When I first learnt to ride a bicyc

When I first learnt to ride a bicycle, I felt excited. That evening, I went on my own around the neighborhood. After a while, I decided to go to my friend's house for a game of badminton.
On my way there, however, I was chased by a fierce dog. I pedaled as fast as I could but it sprang at me and caught my leg. I shouted and fell off my bicycle. My knees were bruised and I was badly shaken.

Fortunately, the dog let go of my leg, but, before I could ride again, it sprang once more at me and barked. Nervously, I managed to get on the saddle after which I rode off without looking back. Much to my relief, the dog soon gave up chasing me. But, by then, I was too tired to play badminton. So, after a short rest at my friend's house, I left for home, taking another route this time. Half way home, I had a puncture and had to push my bicycle all the way.

Finally, I reached home, feeling exhausted with accident on a bicycle.

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เมื่อแรกที่ผมได้เรียนรู้ที่จะขี่จักรยาน ผมรู้สึกตื่นเต้น ในตอนเย็น ฉันไปของฉันเองอยู่แถวบ้าน หลังจากที่ในขณะที่ฉันตัดสินใจที่จะไปถึงบ้านเพื่อนในเกมแบดมินตัน
ระหว่างทางไปที่นั่น แต่ผมไล่ตามสุนัขที่ดุร้าย ฉันเร่งเท่าไหร่ เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่มันกระโดดใส่ฉัน และจับขาของฉัน ฉันตะโกนและล้มปิดจักรยานของฉัน หัวเข่าช้ำและฉันก็ไม่ดี

หวั่นไหวโชคดีที่สุนัขปล่อยขาฉัน แต่ก่อนที่ฉันจะได้นั่งอีกครั้ง มันกระโดดอีกครั้งที่ฉันและเห่า นี่ ฉันมีการจัดการที่จะได้รับบนอานม้าหลังจากที่ผมขี่ออกไปโดยไม่หันกลับไปมอง เยอะเลย หมาแล้วเลิกไล่ฉัน แต่แล้ว ฉันก็เหนื่อยเหมือนกันนะในการเล่นแบดมินตัน ดังนั้น หลังจากได้พักสั้น ๆที่บ้านเพื่อนครับ ผมกลับบ้าน เส้นทางอื่นในขณะนี้บ้านครึ่งทาง ผมเจาะและมีการผลักดันจักรยานของฉันตลอดทาง

ในที่สุดฉันก็ถึงบ้าน รู้สึกเหนื่อยกับอุบัติเหตุบนจักรยาน