To determine the optimum weighting

To determine the optimum weighting coefficient for each sleep stage, NPSG data from five OSA and four normal subjects were randomly chosen. Tables 2 and 3 show the time intervals that the selected subjects spent in each sleep stage. Visual comparisons of these time intervals are shown in Figures 1 and 2. Based on the sleep durations in each sleep stage for these subjects, the weighting coefficient for each sleep stage was initially assigned as: Stage I = 1; Stage II = 2; Stage III = 5; Stage IV = 7; REM = 4 and Wake = 0. This selection, while somewhat arbitrary, aimed at giving additional weight to stage IV, because it is present in normal subjects and often absent in OSA patients. These weighting coefficients were further adjusted until the mean of the sleep indices for normal and OSA subjects were significantly different (p

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กำหนดน้ำหนักสัมประสิทธิ์สำหรับแต่ละขั้นตอนของการนอนหลับที่มีประสิทธิภาพสูงสุด ข้อมูล NPSG จาก OSA ห้าและสี่เรื่องปกติที่ถูกสุ่มเลือก ตารางที่ 2 และ 3 แสดงช่วงเวลาที่ว่า หัวข้อที่เลือกใช้ในแต่ละขั้นตอนนอนหลับ เปรียบเทียบภาพของช่วงเวลาเหล่านี้จะแสดงตัวเลข 1 และ 2 ขึ้นอยู่กับระยะเวลานอนในแต่ละขั้นตอนนอนหลับแต่เรื่องเหล่านี้ สัมประสิทธิ์น้ำหนักในแต่ละขั้นตอนนอนตอนแรกกำหนดให้เป็น: เวทีฉัน = 1 ระยะ II = 2 ระยะ III = 5 ระยะที่ IV = 7 REM = 4 และ = 0 ตัวเลือกนี้ ในขณะที่กำหนดค่อนข้าง ห้องให้น้ำหนักเพิ่มเติมระยะ IV เนื่องจากมันอยู่ ในวิชาปกติ และมักจะขาดในผู้ป่วย OSA เพิ่มเติมเหล่านี้น้ำหนักสัมประสิทธิ์ถูกปรับจนถึงค่าเฉลี่ยของดัชนีนอนหลับธรรมดา และเรื่อง OSA ได้แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ (p < 0.05) การเกิดน้ำหนักสัมประสิทธิ์ได้: ขั้นตอนฉัน = 0.01 ระยะ II = 3 ระยะ III = 5 ระยะที่ IV = 7 REM = 4 และปลุก = -1 ค่าสัมประสิทธิ์น้ำหนักถูกกำหนดในลักษณะที่ค่าดัชนีที่นอนจะมากกว่าสำหรับเรื่องปกติเรื่อง OSA [5] นั่นคือ สูงกว่า ดัชนีนอนหมายเลขที่ดีกว่าคุณภาพของการนอนหลับคาดว่าจะ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การตรวจสอบค่าสัมประสิทธิ์น้ำหนักที่เหมาะสมสำหรับแต่ละขั้นตอนการนอนหลับ NPSG ข้อมูลจากห้า OSA และสี่คนปกติได้รับการสุ่มเลือก ตารางที่ 2 และ 3 แสดงให้เห็นช่วงเวลาที่อาสาสมัครที่เลือกใช้ในแต่ละขั้นตอนของการนอนหลับ เปรียบเทียบภาพของช่วงเวลาเหล่านี้จะแสดงในรูปที่ 1 และ 2 ขึ้นอยู่กับระยะเวลาในการนอนหลับของแต่ละขั้นตอนการนอนหลับสำหรับวิชาเหล่านี้มีค่าสัมประสิทธิ์น้ำหนักสำหรับแต่ละขั้นตอนการนอนหลับที่ได้รับมอบหมายแรก: เวที I = 1; ขั้นตอนที่สอง = 2; ขั้นตอนที่สาม = 5; ขั้นตอนที่สี่ = 7; REM = 4 และตื่น = 0 เ​​ลือกนี้ขณะที่พลบ้างที่มุ่งให้น้ำหนักที่เพิ่มขึ้นไปยังขั้นตอนที่สี่เพราะมันมีอยู่ในคนปกติและมักจะไม่อยู่ในผู้ป่วย OSA ค่าสัมประสิทธิ์น้ำหนักเหล่านี้มีการปรับต่อไปจนกว่าเฉลี่ยของดัชนีการนอนหลับสำหรับวิชาปกติและ OSA แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ (p <0.05) ค่าสัมประสิทธิ์น้ำหนักผลมีดังนี้ขั้นตอนที่ฉัน = 0.01; ขั้นตอนที่สอง = 3; ขั้นตอนที่สาม = 5; ขั้นตอนที่สี่ = 7; REM = 4 และตื่น = -1 ค่าสัมประสิทธิ์น้ำหนักที่ได้รับมอบหมายในลักษณะที่ว่าค่าดัชนีการนอนหลับจะเป็นที่สูงขึ้นสำหรับคนปกติกว่าวิชา OSA [5] นั่นคือที่สูงขึ้นจำนวนดัชนีการนอนหลับที่ดีกว่าที่มีคุณภาพของการนอนหลับที่คาดว่าจะ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เพื่อหาน้ำหนักที่เหมาะสมสำหรับแต่ละขั้นตอนแบบนอน npsg ข้อมูลจากห้าส่วนและสี่คนปกติ สุ่มเลือก ตารางที่ 2 และ 3 แสดงช่วงเวลาที่เลือกวิชาที่ใช้ในแต่ละขั้นตอน นอน ภาพเปรียบเทียบช่วงเวลาเหล่านี้จะถูกแสดงในรูปที่ 1 และ 2 ตามระยะเวลาในแต่ละขั้นตอน นอนหลับวิชาเหล่านี้การชั่งน้ำหนักระหว่างขั้นนอนตอนแรกมอบหมาย เช่น เวทีฉัน = 1 ; ระยะที่ 2 = 2 ; ระยะที่ 3 = 5 ; ขั้นที่ 4 = 7 ; REM = 4 และปลุก = 0 การเลือกนี้ในขณะที่ค่อนข้างตามอำเภอใจ มีการให้น้ำหนักเพิ่มเติมระยะที่ 4 เพราะมันมีอยู่ในคนปกติ และผู้ป่วยมักจะขาดในส่วน .เหล่านี้ น้ำหนักเท่ากับได้ปรับจนค่าเฉลี่ยของดัชนีเอ นอนปกติ และจำนวนที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( p < 0.05 ) ส่งผลให้มีน้ำหนักเท่ากับเวที = 0.01 ; ระยะที่ 2 ระยะที่ 3 = 3 = 5 ; IV = 7 ; REM = 4 และปลุก = - 1น้ำหนักจำนวนที่ได้รับมอบหมายในลักษณะนอนค่าดัชนีจะสูงกว่าคนปกติมากกว่า ส่วนคน [ 5 ] นั่นคือสูงกว่าดัชนีที่นอนคุณภาพที่ดีของการนอน คาดว่าจะเป็น