are not a good gauge, because most

are not a good gauge, because most of the business failures
in restaurant franchise systems are never reported out of the
fear of brand dilution and potential negative impact on a
franchise system. Rather than risk a record of failure, franchisers
take a proactive stance and either buy back troubling
franchises or resell them to another franchisee without ever
reporting to a bankruptcy court system (MauMau 2009). As
a result, most of the business failures in the restaurant
industry are underreported in official legal documents of the
bankruptcy courts. Thus, to overcome the limitations of the
many definitions of success and failure, we have used the
definition that was successfully used by earlier studies on
this topic, where a business failure is defined as a change in
business ownership of an existing business irrespective of
the reasons behind the ownership turnover. This definition
was adapted from the earlier studies on this topic by Watson
and Everett (1996b), Parsa et al. (2005), Parsa et al. (2011),
and other studies where business failure was defined as
change in ownership as reported in local health department
records. This countenances, for example, the situation of a
restaurateur who is adept at starting a business, but may not
be able to run the restaurant once it is launched.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

จะไม่มีดีมาตรวัด เนื่องจากส่วนใหญ่ของความล้มเหลวของธุรกิจในแฟรนไชส์ร้านอาหาร ระบบจะไม่รายงานจากการความกลัวของแบรนด์เจือจางและศักยภาพผลกระทบเชิงลบในการระบบแฟรนไชส์ มากกว่าความเสี่ยงข้อมูลความล้มเหลว franchisersใช้ความระมัดระวัง และการซื้อกลับ troublingแฟรนไชส์ หรือจำหน่ายให้กับผู้ได้รับสัมปทานอื่นไม่เคยรายงานระบบศาลล้มละลาย (MauMau 2009) เป็นผล ส่วนใหญ่ของความล้มเหลวของธุรกิจในร้านอาหารอุตสาหกรรมมี underreported ในเอกสารทางกฎหมายอย่างเป็นทางการศาลล้มละลาย ดังนั้น การเอาชนะข้อจำกัดของการคำนิยามในความสำเร็จและความล้มเหลว ที่เราได้ใช้การคำจำกัดความที่ถูกใช้เสร็จเรียบร้อย โดยการศึกษาก่อนหน้านี้ในหัวข้อนี้ ที่มีความล้มเหลวทางธุรกิจไว้เป็นการเปลี่ยนแปลงในเจ้าของธุรกิจเป็นธุรกิจที่มีอยู่ไม่ว่าประสบการหมุนเวียนการเป็นเจ้าของ ข้อกำหนดนี้ดัดแปลงจากการศึกษาก่อนหน้านี้ในหัวข้อนี้ โดย Watsonและเอ (1996b), Parsa et al. (2005), Parsa et al. (2011),และการศึกษาอื่น ๆ ที่ล้มเหลวทางธุรกิจถูกกำหนดเป็นการเปลี่ยนแปลงความเป็นเจ้าของในแผนกสุขภาพท้องถิ่นเรกคอร์ด นี้ countenances เช่น สถานการณ์ของการrestaurateur ผู้เชี่ยวชาญในการเริ่มต้นธุรกิจ แต่อาจไม่สามารถเรียกใช้ร้านเมื่อมีการเปิดตัว

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ไม่ได้วัดที่ดีเพราะส่วนใหญ่ของความล้มเหลวของธุรกิจ
ร้านอาหารในระบบแฟรนไชส์ที่ไม่เคยมีรายงานออกมาจาก
ความกลัวของแบรนด์เจือจางและผลกระทบเชิงลบที่อาจเกิดขึ้นใน
ระบบแฟรนไชส์ แทนที่จะเสี่ยงบันทึกของความล้มเหลว, แฟรนไชส์
​​จะใช้ท่าทางเชิงรุกและทั้งซื้อหนักใจกลับ
แฟรนไชส์หรือขายพวกเขาในการแฟรนไชส์อื่นโดยที่ไม่เคย
รายงานไปยังระบบศาลล้มละลาย (MauMau 2009) ในฐานะที่เป็น
ผลส่วนใหญ่ของความล้มเหลวของธุรกิจในร้านอาหาร
อุตสาหกรรมจะ underreported ในเอกสารทางกฎหมายอย่างเป็นทางการของ
ศาลล้มละลาย ดังนั้นเพื่อเอาชนะข้อ จำกัด ของ
ความหมายมากของความสำเร็จและความล้มเหลวของเราได้ใช้
ความหมายที่ใช้ประสบความสำเร็จจากการศึกษาก่อนหน้านี้เกี่ยวกับ
หัวข้อนี้ที่ล้มเหลวทางธุรกิจหมายถึงการเปลี่ยนแปลงใน
การเป็นเจ้าของธุรกิจของธุรกิจที่มีอยู่โดยไม่คำนึงถึง
เหตุผลที่อยู่เบื้องหลังผลประกอบการเป็นเจ้าของ คำนิยามนี้
ดัดแปลงมาจากการศึกษาก่อนหน้านี้ในหัวข้อนี้โดยวัตสัน
และ Everett (1996b) Parsa และคณะ (2005), Parsa และคณะ (2011),
และการศึกษาอื่น ๆ ที่ธุรกิจล้มเหลวถูกกำหนดเป็น
การเปลี่ยนแปลงในการเป็นเจ้าของตามที่รายงานในกรมสุขภาพท้องถิ่น
บันทึก นี้สีหน้าเช่นสถานการณ์ของ
ภัตตาคารที่มีประสิทธิภาพในการเริ่มต้นธุรกิจ, แต่อาจจะไม่
สามารถที่จะดำเนินกิจการร้านอาหารเมื่อมีการเปิดตัว

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ไม่ได้วัดดี เพราะส่วนใหญ่ของความล้มเหลวทางธุรกิจในระบบแฟรนไชส์ร้านอาหาร

ไม่เคยรายงานออกจากความกลัวของผลกระทบเชิงลบที่อาจเกิดขึ้นและเจือจางแบรนด์บน
ระบบแฟรนไชส์ มากกว่าความเสี่ยงบันทึกความล้มเหลว franchisers
ใช้ท่าทางเชิงรุก และซื้อคืน หรือขายให้หนักใจ
แฟรนไชส์แฟรนไชส์อื่นโดยไม่เคย
รายงานระบบศาลล้มละลาย ( เมาเมา 2009 ) โดย
ผลส่วนใหญ่ของความล้มเหลวทางธุรกิจในอุตสาหกรรมร้านอาหาร
เป็น underreported อย่างเป็นทางการตามกฎหมายในเอกสารของ
ศาลล้มละลาย . ดังนั้นเพื่อที่จะเอาชนะข้อ จำกัด ของ
หลายคำนิยามของความสำเร็จและความล้มเหลว เราได้ใช้
นิยามที่ใช้ประสบความสำเร็จโดยก่อนหน้านี้การศึกษา
หัวข้อนี้ที่ล้มเหลวทางธุรกิจ หมายถึง การเปลี่ยนแปลงใน
ธุรกิจเจ้าของธุรกิจที่มีอยู่โดยไม่คำนึงถึง
เหตุผลเบื้องหลังการการหมุนเวียน ความหมายนี้
ถูกดัดแปลงจากการศึกษาก่อนหน้านี้ในหัวข้อนี้โดยวัตสัน
Everett ( และ 1996b ) , ปาร์ซา et al . ( 2005 ) , ปาร์ซา et al . ( 2011 ) ,
และการศึกษาอื่น ๆ ที่กำหนดไว้เป็น
ความล้มเหลวทางธุรกิจ คือเปลี่ยนเจ้าของตามที่รายงานในบันทึกของกรมอนามัย
ท้องถิ่น นี้ countenances เช่นสถานการณ์ของ
ร้านอาหารที่เชี่ยวชาญในการเริ่มต้นธุรกิจ แต่อาจไม่ได้
สามารถดูแลร้านเมื่อมันถูกเปิดตัว