

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ส่วนประทับใจของบารากาถ่ายภาพสวยงามได้ ถ่ายเกือบทุกทำ ด้วยความจงรักภักดีดังกล่าว บางฉากจะครอบงำมาก แต่สิ่งที่ฉันพลาดในภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นโปรเจค Fricke พยายามแสดงสิ่งที่มากเกินไป วัฒนธรรมที่แตกต่างมากเกินไป ศาสนา บิตของอุตสาหกรรมชีวภาพ บิตฟิลด์น้ำมันเขียน koyaanisqatsi บิตเป็นต้น ไม่ชัดเจนอย่างที่เขาพยายามพูด นับ ประสากับความที่เขา มีความคิดที่แข็งแรง แสดงแล้ววิธีแก้ไขต้น ภาพไม่เสร็จสมบูรณ์ก่อนที่จะตัดเพื่อถ่ายภาพถัดไป มันเกือบรู้สึก (จำนวนมากพอ) เช่นเขามีเวลาน้อยเกินไปที่จะแสดงทุกสิ่งที่เขาต้องการเป็นที่น่าสนใจว่า Ron Fricke เป็นช่างภาพของ Koyaanisqatsi ซึ่งถูกปล่อยออกมาประมาณ 9 ปีก่อน Koyaanisqatsi (เดียวผู้ใช้คะแนน imdb) มีศักยภาพนั้น ความคิดที่แข็งแรงซึ่งคุณไม่สามารถได้รับรอบในขณะที่ดูมัน หมายถึง ลักษณะ เพลงแก้ไขฯลฯ ทั้งหมดจะใช้เพื่อวัตถุประสงค์นี้หนึ่ง: ให้ทลายประสบการณ์นี้ overpopulated, overstressed โลกในความคิดของฉัน Fricke ควรมีเน้นเรื่องแตกต่างกันน้อย และเชื่อมต่อได้ โดยมีข้อความมากขึ้น และชัดเจนขึ้น ที่จะได้เปิดบารากาเป็นชิ้น (ฉันสงสัยว่า ทำไมเห็นทุกคนในหน่วยกิตที่ทำงานใน Koyanisqatsi เกินไป เว้นคน: Godfrey เรจจิโอ ผู้อำนวยการ ที่มีไม่ มี clashing เห็นบนหนัง ซึ่งอาจอธิบายความแตกต่างระหว่างภาพยนตร์เหล่านี้สองชนิดนี้)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ส่วนที่น่าประทับใจที่สุดของ Baraka คือการถ่ายภาพที่สวยงาม เกือบทุกนัดจะทำด้วยความจงรักภักดีเช่น บางฉากที่มีอย่างล้นหลามมาก แต่สิ่งที่ผมพลาดในหนังเรื่องนี้คือการเชื่อมโยงกัน Fricke พยายามที่จะแสดงสิ่งที่มากเกินไปวัฒนธรรมที่แตกต่างกันมากเกินไปศาสนาบิตของอุตสาหกรรมชีวภาพ, บิตของทุ่งน้ำมันเผาไหม้นิด koyaanisqatsi ฯลฯ มันไม่ชัดเจนว่าสิ่งที่เขาพยายามที่จะพูดให้คนเดียวที่เขาเผชิญหน้ากับ ความเห็นที่แข็งแกร่ง ที่มีอยู่แล้วแสดงให้เห็นในทางที่จุดเริ่มต้นที่มีการแก้ไขภาพที่ไม่ได้ดำเนินการเสร็จสิ้นอย่างเต็มที่ก่อนที่จะตัดไปยิงนัดต่อไปก็เกือบจะรู้สึก (แดกดันพอ) เหมือนเขามีเวลาน้อยเกินไปที่จะแสดงทุกอย่างที่เขาต้องการ. มันเป็นเรื่องที่น่าสนใจที่รอน Fricke เป็นผู้อำนวยการของการถ่ายภาพของ Koyaanisqatsi ซึ่งถูกปล่อยออกมาประมาณ 9 ปีก่อน Koyaanisqatsi (เช่นเดียวคะแนนผู้ใช้ไอเอ็ม) จะมีการเชื่อมโยงกันนั้นความคิดที่แข็งแกร่งที่คุณไม่สามารถได้รับรอบในขณะที่ดูมัน วิธีการทุกรูปแบบการแก้ไขเพลงอื่น ๆ ที่ใช้ในการทำหน้าที่นี้วัตถุประสงค์หนึ่ง:. ที่จะให้ประสบการณ์การชมแออัดนี้ overstressed โลกในความคิดของFricke ควรจะมุ่งเน้นไปที่วิชาที่แตกต่างน้อยลงและเชื่อมต่อพวกเขาด้วยข้อความเข้มแข็งมากขึ้นและชัดเจน . ที่จะมีการเปิด Baraka เป็นชิ้นส่วนหลัก (ผมสงสัยว่าทำไมผมเห็นผู้คนจำนวนมากในสินเชื่อที่ทำงานใน Koyanisqatsi เกินไปยกเว้นสำหรับคนคนหนึ่ง. ก็อดฟรีย์เรจผู้อำนวยการไม่ว่าจะทำอย่างไรกับการปะทะกันความคิดเห็นเกี่ยวกับชนิดของภาพยนตร์นี้ซึ่งอาจอธิบายความแตกต่างระหว่างเหล่านี้ ? สองภาพยนตร์)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ส่วนที่น่าประทับใจที่สุดของบารากา คือ การถ่ายภาพที่สวยงาม เกือบทุกภาพทำด้วยความจงรักภักดีเช่น . บางฉากจะยุ่งยากมาก แต่สิ่งที่ผมพลาดหนังเรื่องนี้มันสัมพันธ์กัน fricke พยายามที่จะแสดงสิ่งที่มากเกินไป , มากเกินไปที่แตกต่างกัน วัฒนธรรม ศาสนา บิตของอุตสาหกรรมไบโอ บิตของเขตข้อมูลน้ำมันที่ไหม้นิดหน่อย koyaanisqatsi ฯลฯ มันไม่ชัดเต็มที่ในสิ่งที่เขาพยายามจะพูดทั้งๆที่เขาเผชิญกับความแข็งแรง ที่ได้แสดงให้เห็นในทางที่เริ่มต้นมีการแก้ไข ภาพไม่เต็มเสร็จก่อนก็ตัดช็อตต่อไป มันเกือบจะรู้สึก ( แดกดันพอ ) เหมือนเขามีเวลาน้อยเกินไปที่จะแสดงทุกอย่างที่เขาต้องการ

มันน่าสนใจว่ารอน fricke เป็นผู้อำนวยการของ koyaanisqatsi ซึ่งถูกปล่อยออกมาประมาณ 9 ปีก่อนหน้านี้koyaanisqatsi เดียวกัน ( imdb ผู้ใช้คะแนน ) ไม่ที่การมองโลก ที่แข็งแกร่งความคิดเห็นที่คุณไม่สามารถได้รับรอบในขณะที่ดู หมายถึง ลักษณะการแก้ไข ฯลฯ จะใช้บริการนี้ วัตถุประสงค์ : เพื่อให้ประสบการณ์การชมดนตรีนี้ overpopulated overstressed , โลก

ในความคิดของฉันfricke ควรเน้นวิชาที่แตกต่างกันน้อยและเชื่อมต่อพวกเขาโดยมากที่แข็งแกร่งและข้อความชัดเจน ที่ต้องเปลี่ยนเป็นโทระกะชิ้น ( ผมสงสัยว่าทำไมผมเห็นหลายคนในเครดิตคนทำ koyanisqatsi เหมือนกันยกเว้นหนึ่งคน : Godfrey Reggio , ผู้อำนวยการ มันเกี่ยวอะไรกับการขัดแย้งความคิดเห็นเกี่ยวกับชนิดนี้ของภาพยนตร์ซึ่งอาจจะอธิบายถึงความแตกต่างระหว่างสองภาพยนตร์ ?