The hypothesis was tested that enha

The hypothesis was tested that enhanced embryonic carbohydrate metabolism may enable embryos to survive egg storage effects. As lines of broiler breeders age, some lines resist detrimental effects of egg storage on embryonic survival, whereas others do not. Fertile eggs were obtained from two lines differing in storage ability. Eggs from each line by age group were stored for 1 or 14 d prior to setting. Eggs were distributed randomly into a single machine and incubated under standard conditions. Beginning at 17 d of incubation, immediately prior to the plateau stage in oxygen consumption, embryos from each of the treatment groups were sampled for BW, organ growth, glycogen concentration, and plasma glucose concentrations. Sampling continued through hatching. Plasma glucose concentrations increased significantly, and hepatic glycogen concentrations declined as embryos approached hatching. The rate at which glycogen was accrued into muscle and heart tissue displayed a significant three-way interaction among line, age, and storage. Embryos from the line that resisted storage mortality maintained greater glycogen concentrations in muscle and heart tissues than those from the line and age with diminished survival rates. It was concluded that embryonic survival rates differ following egg storage because of the ability of the embryo to accrue and maintain adequate carbohydrate for growth and function of vital demand tissues

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สมมติฐานที่ทดสอบที่เพิ่มคาร์โบไฮเดรตตัวอ่อนเผาผลาญอาจทำให้โคลนเพื่อความอยู่รอดผลเก็บไข่ได้ เป็นบรรทัดของไก่เนื้ออายุบรีดเดอร์ส บรรทัดต่อต้านผลกระทบผลดีเก็บไข่ตัวอ่อนรอด ในขณะที่คนอื่นไม่ ไข่อุดมสมบูรณ์ได้รับจากบรรทัดที่สองแตกต่างกันในความสามารถในการจัดเก็บ จากแต่ละบรรทัดโดยเรียงตามกลุ่มอายุถูกเก็บไว้สำหรับ 1 หรือ d ก่อนตั้งค่า 14 ไข่มีกระจายแบบสุ่มเป็นเครื่องเดียว และ incubated ภายใต้เงื่อนไขมาตรฐาน โคลนจากแต่ละกลุ่มการรักษาเริ่มต้นที่ดีของคณะทันตแพทยศาสตร์ ทันทีก่อนขั้นตอนที่ราบสูงในการใช้ออกซิเจน 17 มีความ BW เจริญเติบโตของอวัยวะ ความเข้มข้นของไกลโคเจน และพลาสม่ากลูโคสความเข้มข้น สุ่มตัวอย่างอย่างต่อเนื่องผ่านการฟักไข่ พลาสมากลูโคสความเข้มข้นเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ และความเข้มข้นของไกลโคเจนที่ตับลดลงเป็นโคลนเวลาฟักไข่ อัตราที่ไกลโคเจนที่สะสมในเนื้อเยื่อกล้ามเนื้อและหัวใจแสดงการโต้ตอบที่สามอย่างมีนัยสำคัญระหว่างบรรทัด อายุ และจัดเก็บ โคลนจากบรรทัดที่ resisted ตายเก็บรักษามากกว่า ยังความเข้มข้นในเนื้อเยื่อกล้ามเนื้อและหัวใจกว่าจากบรรทัดและอายุ มีอัตราการรอดตายลดลง ได้สรุปได้ว่า อัตราการอยู่รอดของตัวอ่อนแตกต่างกันดังต่อไปนี้เก็บไข่เนื่องจากความสามารถของตัวอ่อนเพื่อรับรู้ และรักษาคาร์โบไฮเดรตเพียงพอสำหรับการเจริญเติบโตและหน้าที่ของเนื้อเยื่อความสำคัญ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สมมติฐานที่ได้รับการทดสอบเพิ่มการเผาผลาญคาร์โบไฮเดรตตัวอ่อนอาจช่วยให้ตัวอ่อนที่จะอยู่รอดผลกระทบการจัดเก็บไข่ ในฐานะที่เป็นสายของพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ไก่เนื้ออายุเส้นบางต้านทานผลกระทบที่เป็นอันตรายของการจัดเก็บไข่ต่อความอยู่รอดของตัวอ่อนในขณะที่คนอื่นทำไม่ได้ ไข่ที่อุดมสมบูรณ์ที่ได้รับจากทั้งสองสายที่แตกต่างกันในความสามารถของการจัดเก็บข้อมูล ไข่จากแต่ละบรรทัดตามกลุ่มอายุที่ถูกเก็บไว้สำหรับ 1 หรือ 14 d ก่อนที่จะมีการตั้งค่า ไข่มีการกระจายแบบสุ่มเข้าไปในเครื่องเดียวและบ่มภายใต้เงื่อนไขมาตรฐาน เริ่มต้นที่ 17 d ของการบ่มทันทีก่อนที่จะมีขั้นตอนในการบริโภคที่ราบสูงออกซิเจนตัวอ่อนจากแต่ละกลุ่มการรักษาที่ถูกเก็บตัวอย่างสำหรับ BW การเจริญเติบโตของอวัยวะเข้มข้นไกลโคเจนและความเข้มข้นของน้ำตาลในเลือด การเก็บตัวอย่างอย่างต่อเนื่องผ่านการฟักไข่ พลาสม่าความเข้มข้นของน้ำตาลกลูโคสเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญและความเข้มข้นของไกลโคเจนที่ตับลดลงเป็นตัวอ่อนที่ฟักออกเป็นตัวเดินเข้ามาใกล้ อัตราที่ไกลโคเจนถูกค้างจ่ายเข้าไปในกล้ามเนื้อและเนื้อเยื่อหัวใจที่แสดงการทำงานร่วมกันอย่างมีนัยสำคัญสามทางในหมู่สายอายุและการเก็บรักษา ตัวอ่อนจากบรรทัดที่ต่อต้านการตายการจัดเก็บการบำรุงรักษาความเข้มข้นของไกลโคเจนในกล้ามเนื้อมากขึ้นและเนื้อเยื่อหัวใจน้อยกว่าผู้ที่มาจากสายและอายุที่มีอัตราการรอดตายลดลง ก็สรุปได้ว่าอัตราการรอดตายของตัวอ่อนที่แตกต่างกันดังต่อไปนี้การจัดเก็บไข่เพราะความสามารถของตัวอ่อนที่จะเกิดขึ้นและรักษาคาร์โบไฮเดรตที่เพียงพอสำหรับการเจริญเติบโตและการทำงานของเนื้อเยื่อความต้องการที่สำคัญ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

และทดสอบสมมุติฐานว่าการปรับปรุงของเมตาบอลิซึมของคาร์โบไฮเดรตอาจช่วยให้ตัวอ่อนรอดผลการเก็บไข่ เป็นสายของไก่กระทงอายุ breeders บางสายพันธุ์ต้านทานต่อผลของการเก็บไข่ในการอยู่รอดของตัวอ่อน ในขณะที่คนอื่นไม่ได้ ไข่ที่ได้จากสองสายที่มีความสามารถในการจัดเก็บไข่จากแต่ละบรรทัด โดยกลุ่มอายุที่ถูกเก็บไว้สำหรับ 1 หรือ 14 D ก่อนที่จะตั้งค่า ไข่กระจายแบบสุ่มลงในเครื่องเดียว โดยภายใต้เงื่อนไขมาตรฐาน เริ่มต้นที่ 17 D ระยะเวลาทันทีก่อนที่ที่ราบสูง ระยะในการใช้ออกซิเจนไปเลี้ยงจากแต่ละกลุ่ม สุ่ม ตัวอย่างสำหรับ BW อวัยวะ , การเจริญเติบโต , เพิ่มสมาธิและความเข้มข้นของกลูโคสในพลาสมา การสุ่มตัวอย่างต่อเนื่องผ่านการฟักไข่ ความเข้มข้นของกลูโคสในพลาสมาลดลง และตับ glycogen ความเข้มข้นลดลงเป็นเอ็มบริโอเข้าหาฟัก อัตราที่ถูกสะสมไกลโคเจนในกล้ามเนื้อและเนื้อเยื่อหัวใจแสดงสถิติแบบปฏิสัมพันธ์ระหว่างบรรทัด อายุ และการจัดเก็บตัวอ่อนจากบรรทัดที่ต่อต้านการตายที่เก็บรักษามากขึ้นในกล้ามเนื้อและเนื้อเยื่อหัวใจเพิ่มความเข้มข้นสูงกว่าจากเส้นและอายุกับลดลง อัตราการรอด . พบว่าอัตราการอยู่รอดของตัวอ่อนแตกต่างต่อไปนี้การเก็บไข่ เพราะความสามารถของตัวอ่อนในการรับรู้รายได้ และรักษาคาร์โบไฮเดรตที่เพียงพอสำหรับการเจริญเติบโตและหน้าที่ของเนื้อเยื่อความต้องการที่สําคัญ