4.4.1 MBSR vs. waiting-list/treatme

4.4.1 MBSR vs. waiting-list/treatment-as-usual
All effect sizes are expressed using Hedges’ g-values (Hedges 1985), and
conventionally a value of 0.2-0.5 signifies a small effect, 0.5-0.8 a moderate effect
and values >0.8 signifies a large effect of the intervention (Cohen, 1988). Positive
values indicate beneficial effects.
Converting effect sizes to percentile values is a useful way to illustrate possible
clinical importance: an effect size of 0.53, for example, indicates that the average
person in the intervention group will be placed at the 30th score percentile for the
control group.
Table 11.5 and Figures 13.4-13.7 show that the average effects were fairly similar for
anxiety (0.53, 95% CI 0.43, 0.63), depression (0.54, 95% CI 0.35, 0.74),
stress/distress (0.56, 95% CI 0.44, 0.67) and other measures of mental health (0.48,
95% CI 0.34, 0.61). Values for heterogeneity, from tau square analysis, were very
small and ranged from 0 to 0.003. 26 studies with 79 different outcome variables (of
anxiety, depression, stress/distress and various other measures of psychological
functions) contributed to the meta-analysis of mental health in which the robust
standard error approach was used (Figure 13.8). The overall effect size for the
composite measure of ‘mental health’ was 0.53 (95% CI 0.46, 0.61). Again,
heterogeneity across the studies was low: the values were tau2 = 0 and I2 = 0.
The effects on measures of personal development (0.50, 95% CI 0.35, 0.66), quality
of life (0.57, 95% CI 0.17, 0.96), and mindfulness (0.70, 95% CI 0.05, 1.34) were also
of moderate size (Figures 13.9-13.11). However, as shown in Figure 13.12, the effect
size was somewhat smaller for measures of somatic health (0.31, 95% CI 0.10, 0.52).
Results for quality of life and mindfulness were somewhat heterogeneous across
trials with tau2 values of 0.07 and 0.40.For mental health as a composite outcome, there was an insignificant difference in
effect size between studies in which persons were recruited because of stress or
diagnosed problems (in other words, from clinical populations) and target groups
which had been recruited from the general population (p=0.19). Likewise, studies of
people with somatic problems as entry criteria achieved a very similar effect on
average to those studies in which people with psychological difficulties were
recruited (p=0.96) (Table 11.6).
The effect size for ‘mental health’ rose slightly with increasing intervention length
(between 6 and 28 hours), but again this increase was not statistically significant
(p=0.16).
18 studies reported on course attendance which ranged from 65% to 92%. There was
a significant increase in effect on mental health for each hourly increase in
attendance (reported as averages per study) (p

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

4.4.1 MBSR เจอรอรายการ/การรักษาเป็นปกติ ขนาดผลทั้งหมดจะแสดงโดยใช้ป้องกันความเสี่ยงของ g-ค่า (ป้องกันความเสี่ยง 1985), และ ตามอัตภาพค่า 0.2-0.5 หมายถึงผลเล็ก 0.5-0.8 มีผลปานกลาง และค่า > 0.8 หมายถึงผลมีขนาดใหญ่ของการแทรกแซง (โคเฮน 1988) บวก ค่าบ่งชี้ผลประโยชน์ แปลงขนาดมีผลกับค่าเปอร์เซ็นต์เป็นวิธีที่มีประโยชน์เพื่อแสดงความเป็นไปได้ ความสำคัญทางคลินิก: มีขนาดผลของ 0.53 เช่น บ่งชี้ว่า ค่าเฉลี่ย คนในกลุ่มแทรกแซงจะวางที่เปอร์เซ็นต์คะแนน 30 สำหรับการ กลุ่มควบคุมตัวเลข 13.4-13.7 และ 11.5 ตารางแสดงว่า ผลเฉลี่ยค่อนข้างคล้ายกันสำหรับ ความวิตกกังวล (0.53, 95% CI 0.43, 0.63), ภาวะซึมเศร้า (0.54, 95% CI 0.35, 0.74), ความเครียด/ความทุกข์ (0.56, 95% CI 0.44, 0.67) และมาตรการอื่น ๆ ของสุขภาพจิต (0.48 95% CI 0.34, 0.61) ค่าสำหรับ heterogeneity เต่าตารางวิเคราะห์ ถูกมาก ขนาดเล็ก และ ranged จาก 0 ถึง 0.003 การศึกษาตัวแปรผลต่าง ๆ 79 (จาก 26 ความวิตกกังวล ซึมเศร้า ความเครียด/ความทุกข์ และมาตรการอื่น ๆ ของจิตใจ ฟังก์ชัน) ส่วน meta-analysis ของสุขภาพจิตที่แข็งแกร่ง ใช้วิธีการข้อผิดพลาดมาตรฐาน (รูปที่ 13.8) ขนาดของผลโดยรวมสำหรับการ คอมโพสิตวัด 'สุขภาพจิต' คือ 0.53 (95% CI 0.46, 0.61) อีกครั้ง heterogeneity ในการศึกษาได้ต่ำ: ได้ค่า tau2 = 0 และ I2 = 0The effects on measures of personal development (0.50, 95% CI 0.35, 0.66), quality of life (0.57, 95% CI 0.17, 0.96), and mindfulness (0.70, 95% CI 0.05, 1.34) were also of moderate size (Figures 13.9-13.11). However, as shown in Figure 13.12, the effect size was somewhat smaller for measures of somatic health (0.31, 95% CI 0.10, 0.52). Results for quality of life and mindfulness were somewhat heterogeneous across trials with tau2 values of 0.07 and 0.40.For mental health as a composite outcome, there was an insignificant difference in effect size between studies in which persons were recruited because of stress or diagnosed problems (in other words, from clinical populations) and target groups which had been recruited from the general population (p=0.19). Likewise, studies of people with somatic problems as entry criteria achieved a very similar effect on average to those studies in which people with psychological difficulties wererecruited (p=0.96) (Table 11.6). The effect size for ‘mental health’ rose slightly with increasing intervention length (between 6 and 28 hours), but again this increase was not statistically significant(p=0.16).18 studies reported on course attendance which ranged from 65% to 92%. There was a significant increase in effect on mental health for each hourly increase in attendance (reported as averages per study) (p <0.01). Only 13 studies described self-reported time spent practising MBSR techniques at home (with an average
range per study of between 7 and 45 minutes). In this analysis, length of selfreported time spent practicing MBSR techniques at home did not appear to increase
mental health outcome scores (p=0.44).
For follow-up time, we first compared the effect at post-intervention in studies with
data (9 studies) and without follow-up data (17 studies) and found no difference. We
then assessed the effect of the number of months of follow-up on the reported effect
size. There was a slight, but statistically significant, decrease in effect size on ‘mental
health’ for each additional month of follow-up (p<0.05).
A slight decrease in effect size was seen as risk of bias increased, but this finding was
not statistically significant (p=0.29). Neither were there significant differences in
effect sizes between those studies reporting results as intention to treat (ITT)
analyses and studies reporting per protocol data (p=0.13).
Mindfulness was measured in seven studies (measures used are listed in additional
Tables 2 and 3): six reported increases at the post-intervention stage, while one
study showed an increase only at four months follow-up (Pradhan, 2007). Two
studies performed mediation analysis, suggesting that the effect on the outcomes
were mediated by the increase in mindfulness scores (Bränström, 2010, Nycklicek,
2008). Because few studies measured mindfulness and because we do not have
access to data on individuals in the studies, further mindfulness
mediator/moderator analyses could not be performed.
Unfortunately, very few studies measured social functioning. One study reported on
ability to work, but the numbers of people involved were too small to allow
conclusions to be drawn. There were no reports on adverse events or costs in any of
the studies.

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

4.4.1 mbsr กับรายการที่รอคอย / การรักษาตามปกติขนาดผลทั้งหมดจะถูกแสดงโดยใช้ hedges " g-values ( เฮดจ์ 1985 )ซึ่งมีค่าเท่ากับ 0.2-0.5 แสดงผลขนาดเล็ก 0.5-0.8 ผลปานกลางและค่า > 0.8 ถึงผลขนาดใหญ่ของการแทรกแซง ( Cohen , 1988 ) บวกค่าแสดงผลที่เป็นประโยชน์แปลงขนาดผลที่จะวัดค่าเป็นวิธีที่มีประโยชน์เพื่อให้ที่เป็นไปได้ความสำคัญทางคลินิก : ผลของขนาดของตัวอย่าง พบว่า โดยเฉลี่ยคน ในกลุ่มจะถูกวางไว้ที่ 30 คะแนนเปอร์เซ็นต์ไทล์สำหรับกลุ่มควบคุมตารางและตัวเลข 11.5 13.4-13.7 แสดงผลเฉลี่ยค่อนข้างคล้ายกันสำหรับความวิตกกังวล ( 0.53 , 95% CI 0.43 , 0.63 ) ซึมเศร้า ( 0.54 , 95% CI 0.35 , 0.74 )ความเครียด / ทุกข์ ( 0.56 , 95% CI 0.44 , 0.67 ) และมาตรการอื่น ๆของสุขภาพจิต ( 0.48 ,95% CI 0.34 , 0.61 ) ค่าสำหรับความหลากหลายจากการวิเคราะห์ตารางเทา , ถูกมากขนาดเล็ก และอยู่ระหว่าง 0 ถึง 1 . 26 เรียนกับตัวแปรผล 79 ที่แตกต่างกัน ( ของความวิตกกังวล , ซึมเศร้า , ความเครียด / ความทุกข์และมาตรการอื่น ๆต่างๆของจิตฟังก์ชั่น ) ส่วนการวิเคราะห์อภิมานของสุขภาพจิตที่คงทนวิธีการข้อผิดพลาดมาตรฐานที่ใช้ ( รูปปัจจุบัน ) ขนาดผลโดยรวมสำหรับวัดคอมโพสิตของ " สุขภาพจิต " ( 95% CI เท่ากับ 0.46 , 0.61 ) อีกครั้งความหลากหลายในการศึกษาต่ำ : มีค่า tau2 = 0 I2 = 0ผลกระทบของมาตรการของการพัฒนาส่วนบุคคล ( 0.50 , 95% CI 0.35 , 0.66 ) คุณภาพชีวิต ( 0.57 , 95% CI 0.17 , 0.96 ) และสติ ( 0.70 , 95% CI 0.05 , 1.34 ) ยังขนาดปานกลาง ( ตัวเลข 13.9-13.11 ) อย่างไรก็ตาม ดังแสดงในรูปที่ 13.12 ผลมีขนาดค่อนข้างเล็ก สำหรับมาตรการของพฤติกรรมสุขภาพ ( 0.31 , 95% CI เท่ากับ 0.52 )ผลการค้นหาสำหรับคุณภาพของชีวิตและสติก็ค่อนข้างต่างกัน ข้ามการทดลองที่มีค่า tau2 ของ 0.07 และ 0.40.for สุขภาพจิตเป็นผลิต มีความแตกต่างเล็กน้อยขนาดอิทธิพลระหว่างการศึกษาที่ท่านคัดเลือกเพราะความเครียด หรือการวินิจฉัยปัญหา ( ในคำอื่น ๆจากประชากรทางคลินิก ) และกลุ่มเป้าหมายซึ่งได้รับการคัดเลือกจากประชาชนทั่วไป ( P = 0.19 ) อนึ่ง การศึกษาของผู้ที่มีปัญหาทางกาย เป็นเกณฑ์ได้ผลคล้ายคลึงกันมากในรายการมีการศึกษาที่ซึ่งผู้คนที่มีปัญหาทางจิตคือการคัดเลือก ( P = 0.96 ) ( ตารางที่ 11.6 )ผลขนาด " สุขภาพจิต " กุหลาบเล็กน้อยกับเพิ่มความยาว การแทรกแซง( ระหว่าง 6 และ 28 ชั่วโมง ) , แต่อีกครั้งนี้เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ( p = 0.16 )18 หลักสูตรการศึกษารายงานการเข้าร่วมประชุมซึ่งมีค่าตั้งแต่ 65% ถึง 92% มีเพิ่มขึ้นอย่างมากในผลต่อสุขภาพจิตของแต่ละรายเพิ่มขึ้นการเข้าร่วมประชุม ( รายงานเป็นค่าเฉลี่ยต่อการศึกษา ) ( P < 0.01 ) แค่ 13 การศึกษาอธิบายself-reported ใช้เวลาฝึกเทคนิค mbsr ที่บ้าน ( โดยเฉลี่ยช่วงต่อการศึกษาระหว่าง 7 และ 45 นาที ) ในการวิเคราะห์นี้ ความยาวของเวลา selfreported ใช้เวลาฝึกปฏิบัติเทคนิค mbsr ที่บ้าน ไม่ปรากฏว่าเพิ่มผลคะแนนสุขภาพจิต ( P = 0.44 )สำหรับการ แรก ๆ เราก็เทียบผลที่ได้รับในการศึกษาด้วย โพสต์ข้อมูล ( 9 ) และ ( 17 ) โดยไม่มีข้อมูลการติดตามศึกษา ) และพบว่าไม่มีความแตกต่างกัน เราแล้วประเมินผลของจำนวนเดือนที่ติดตามรายงานผลขนาด มีเล็กน้อย แต่อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ , การลดลงของขนาดผลในจิตสุขภาพ " สำหรับแต่ละเดือนและติดตามผลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( P < 0.05 )ลดลงเล็กน้อย ผล ขนาด ถูกมองว่าเป็น ความเสี่ยงของอคติเพิ่มขึ้น แต่การค้นหานี้ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( P = 0.29 ) ก็มีแตกต่างกันขนาดอิทธิพลระหว่างผู้ศึกษารายงานผลตามความตั้งใจที่จะรักษา ( ITT )การวิเคราะห์และการศึกษารายงานต่อข้อมูลโปรโตคอล ( P = 0.13 )สติเป็นวัดในเจ็ด Studies ( มาตรการที่ใช้อยู่ในเพิ่มเติมตารางที่ 2 และ 3 ) : หกรายงานเพิ่มที่หลังการแทรกแซงขั้นตอนขณะที่หนึ่งการศึกษาแสดงให้เห็นว่าการเพิ่มขึ้นเพียงสี่เดือนติดตาม ( pradhan , 2007 ) สองการศึกษาวิเคราะห์การไกล่เกลี่ยว่า ที่มีผลต่อผลเป็นคนกลาง โดยเพิ่มคะแนนสติ ( BR และ nstr ö m ) nycklicek , , ,2008 ) เพราะการศึกษาน้อยวัดสติ เพราะเราไม่มีการเข้าถึงข้อมูลในแต่ละบุคคลในการศึกษา , สติต่อไปคนกลาง / ผู้ดำเนินรายการวิเคราะห์ไม่สามารถดำเนินการแต่น่าเสียดายที่การศึกษาน้อยมาก วัดการทำงานสังคม การศึกษาหนึ่งรายงานในความสามารถในการปฏิบัติงาน แต่ตัวเลขของผู้ที่เกี่ยวข้องมีขนาดเล็กเกินไปที่จะอนุญาตให้ข้อสรุปที่จะวาด ไม่มีรายงานเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ หรือค่าใช้จ่ายใด ๆการศึกษา