Perfectionism is a futile endeavor.

Perfectionism is a futile endeavor. As a perfectionist, I speak from experience. And this essay is my confessionary hymn.

At times my perfectionism haunts me: all the pleasure of “getting it right” can be immediately wiped out by small, debilitating imperfections: the sharp, stabbing pain of a negative criticism; the disappointment of a brightly-illuminated flaw; the vitriolic feeling brought forth by a set of rolled eyes.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

หยุ่นได้แข่งขันลม ๆ แล้ง ๆ เป็น perfectionist เป็น ฉันพูดจากประสบการณ์ และเรียงนี้เป็นสำนึกของฉัน confessionaryเวลา haunts หยุ่นของฉันฉัน: ความสุขทั้งหมดของ "ทำถูก" สามารถถูกทันทีเช็ดออก โดยความไม่สมบูรณ์เล็ก debilitating: ความคมชัด แทงปวดวิจารณ์ค่าลบ ความผิดหวังของข้อบกพร่องอร่ามสดใส ความรู้สึก vitriolic นำมา โดยชุดของตารีด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อุดมคติเป็นความพยายามที่ไร้ประโยชน์ ในฐานะที่เป็นความสมบูรณ์แบบที่ผมพูดจากประสบการณ์ และบทความนี้เป็นเพลง confessionary ฉัน. ในบางครั้งฉันดีเลิศหลอกหลอนฉัน: ทุกความสุขของ "การทำให้ถูกต้อง" สามารถเช็ดออกทันทีโดยขนาดเล็กไม่สมบูรณ์บั่นทอน: คมแทงเจ็บปวดของการวิจารณ์เชิงลบ; ความผิดหวังของข้อบกพร่องสดใสสว่าง; กัดกร่อนความรู้สึกออกมาจากชุดของตารีด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความสามารถเป็นความพยายามที่ไร้ประโยชน์ ที่สมบูรณ์แบบ ผมพูดจากประสบการณ์ และเรียงความนี้เป็นเพลงสวด confessionary ของฉัน

เวลาของฉัน perfectionism หลอกหลอน : ความสุขของทุก " ได้รับมันขวา " สามารถทันทีเช็ดออกโดยขนาดเล็ก debilitating imperfections : คมแทง ความเจ็บปวดของการวิจารณ์เชิงลบ ; ความผิดหวังของเจิดจ้าสว่างข้อบกพร่อง ;ความรู้สึกกรดกำมะถันออกมา โดยชุดของรีดตา