“Are you really like a zombie? You

“Are you really like a zombie? You understand me sometimes though. Why can’t you speak?” He asked, feeling a sudden emotion clutter his chest. “Of all things, why did you become a rogue vampire? It’d be so much easier to deal with you if you were just a normal one. Why…Why did you have to be so stupid?” Kyungsoo felt his lips tremble and his eyes grew watery. “Why didn’t you run like I told you to? Why did you leave me alone?” He rasped out, letting the tears spill down his cheeks before he wiped them away, completely vulnerable in front of Jongin.
Jongin moved closer and nipped at Kyungsoo’s lips again, prying his hands away from his face. He said nothing but rested his head on the human’s chest. Kyungsoo tried his hardest to smile, taking that as an unsure way to comfort him.
“You’re still stupid.”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

"คุณใจจริง ๆ เหมือนผีดิบหรือไม่ คุณเข้าใจฉันแม้ว่าบางครั้ง ทำไมคุณพูดไม่ได้หรือไม่" เขาถาม รู้สึกอารมณ์ฉับพลันที่ clutter อกของพระองค์ "ของทุกสิ่ง ทำไมมาอันธพาลแวมไพร์ มันจะง่ายมากที่จะจัดการกับคุณถ้าคุณมีเพียงหนึ่งปกติ ทำไม...ทำไมไม่มีให้ให้โง่ไหม" Kyungsoo รู้สึกว่า ริมฝีปากของเขาสั่นเครือ และตาโตน้ำ "ไม่ได้จะทำเหมือนที่ผมบอกคุณหรือไม่ ทำไมไม่ได้คุณปล่อยให้ฉันคนเดียว" เขา rasped ปล่อยให้น้ำตาหกลงแก้มของเขาก่อนที่เขาเช็ดให้ สมบูรณ์ความเสี่ยงหน้า JonginJongin ย้ายใกล้ชิด และ nipped prying มือจากใบหน้าของเขาที่ริมฝีปากของ Kyungsoo อีกครั้ง เขากล่าวว่า ไม่มีอะไร แต่คัดสรรหัวบนหน้าอกของมนุษย์ Kyungsoo พยายามของเขาที่ยากที่สุดยิ้ม การที่เป็นวิธีแน่ใจถึงความสะดวกสบายของเขา"คุณยังโง่ด้วย"

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"คุณชอบผีดิบหรือไม่? คุณเข้าใจผมบางครั้งแม้ว่า ทำไมคุณไม่สามารถพูด? "เขาถามความรู้สึกอารมณ์ฉับพลันถ่วงหน้าอกของเขา "ของทุกสิ่งที่ทำไมคุณจะกลายเป็นแวมไพร์โกง? มันจะง่ายมากที่จะจัดการกับคุณถ้าคุณมีเพียงปกติอย่างใดอย่างหนึ่ง ทำไม ... ทำไมคุณจะต้องโง่เหรอ? "คยองซูรู้สึกว่าริมฝีปากของเขาสั่นและตาของเขาเติบโตเป็นน้ำ "ทำไมคุณไม่ทำงานเหมือนที่ผมบอกคุณ? ทำไมคุณไม่ปล่อยให้ฉันคนเดียว? "เขา rasped ออกปล่อยให้น้ำตาสาดลงแก้มของเขาก่อนที่เขาจะเช็ดพวกเขาออกไปเสี่ยงอย่างสมบูรณ์ในด้านหน้าของจงอิน.
จงอินขยับเข้าไปใกล้และ nipped ที่ริมฝีปากของคยองซูอีกครั้ง prying มือของเขาออกไปจากใบหน้าของเขา เขาบอกว่าไม่มีอะไร แต่วางหัวของเขาบนหน้าอกของมนุษย์ คยองซูพยายามที่ยากที่สุดของเขาที่จะยิ้มเอาว่าเป็นวิธีที่ไม่แน่ใจที่จะปลอบใจเขา.
"คุณยังคงโง่."

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" คุณชอบซอมบี้ คุณเข้าใจผมบ้างนะ ทำไมคุณไม่พูด ? " เขาถาม รู้สึกถ่วงอารมณ์ฉับพลันหน้าอกของเขา " ทุกอย่าง ทำไมถึงกลายเป็นโกงแวมไพร์ ? มันง่ายมากที่จะจัดการกับคุณ ถ้าคุณเป็นคนปกตินะ ทำไม . . . ทำไมคุณถึงโง่อย่างนี้ ? " kyungsoo รู้สึกว่าริมฝีปากของเขาสั่นและดวงตาโตใส ." ทำไมคุณไม่หนีอย่างที่ผมบอกคุณ ? ทำไมถึงทิ้งฉันไว้คนเดียว ? " เขา rasped ออก ปล่อยให้น้ำตาหกลงบนแก้มของเขาก่อนที่เขาเช็ดพวกเขาออกไปอย่างสมบูรณ์ , ช่องโหว่ในหน้าของจงอิน .
จงอินย้ายใกล้ชิดและ kyungsoo nipped ที่ริมฝีปากอีกครั้ง เอามือออกจากใบหน้าของเขา เขาบอกว่าไม่มีอะไร แต่ rested หัวมนุษย์ของหน้าอก kyungsoo พยายามอย่างหนักที่จะยิ้มเอาเป็นวิธีแน่ใจที่จะปลอบเขา .
" คุณยังโง่ "