In 1997, foreign investors were to

In 1997, foreign investors were to blame. Thailand was then an Asian Tiger, after years of dramatic economic growth. Foreign investors were eager to buy Thai companies' bonds. The sustained period of rapid growth caused investors to ignore the vulnerability of the fixed exchange rate and forget that capital inflows could become outflows in a hurry.

Today, Thais are to blame.

After years of growth, even with hiccups such as the year when our main gateway airport was closed, Thais saw no risk in spending - either through populist policies or under their own aspirational desires to become middle class.

After 17 years, that year of reckoning is apparently revisiting Thailand. Investment could slow for some time, as domestic demand and export outlook remains weak. It should serve as a lesson to all: nothing lasts, be it good or bad.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในปี 1997 นักลงทุนต่างประเทศมีโทษ ประเทศไทยแล้วถูกเสือ เอเชีย หลังจากปีของการเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างมาก นักลงทุนต่างประเทศได้กระตือรือร้นที่จะซื้อพันธบัตรของบริษัทไทย ระยะ sustained เติบโตอย่างรวดเร็วทำให้นักลงทุนไม่สนใจความเสี่ยงของอัตราแลกเปลี่ยนคงที่ และลืมว่า เงินทุนไหลอาจกลายเป็น กระแสรีบ คนไทยวันนี้ มีตำหนิ หลังจากปีของการเจริญเติบโต กับ hiccups เช่นปีเมื่อเกตเวย์หลักสำหรับสนามของเราถูกปิด แม้แต่คนไทยเห็นไม่มีความเสี่ยงในการใช้จ่าย - ผ่านนโยบายประชานิยม หรือภาย ใต้ความปรารถนาตน aspirational เป็น ชั้นกลาง หลังจาก 17 ปี reckoning ปีที่เห็นได้ชัดคือ revisiting ไทย ลงทุนอาจช้าบางครั้ง เป็นความต้องการภายในประเทศ และส่งออก outlook ยังคงอ่อนแอ มันควรใช้เป็นบทเรียนทั้งหมด: ไม่มีเวลา ไม่ว่าจะเป็นดี หรือไม่ดี

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในปี 1997 นักลงทุนต่างชาติมีการตำหนิ ประเทศไทยถูกแล้วเสือเอเชียหลังจากปีของการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างมาก นักลงทุนต่างชาติมีความกระตือรือร้นที่จะซื้อพันธบัตร บริษัท ไทย ระยะเวลาของการเจริญเติบโตอย่างต่อเนื่องอย่างรวดเร็วที่เกิดกับนักลงทุนที่จะไม่สนใจช่องโหว่ของอัตราแลกเปลี่ยนคงที่และลืมว่าเงินทุนไหลเข้าอาจจะกลายเป็นไหลออกรีบร้อน. วันนี้คนไทยมีการตำหนิ. หลังจากปีของการเจริญเติบโตแม้จะมีสะอึกเช่นปีเมื่อเรา สนามบินหลักคือประตูปิดคนไทยเห็นไม่มีความเสี่ยงในการใช้จ่าย - ทั้งผ่านนโยบายประชานิยมหรือความต้องการภายใต้แรงบันดาลใจของตัวเองที่จะกลายเป็นชนชั้นกลาง. หลังจาก 17 ปีปีแห่งการชำระบัญชีที่เห็นได้ชัด revisiting ประเทศไทย อาจจะชะลอการลงทุนบางครั้งขณะที่ความต้องการในประเทศและการส่งออกแนวโน้มยังคงอ่อนแอ มันควรจะเป็นบทเรียนให้กับทุก: อะไรเป็นเวลาไม่ว่าจะดีหรือไม่ดี

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในปี 1997 , นักลงทุนต่างชาติมีตำหนิ ประเทศไทยก็เป็นเสือแห่งเอเชีย หลังจากปีของการเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างมาก นักลงทุนต่างชาติมีความกระตือรือร้นที่จะซื้อพันธบัตรของบริษัทไทย ทั้งนี้ ระยะเวลาการเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว ทำให้นักลงทุนมองข้ามความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนคงที่และลืมว่าเงินทุนจะไหลในรีบ

วันนี้ คนไทยเป็นโทษ

หลังจากหลายปีของการเจริญเติบโตแม้จะมี hiccups เช่นปีเมื่อสนามบินประตูหลักของเราปิดตัว คนไทยเห็นไม่มีความเสี่ยงในการใช้จ่าย - ผ่านนโยบายประชานิยม หรือความปรารถนาของตนเอง ภายใต้ปณิธานที่จะเป็นชั้นกลาง

หลังจาก 17 ปี ปีนั้น นับเป็น apparently การประเทศไทย การลงทุนอาจช้าบ้าง ตามความต้องการภายในประเทศ และแนวโน้มการส่งออกยังคงอ่อนแอมันควรเป็นบทเรียนกับทุกคน ไม่มีอะไรคงอยู่ ไม่ว่าจะดีหรือร้าย