than the HF model while they are co

than the HF model while they are comparable in methanol rich
region of the mixtures. The difference between the KA values
calculated by application of the two methods increases with
composition of methanol in the mixtures.
The variation of Walden product with composition of the
solvent mixtures (Fig. 3) presents a maximum between 12–
20 mol% methanol, as has been found in this binary mixture
for various electrolytes (Broadwater and Kay, 1970; Broadwater
and Kay, 1971, 1976).The presence of this maximum
shows that the limiting conductance of the solutions decreases
more slowly along with growing of the methanol content in the
mixture than it would be expected from the increase of viscosity
of the mixed solvents in water rich region. The constancy of
the Walden product also fails in general for small ions in mixed
solvents (D’Aprano and Fuoss, 1963, 1975; Fuoss, 1959; Hemms,
1974; Skinner and Fuoss, 1966; Zwanzig, 1963, 1970).
The dependence of the thermodynamic acid dissociation
pKa on the inverse of the solvents relative permittivity and a
comparison of the values calculated by the H–F, F78 and
Lee–Wealthon (Sadiq et al, 1993) methods are shown in
Fig. 4. A similar variation was found for salicylic acid in water
with other cosolvent mixtures such as ethanol (Mandal and
Lahiri, 1976), 1-propanol (Papadoupolis and Avarans, 1991)
and acetone (Sadiq et al., 1993). The pKa in aqueous solutions
calculated by the two methods is in agreement with those
found by other analyzed methods (Bray et al., 1957; Dippy

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กว่ารุ่น HF ขณะจะเปรียบในเมธานอริชภูมิภาคของส่วนผสม ความแตกต่างระหว่างค่า KAคำนวณ โดยใช้วิธีการสองวิธีเพิ่มด้วยองค์ประกอบของเมทานอลในส่วนผสมรูปแบบของผลิตภัณฑ์วอลเดนกับองค์ประกอบของการน้ำยาผสมตัวทำละลาย (Fig. 3) เสนอราคาสูงสุดระหว่าง 12 –โมล 20% เมทานอล ที่พบในส่วนผสมนี้ไบนารีสำหรับไลต์ต่าง ๆ (บรอดวอเตอร์และเคย์ 1970 บรอดวอเตอร์ก เคย์ 1971, 1976) ของสูงสุดนี้แสดงที่ต้านทานจำกัดของลดโซลูชั่นช้าพร้อมกับการเติบโตของเมทานอลเนื้อหาในการส่วนผสมกว่าจะคาดหวังจากการเพิ่มขึ้นของความหนืดของการหรือสารทำละลายผสมในน้ำอุดมสมบูรณ์ นำของผลิตภัณฑ์วอลเดนยังล้มเหลวทั่วไปสำหรับประจุขนาดเล็กในการผสมหรือสารทำละลาย (D'Aprano และ Fuoss, 1963, 1975 Fuoss, 1959 Hemms1974 สกินเนอร์และ Fuoss, 1966 Zwanzig, 1963, 1970)การพึ่งพาของ dissociation กรดทางอุณหพลศาสตร์pKa บนผกผันของ permittivity ญาติหรือสารทำละลายและเปรียบเทียบค่าที่คำนวณ โดย H-F, F78 และลี – Wealthon (Sadiq et al, 1993) มีแสดงวิธีการในFig. 4 รูปแบบคล้ายที่พบกรดซาลิไซลิในน้ำมีส่วนผสมอื่น ๆ cosolvent เช่นเอทานอล (Mandal และLahiri, 1976) 1-อย่างไร propanol (Papadoupolis และ Avarans, 1991)และอะซีโตน (Sadiq et al., 1993) PKa อควีโซลูชันคำนวณ โดยทั้งสองวิธีมีข้อตกลงกับผู้พบ โดยวิธีการวิเคราะห์อื่น ๆ (Bray et al., 1957 หลุดโลก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กว่ารุ่น HF ขณะที่พวกเขาจะเปรียบในเมทานอลที่อุดมไปด้วย
พื้นที่ของผสม ความแตกต่างระหว่างค่า KA
คำนวณโดยการประยุกต์ใช้ทั้งสองวิธีการเพิ่มขึ้นกับ
องค์ประกอบของเมทานอลผสม.
รูปแบบของผลิตภัณฑ์วอลที่มีส่วนประกอบของ
ตัวทำละลายผสม (รูปที่. 3) นำเสนอสูงสุดระหว่าง 12
เมทานอล 20% โมลเป็น มีการค้นพบในส่วนผสมไบนารีนี้
สำหรับอิเล็กโทรไลต่างๆ (Broadwater และเคย์, 1970; Broadwater
และเคย์, 1971, 1976) การปรากฏตัวของสูงสุดนี้ได้โดยเริ่มต้น
แสดงให้เห็นว่าสื่อกระแสไฟฟ้า จำกัด ของการแก้ปัญหาจะลดลง
อย่างช้าๆพร้อมกับการเติบโตของเนื้อหาในเมทานอล
ส่วนผสมกว่าที่มันจะได้รับการคาดหวังจากการเพิ่มขึ้นของความหนืด
ของตัวทำละลายผสมในภูมิภาคที่อุดมไปด้วยน้ำ ความมั่นคงของ
สินค้าวอลยังล้มเหลวในการทั่วไปของไอออนขนาดเล็กในการผสม
ตัวทำละลาย (D'Aprano และ Fuoss, 1963, 1975; Fuoss 1959; Hemms,
1974; สกินเนอร์และ Fuoss 1966; Zwanzig, 1963, 1970).
การพึ่งพาอาศัยกัน ของการแยกตัวออกกรดอุณหพลศาสตร์
pKa ในสิ่งที่ตรงกันข้ามของตัวทำละลายยอมญาติและ
เปรียบเทียบค่าที่คำนวณโดย H-F, F78 และ
ลี Wealthon (Sadiq, et al, 1993) วิธีการที่แสดงอยู่ใน
รูป 4. รูปแบบที่คล้ายกันคือพบกรดซาลิไซลิในน้ำ
ผสมกับ cosolvent อื่น ๆ เช่นเอทานอล (ดัลและ
หิ, 1976), 1 โพรพาน (Papadoupolis และ Avarans, 1991)
และอะซีโตน (Sadiq et al., 1993) pKa ในการแก้ปัญหาน้ำ
คำนวณโดยสองวิธีคือในข้อตกลงกับผู้ที่
พบได้โดยวิธีการวิเคราะห์อื่น ๆ (เบรย์, et al, 1957;. สติเฟื่อง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

กว่า HF รุ่นในขณะที่พวกเขาเปรียบในเมทานอลรวย
ภูมิภาคของผสม ความแตกต่างระหว่างคาค่า
คำนวณโดยการประยุกต์ใช้วิธีการเพิ่มองค์ประกอบของเมทานอลด้วย

ในผสม รูปแบบของผลิตภัณฑ์ที่มีส่วนประกอบของ Walden
ผสมตัวทำละลาย ( รูปที่ 3 ) นำเสนอสูงสุด 20 โมลระหว่างเมทานอล 12 –
, ตามที่ได้รับการพบในส่วนผสม
ไบนารีสำหรับเกลือแร่ต่างๆ ( บรอดวอเตอร์ และ เค , 1970 ; และ Broadwater
เค , 1971 , 1976 ) การแสดงตนของนี้สูงสุด
แสดงว่าจำกัดการชักของโซลูชั่นลดลง
ช้าๆพร้อมกับการเติบโตของปริมาณเมทานอลใน
ผสมมากกว่าที่คาดว่าจะเพิ่มขึ้นจากค่า
ของตัวทำละลายผสม ในน้ำที่อุดมไปด้วยภูมิภาค ความมั่นคงของ
ผลิตภัณฑ์ดังกล่าวยังล้มเหลวในทั่วไปไอออนขนาดเล็กในตัวทำละลายผสม
( d'aprano และ fuoss , 1963 , 1975 ; fuoss 1959 ; hemms
, 1974 ; สกินเนอร์ และ fuoss 1966 ; ซวานซิก , 1963 , 1970 ) .
การพึ่งพาอาศัยกันของกรดในทางแตกแยก
ความผกผันของสารละลายป้อน และญาติ a
เปรียบเทียบการคำนวณโดย H ( F , f78 และ
ลี– wealthon ( ซาดิก et al ,1993 ) วิธีการแสดงใน
รูปที่ 4 การเปลี่ยนแปลงที่คล้ายกันพบกรด salicylic ในน้ำ
cosolvent ที่มีส่วนผสมอื่น เช่น เอทานอล ( Mandal และ
ลา , 1976 ) , 1-propanol ( papadoupolis และ avarans , 1991 )
และอะซิโตน ( ซาดิก et al . , 1993 ) ส่วนความในสารละลาย
) โดย 2 วิธีคือในข้อตกลงกับผู้ที่พบโดยวิธีการอื่น ๆวิเคราะห์
( Bray et al . , 1957 ; dippy