Chapter 3 introduces several models

Chapter 3 introduces several models of politics and public policy. One model, pluralism, deals with the role of interest groups and asserts that many (plural) sources of political power exist in society and that no one source of power or single interest group is dominant across the range of public decisions. The reason is that interest groups specialize in certain policy areas, so groups having influence in one area, such as health care, are not necessarily involved in or influence another policy arena, such as national security. This view of politics contrasts with elite theory, which states that certain powerful organizations (elites) have power and authority over all policy arenas.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทที่ 3 แนะนำหลายรูปแบบของการเมืองและนโยบายสาธารณะ รูปแบบหนึ่ง pluralism กับบทบาทของกลุ่มสนใจ และยืนยันว่า แหล่งข้อมูล (พหูพจน์) ใช้อำนาจทางการเมืองที่มีอยู่ในสังคม และไม่มีแหล่งพลังงานหรือกลุ่มเดียวที่น่าสนใจว่าหลักของการตัดสินใจสาธารณะ เหตุผลคือ ว่า สนใจกลุ่มเชี่ยวชาญในบางนโยบายพื้นที่ ดังนั้นกลุ่มที่มีอิทธิพลในพื้นที่หนึ่ง เช่นสุขภาพ ไม่จำเป็นต้องมี หรือมีเวทีนโยบายอื่น เช่นการรักษาความปลอดภัยแห่งชาติ มุมมองของเมืองนี้ดูแตกต่างกับทฤษฎีชนชั้นสูง ซึ่งระบุว่า บางองค์กรที่มีประสิทธิภาพ (ร่ำรวย) มีสิทธิและอำนาจทั้งหมดนโยบายสถาน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทที่ 3 นำเสนอหลายรูปแบบของการเมืองและนโยบายสาธารณะ หนึ่งในรูปแบบพหุนิยมเกี่ยวข้องกับบทบาทของกลุ่มผลประโยชน์และอ้างว่าหลายคน (พหูพจน์) ที่มาของอำนาจทางการเมืองที่มีอยู่ในสังคมที่ไม่มีแหล่งหนึ่งของการใช้พลังงานหรือกลุ่มเดียวดอกเบี้ยเป็นที่โดดเด่นในช่วงของการตัดสินใจของประชาชน เหตุผลก็คือว่ากลุ่มผลประโยชน์ที่มีความเชี่ยวชาญในพื้นที่นโยบายบางอย่างเพื่อให้กลุ่มที่มีอิทธิพลในพื้นที่เช่นการดูแลสุขภาพไม่ได้เกี่ยวข้องจำเ​​ป็นต้องอยู่ในที่เกิดเหตุหรือมีอิทธิพลต่อนโยบายอื่นเช่นความมั่นคงแห่งชาติ มุมมองของการเมืองความขัดแย้งนี้ด้วยทฤษฎีชนชั้นซึ่งระบุว่าองค์กรที่มีประสิทธิภาพบางอย่าง (ชนชั้น) มีอำนาจและสิทธิอำนาจเหนือนโยบายทั้งหมดโดยสิ้นเชิง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บทที่ 3 เปิดตัวหลายรุ่นของการเมืองและนโยบายสาธารณะ หนึ่งรูปแบบพหุเกี่ยวข้องกับบทบาทของกลุ่มผลประโยชน์และยืนยันว่าหลาย ( พหูพจน์ ) แหล่งที่มาของอำนาจทางการเมืองอยู่ในสังคม และไม่มีแหล่งพลังงาน หรือกลุ่มสนใจเดียวจะเด่นในช่วงการตัดสินใจสาธารณะ เหตุผลคือ กลุ่มผลประโยชน์ที่เชี่ยวชาญในพื้นที่นโยบายบางอย่างดังนั้นกลุ่มที่มีอิทธิพลในพื้นที่หนึ่ง เช่น การดูแลสุขภาพ ไม่จําเป็นต้องเกี่ยวข้องหรืออิทธิพลอื่น นโยบาย เวที เช่น ความมั่นคงแห่งชาติ มุมมองนี้ของการเมืองขัดแย้งกับทฤษฎีชนชั้นนำ ซึ่งระบุว่า บางองค์กรที่มีประสิทธิภาพ ( elites ) มีอำนาจ และอำนาจเหนือโดยสิ้นเชิงนโยบายทั้งหมด