he way a narrative concludes indica

he way a narrative concludes indicates a great deal about its meaning, and judgments of a novel's end have much to do with judgments of its perceived meaning. That some twentiteh-century critics have disliked the end of Jane Eyre tells us just as much about their agendas — their belief and values — as about Brontë's. According to R. B. Martin, "Those critics who have suggested that Miss Brontë has dodged the real issue of the novel by having Jane leave Rochester until his first wife is dead have neglected the careful structure of the plot up to this point. The issue is never whether Jane should become Rochester's mistress. To settle for nothing less than the best is not to be narrow; the test is to become worthy of love, not to take it on any terms but to deserve it: not to violate one's own nature and morality but so to expand that nature that it deserves reward. Jane and Rochester, learning to respect the inviolability of the soul as much as earthly delights, become a microcosm of man's striving for Christian reward" (83).

Part of the reaction to the conclusion derives, of course, from our view of Rochester, as, as Martin points out, "The modern temptation in reading this novel is to forgive Rochester for his life of dissipation on the grounds that the failure of his first marriage is not his fault. Clearly, this was not the view of Miss Brontë, for she goes to considerable trouble to indicate that he marries in accordance with the conventions of society, and avoids "the prurience, the rashness, the blindness of youth" (94-95). Moreover, the marriage is arranged for financial gain. What can we conclude about other elements in the marriage — that the wealth, for example, derives ultimately from the West Indian slave economy?

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เขาวิธีการเล่าเรื่องสรุปบ่งชี้ได้ดีที่สุดเกี่ยวกับความหมาย และตัดสินสุดท้ายของนวนิยายมีมากกับคำพิพากษาของความหมายรับรู้ นักวิจารณ์บาง twentiteh ศตวรรษมี disliked สิ้นแอร์ Jane บอกเราเป็นมากเกี่ยวกับวาระการประชุมของพวกเขา — ความเชื่อและค่า — เป็นเกี่ยวกับของ Brontë ตาม R. B. มาร์ติน "เหล่านักวิจารณ์ซึ่งได้แนะนำว่า Brontë นางสาวมี dodged เรื่องจริงจากนวนิยาย โดยมีเจนปล่อยโรเชสเตอร์จนภรรยาแรกเสีย ได้ที่ไม่มีกิจกรรมโครงสร้างระวังแผนถึงจุดนี้ ปัญหาก็คือไม่ ว่าเจนควรกลายเป็น ภรรยาน้อยของโรเชสเตอร์ การจ่ายเรื่อง น้อยสุดจะไม่แคบ การทดสอบจะกลายเป็นน่ารัก ไม่มีเงื่อนไขใด ๆ ที่ แต่สมควร: ไม่ละเมิดแต่ธรรมชาติและศีลธรรม แต่เพื่อขยายธรรมชาติที่ว่า มันสมควรรางวัล เจนและโรเชสเตอร์ การเรียนรู้ที่จะเคารพ inviolability ของจิตวิญญาณมากที่สุขเอิร์ทลี่ กลายเป็น พิภพในคนกระเสือกกระสนสำหรับรางวัลคริสเตียน" (83) .

ส่วนหนึ่งของปฏิกิริยาสรุปมา แน่นอน จากมุมมองของโรเชสเตอร์ เป็น มาร์ตินชี้ "ทดลองทันสมัยในการอ่านนวนิยายนี้เป็นอโหสิกรรมเชสเตอร์สำหรับชีวิตของกระจายใน grounds ว่าความล้มเหลวของการแต่งงานครั้งแรกของเขาไม่ใช่ข้อบกพร่องของเขา ชัดเจน นี่ไม่ใช่มุมมองของนางสาว Brontë สำหรับเธอไปปัญหาจำนวนมากเพื่อบ่งชี้ว่า เขา marries ตามแบบแผนของสังคม และหลีกเลี่ยง "การ prurience, rashness ผู้พิการทางสายตาเยาวชน" (94-95) นอกจากนี้ แต่งงานที่จัดสำหรับเงิน อะไรสามารถเราสรุปเกี่ยวกับองค์ประกอบอื่น ๆ ในการแต่งงาน — ที่มั่งคั่ง เช่น มาสุดแห่งอินเดียตะวันตกทาส

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เขาบรรยายสรุปวิธีแสดงการจัดการที่ดีเกี่ยวกับความหมายของมัน และคำตัดสินของนวนิยายของปลายมีมากจะทำอย่างไรกับการตัดสินของการรับรู้ความหมาย ที่นักวิจารณ์บางคนไม่ชอบปลายศตวรรษที่ twentiteh มีเจน แอร์ บอกได้เพียงเท่าวาระ - เกี่ยวกับความเชื่อและค่านิยมของตน - เกี่ยวกับ bront . . ตาม อาร์ บี มาติน" นักวิจารณ์ผู้แนะนำว่าคุณ bront ëได้หลบปัญหาที่แท้จริงของนวนิยาย โดยมี เจน จาก โรเชสเตอร์ จนกระทั่งภรรยาคนแรกของเขาเสียชีวิตแล้วละเลยโครงสร้างระวังจุดถึงจุดนี้ ปัญหาคือไม่เคยว่าเจนควรกลายเป็น โรเชสเตอร์ เป็นเมียน้อย ที่จะชำระสำหรับอะไรน้อยกว่าที่ดีที่สุดไม่ควรแคบ การทดสอบเป็น คุณค่าของ ความรักไม่ต้องใช้มันในเงื่อนไขใด ๆ แต่มันไม่สมควรละเมิดหนึ่งของธรรมชาติและศีลธรรม แต่เพื่อขยายธรรมชาติที่สมควรได้รับรางวัล เจนและโรเชสเตอร์ การเรียนรู้เพื่อการล่วงล้ำของจิตวิญญาณที่เคารพมากที่สุดเท่าที่โลกสุข , เป็นพิภพเล็ก ๆของคนที่มุ่งมั่นเพื่อคริสเตียนรางวัล " ( 83 ) .

ส่วนปฏิกิริยาจะได้ข้อสรุปมา แน่นอน จากมุมมองของเราของโรเชสเตอร์เป็น เป็น มาร์ติน ชี้ว่า " สิ่งล่อใจที่ทันสมัยในการอ่านนิยายเรื่องนี้คือ ให้อภัย โรเชสเตอร์สำหรับชีวิตของการกระจายในบริเวณที่ความล้มเหลวของการแต่งงานครั้งแรกของเขา ไม่ใช่ความผิดของเขา เห็นได้ชัดว่า นี่เป็นมุมมองของ bront . ไม่พลาด เพราะเธอไปลำบากมากที่จะบอกได้ว่าเขาแต่งตามแบบแผนของสังคม และเพื่อหลีกเลี่ยง " ศลิษาีความต้องการสูง , ,ตาบอดของเยาวชน " ( 94-95 ) นอกจากนี้การแต่งงานจะจัดเพื่อผลประโยชน์ทางการเงิน สิ่งที่เราสามารถสรุปเกี่ยวกับองค์ประกอบอื่น ๆในการแต่งงาน - ความมั่งคั่ง ตัวอย่างเช่น ได้มาสุด จากเศรษฐกิจที่ทาสตะวันตกอินเดีย