properties of the amylose matrix an

properties of the amylose matrix and volume fraction and
amylose content (Mua & Jackson, 1997). Determination of the textural
properties of samples (Table 3) showed that with increasing
the concentrations of acetic acid, consistency and cohesiveness of
both samples reduced significantly. Similar results were reported
for PG maize and wheat starches as affected by L-ascorbic acid
and native wheat starch as affected by some organic acids including
acetic acid (Majzoobi et al., 2014a, 2014b, 2015). These changes
may be related to the hydrolysis of amylose and amylopectin chains
in the presence of acetic acid resulting in smaller chain lengths of
these molecules. Comparing the samples, PGCS showed higher
reduction in consistency (26.01% vs. 20.05%) and cohesiveness
(46.62% vs. 28.86%) than PGWS. Differences in the molecular structure
and size of these two samples, lower pH of PGCS which may
cause smaller starch molecules as well as higher amount of nonstarch
components in the PGCS which can hinder starch network
development can result in lower consistency and cohesiveness of
this sample.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

คุณสมบัติของเศษส่วนเมทริกซ์และปริมาตรและ และและเนื้อหา (มั่วและ Jackson, 1997) กำหนดที่ texturalคุณสมบัติของตัวอย่าง (ตาราง 3) พบว่า มีการเพิ่มความเข้มข้นของกรดน้ำส้ม สอดคล้อง และ cohesiveness ของตัวอย่างทั้งสองลดลงอย่างมีนัยสำคัญ มีรายงานผลที่คล้ายกันสำหรับ PG สมบัติข้าวโพดและข้าวสาลีเป็นผลกระทบจากกรดแอสคอร์บิค Lและข้าวสาลีเป็นแป้งเป็นผลกระทบจากกรดอินทรีย์บางอย่างรวมทั้งกรดอะซิติก (Majzoobi et al., 2014a, 2014b, 2015) เปลี่ยนแปลงเหล่านี้อาจเกี่ยวข้องกับไฮโตรไลซ์ของโซ่และและ amylopectinในต่อหน้าของผลเล็กยาวห่วงโซ่ของกรดน้ำส้มโมเลกุลเหล่านี้ ตัวอย่างการเปรียบเทียบ PGCS พบว่าสูงกว่าลดความสอดคล้อง (26.01% เทียบกับ 20.05%) และ cohesiveness(46.62% เทียบกับ 28.86%) มากกว่า PGWS ความแตกต่างในโครงสร้างโมเลกุลและขนาดของตัวอย่างเหล่านี้สอง pH ต่ำของ PGCS ซึ่งอาจทำให้โมเลกุลแป้งขนาดเล็กเป็นจำนวนสูง nonstarchคอมโพเนนต์ PGCS ที่สามารถขัดขวางเครือข่ายแป้งพัฒนาอาจทำให้ความสอดคล้องและ cohesiveness ของต่ำตัวอย่างนี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

คุณสมบัติของเมทริกซ์อะไมโลสและส่วนปริมาณและปริมาณอะไมโล (Mua & แจ็คสัน, 1997)
ความมุ่งมั่นของเนื้อสัมผัสคุณสมบัติของกลุ่มตัวอย่าง (ตารางที่ 3) พบว่ามีการเพิ่มความเข้มข้นของกรดอะซิติกสอดคล้องและการเกาะกันของกลุ่มตัวอย่างทั้งสองลดลงอย่างมาก ผลที่คล้ายกันได้รับรายงานข้าวโพด PG และแป้งข้าวสาลีได้รับผลกระทบด้วยกรด L-ซีและแป้งข้าวสาลีพื้นเมืองได้รับผลกระทบจากกรดอินทรีย์บางรวมทั้งกรดอะซิติก(Majzoobi et al., 2014a, 2014b, 2015) การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้อาจจะเกี่ยวข้องกับการย่อยของอะไมโลสและโซ่ amylopectin ในการปรากฏตัวของกรดอะซิติกที่เกิดในความยาวโซ่ขนาดเล็กของโมเลกุลเหล่านี้ เปรียบเทียบตัวอย่างที่แสดงให้เห็น PGCs ที่สูงขึ้นในการลดความสอดคล้อง(26.01% เทียบกับ 20.05%) และติดกัน(46.62% เทียบกับ 28.86%) มากกว่า PGWS ความแตกต่างในโครงสร้างโมเลกุลและขนาดของทั้งสองกลุ่มตัวอย่างมีค่า pH ต่ำกว่าของ PGCs ซึ่งอาจก่อให้เกิดโมเลกุลของแป้งที่มีขนาดเล็กเช่นเดียวกับจำนวนเงินที่สูงขึ้นของnonstarch องค์ประกอบใน PGCs ที่สามารถขัดขวางเครือข่ายแป้งพัฒนาสามารถทำให้เกิดความสอดคล้องที่ลดลงและการเกาะกันของตัวอย่างนี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

คุณสมบัติของเมทริกซ์และสัดส่วนปริมาณอะไมโลสและ
ปริมาณอะไมโลส ( มั่ว&แจ็คสัน , 1997 ) การกำหนดคุณสมบัติเนื้อ
ตัวอย่าง ( ตารางที่ 3 ) พบว่าเมื่อเพิ่มความเข้มข้นของกรด

ทั้ง ความสอดคล้อง และความเหนียวแน่นของกลุ่มตัวอย่างลดลงอย่างมีนัยสำคัญ ผลที่คล้ายกันได้รับรายงาน
สำหรับ PG ข้าวโพดและข้าวสาลีแป้งเป็นผลกระทบโดย L-Ascorbic Acid
และแป้งสาลีพื้นเมืองที่ได้รับอิทธิพลจากกรดอินทรีย์บางรวมทั้ง
กรดน้ำส้ม ( majzoobi et al . , 2014a 2014b , 2015 ) การเปลี่ยนแปลง
เหล่านี้อาจเกี่ยวข้องกับการย่อยสลายของโลสและอะมิโลเพกทินโซ่
ในการแสดงตนของกรดที่เกิดในขนาดเล็กความยาวโซ่
โมเลกุลเหล่านี้ การเปรียบเทียบตัวอย่าง พบการ pgcs ที่สูง
ในความสอดคล้อง ( 26.01 % และการบัญชี % ) 3
( 4662 . 28.86 % ) มากกว่า pgws . ความแตกต่างในโครงสร้างโมเลกุล
และขนาดของทั้งสองตัวอย่าง ลดความเป็นกรดของ pgcs ซึ่งอาจ
เพราะโมเลกุลแป้งขนาดเล็ก ตลอดจนจำนวนเงินที่สูงขึ้นขององค์ประกอบ nonstarch
ใน pgcs ซึ่งสามารถขัดขวางการพัฒนาเครือข่าย
แป้งได้ผลในการลดการทำงานในความสอดคล้องและ




ตัวอย่างนี้