2. Literature reviewIn this section

2. Literature review
In this section, the authors of the present study review past
literature related to SSCM and the estimation of the social costs of
CO2 emissions. The authors also aim to demonstrate the significance
of incorporating the social costs of CO2 emissions into SSCM.
2.1. Sustainable supply chain management (SSCM)
The literature about SCM has increasingly focused on issues
relating to sustainability, driven by governments and both profit
and nonprofit organizations in the past decades (Ageron et al.,
2012). SSCM is seen as the integration of environmental, social,
and economic goals in the systematic coordination of key interorganizational
business processes for improving the long-term
economic performance of the individual company and its chains
for sustainable development (Carter and Rogers, 2008). Previous
studies have addressed sustainability in supply chain management
from various perspectives, including product design, materials
purchasing, supplier selection, manufacturing, remanufacturing,
reverse logistics, waste management, etc.
For example, Alves et al. (2009) developed a sustainable design
procedure for employing green materials in product design procedure.
Zsidisin and Siferd (2001) concentrated on green purchasing
for addressing the sustainability issue in SCM. Bai and Sarkis
(2010) introduced a multi-stage, multi-method approach considering
economic, environmental, and social factors for selecting
sustainable suppliers. Govindan et al. (2013) applied a fuzzy multi
criteria approach for measuring sustainability performance of a
supplier based on the triple bottom line approach. Manzini and
Accorsi (2013) proposed an integrated approach to control quality,
safety, sustainability, and logistics efficiency of food products
and processes along the whole food supply chain, from farm to fork
simultaneously. Michelsen et al. (2006) applied eco-efficiency as an
instrument to measure sustainability of furniture production supply
chains. Zhu et al. (2010) used empirical research to examine if
different types of manufacturing enterprises with environmentaloriented
supply chain cooperation (ESCC) exist. Mancini et al.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

2. เอกสารประกอบการทบทวนในส่วนนี้ ผู้เขียนของการศึกษานำเสนอทบทวนอดีตวรรณกรรมที่เกี่ยวข้องกับ SSCM และประเมินต้นทุนทางสังคมของการปล่อยก๊าซ CO2 ผู้เขียนยังจุดมุ่งหมายเพื่อแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของต้นทุนทางสังคมของการปล่อย CO2 ใน SSCM2.1 การการจัดการโซ่อุปทานยั่งยืน (SSCM)วรรณกรรมเกี่ยวกับห่วงได้เน้นมากในเรื่องเกี่ยวข้องกับความยั่งยืน ควบคุม โดยรัฐบาลและทั้งกำไรและองค์กรไม่แสวงผลกำไรในทศวรรษ (Ageron et al.,2012) . SSCM ถูกมองว่าเป็นการรวมของสิ่งแวดล้อม สังคมและเป้าหมายทางเศรษฐกิจในระบบประสานงานของคีย์ interorganizationalกระบวนการทางธุรกิจสำหรับการปรับปรุงในระยะยาวประสิทธิภาพทางเศรษฐกิจของแต่ละบริษัทและสาขาของการพัฒนาอย่างยั่งยืน (คาร์เตอร์และโรเจอร์ส 2008) ก่อนหน้านี้การศึกษามีอยู่อย่างยั่งยืนในการจัดการโซ่อุปทานจากมุมมองต่าง ๆ รวมถึงการออกแบบผลิตภัณฑ์ วัสดุการจัดซื้อ การเลือกผู้จัดจำหน่าย ผลิต remanufacturingโลจิสติกส์ย้อนกลับ จัดการขยะ ฯลฯตัวอย่าง al. et Alves (2009) ได้รับการพัฒนาแบบยั่งยืนขั้นตอนการใช้วัสดุในกระบวนการออกแบบผลิตภัณฑ์สีเขียวZsidisin และ Siferd (2001) ที่เข้มข้นในการจัดซื้อสีเขียวการแก้ปัญหาปัญหาความยั่งยืนในห่วง ไบและ Sarkis(2010) แนะนำวิธีการหลายขั้นตอน วิธีการหลายแบบพิจารณาปัจจัยทางเศรษฐกิจ สิ่งแวดล้อม และสังคมสำหรับการเลือกจำหน่ายอย่างยั่งยืน Govindan et al. (2013) ใช้หลายเอิบเงื่อนไขวิธีการวัดประสิทธิภาพความยั่งยืนของการผู้ที่ใช้วิธีการสามบรรทัดล่าง Manzini และAccorsi (2013) เสนอวิธีการรวมการควบคุมคุณภาพประสิทธิภาพ และความปลอดภัย ความยั่งยืน โลจิสติกส์ของผลิตภัณฑ์อาหารและกระบวนการตามอาหารทั้งซัพพลายเชน จากฟาร์มให้ส้อมพร้อมกัน Michelsen et al. (2006) ใช้นิเวศเป็นการเครื่องมือวัดความยั่งยืนของผลิตเฟอร์นิเจอร์โซ่ ซู et al. (2010) ใช้ผลการวิจัยเพื่อตรวจสอบว่าวิสาหกิจผลิตด้วย environmentaloriented ชนิดต่าง ๆมีความร่วมมือการห่วงโซ่อุปทาน (ESCC) Mancini et al

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

2.
ทบทวนวรรณกรรมในส่วนนี้ผู้เขียนของการทบทวนการศึกษาปัจจุบันที่ผ่านมาวรรณกรรมที่เกี่ยวข้องกับการ
SSCM
และการประมาณค่าใช้จ่ายทางสังคมของการปล่อยCO2 ผู้เขียนยังมุ่งมั่นที่จะแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการรวมค่าใช้จ่ายทางสังคมของการปล่อย CO2 เข้า SSCM. 2.1 จัดการห่วงโซ่อุปทานยั่งยืน (SSCM) วรรณกรรมเกี่ยวกับ SCM ได้เน้นมากขึ้นในประเด็นที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาอย่างยั่งยืนโดยได้แรงหนุนรัฐบาลและทั้งกำไรและองค์กรที่ไม่แสวงหากำไรในทศวรรษที่ผ่านมา(Ageron et al., 2012) SSCM ถูกมองว่าเป็นการบูรณาการด้านสิ่งแวดล้อมสังคมและเป้าหมายทางเศรษฐกิจในการประสานงานระหว่างองค์กรเป็นระบบที่สำคัญกระบวนการทางธุรกิจสำหรับการปรับปรุงในระยะยาวผลการดำเนินงานทางเศรษฐกิจของแต่ละบริษัท และโซ่ของการพัฒนาอย่างยั่งยืน(คาร์เตอร์และโรเจอร์ส, 2008) ก่อนหน้าการศึกษาได้รับการแก้ไขการพัฒนาอย่างยั่งยืนในการบริหารจัดการห่วงโซ่อุปทานจากมุมมองที่ต่างๆ รวมทั้งการออกแบบผลิตภัณฑ์วัสดุการจัดซื้อ, การเลือกผู้จัดจำหน่าย, การผลิต, remanufacturing, ย้อนกลับจิสติกส์, การจัดการของเสีย ฯลฯตัวอย่างเช่นอัลเวสและอัล (2009) การพัฒนาออกแบบอย่างยั่งยืนขั้นตอนการจ้างวัสดุสีเขียวในขั้นตอนการออกแบบผลิตภัณฑ์. Zsidisin และ Siferd (2001) ความเข้มข้นในการจัดซื้อสีเขียวสำหรับการแก้ไขปัญหาการพัฒนาอย่างยั่งยืนในSCM ใบและ Sarkis (2010) แนะนำหลายขั้นตอนวิธีการหลายวิธีพิจารณาทางเศรษฐกิจสิ่งแวดล้อมและปัจจัยทางสังคมสำหรับการเลือกซัพพลายเออร์ที่ยั่งยืน โกวิน et al, (2013) นำมาใช้หลายเลือนหลักเกณฑ์วิธีการในการวัดประสิทธิภาพการพัฒนาอย่างยั่งยืนของผู้จัดจำหน่ายขึ้นอยู่กับวิธีการสามบรรทัดด้านล่าง มันซินี่และAccorsi (2013) ได้เสนอวิธีการแบบบูรณาการในการควบคุมคุณภาพ, ความปลอดภัย, การพัฒนาอย่างยั่งยืนและมีประสิทธิภาพโลจิสติกของผลิตภัณฑ์อาหารและกระบวนการตามห่วงโซ่อาหารทั้งจากฟาร์มที่จะแยกไปพร้อมๆ กัน Michelsen et al, (2006) นำมาใช้อย่างมีประสิทธิภาพเชิงนิเวศที่เป็นเครื่องมือในการวัดความยั่งยืนของอุปทานการผลิตเฟอร์นิเจอร์โซ่ Zhu et al, (2010) ที่ใช้ในการวิจัยเชิงประจักษ์ในการตรวจสอบในกรณีที่แตกต่างกันของผู้ประกอบการผลิตที่มีenvironmentaloriented อุปทานห่วงโซ่ความร่วมมือ (ESCC) อยู่ ซานโดรอัลเอต

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มีสองประเภทของประกาศ