It was one of those trips that Sota

It was one of those trips that Sota got a taste of professional fighting. He was 13, in seventh grade, when he first fought in Thailand, and immediately fell in love. Unlike in Japan, where a child his age would have to wear headgear and shinpads by regulation, Sota was allowed to fight a professional, unpadded bout just like the Thai kids. He'd already been training in martial arts for six years, having started karate when he was seven. But Muay Thai was what he really loved; unlike karate, which centered on forms and performance, Muay Thai was about fighting, techniques like elbows and knees were legal, and Sota felt a new freedom in the ring.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ได้เดินทางเหล่านั้นว่า Sota ได้รสชาติของการต่อสู้ระดับมืออาชีพอย่างใดอย่างหนึ่ง เขามี 13 ในชั้นเจ็ด เมื่อเขาสู้ครั้งแรก ในประเทศไทย และทันทีที่ล้มลงในความรัก ซึ่งแตกต่างจากในญี่ปุ่น การที่เด็กอายุของเขาจะต้องสวมศีรษะและ shinpads โดยระเบียบ Sota ไม่ได้เพื่อต่อสู้กับการแข่งขันระดับมืออาชีพ unpadded เหมือนเด็กไทย แล้วเคยฝึกศิลปะการต่อสู้ในปี มีการเริ่มต้นคาราเต้เมื่อเจ็ด แต่มวยไทย อะไรจริง ๆ รัก ต่างจากคาราเต้ ซึ่งแปลกบนฟอร์มและประสิทธิภาพ มวยไทยกำลังต่อสู้ เทคนิคเช่นข้อเข่าถูกกฎหมาย และ Sota รู้สึกเสรีภาพใหม่ในแหวน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มันเป็นหนึ่งในการเดินทางของผู้ที่ได้ลิ้มรส Sota ของการต่อสู้มืออาชีพ เขาเป็นคนที่ 13 ในชั้นประถมศึกษาปีที่เจ็ดตอนแรกที่เขาต่อสู้ในประเทศไทยและทันทีที่ตกหลุมรัก ซึ่งแตกต่างจากในประเทศญี่ปุ่นซึ่งเป็นเด็กอายุของเขาจะต้องสวมหมวกและ shinpads โดยระเบียบ Sota ได้รับอนุญาตที่จะต่อสู้กับมืออาชีพ, การแข่งขัน unpadded เช่นเดียวกับเด็กไทย เขาต้องการอยู่แล้วการฝึกอบรมในศิลปะการต่อสู้เป็นเวลาหกปีที่ผ่านมาเริ่มมีคาราเต้เมื่อเขาเจ็ด แต่มวยไทยคือสิ่งที่เขารักจริงๆ ซึ่งแตกต่างจากศิลปะการป้องกันตัวซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่รูปแบบและประสิทธิภาพมวยไทยเป็นเรื่องเกี่ยวกับการต่อสู้เทคนิคเช่นข้อศอกและหัวเข่าเป็นกฎหมายและ Sota รู้สึกเสรีภาพใหม่ในแหวน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มันเป็นทริปหนึ่งที่โชตะได้ลิ้มรสของการต่อสู้มืออาชีพ เขาเป็น 13 ตอนเกรดเจ็ด เมื่อครั้งแรกที่เขาต่อสู้ในประเทศไทย และทันทีที่ตกอยู่ในความรัก ไม่เหมือนในญี่ปุ่น ที่เด็กอายุของเขาจะต้องสวมหมวก และ shinpads ตามระเบียบ โชตะ ก็สู้มืออาชีพ unpadded การแข่งขันเหมือนกับเด็กไทย .เขาได้รับการฝึกอบรมในศิลปะการต่อสู้สำหรับ 6 ปี มีเริ่มต้นคาราเต้เมื่อเขาอายุเจ็ดขวบ แต่มวยไทยเป็นสิ่งที่เค้ารัก เหมือนคาราเต้ ซึ่งเป็นศูนย์กลางในการแสดงรูปแบบและ มวยไทยกำลังต่อสู้ เทคนิคเช่นข้อศอกและหัวเข่าเป็นกฎหมาย และโชตะ รู้สึกอิสระใหม่ในแหวน