The GhostMatilda's hat trick (come

The Ghost
Matilda's hat trick (come on, we've gotta get our puns in when we can) works to keep her dad calm for seven days or so. He doesn't bother her as much as he normally does.
But then something has to happen, we don't know what, because he comes home in a foul mood.
Matilda's in the living room reading, and Mr. Wormwood comes in to watch TV. He picks a fight with her because she doesn't notice him.
He grabs her book, which is The Red Pony by John Steinbeck, and tears it apart. Literally. He pulls out all the pages.
Sure, this crime against books is heinous enough, but to make things worse, the book isn't Matilda's to ruin—it's a library book. She's worried about her responsibility to give it back to the library in good shape.
Of course her father acts like it doesn't matter.
He storms out, and Matilda's left alone. Instead of crying or getting really upset, she decides that this next time, she'll really have to get her dad back. She has to teach him another lesson.
Never fear, our heroine is way too clever to lack ideas. She has the beginning of a plot going. It involves her friend Fred's parrot.
Matilda can't take action until the next day. But then she goes to hit up Fred for a favor. Can his parrot talk?
A little, says Fred.
At this point, we might be lost, but Matilda's not. She asks if she can borrow the parrot, and when Fred says no, she offers a week's worth of allowance in exchange.
Fred is up for that deal, so Matilda takes his parrot with her.
When she gets home, nobody else is there. So she stuffs the parrot, cage and all, up the chimney in the family's dining room. This doesn't seem to hurt the parrot, and it's like he was never there.
Fast forward to dinnertime. The Wormwoods are eating in the room with the TV in it.
Then the parrot starts talking, saying "Hello!"
Matilda is the only one who knows that it's the parrot and not a person—it sounds so human.
Everyone else is worried, and Matilda pretends to be worried.
Mrs. Wormwood wants Mr. Wormwood to jump into the dining room, defend them, and save the day, but he's way too much of a coward for that.
So, each family member grabs a weapon of some kind, and Matilda leads her family across the hall to the dining room.
When they get there, it's empty. Matilda acts extra brave.
Then, almost like it's on cue, the parrot says his other line: "Rattle my bones!"
Everyone is freaked out, and Matilda encourages everyone else to think it's a ghost.
Her parents are terrified.
Matilda has to wait till the coast is clear, which is not until her parents are at work again and it's a whole new day. Then she takes the parrot back to Fred and doesn't tell him what really happened.
Genius.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผีเทคนิคหาดใหญ่ของมาทิลดาแห่ง (มาอยู่ เราได้ต้องรับเรา puns ในเมื่อเราสามารถ) ทำงานให้พ่อของเธอสงบเจ็ดวันหรือดังนั้น เขาไม่รบกวนเธอมากเท่าที่ทำได้ไม่แต่แล้ว สิ่งที่เกิดขึ้น เราไม่รู้อะไร เพราะเขามาบ้านอารมณ์เหม็น มาทิลดาแห่งของการอ่านหนังสือห้องนั่งเล่น และนายมามาในการดูโทรทัศน์ เขารับการต่อสู้กับเธอเนื่องจากเธอไม่สังเกตเห็นเขา เขา grabs หนังสือของเธอ ซึ่งเป็นม้า สีแดง ที่ โดยจอห์นสไตน์เบ็ค และ tears กัน แท้จริง เขาดึงออกทุกหน้า แน่นอน อาชญากรรมนี้กับหนังสือเป็น heinous พอ แต่ทำสิ่งที่เลว หนังสือไม่มาทิลดาแห่ง ของการทำลายซึ่งเป็นหนังสือห้องสมุด เธอเป็นกังวลเกี่ยวกับความรับผิดชอบของเธอให้กลับไปรีในรูปร่างที่ดีแน่นอนพ่อของเธอทำหน้าที่เหมือนมันไม่ได้เรื่องเขาพายุออก และมาทิลดาแห่งของเหลือคนเดียว แทนที่จะร้องไห้หรือรับอารมณ์เสียจริง ๆ เธอจึงตัดสินใจว่า คราวนี้ เธอจริง ๆ ต้องให้พ่อของเธอกลับมา เธอได้สอนให้เขาเรียนอีกไม่เคยกลัว นางเอกของเราจะฉลาดเกินไปขาดความคิด เธอได้เริ่มต้นแผนการไป มันเกี่ยวข้องกับนกแก้วเพื่อน Fredมาทิลดาแห่งไม่สามารถดำเนินการจนถึงวันถัดไป แต่เธอไปตีค่า Fred สำหรับชอบ นกแก้วของเขาสามารถพูดได้อย่างไรเล็กน้อย ว่า Fredจุดนี้ เราอาจจะสูญหาย แต่ของมาทิลดาแห่งไม่ได้ เธอถามถ้า เธอสามารถยืมนกแก้ว และเมื่อ Fred กล่าวว่า ไม่มี เธอมีหนึ่งสัปดาห์คุ้มค่าแลกเปลี่ยนFred ได้สำหรับข้อเสนอที่ เพื่อมาทิลดาแห่งใช้นกแก้วของเขากับเธอเมื่อเธอได้รับบ้าน คนอื่นไม่มีการ ดังนั้น เธอ stuffs นกแก้ว กรง และทั้ง หมด ค่าปล่องไฟในห้องรับประทานอาหาร นี้ดูเหมือนจะไม่ทำร้ายนกแก้ว และก็เหมือนไม่มี ไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วต้องที่นี่ Wormwoods รับประทานในห้องพัก มีโทรทัศน์ใน จากนั้น นกแก้วเริ่มพูด พูด "เฮลโล"มาทิลดาแห่งเดียวเท่านั้นที่รู้ว่า มันเป็นนกแก้วและท่านไม่ มี — เสียงเพื่อให้มนุษย์ คนอื่นเป็นห่วง และมาทิลดาแห่งแอบเป็นห่วงนางมาต้องมานาย การกระโดดเข้าไปในห้องรับประทานอาหาร ปกป้องพวกเขา บันทึกวัน แต่เขาเป็นมากเกินไปของคนขี้ขลาดที่ ดังนั้น แต่ละครอบครัว grabs อาวุธบางชนิด และมาทิลดาแห่งเป้าหมายครอบครัวข้ามห้องโถงกับห้องรับประทานอาหารเมื่อพวกเขาได้รับมี คือว่างเปล่า มาทิลดาแห่งทำหน้าที่เสริมกล้า แล้ว เกือบจะเหมือนอยู่บนสัญลักษณ์ นกแก้วกล่าวว่า รายการของเขา: "สั่นกระดูกของฉัน"ทุกคนเป็น freaked ออก และมาทิลดาแห่งสนับสนุนให้ทุกคนคิดว่า มันเป็นผีพ่อแม่ของเธอเป็นคนกลัวมาทิลดาแห่งต้องรอจนถึงชายฝั่งเป็นชัดเจน ซึ่งจะไม่จนกว่าพ่อแม่อยู่ที่ทำงานอีกครั้ง และเป็นทั้งวันใหม่ได้ แล้วเธอจะนกแก้วกลับ Fred และไม่บอกว่า จริง ๆ เกิดอะไรขึ้นอัจฉริยะ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผี
หมวกมาทิลด้า (มาเราก็ต้องเล่นของเราในเมื่อเราสามารถ) ทำงานเพื่อให้พ่อของเธอสงบเป็นเวลาเจ็ดวันหรือมากกว่านั้น เขาไม่รำคาญเธอมากเท่าที่เขาตามปกติ.
แต่แล้วสิ่งที่เกิดขึ้นเราไม่ทราบว่าเพราะเขามาที่บ้านอยู่ในอารมณ์เหม็น.
มาทิลด้าในการอ่านห้องนั่งเล่นและนายกลุ้มมาในการ ดูทีวี เขาหยิบต่อสู้กับเธอเพราะเธอไม่ได้สังเกตเห็นเขา.
เขาคว้าหนังสือของเธอซึ่งเป็นม้าสีแดงโดยจอห์นสไตน์และน้ำตามันออกจากกัน อย่างแท้จริง เขาดึงออกทุกหน้า.
แน่นอนว่าอาชญากรรมต่อหนังสือนี้จะเลวร้ายพอ แต่จะทำให้สิ่งเลวหนังสือเล่มนี้ไม่ได้มาทิลด้าที่จะทำลายมันเป็นหนังสือที่ห้องสมุด เธอเป็นกังวลเกี่ยวกับความรับผิดชอบของเธอที่จะให้มันกลับไปที่ห้องสมุดในรูปร่างที่ดี.
แน่นอนพ่อของเธอทำหน้าที่เหมือนมันไม่สำคัญ.
พายุเขาออกไปและมาทิลด้าเหลือเพียงอย่างเดียว แทนที่จะร้องไห้หรือได้รับอารมณ์เสียจริงๆเธอตัดสินใจว่าครั้งต่อไปนี้เธอจริงๆจะต้องได้รับพ่อของเธอกลับมา เธอมีที่จะสอนให้เขาเรียนอีก.
ไม่เคยกลัวนางเอกของเราเป็นวิธีที่ฉลาดเกินไปที่จะขาดความคิด เธอมีจุดเริ่มต้นของพล็อตที่เกิดขึ้น มันเกี่ยวข้องกับเพื่อนของเธอเฟร็ดนกแก้ว.
มาทิลด้าไม่สามารถดำเนินการจนกระทั่งวันรุ่งขึ้น แต่แล้วเธอจะไปที่จะตีขึ้นเฟร็ดโปรดปราน นกแก้วของเขาสามารถพูดคุย?
เล็ก ๆ น้อย ๆ , เฟร็ด. กล่าวว่า
ณ จุดนี้เราอาจจะหายไป แต่มาทิลด้าไม่ เธอถามว่าเธอสามารถยืมนกแก้วและเมื่อเฟร็ดกล่าวว่าไม่มีเธอมีมูลค่าสัปดาห์จากค่าเผื่อในการแลกเปลี่ยน.
เฟร็ดมีขึ้นสำหรับการจัดการที่เพื่อมาทิลด้าจะนำนกแก้วของเขากับเธอ.
เมื่อเธอได้รับที่บ้านไม่มีใครอยู่ที่นั่น ดังนั้นเธอจึงยัดกรงนกแก้วและทุกปล่องไฟในห้องรับประทานอาหารของคนในครอบครัว นี้ดูเหมือนจะไม่ทำร้ายนกแก้วและก็เหมือนอย่างที่เขาไม่เคยมี.
ข้างหน้าอย่างรวดเร็ว dinnertime Wormwoods กำลังรับประทานอาหารในห้องที่มีทีวีในนั้น.
แล้วนกแก้วเริ่มพูดว่า "สวัสดีครับ!"
มาทิลด้าเป็นเพียงคนเดียวที่รู้ว่ามันเป็นนกแก้วและไม่คนก็เสียงของมนุษย์ดังนั้น.
คนอื่นเป็นห่วง และมาทิลด้าอ้างว่าเป็นห่วง.
นาง กลุ้มกลุ้มนายต้องการที่จะกระโดดลงไปในห้องรับประทานอาหาร, ปกป้องพวกเขาและบันทึกวัน แต่เขาเป็นวิธีที่มากเกินไปของคนขี้ขลาดที่.
ดังนั้นสมาชิกในครอบครัวแต่ละคว้าอาวุธบางชนิดและมาทิลด้านำไปสู่ครอบครัวของเธอไปทั่ว ห้องโถงไปที่ห้องรับประทานอาหาร.
เมื่อพวกเขาได้รับมีมันว่างเปล่า . มาทิลด้ากระทำที่กล้าหาญเป็นพิเศษ
จากนั้นเกือบจะเหมือนมันอยู่ในคิว, นกแก้วกล่าวว่าสายอื่น ๆ ของเขาว่า "Rattle กระดูกของฉัน!"
ทุกคนมี freaked ออกและมาทิลด้ากระตุ้นให้คนอื่น ๆ จะคิดว่ามันเป็นผี.
พ่อแม่ของเธอมีความกลัว.
มาทิลด้ามีการ รอจนถึงชายฝั่งเป็นที่ชัดเจนซึ่งเป็นไม่ได้จนกว่าพ่อแม่ของเธออยู่ในที่ทำงานอีกครั้งและมันเป็นวันใหม่ทั้งหมด จากนั้นเธอก็ใช้เวลานกแก้วกลับไปที่เฟร็ดและไม่ได้บอกเขาว่าสิ่งที่เกิดขึ้นจริง.
จีเนียส

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผี
มาทิลด้าหมวกมายากล ( มาเร็ว เราต้องเอาปุนของเราเมื่อเราได้ทำงานเพื่อให้พ่อของเธอสงบเป็นเวลา 7 วันหรือดังนั้น เขาไม่ยุ่งกับเธอเท่าที่เขาปกติไม่ .
แต่แล้วสิ่งที่จะเกิดขึ้น เราไม่รู้ว่าอะไร เพราะเขากลับบ้าน อารมณ์เสีย
ทิลด้า อยู่ในห้องนั่งเล่น อ่านหนังสือ และ คุณกลุ้ม จะดูทีวีเขาเลือกต่อสู้กับเธอ เพราะว่าเธอไม่สังเกตเห็นเขา
เขาคว้าหนังสือของเธอ ซึ่งเป็นสีแดงม้าโดยจอห์น สไตน์เบ็ค และน้ำตา มันห่างกัน อย่างแท้จริง เขาดึงออกจากหน้าเว็บทั้งหมด
แน่ใจ อาชญากรรมต่อหนังสือก็เลวร้ายพอแล้ว แต่ที่แย่ไปกว่านั้น หนังสือเล่มนี้ไม่ใช่มาทิลด้าก็ทำลายมันเป็นหนังสือห้องสมุด เธอกังวลเกี่ยวกับความรับผิดชอบของเธอเพื่อให้มันกลับไปที่ห้องสมุดในรูปร่างที่ดี .
แน่นอน พ่อของเธอทำเหมือนไม่สำคัญ
เขาตกออกและมาทิลด้าก็เหลือคนเดียว แทนที่จะร้องไห้หรือโมโหมาก เธอตัดสินใจว่าคราวหน้าเธอจะต้องพาพ่อกลับไป เธอต้องสอนเขาบทเรียนอื่น
ไม่เคยกลัว นางเอกของเราเป็นวิธีที่ฉลาดเกินไปที่จะไม่มีความคิด เธอได้เริ่มแผนต่อไป มันเกี่ยวข้องกับเพื่อนของเฟรด
นกแก้วทิลด้าไม่สามารถดำเนินการต่อไปจนกว่าจะถึงวัน แต่แล้วเธอก็ไปตีขึ้น เฟร็ด ช่วยหน่อย สามารถของเขา นกแก้วพูดได้

น้อย กล่าวว่า เฟร็ด ณจุดนี้ เราอาจจะแพ้ แต่มาทิลด้าไม่ เธอถามว่าเธอจะขอยืมนกแก้ว และเมื่อเฟร็ดบอกว่าไม่มี เธอเสนอสัปดาห์มูลค่าของเงินในการแลกเปลี่ยน .
เฟรดเป็นสำหรับมันดังนั้นมาทิลด้าใช้นกแก้วของเขา .
เมื่อเธอกลับบ้านไม่มีใครมี ดังนั้นเธอของนกแก้ว กรง และทั้งหมดขึ้นปล่องไฟในครอบครัวของห้องอาหาร มันไม่ค่อยเจ็บ นกแก้ว และดูเหมือนเขาจะไม่เคยมี
ส่งเร็วจะถึงเวลาอาหารเย็น การ wormwoods รับประทานในห้องพักมีทีวีใน
แล้วนกแก้วเริ่มพูด แล้วพูดว่า " สวัสดี "
ทิลด้า เป็นคนเดียวที่รู้ว่ามันเป็นนกแก้วและไม่มีใครฟังแล้วมนุษย์
ทุกคนเป็นกังวล และมาทิลด้าแสร้งทำเป็นกังวล .
คุณนายบอระเพ็ดต้องการนาย บอระเพ็ด โดดเข้าไปในห้องอาหาร ปกป้องพวกเขาและบันทึกวัน แต่เขาจะเป็นวิธีที่ขี้ขลาดเกินกว่าที่
ดังนั้นสมาชิกในครอบครัวแต่ละคว้าอาวุธบางชนิดมาทิลด้าและนำครอบครัวของเธอผ่านห้องโถง ห้องทานข้าว
เมื่อพวกเขาได้รับนั้น มันว่างเปล่า มาทิลดา ทำหน้าที่เสริมกล้า
แล้ว เกือบจะเหมือนอยู่ในคิว นกแก้วพูดบรรทัดอื่น ๆของเขา : " สั่นกระดูกของฉัน ! "
ทุกคนตกใจ และมาทิลด้าสนับสนุนให้ทุกคนคิดว่ามันเป็นผี พ่อแม่กลัว
.
ทิลด้าจะรอจนกว่าชายฝั่งปลอดโปร่งซึ่งไม่ได้จนกว่าพ่อแม่ของเธอก็ทำงานอีกครั้ง และมันเป็นทั้งหมดใหม่วัน แล้วเธอเอานกแก้วกลับเฟรดและไม่ได้บอกเค้าว่าจริงๆแล้วเกิดอะไรขึ้น
อัจฉริยะ