The pumpkin is a member of the Cucu

The pumpkin is a member of the Cucurbitaceae family,
which also includes cucumbers, melons and watermelons.
It originated in the tropical and subtropical regions
of the Americas, where it was used to be consumed by
their aborigine people long before the arrival of the first
European settlers (Ferriol & Pico´ , 2008). Pumpkins,
which are fruits of different species of the genus
Cucurbita, such as Cucurbita pepo, Cucurbita maxima
and Cucurbita moschata, are nowadays cultivated
worldwide, with a production of over 20 million tons
per year (Caili et al., 2006; FAO, 2010). Pumpkin seeds
are an excellent source of unsaturated fatty acids, fibre,
and minerals such as phosphorus, potassium and
magnesium, and they can be consumed directly either
as oil or flour (El-Adawy & Taha, 2001; Stevenson et al.,
2007). Pectin, which can be extracted from pumpkin
pulp, is a polysaccharide widely used in the food
industry. The pectin present in pumpkins has shown
the capacity to form gels at lower concentrations than
commercial citric pectin (Ptitchkina et al., 1994). Recent
studies have also reported the presence of polysaccharides
with potential hypoglycaemic and hypocholesterolaemic
activity (Caili et al., 2006, 2007). Moreover, the
pulp of ripe pumpkins is rich in carotenoids, which are
pigments that are responsible for their coloration. Some
carotenoids, such as b-carotenoid, a-carotenoid and
b-cryptoxanthin, are precursors of vitamin A, a fatsoluble
vitamin that exists either freely or in esterified
form in animal source foods and in the form of
precursor in vegetables. It plays an important role in
the growth and normal development of the human body
(Fraser & Bramley, 2004). Consumption of carotenoids,
with or without provitamin A activity, has also been
related to risk reduction of degenerative and cardiovascular
diseases, cataracts, macular degeneration and
certain types of carcinomas such as of skin, lung,
prostate and colorectum (Azevedo-Meleiro & Rodriguez-
Amaya, 2007; Rao & Rao, 2007).
Despite their nutritional aspects, there is little industrialisation
of pumpkins in comparison to other vegetables
such as carrots and tomatoes, especially in
western countries. Obtained through the industrialisation
of their pulp, pumpkin puree is a product that has
added value, a long shelf life and is also easy to use.
Today, it is already available to consumers in many
countries to be used in pastas, breads and sweets.
Meanwhile, in many other countries, as Brazil, consumption
of pumpkin is almost exclusively restricted to
being as fresh fruit or as jam. A reason for this is that
most of the processing and marketing is performed by
small- and medium-sized agro-industries. Therefore, in
order for the industrialisation of pumpkins to be viable,
it is important that any proposed process for obtaining products made from pumpkins, such as pumpkin puree,
use technologies accessible to this type of industry, yet
without affecting the sensory and nutritional qualities of
such products.
The colour of pumpkin puree is considered to be one
of the main criteria that affect consumers’ preference.
If on the one hand the enzymes that cause browning,
such as polyphenol oxidases and peroxidases, are
inactivated during thermal treatment, on the other
hand there are several other nonenzymatic routes that
can also lead to changes in the colour of the product
during storage, such as the degradation of carotenoids
and phenolic compounds (Talcott & Howard, 1999).
Changes in food colour can be analysed instrumentally
by using a colorimeter. However, because the changes
detected by the equipment may not be perceivable to
the consumer (Ros-Chumillas et al., 2007), it may be
advisable to use sensory analysis by a panel of
assessors.
The carotenoids content is another important quality
index to be considered. Because of their unsaturated
carbon chain, these compounds are susceptible to some
reactions, such as oxidation and isomerisation, during
processing and storage of foods, and they consequently
suffer changes in their nutritional value. The losses of
carotenoids during the processing and storage of food
products are variable, depending on some factors such
as oxygen concentration, exposure to light, type and
physical state of the carotenoids, food matrix and
severity of the thermal treatment, as well as packaging
and storage conditions (Rodriguez-Amaya, 1999; Zepka
& Mercadante, 2009). Although high-performance
liquid chromatography (HPLC) is a more accurate
alternative for separation and quantification of carotenoids,
spectrophotometry is fast, simple and of low cost,
thus making it a viable alternative for factories that do
not have a well-equipped laboratory (Kimura et al.,
2007).
There are few studies involving the production of
pumpkin puree and the stability of quality indices
during its storage. Gliemmo et al. (2009) investigated
changes in the colour of pumpkin puree. However, the
authors opted for preservation only with the use of pH
and additives and without a more effective thermal
treatment.
Therefore, considering all that has been mentioned so
far, the purpose of this study was to propose a process
for production of pumpkin puree by adopting a technology
that is accessible to small- and medium-sized
agro-industries and using two species of pumpkin
largely cultivated in Brazil, C. moschata ‘Menina Brasileira’
and C. maxima ‘Exposic¸a˜ o’, to investigate their
chemical compositions and the changes in the main
quality indices, namely, colour, carotenoid content and
other physicochemical parameters during storage for
180 days.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ฟักทองเป็นสมาชิกของครอบครัววงศ์แตงซึ่งยังมีแตงกวา แตง และเก็บเกี่ยวแตงโมมันมาในภูมิภาค ร้อนของอเมริกา ซึ่งถูกใช้เพื่อใช้ประชาชน aborigine นานก่อนมาถึงครั้งแรกยุโรปตั้งถิ่นฐาน (Ferriol & Pico´, 2008) ฟักทองซึ่งเป็นผลไม้ชนิดอื่นของตระกูลนี้หรือไม่Cucurbita เช่น Cucurbita pepo แมก Cucurbitaฟักทอง และปัจจุบันมีปลูกทั่วโลก ด้วยการผลิตของกว่า 20 ล้านตันต่อปี (Caili และ al., 2006 FAO, 2010) เมล็ดฟักทองเป็นแหล่งดีของกรดไขมันในระดับที่สม ไฟเบอร์และแร่ธาตุเช่นฟอสฟอรัส โพแทสเซียม และแมกนีเซียม และพวกเขาสามารถใช้โดยตรงอย่างใดอย่างหนึ่งเป็นน้ำมันหรือแป้ง (El Adawy และ Taha, 2001 สตีเวนสัน et al.,2007) . เพกทิน ซึ่งสามารถสกัดจากฟักทองเยื่อกระดาษ เป็น polysaccharide ที่ใช้ในอาหารอุตสาหกรรม มีแสดงเพกทินในฟักทองความสามารถในการแบบฟอร์มเจที่ความเข้มข้นต่ำกว่าเชิงพาณิชย์แอซิด ซิทริกเพกทิน (Ptitchkina et al., 1994) ล่าสุดการศึกษานอกจากนี้ยังมีรายงานของ polysaccharidesกับศักยภาพ hypoglycaemic hypocholesterolaemicกิจกรรม (Caili และ al., 2006, 2007) นอกจากนี้ การเยื่อของฟักทองสุกมี carotenoids ซึ่งเป็นสีที่ชอบย้อมสีของพวกเขา บางcarotenoids เช่น b carotenoid, a carotenoid และb-cryptoxanthin, precursors ของวิตามิน A, fatsoluble อยู่วิตามินที่มีอยู่อย่างใดอย่างหนึ่งได้อย่างอิสระ หรือใน esterifiedในอาหารสัตว์แหล่ง และรูปแบบของแบบฟอร์มสารตั้งต้นในผัก มันมีบทบาทสำคัญในการเจริญเติบโตและพัฒนาปกติของร่างกายมนุษย์(เฟรเซอร์และโรงเรียนแครนไลห์ 2004) ปริมาณ carotenoidsมี หรือไม่ มี provitamin กิจกรรมการ ยังได้รับที่เกี่ยวข้องเพื่อลดความเสี่ยงการเสื่อม และหลอดเลือดหัวใจเสื่อม macular ต้อกระจก โรค และการชนิดของมะเร็งเช่น ณผิวหนัง ปอดต่อมลูกหมากและ colorectum (Azevedo Meleiro และร็อดริเกซ--คา 2007 ราวและราว 2007)แม้ มีความด้านโภชนาการ มี industrialisation น้อยของแตงโดยผักอื่น ๆแครอทและมะเขือเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศตะวันตก ได้ผ่านการ industrialisationเยื่อกระดาษของพวกเขา puree ฟักทองเป็นผลิตภัณฑ์ที่มีเพิ่มค่า อายุการเก็บรักษาที่ยาวนาน และยังใช้งานง่ายขึ้นวันนี้ มีอยู่แล้วให้กับผู้บริโภคในประเทศที่จะใช้ในพาสต้า ขนมปัง และขนมในขณะเดียวกัน ในประเทศอื่น ๆ เป็นบราซิล ปริมาณการใช้ฟักทองมีจำกัดโดยเฉพาะการกำลัง เป็นผลไม้ หรือแยม เหตุผลนี้เป็นที่ส่วนใหญ่ของการแปรรูปและการตลาดดำเนินการโดยเกษตรที่ขนาดเล็ก และกลางอุตสาหกรรม ดังนั้น ในสั่ง industrialisation ของฟักทองจะทำงานได้เป็นสิ่งสำคัญใด ๆ เสนอกระบวนการสำหรับการได้รับผลิตภัณฑ์ที่ทำจากฟักทอง เช่น puree ฟักทองuse technologies accessible to this type of industry, yetwithout affecting the sensory and nutritional qualities ofsuch products.The colour of pumpkin puree is considered to be oneof the main criteria that affect consumers’ preference.If on the one hand the enzymes that cause browning,such as polyphenol oxidases and peroxidases, areinactivated during thermal treatment, on the otherhand there are several other nonenzymatic routes thatcan also lead to changes in the colour of the productduring storage, such as the degradation of carotenoidsand phenolic compounds (Talcott & Howard, 1999).Changes in food colour can be analysed instrumentallyby using a colorimeter. However, because the changesdetected by the equipment may not be perceivable tothe consumer (Ros-Chumillas et al., 2007), it may beadvisable to use sensory analysis by a panel ofassessors.The carotenoids content is another important qualityindex to be considered. Because of their unsaturatedcarbon chain, these compounds are susceptible to somereactions, such as oxidation and isomerisation, duringprocessing and storage of foods, and they consequentlysuffer changes in their nutritional value. The losses ofcarotenoids during the processing and storage of foodproducts are variable, depending on some factors suchas oxygen concentration, exposure to light, type andphysical state of the carotenoids, food matrix andseverity of the thermal treatment, as well as packagingและสภาพการจัดเก็บ (ร็อดริเกซคา 1999 Zepka& Mercadante, 2009) แม้ว่าประสิทธิภาพสูงของเหลว chromatography (HPLC) จะถูกต้องมากกว่าทางแยกและนับของ carotenoidsspectrophotometry เป็นอย่างรวดเร็ว ง่าย และต้น ทุนต่ำจึง ทำให้เป็นทางเลือกที่ทำงานในโรงงานที่ทำมีห้องปฏิบัติการทุกห้อง (คิมุระโย et al.,2007)มีการศึกษาน้อยที่เกี่ยวข้องกับการผลิตpuree ฟักทองและเสถียรภาพของดัชนีคุณภาพระหว่างการเก็บรักษาของ ตรวจสอบ Gliemmo et al. (2009)เปลี่ยนแปลงสีของฟักทอง puree อย่างไรก็ตาม การผู้เขียนเลือกที่สำหรับเก็บรักษาเท่ากับการใช้งานของและวัตถุเจือปนและไม่ มีความร้อนที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นรักษาดังนั้น พิจารณาทั้งหมดที่ได้กล่าวมานั้นไกล วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้ได้เสนอขั้นตอนสำหรับการผลิตของ puree ฟักทองโดยใช้เทคโนโลยีก็เข้าไป และขนาดกลางเล็กอุตสาหกรรมเกษตรและการใช้พันธุ์ฟักทองสองส่วนใหญ่ปลูกในบราซิล C. moschata "Menina Brasileira'และแมกซี ' Exposic¸a˜ โอ การตรวจสอบของพวกเขาจนเคมีและการเปลี่ยนแปลงในหลักการดัชนีคุณภาพ ได้แก่ สี carotenoid เนื้อหา และพารามิเตอร์อื่น ๆ physicochemical ระหว่างการเก็บรักษาใน180 วัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ฟักทองเป็นสมาชิกของครอบครัว Cucurbitaceae
ที่ซึ่งยังรวมถึงแตงกวา, แตงโมและแตงโม.
มันเกิดขึ้นในภูมิภาคเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนของอเมริกาที่มันถูกนำมาใช้เพื่อนำมาบริโภคโดยคนพื้นเมืองของพวกเขานานก่อนที่จะมาถึงของแรกยุโรปผู้ตั้งถิ่นฐาน (Ferriol และ Pico' 2008) ฟักทองซึ่งเป็นผลไม้ของสายพันธุ์ที่แตกต่างกันของสกุลCucurbita เช่น Cucurbita มาร, แม็กซิม่า Cucurbita และ Cucurbita moschata มีการเพาะปลูกในปัจจุบันทั่วโลกมีการผลิตกว่า20 ล้านตันต่อปี (Caili et al, 2006;. FAO, 2010 ) เมล็ดฟักทองเป็นแหล่งที่ดีของกรดไขมันไม่อิ่มตัวใยอาหารและแร่ธาตุเช่นฟอสฟอรัสโพแทสเซียมและแมกนีเซียมและพวกเขาสามารถบริโภคได้โดยตรงทั้งน้ำมันหรือแป้ง(El-Adawy และฮา 2001. สตีเวนสัน, et al, 2007) . เพกตินซึ่งสามารถสกัดได้จากฟักทองเยื่อกระดาษเป็น polysaccharide ใช้กันอย่างแพร่หลายในอาหารอุตสาหกรรม ปัจจุบันเพคตินในฟักทองได้แสดงให้เห็นความสามารถในรูปแบบเจลที่ความเข้มข้นต่ำกว่าเพคตินซิตริกในเชิงพาณิชย์(Ptitchkina et al., 1994) เมื่อเร็ว ๆ นี้การศึกษาได้ยังมีรายงานการปรากฏตัวของสารที่มีศักยภาพและhypoglycaemic hypocholesterolaemic กิจกรรม (Caili et al., 2006, 2007) นอกจากนี้ยังมีการผลิตเยื่อกระดาษของฟักทองสุกอุดมไปด้วยนอยด์ซึ่งเป็นเม็ดสีที่มีความรับผิดชอบสำหรับสีของพวกเขา บางcarotenoids เช่น B-carotenoid เป็น-carotenoid และB-cryptoxanthin เป็นสารตั้งต้นของวิตามินเอเป็น fatsoluble วิตามินที่มีอยู่ได้อย่างอิสระทั้งใน esterified หรือรูปแบบในอาหารสัตว์และแหล่งที่มาในรูปแบบของสารตั้งต้นในผัก มันมีบทบาทสำคัญในการเจริญเติบโตและพัฒนาการปกติของร่างกายมนุษย์(เฟรเซอร์และ Bramley, 2004) การบริโภคของ carotenoids, มีหรือไม่มีกิจกรรมโปรวิตามินเอ, ยังได้รับการที่เกี่ยวข้องกับความเสี่ยงที่ลดลงของความเสื่อมและโรคหัวใจและหลอดเลือดโรคต้อกระจก, จอประสาทตาเสื่อมและบางชนิดเช่นมะเร็งผิวหนังปอดต่อมลูกหมากและcolorectum (Azevedo-Meleiro และ Rodriguez- Amaya 2007. ราวและราว 2007) แม้จะมีแง่มุมทางโภชนาการของพวกเขามีอุตสาหกรรมเล็ก ๆ น้อย ๆของฟักทองเมื่อเทียบกับผักอื่น ๆเช่นแครอทและมะเขือเทศโดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศตะวันตก ที่ได้ผ่านการอุตสาหกรรมเยื่อกระดาษของพวกเขาน้ำซุปข้นฟักทองเป็นผลิตภัณฑ์ที่มีมูลค่าเพิ่มอายุการเก็บรักษานานและยังใช้งานง่าย. วันนี้มันมีอยู่แล้วให้กับผู้บริโภคในหลายประเทศที่จะใช้ในพาสต้า, ขนมปังและขนมหวาน ในขณะเดียวกันในหลาย ๆ ประเทศเช่นบราซิล, การบริโภคของฟักทองเกือบจะจำกัด เฉพาะการเป็นผลไม้สดหรือแยม เหตุผลนี้เป็นที่ส่วนใหญ่ของการประมวลผลและการตลาดจะดำเนินการโดยขนาดเล็กและขนาดกลางเกษตรอุตสาหกรรม ดังนั้นในการสั่งซื้อสำหรับอุตสาหกรรมของฟักทองที่จะทำงานได้เป็นสิ่งสำคัญที่กระบวนการใดๆ ที่นำเสนอสำหรับการได้รับผลิตภัณฑ์ที่ทำจากฟักทองเช่นน้ำซุปข้นฟักทองเทคโนโลยีการใช้งานที่สามารถเข้าถึงได้ให้กับประเภทของอุตสาหกรรมนี้แต่โดยไม่มีผลต่อคุณภาพทางประสาทสัมผัสและโภชนาการของผลิตภัณฑ์ดังกล่าว. สีของน้ำซุปข้นฟักทองจะถือเป็นหนึ่งในเกณฑ์หลักที่มีผลต่อความพึงพอใจของผู้บริโภค. หากในมือข้างหนึ่งเอนไซม์ที่ทำให้เกิดสีน้ำตาลเช่น oxidases โพลีฟีนและ peroxidases มีการใช้งานในระหว่างการรักษาความร้อนในที่อื่นๆมือมีหลายเส้นทาง nonenzymatic อื่น ๆ ที่สามารถนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงในสีของผลิตภัณฑ์ระหว่างการเก็บรักษาเช่นการย่อยสลายของcarotenoids และสารประกอบฟีนอล (Talcott และฮาวเวิร์ด, 1999). การเปลี่ยนแปลงของสีผสมอาหารสามารถวิเคราะห์ instrumentally โดยใช้ colorimeter แต่เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงที่ตรวจพบโดยอุปกรณ์อาจจะไม่รับรู้เพื่อผู้บริโภค(Ros-Chumillas et al., 2007) ก็อาจจะแนะนำให้ใช้การวิเคราะห์ทางประสาทสัมผัสโดยคณะผู้ประเมิน. เนื้อหา carotenoids เป็นอีกหนึ่งคุณภาพที่สำคัญดัชนีพิจารณา. เพราะพวกเขาไม่อิ่มตัวโซ่คาร์บอนสารเหล่านี้มีความอ่อนไหวต่อบางปฏิกิริยาเช่นการเกิดออกซิเดชันและisomerisation ในระหว่างการประมวลผลและการเก็บรักษาอาหารและพวกเขาจึงต้องทนทุกข์ทรมานจากการเปลี่ยนแปลงมูลค่าโภชนาการของพวกเขา การสูญเสียของนอยด์ในระหว่างการประมวลผลและการเก็บรักษาอาหารผลิตภัณฑ์ที่มีตัวแปรขึ้นอยู่กับปัจจัยบางอย่างเช่นความเข้มข้นออกซิเจนกับแสงชนิดและสภาพร่างกายของนอยด์ที่เมทริกซ์ของอาหารและความรุนแรงของการรักษาความร้อนเช่นเดียวกับบรรจุภัณฑ์และสภาพการเก็บรักษา (Rodriguez-Amaya 1999; Zepka และ Mercadante 2009) แม้ว่าจะมีประสิทธิภาพสูงของเหลว chromatography (HPLC) เป็นถูกต้องมากขึ้นอีกทางเลือกหนึ่งสำหรับการแยกและการหาปริมาณของcarotenoids, spectrophotometry เป็นไปอย่างรวดเร็วง่ายและค่าใช้จ่ายที่ต่ำจึงทำให้เป็นทางเลือกที่ทำงานได้สำหรับโรงงานที่ไม่ได้มีห้องปฏิบัติการที่มีอุปกรณ์ครบครัน(คิมูระ et al., 2007). มีการศึกษาน้อยที่เกี่ยวข้องกับการผลิตที่มีน้ำซุปข้นฟักทองและความมั่นคงของดัชนีคุณภาพระหว่างการเก็บรักษาของ Gliemmo et al, (2009) การตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงในสีของน้ำซุปข้นฟักทอง อย่างไรก็ตามผู้เขียนเลือกใช้สำหรับการรักษาเฉพาะที่มีการใช้ค่าพีเอชและสารเติมแต่งและไม่มีความร้อนที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นในการรักษา. ดังนั้นการพิจารณาทั้งหมดที่ได้รับการกล่าวถึงเพื่อให้ห่างไกลวัตถุประสงค์ของการศึกษาครั้งนี้คือการเสนอกระบวนการในการผลิตน้ำซุปข้นฟักทองโดยการนำเทคโนโลยีที่สามารถเข้าถึงขนาดเล็กและขนาดกลางอุตสาหกรรมเกษตรและการใช้สองสายพันธุ์ของฟักทองที่ปลูกส่วนใหญ่อยู่ในประเทศบราซิลซีmoschata 'Menina Brasileira' และ C สูงสุด 'Exposic¸a~ o' ของพวกเขาในการตรวจสอบสารเคมีองค์ประกอบและการเปลี่ยนแปลงในหลักดัชนีคุณภาพคือสีเนื้อหา carotenoid และพารามิเตอร์ทางเคมีกายภาพอื่นๆ ระหว่างการเก็บรักษาสำหรับ180 วัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ฟักทองเป็นหนึ่งในสมาชิกของครอบครัว Cucurbitaceae
, ซึ่งยังรวมถึง แตงกวา แตงโม และแตงโม
ต้นกำเนิดในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนภูมิภาค
ของอเมริกา ซึ่งมันถูกใช้เพื่อการบริโภคโดย
คนลัคนาของพวกเขานานก่อนที่จะมาถึงของผู้ตั้งถิ่นฐานในยุโรปก่อน
( ferriol & Pico ใหม่ , 2008 ) . ฟักทอง
ซึ่งผลไม้ชนิดต่าง ๆของพืชนั้นยังไม่
,