'The Intern' Review: Anne Hathaway

'The Intern' Review: Anne Hathaway and Robert De Niro Shine in a Bland Comedy

The Hollywood Reporter
September 22, 2015

Robert De Niro and Anne Hathaway in ‘The Intern’ (Warner Bros.)

By Stephen Farber

Writer-director Nancy Meyers has scored a number of commercial successes (including It’s Complicated and Something’s Gotta Give) by going against the grain and making movies centered on women and aimed at older audiences. These films have not always fared as well with critics as with audiences, and you can expect the same divided response to her latest feel-good comedy, The Intern. Box office should be healthy, even though the movie offers more frustrations than rewards to discerning viewers of any age or gender.

On the plus side, the movie benefits from the casting of Robert De Niro and especially Anne Hathaway. And the premise has possibilities. Hathaway plays Jules Ostin, a high-powered executive at a new fashion website, and De Niro is Ben, a senior intern hired to work for her after he rejects the idea of retirement. Fortunately, there is no hint of romance between the two characters; it’s more of a friendship and professional relationship, which turns out to benefit both of them.

Related: ‘Pan’: Film Review

So far, so good, and the supporting cast is also appealing, even if some of their roles are very thinly written. But there’s a vacuum at the center of the film that becomes increasingly problematic: Jules is at first reluctant to take on Ben as her intern, but she quickly realizes his value, so there isn’t a lot of conflict to enliven this central relationship.

This film bears a resemblance to Baby Boom, a 1987 film co-written by Meyers and her former partner, Charles Shyer. In that picture, Diane Keaton was a high-flying executive forced to re-examine her priorities when she inherits a baby. But the movie was a lot funnier and sharper. One of its strengths was that Keaton played a more flawed character than the talented and vibrant Jules. In addition, Keaton’s character had antagonists in a suspicious boss (Sam Wanamaker) and a sneaky co-worker (James Spader — who else?). In The Intern, Hathaway’s Jules doesn’t really have anyone trying to challenge or undermine her, and that means drama is often shortchanged.

This film proves how political correctness can damage a movie. Baby Boom made the point that a demanding career can hurt the personal lives of women as well as men. But in The Intern, Jules has a stay-at-home husband and an adorable daughter in addition to a stimulating career. It’s all a little too perfect. There is one surprise twist in the third act that suggests her life may not be as ideal as she thinks. But even this stumbling block is resolved much too quickly and neatly. The whole movie is way too tepid to scintillate.

Related: 'Stonewall’: TIFF Review

Even the humor is a bit antiseptic. The funniest scene — in which Ben and three of the other staff members break into the home of Jules’ mother to delete a message that Jules sent by mistake — is basically an aside that has little to do with the film’s central storyline.

Given the vacuity of the script, it must be admitted that Hathaway achieves something of a triumph. She’s always engaging and keeps the character on a human rather than superhuman scale. De Niro has demonstrated his flair for comedy in such films as Meet the Parents, Analyze This, and The King of Comedy, but this role is too constricted to allow him to break free. He’s been given a romantic interest in Rene Russo (wonderful, as always), who’s a more age-appropriate mate than Hathaway. She is still a decade younger than De Niro, however, and undeniably glamorous. It’s interesting that the film rejects the idea that Ben might have a romance with a woman his own age. When such a character appears in the person of Linda Lavin, she comes across as some kind of gorgon and sends him fleeing in horror.

All of Meyers’ movies are technically polished. In this case the sets are cleverly designed by Kristi Zea, while the music by Theodore Shapiro is gratingly schmaltzy. In the end, an overdose of blandness sinks this middling star vehicle.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตรวจทาน 'ช่างเทคนิคฝึกหัด': แอนน์แฮททาเวย์และโรเบิร์ตเดอนิโรฉายในหนังตลกธรรมดาโปรแกรมรายงานฮอลลีวูด22 กันยายน 2015โรเบิร์ตเดอนิโรและแอนน์แฮททาเวย์ใน 'ช่างเทคนิคฝึกหัด' (วอร์เนอร์บราเธอร์ส)โดย Stephen Farberผู้เขียน-ผู้อำนวยการ Nancy Meyers มีคะแนนจำนวนความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ (รวมทั้งได้มีความซับซ้อนและโลก Gotta Give) โดยไปกับข้าวทำหนังแปลกในผู้หญิง และมุ่งผู้ชมรุ่นเก่า ภาพยนตร์เหล่านี้มีไม่เสมอ fared ดีกับนักวิจารณ์เช่นเดียวกับผู้ชม และคุณสามารถคาดหวังการตอบสนองถูกแบ่งกันให้เธอล่าสุดรู้สึกดีตลก ช่างเทคนิคฝึกหัด สำนักงานกล่องควรมีสุขภาพที่ดี แม้ว่าภาพยนตร์มีอธิบายเพิ่มเติมกว่ารางวัลการฉลาดอายุหรือเพศด้านบวก ภาพยนตร์รับประโยชน์จากการชี้ขาดของโรเบิร์ตเดอนิโรและโดยเฉพาะอย่างยิ่งแอนน์แฮททาเวย์ และเดินไป Hathaway เล่น Ostin ชูลส์ บริหาร high-powered ที่เว็บไซต์แฟชั่นใหม่ และเดอนิโร เบน ช่างเทคนิคฝึกหัดเป็นผู้ว่าจ้างให้ทำงานให้กับเธอหลังจากเขาปฏิเสธความคิดของการเกษียณอายุ โชคดี มีคำใบ้ไม่โรแมนติกระหว่างอักขระสองตัว มันเป็นมิตรภาพและความสัมพันธ์มืออาชีพ ซึ่งปรากฎว่าได้ประโยชน์ทั้งสองอย่างขึ้นไปที่เกี่ยวข้อง: 'แพน': ฟิล์มตรวจทานSo far, so good, and the supporting cast is also appealing, even if some of their roles are very thinly written. But there’s a vacuum at the center of the film that becomes increasingly problematic: Jules is at first reluctant to take on Ben as her intern, but she quickly realizes his value, so there isn’t a lot of conflict to enliven this central relationship.This film bears a resemblance to Baby Boom, a 1987 film co-written by Meyers and her former partner, Charles Shyer. In that picture, Diane Keaton was a high-flying executive forced to re-examine her priorities when she inherits a baby. But the movie was a lot funnier and sharper. One of its strengths was that Keaton played a more flawed character than the talented and vibrant Jules. In addition, Keaton’s character had antagonists in a suspicious boss (Sam Wanamaker) and a sneaky co-worker (James Spader — who else?). In The Intern, Hathaway’s Jules doesn’t really have anyone trying to challenge or undermine her, and that means drama is often shortchanged.This film proves how political correctness can damage a movie. Baby Boom made the point that a demanding career can hurt the personal lives of women as well as men. But in The Intern, Jules has a stay-at-home husband and an adorable daughter in addition to a stimulating career. It’s all a little too perfect. There is one surprise twist in the third act that suggests her life may not be as ideal as she thinks. But even this stumbling block is resolved much too quickly and neatly. The whole movie is way too tepid to scintillate.Related: 'Stonewall’: TIFF ReviewEven the humor is a bit antiseptic. The funniest scene — in which Ben and three of the other staff members break into the home of Jules’ mother to delete a message that Jules sent by mistake — is basically an aside that has little to do with the film’s central storyline.Given the vacuity of the script, it must be admitted that Hathaway achieves something of a triumph. She’s always engaging and keeps the character on a human rather than superhuman scale. De Niro has demonstrated his flair for comedy in such films as Meet the Parents, Analyze This, and The King of Comedy, but this role is too constricted to allow him to break free. He’s been given a romantic interest in Rene Russo (wonderful, as always), who’s a more age-appropriate mate than Hathaway. She is still a decade younger than De Niro, however, and undeniably glamorous. It’s interesting that the film rejects the idea that Ben might have a romance with a woman his own age. When such a character appears in the person of Linda Lavin, she comes across as some kind of gorgon and sends him fleeing in horror.All of Meyers’ movies are technically polished. In this case the sets are cleverly designed by Kristi Zea, while the music by Theodore Shapiro is gratingly schmaltzy. In the end, an overdose of blandness sinks this middling star vehicle.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"The Intern 'รีวิว: Anne Hathaway และโรเบิร์ตเดอนิโร Shine ในรสชาติตลกThe Hollywood Reporter 22 กันยายน 2015 โรเบิร์ตเดอนีโรและแอนน์แฮธาเวย์ใน" The Intern (วอร์เนอร์บราเธอร์ส) โดยสตีเฟ่นฟาร์นักเขียนผู้อำนวยแนนซี่เมเยอร์สได้คะแนนจำนวนของการประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ (รวมถึงมันซับซ้อนและบางสิ่งบางอย่างที่ต้องให้) โดยไปกับเมล็ดข้าวและสร้างภาพยนตร์ศูนย์กลางในผู้หญิงและมุ่งเป้าไปที่ผู้ชมที่มีอายุมากกว่า เรื่องเหล่านี้ยังไม่ได้มีอาการมักจะเป็นอย่างดีด้วยนักวิจารณ์ว่าเป็นกับผู้ชมและคุณสามารถคาดหวังการตอบสนองแบ่งเดียวกันกับตลกรู้สึกดีล่าสุดของเธอที่ฝึกงาน บ็อกซ์ออฟฟิศควรจะมีสุขภาพดีถึงแม้ว่าภาพยนตร์มีความผิดหวังมากกว่าผลตอบแทนให้กับผู้ชมฉลาดของอายุหรือเพศใด ๆ . ด้านบวกที่ได้รับประโยชน์จากการคัดเลือกนักแสดงภาพยนตร์ของโรเบิร์ตเดอนีโรและโดยเฉพาะอย่างยิ่ง Anne Hathaway และสมมติฐานที่มีความเป็นไป แฮธาเวย์รับบทเป็นจูลส์ Ostin ผู้บริหารสูงขับเคลื่อนที่เว็บไซต์แฟชั่นใหม่และเดอนีโรเป็นเบนฝึกงานอาวุโสได้รับการว่าจ้างในการทำงานของเธอหลังจากที่เขาปฏิเสธความคิดของการเกษียณอายุ โชคดีที่มีคำใบ้ของความโรแมนติกระหว่างตัวละครทั้งสองไม่มี ก็มากขึ้นของมิตรภาพและความสัมพันธ์ของมืออาชีพที่จะเปิดออกจะได้รับประโยชน์ทั้งของพวกเขา. ที่เกี่ยวข้อง: 'แพน': รีวิวภาพยนตร์จนถึงดีมากและจุนหล่อยังเป็นที่น่าสนใจแม้ว่าบางส่วนของบทบาทของพวกเขาจะถูกเขียนบางเบามาก. แต่มีสูญญากาศที่ศูนย์ของภาพยนตร์เรื่องนี้ที่กลายเป็นปัญหามากขึ้น: จูลส์ที่ไม่เต็มใจที่แรกที่จะใช้เวลาในการเบนเป็นนักศึกษาฝึกงานของเธอ แต่เธอได้อย่างรวดเร็วตระหนักถึงคุณค่าของเขาจึงมีไม่มากของความขัดแย้งที่จะทำให้มีชีวิตชีวานี้ความสัมพันธ์กลางภาพยนตร์เรื่องนี้คล้ายคลึงกับน้องบูมเป็นภาพยนตร์ปี 1987 ร่วมเขียนโดยเมเยอร์สและอดีตคู่หูของเธอขี้อายชาร์ลส์ ในภาพที่ไดแอนคีตันเป็นผู้บริหารระดับสูงที่บินบังคับให้สอบใหม่จัดลำดับความสำคัญของเธอเมื่อเธอได้รับมรดกทารก แต่หนังเรื่องนี้เป็นจำนวนมากสนุกสนานและคมชัด หนึ่งในจุดแข็งของตนคือการที่คีตันเล่นเป็นตัวละครที่มีข้อบกพร่องมากกว่าจูลส์ที่มีความสามารถและมีชีวิตชีวา นอกจากนี้ยังมีตัวละครที่มีคีตันคู่อริในเจ้านายที่น่าสงสัย (แซมวานาเมเกอร์) และส่อเสียดร่วมงาน (เจมส์สเปเด? - ใคร) ใน Intern จูลส์แฮธาเวย์ไม่ได้จริงๆมีทุกคนพยายามที่จะท้าทายหรือทำลายเธอและนั่นหมายความว่าละครมักจะ shortchanged. ภาพยนตร์เรื่องนี้พิสูจน์ให้เห็นวิธีการที่ถูกต้องทางการเมืองสามารถสร้างความเสียหายภาพยนตร์ น้องบูมทำจุดที่มีอาชีพที่เรียกร้องสามารถทำร้ายชีวิตส่วนตัวของผู้หญิงเช่นเดียวกับผู้ชาย แต่ใน Intern จูลส์มีสามีอยู่ที่บ้านและที่น่ารักลูกสาวนอกเหนือไปจากอาชีพที่กระตุ้น มันคือทั้งหมดที่เล็ก ๆ น้อย ๆ ที่สมบูรณ์แบบเกินไป มีความประหลาดใจบิดหนึ่งในการกระทำที่สามที่แสดงให้เห็นชีวิตของเธออาจจะไม่เหมาะที่เธอคิดว่าเป็น แต่ถึงแม้จะสะดุดนี้ได้รับการแก้ไขมากเกินไปได้อย่างรวดเร็วและเรียบร้อย หนังทั้งเป็นวิธีที่อุ่นเกินไปที่จะส่องแสงระยิบระยับ. ที่เกี่ยวข้อง: 'สกัด': ความคิดเห็น TIFF แม้อารมณ์ขันเป็นบิตน้ำยาฆ่าเชื้อ ฉากที่สนุก - ในการที่เบนและสามของเจ้าหน้าที่อื่น ๆ บุกเข้าไปในบ้านของแม่ของจูลส์ 'ที่จะลบข้อความที่จูลส์ที่ส่งมาจากความผิดพลาด - เป็นพื้นกันที่มีน้อยจะทำอย่างไรกับภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นเรื่องราวที่กลาง. ได้รับความว่างเปล่า ของสคริปต์ก็ต้องยอมรับว่าแฮธาเวย์ประสบความสำเร็จในสิ่งที่มีชัยชนะ เธอมักจะมีส่วนร่วมและช่วยให้ตัวอักษรบนมนุษย์มากกว่าระดับเหนือมนุษย์ เดอนีโรได้แสดงให้เห็นความมีไหวพริบของเขาสำหรับตลกในภาพยนตร์เช่นพบพ่อแม่วิเคราะห์นี้และกษัตริย์แห่งความขบขัน แต่บทบาทนี้ตีบเกินไปที่จะช่วยให้เขาหลุดพ้น เขาได้รับความสนใจในอุดมคติเรเน่รุสโซ (ที่ยอดเยี่ยมเช่นเคย) ซึ่งเป็นคู่ที่เหมาะสมกับวัยมากกว่าแฮธาเวย์ เธอยังคงเป็นทศวรรษที่อายุน้อยกว่าเดอนิโรอย่างไรและมีเสน่ห์อย่างปฏิเสธไม่ได้ มันน่าสนใจที่ว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ปฏิเสธความคิดที่ว่าเบนอาจจะมีความโรแมนติกกับผู้หญิงอายุของตัวเองได้ เมื่อตัวละครดังกล่าวปรากฏในคนของลินดา Lavin เธอข้ามมาเป็นชนิดของน่าเกลียดน่ากลัวบางอย่างและส่งเขาหนีในหนังสยองขวัญ. ทั้งหมดของภาพยนตร์เมเยอร์ส 'มีความขัดในทางเทคนิค ในกรณีนี้ชุดได้รับการออกแบบอย่างชาญฉลาดโดยคริสตี Zea ขณะที่ดนตรีโดยทีโอดอร์ชาปิโรเป็น gratingly ซาบซึ้ง ในท้ายที่สุดยาเกินขนาดของความอ่อนโยนรถจมดาวปานกลางนี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

' ทบทวนฝึกหัด ' : Anne Hathaway และ Robert De Niro ท้าในจืดตลก

ผู้สื่อข่าวฮอลลีวู้ด
ที่ 22 กันยายน 2015

โรเบิร์ต เดอ นีโร และ แอน แฮทธาเวย์ ใน ' ครูฝึกสอน ' ( Warner Bros . )



โดยสตีเฟนฟาร์นักเขียนผู้กำกับ แนนซี่ เมเยอร์ มีคะแนนจำนวนของความสำเร็จเชิงพาณิชย์ ( รวมถึงมันซับซ้อนและมีบางอย่างต้องให้ ) โดยไปกับเมล็ดข้าว และเป็นศูนย์กลางในการทำหนังผู้หญิงและจุดมุ่งหมายที่ผู้ชมที่มีอายุมากกว่า ภาพยนตร์เหล่านี้มักจะไม่ค่อยจากไปเช่นกันกับนักวิจารณ์กับผู้ชม และคุณสามารถคาดหวังเดียวกันแบ่งการตอบสนองล่าสุดของเธอรู้สึกดีตลก , นักศึกษาฝึกงานสำนักงานกล่องควรจะมีสุขภาพดี ทั้งที่หนังมีปัญหากว่ารางวัล เพื่อให้ผู้ชมทุกวัยหรือเพศ .

ในด้านบวก ภาพยนตร์ ผลประโยชน์จากการชี้ขาดของโรเบิร์ต เดอ นีโร และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง แอน ฮาทาเวย์ และสถานที่ที่มีความเป็นไปได้ Hathaway เล่นจูลส์ ostin , ผู้บริหารชั้นสูง ที่เว็บไซต์ใหม่ของแฟชั่น และ เดอ นีโรคือเบนเป็นครูฝึกสอนอาวุโสจ้างทำงานแทนเธอ หลังจากเขาปฏิเสธความคิดของการเกษียณอายุ โชคดีที่ไม่มีคำใบ้ของความรักระหว่างตัวละครสองตัว มันเป็นมากขึ้นของมิตรภาพและความสัมพันธ์ระดับมืออาชีพซึ่งจะเปิดออกเพื่อได้รับประโยชน์ทั้งคู่

ที่เกี่ยวข้อง : ' แพน ' : รีวิวฟิล์ม

ดังนั้นไกลดังนั้นดีและตัวประกอบยังน่าสนใจ แม้ว่าบางส่วนของบทบาทของพวกเขา เขียนให้มากแต่มันมีเครื่องดูดฝุ่นที่ศูนย์ของภาพยนตร์ที่กลายเป็นปัญหามากขึ้น : จูลส์เป็นที่แรกลังเลที่จะพาเบนเป็นอินเทิร์นของเธอ แต่เธอได้อย่างรวดเร็วตระหนักถึงคุณค่าของเขาจึงมีไม่มากของความขัดแย้งที่จะทําให้ความสัมพันธ์นี้ส่วนกลาง

ภาพยนตร์เรื่องนี้มีความคล้ายคลึงกับ Baby Boom , 1987 ภาพยนตร์ร่วมเขียนโดย เมเยอร์และอดีตหุ้นส่วนของชาร์ลส์ขี้อาย . ในรูปนั้น