This poem, I realized that life is

This poem, I realized that life is too short to think of, you can not wait to plan to live. But at the same time, there will be many people think living without hurry because there's time again 50 years.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทกวีนี้ ฉันรู้ว่า ชีวิตจะสั้นเกินไปที่จะคิดว่า คุณไม่สามารถรอการวางแผนชีวิต แต่ในเวลาเดียวกัน มีหลายคนคิดว่าชีวิตไม่เร่งรีบ เพราะมีเวลาอีก 50 ปี

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กลอนบทนี้ฉันตระหนักว่าชีวิตสั้นเกินไปที่จะคิดว่าคุณจะไม่สามารถรอที่จะวางแผนที่จะมีชีวิตอยู่ แต่ในเวลาเดียวกันจะมีหลายคนคิดว่ามีชีวิตอยู่ได้โดยไม่ต้องรีบเพราะมีเวลาอีกครั้ง 50 ปี

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

กลอนบทนี้ ผมก็คิดได้ว่า ชีวิตคนเรามันสั้นเกินกว่าที่จะคิดว่าคุณไม่สามารถรอที่จะวางแผนที่จะมีชีวิตอยู่ แต่ในขณะเดียวกัน ก็จะมีคนมากมายคิดว่าการมีชีวิตอยู่โดยไม่ต้องเร่งรีบ เพราะมีเวลาอีก 50 ปี