Although there is the relationship

Although there is the relationship between rainfall variability over the Southeast Asia and ENSO (Juneng and Tangang, 2005), it obviously related to ENSO during summer season (Chen and Yoon, 2000). During winter season, the principal spatial pattern of rainfall over the Southeast Asia shows large variation over the Borneo (Juneng and Tangang, 2005). The pattern does not capture the principal characteristic of rainfall over the Indochina due to the rainfall over the Borneo accounts more variation of rainfall than that in the Indochina during the winter season. Nevertheless, there is the possible relation among the winter monsoon governing the Indochina, rainfall over the region during winter season, and the forcing from

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มีความสัมพันธ์ระหว่างความแปรผันปริมาณน้ำฝนมากกว่าเอเชีย ENSO (Juneng และ Tangang, 2005), มันแน่นอนที่เกี่ยวข้องกับ ENSO ในฤดูร้อน (เฉินและจินเกสท์ 2000) ในช่วงฤดูหนาว รูปแบบพื้นที่หลักน้ำฝนผ่านเอเชียแสดงความแปรปรวนใหญ่ผ่านเกาะบอร์เนียว (Juneng และ Tangang, 2005) รูปแบบไม่จับลักษณะหลักของปริมาณน้ำฝนเหนืออินโดจีนเนื่องจากปริมาณน้ำฝนที่ผ่านบัญชีบอร์เนียวผันแปรเพิ่มเติมน้ำฝนได้อินโดจีนในช่วงฤดูหนาว อย่างไรก็ตาม มีความสัมพันธ์เป็นไปได้ระหว่างมรสุมฤดูหนาวที่ควบคุมอินโดจีน ฝนเหนือภูมิภาคในช่วงฤดูหนาว บังคับจาก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ถึงแม้จะมีความสัมพันธ์ระหว่างความแปรปรวนปริมาณน้ำฝนมากกว่าภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และ ENSO (Juneng และ Tangang, 2005) ก็เห็นได้ชัดว่าเกี่ยวข้องกับ ENSO ในช่วงฤดู​​ร้อน (เฉินและยุน, 2000) ในช่วงฤดู​​หนาว, รูปแบบเชิงพื้นที่หลักของปริมาณน้ำฝนในช่วงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้แสดงให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงที่มีขนาดใหญ่กว่าเกาะบอร์เนียว (Juneng และ Tangang, 2005) รูปแบบไม่จับลักษณะหลักของปริมาณน้ำฝนในช่วงอินโดจีนอันเนื่องมาจากปริมาณน้ำฝนมากกว่าบัญชีบอร์เนียวรูปแบบมากขึ้นของปริมาณน้ำฝนกว่าในอินโดจีนในช่วงฤดู​​หนาว อย่างไรก็ตามมีความเป็นไปได้ที่ความสัมพันธ์ในหมู่มรสุมฤดูหนาวปกครองอินโดจีนปริมาณน้ำฝนภาคเหนือในช่วงฤดู​​หนาวและบังคับจาก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แม้ว่าจะมีความสัมพันธ์ระหว่างปริมาณน้ำฝนระหว่างเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และปรากฏการณ์ ( แห่ง และ tangang , 2005 ) ก็เห็นได้ชัดว่าเกี่ยวข้องกับปรากฏการณ์ในช่วงฤดูร้อน ( เฉินและยูน , 2000 ) ในช่วงฤดูหนาว , รูปแบบเชิงพื้นที่หลักของปริมาณน้ำฝนในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้แสดงให้เห็นการเปลี่ยนแปลงขนาดใหญ่ทั่วบอร์เนียว ( แห่ง และ tangang , 2005 )รูปแบบไม่จับหลักลักษณะของฝนทั่วอินโดจีน เนื่องจากปริมาณน้ำฝนเหนือเกาะบอร์เนียวบัญชีเพิ่มเติมรูปแบบของฝนที่ในอินโดจีนในช่วงฤดูหนาว อย่างไรก็ตาม มีได้มีความสัมพันธ์ระหว่างฤดูหนาว มรสุมในภูมิภาคอินโดจีน ปริมาณน้ำฝนในช่วงฤดูหนาว และบังคับจาก