PLFA16:15cis did not correlate wit

PLFA16:15cis did not correlate with spore density,which is consistent with earlier results suggesting that the PLFA biomarker indicates fungal hyphal density and is confounded by its occurrence in Gram-negative bacteria. We did not measure AM fungal hyphae so we cannot evaluate the utility of the PLFA biomarker for that purpose. In roots ELFA 16:15cis was the only biomarker to provide statistically significant correlations to colonization in both experiments. The remaining biomarkers all worked in one experiment but not in the other. In theory ELFA should be equivalent to the sum of NLFA,glycolipid FA, and PLFA, and this is consistent with our finding that ELFA was always greater than the sum of NLFA and PLFA. The superiority of NLFA over ELFA for measuring spores can be explained by the inclusion of PLFA 16:15cis from Gram-negative bacteria and fungal hyphae in ELFA. However, the fact that ELFA is superior to both NLFA and PLFA in correlations to root colonization is not so easily explained. Since ELFA includes NLFA, glycolipids, and PLFA, itislogicaltoconcludethat ELFA 16:15cis is summing up the contributionsofspores,vesicles,andhyphae,whereasNLFA16:15cis doesnotincludethehyphaewhilePLFA16:15cisdoesnotinclude sporesorvesiclesandinadditionisconfoundedbyGram-negative bacteria (Olsson et al., 1995; Olsson, 1999). ThePLFAbiomarkerwasahigherproportionofELFAinsoilthan in roots, while NLFA was a higher proportion of ELFA in roots than soil,andtheNLFAtoPLFAbiomarkerratiowashigherinrootsthan soil. These results indicate that relatively more lipid was used for energy storage in roots than in soil, which we attribute to vesicle formation in roots (Olsson et al., 1995). Differencesinsporecountsandrootcolonizationwereobserved betweenthethreesoils.ThesedifferencesmaybeduetothedifferentAMFspeciescompositionamongthesoilsandtodifferencesin edaphic factors between the soils, particularly pH (Coughlan et al., 2000;Rousketal.,2009).Thesepatternswereverysimilartothose observed for NLFA and ELFA but not PLFA. Thus, across three soils varying in AMF community composition, similar but not identical conclusions regarding relative spore density and root colonization canbeachievedbylipidanalysisandtraditionalmicroscopicmethods. However, our experiment was limited to one plant species, maize, and it is possible that results would be different in other plant species. If the only purpose of a lipid analysis is to estimate AMF spore density and plant root colonization, our results indicate that ELFA is the best choice, and can also be used for microbial community analysis as an alternative to PLFA (Drijber et al., 2000). However, if PLFA-based microbial community analysis is needed, the addition ofNLFAtomeasureAMFsporesrequireslittleadditionallaborover that of doing PLFA alone.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

PLFA16:1 5cis ได้ไม่เชื่อมโยงกับสปอร์ความหนาแน่น ซึ่งสอดคล้องกับผลก่อนหน้านี้แนะนำว่า ไบโอมาร์คเกอร์ PLFA บ่งชี้ว่า ความหนาแน่น hyphal เชื้อรา และ confounded โดยการเกิดในแบคทีเรียแบคทีเรียแกรมลบ เราไม่ได้วัด AM hyphae เชื้อราดังนั้นเราไม่สามารถประเมินของไบโอมาร์คเกอร์ PLFA ที่ ในราก ELFA 16:1 5cis ถูกไบโอมาร์คเกอร์เพียงเพื่อให้ significant สัมพันธ์กับอาณานิคมในทั้งสองการทดลองทางสถิติ Biomarkers ที่เหลือทั้งหมดทำงาน ในการทดลองที่หนึ่ง แต่ ในอีกไม่ ในทฤษฎี ELFA ควรจะเท่ากับผลรวมของ NLFA ไกลโคลิพิด FA และ PLFA และนี้ได้สอดคล้องกับ finding ของ ELFA อยู่เสมอมากกว่าผลรวมของ NLFA และ PLFA สามารถอธิบาย โดยรวมของ 5cis PLFA 16:1 ปมของ NLFA ผ่าน ELFA วัดเพาะเฟิร์นจากแบคทีเรียแบคทีเรียแกรมลบและเชื้อรา hyphae ใน ELFA อย่างไรก็ตาม ข้อเท็จจริงว่า ELFA ห้อง NLFA และ PLFA ในความสัมพันธ์กับรากสนามไม่ง่ายดังนั้นอธิบาย ตั้งแต่ ELFA มี NLFA, glycolipids, PLFA, 5cis itislogicaltoconcludethat ELFA 16:1 เป็นรวมการ contributionsofspores อสุจิ andhyphae, whereasNLFA16:1 5cis doesnotincludethehyphaewhilePLFA16:1 5cisdoesnotinclude sporesorvesiclesandinadditionisconfoundedbyGram ลบแบคทีเรีย (Olsson et al., 1995 Olsson, 1999) ThePLFAbiomarkerwasahigherproportionofELFAinsoilthan ในราก ขณะ NLFA สูงกว่าสัดส่วนของ ELFA ในรากกว่าดิน ดิน andtheNLFAtoPLFAbiomarkerratiowashigherinrootsthan ผลลัพธ์เหล่านี้บ่งชี้ว่า มีใช้ไขมันค่อนข้างมากสำหรับพลังงานที่เก็บในรากมากกว่าในดิน ซึ่งเรากำหนดให้กับการก่อตัวของเวสิเคิลในราก (Olsson et al., 1995) Differencesinsporecountsandrootcolonizationwereobserved betweenthethreesoils ปัจจัย edaphic ThesedifferencesmaybeduetothedifferentAMFspeciescompositionamongthesoilsandtodifferencesin ระหว่างดินเนื้อปูน โดยเฉพาะอย่างยิ่งค่า pH (Coughlan et al., 2000 Rousketal., 2009) สังเกตใน NLFA และ ELFA แต่ไม่ PLFA Thesepatternswereverysimilartothose ดังนั้น ทั้งสามดินเนื้อปูนแตกต่างกันในองค์ประกอบชุมชน AMF คล้าย แต่ไม่เหมือนกับบทสรุปเกี่ยวกับญาติสปอร์ canbeachievedbylipidanalysisandtraditionalmicroscopicmethods สนามความหนาแน่นและราก อย่างไรก็ตาม การทดลองของเราถูกจำกัดชนิดหนึ่งพืช ข้าวโพด และเป็นไปได้ว่า ผลลัพธ์จะแตกต่างกันในพืชชนิดอื่น ๆ ถ้าวัตถุประสงค์เฉพาะของการวิเคราะห์กระบวนการประเมิน AMF สปอร์ความหนาแน่นสนามรากพืช ผลของเราบ่งชี้ว่า ELFA เป็นตัวเลือกดีที่สุด และยังสามารถใช้สำหรับการวิเคราะห์จุลินทรีย์ชุมชนเป็นทางเลือก PLFA (Drijber และ al., 2000) อย่างไรก็ตาม ถ้า ต้องการวิเคราะห์ชุมชนจุลินทรีย์ตาม PLFA, ofNLFAtomeasureAMFsporesrequireslittleadditionallaborover นอกจากนี้ที่ทำ PLFA คนเดียว

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

PLFA16: 1 5cis ไม่มีความสัมพันธ์กับความหนาแน่นของสปอร์ซึ่งมีความสอดคล้องกับผลการก่อนหน้านี้บอกว่า biomarker PLFA บ่งชี้ความหนาแน่น hyphal เชื้อราและจะได้อายเพราะเกิดขึ้นในแบคทีเรียแกรมลบ เราไม่ได้วัด hyphae AM เชื้อราดังนั้นเราจึงไม่สามารถประเมินยูทิลิตี้ของ biomarker PLFA สำหรับวัตถุประสงค์ที่ ในราก ELFA 16: 1 5cis เป็น biomarker เพียงเพื่อให้มีนัยสำคัญทางสถิติความสัมพันธ์ลาดเทไปตั้งรกรากในการทดลองทั้งสอง biomarkers ทำงานที่เหลืออยู่ทั้งหมดในการทดลอง แต่ไม่ได้อยู่ในที่อื่น ๆ ในทางทฤษฎี ELFA ควรจะเทียบเท่ากับผลรวมของ NLFA, glycolipid เอฟเอและ PLFA และนี่คือสอดคล้องกับ nding สาย​​ของเราที่ ELFA ก็มักจะมากกว่าผลรวมของ NLFA และ PLFA เหนือกว่าของ NLFA มากกว่า ELFA สำหรับการวัดสปอร์สามารถอธิบายได้โดยรวมของ PLFA 16: 1 5cis จากแบคทีเรียแกรมลบและเส้นใยของเชื้อราใน ELFA แต่ความจริงที่ว่า ELFA จะดีกว่าทั้ง NLFA และ PLFA ในความสัมพันธ์ที่จะตั้งรกรากขุดรากถอนโคนไม่ได้อธิบายได้อย่างง่ายดาย ตั้งแต่ ELFA รวม NLFA, glycolipids และ PLFA, itislogicaltoconcludethat ELFA 16: 1 5cis เป็นข้อสรุปถึง contributionsofspores ที่ถุง, andhyphae, whereasNLFA16: 1 5cis doesnotincludethehyphaewhilePLFA16:?. 1 5cisdoesnotinclude แบคทีเรีย sporesorvesiclesandinadditionisconfoundedbyGram ลบ (โอลส์สัน, et al, 1995; โอลส์สัน , 1999) ThePLFAbiomarkerwasahigherproportionofELFAinsoilthan รากในขณะที่ NLFA เป็นสัดส่วนที่สูงขึ้นของ ELFA ในรากกว่าดินดิน andtheNLFAtoPLFAbiomarkerratiowashigherinrootsthan ผลลัพธ์เหล่านี้บ่งชี้ว่าไขมันค่อนข้างมากขึ้นที่ใช้สำหรับการจัดเก็บพลังงานในรากกว่าในดินซึ่งเราแอตทริบิวต์ตุ่มก่อตัวอยู่ในราก (โอลส์สัน et al., 1995) Differencesinsporecountsandrootcolonizationwereobserved ปัจจัยทางดินระหว่างดินที่เป็นกรดเป็นด่างโดยเฉพาะอย่างยิ่ง (Coughlan et al, 2000;.. Rousketal 2009) .Thesepatternswereverysimilartothose สังเกต NLFA และ ELFA แต่ไม่ PLFA ดังนั้นในสามดินที่แตกต่างกันในองค์ประกอบชุมชน AMF ข้อสรุปที่คล้ายกัน แต่ไม่เหมือนกันเกี่ยวกับความหนาแน่นของสปอร์ญาติและการล่าอาณานิคมราก canbeachievedbylipidanalysisandtraditionalmicroscopicmethods แต่การทดลองของเราถูก จำกัด ให้เป็นหนึ่งในสายพันธุ์พืชข้าวโพดและมันก็เป็นไปได้ว่าผลจะแตกต่างกันในพันธุ์พืชอื่น ๆ ถ้าวัตถุประสงค์เฉพาะของการวิเคราะห์ไขมันคือการประเมินความหนาแน่นของสปอร์ AMF และการล่าอาณานิคมรากพืชผลของเราแสดงให้เห็นว่า ELFA เป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดและยังสามารถใช้ในการวิเคราะห์ชุมชนจุลินทรีย์เป็นทางเลือกให้ PLFA (Drijber et al., 2000 ) แต่ถ้าการวิเคราะห์กลุ่มจุลินทรีย์ PLFA ตามเป็นสิ่งจำเป็นนอกจาก ofNLFAtomeasureAMFsporesrequireslittleadditionallaborover ว่าการทำ PLFA เพียงอย่างเดียว

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

plfa16:1  5cis ไม่มีความสัมพันธ์กับความหนาแน่นสปอร์ ซึ่งจะสอดคล้องกับก่อนหน้านี้ ผลบอกว่า plfa ไบโอมาร์คเกอร์บ่งชี้เชื้อราเส้นใยความหนาแน่นและอับอายด้วยการเกิดของแบคทีเรียแกรมลบ เราไม่ได้วัดเป็นเส้นใยราดังนั้นเราสามารถประเมินประโยชน์ของ plfa ไบโอมาร์คเกอร์สำหรับวัตถุประสงค์ที่ ในราก elfa 16 :1  5cis เป็นไบโอมาร์คเกอร์เท่านั้นที่จะให้ signi จึงไม่สามารถมีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติกับการล่าอาณานิคมในทั้ง 2 การทดลอง ที่เหลือซึ่งทั้งหมดทำงานในหนึ่งการทดลอง แต่ไม่ได้อยู่ในอื่น ๆ ในทฤษฎี elfa ควรจะเท่ากับผลรวมของ nlfa ไกลโคลิพิด , ฟ้า และ plfa และสอดคล้องกับของเราจึงหาที่ elfa เป็นมากกว่าผลรวมของ nlfa และ plfa .เหนือกว่าของ nlfa กว่า elfa วัดสปอร์สามารถอธิบายได้โดยรวมของ plfa 1  5cis จากแบคทีเรียกรัมลบ และเส้นใยราใน elfa . อย่างไรก็ตาม ข้อเท็จจริงที่ elfa เหนือกว่าทั้ง nlfa plfa ในความสัมพันธ์กับการล่าอาณานิคม และรากไม่สามารถอธิบายได้ ตั้งแต่ elfa รวมถึง nlfa ไกลโคไลปิดและ itislogicaltoconcludethat plfa , , , elfa 16 :1  5cis เป็นข้อสรุปขึ้น contributionsofspores เล็ก andhyphae , , ,  whereasnlfa16:1 5cis doesnotincludethehyphaewhileplfa16:1  5cisdoesnotinclude sporesorvesiclesandinadditionisconfoundedbygram ลบแบคทีเรีย ( โอลส์สัน et al . , 1995 ; โอลส์สัน , 1999 ) theplfabiomarkerwasahigherproportionofelfainsoilthan ในราก ส่วน nlfa เป็นสัดส่วนที่สูงของ elfa ในรากมากกว่าดินดิน andthenlfatoplfabiomarkerratiowashigherinrootsthan . ผลลัพธ์เหล่านี้บ่งชี้ว่า ค่อนข้างมากและถูกใช้สำหรับการจัดเก็บพลังงานในรากมากกว่าในดินซึ่งเราคุณลักษณะการเกิดเวสิเคิลในราก ( โอลส์สัน et al . , 1995 ) differencesinsporecountsandrootcolonizationwereobserved betweenthethreesoils .thesedifferencesmaybeduetothedifferentamfspeciescompositionamongthesoilsandtodifferencesin ครั้งนี้ปัจจัยระหว่างดิน โดยเฉพาะ pH ( Coughlan et al . , 2000 ; rousketal . , 2009 ) thesepatternswereverysimilartothose ) และ nlfa elfa แต่ไม่ plfa . ดังนั้น ทั้งสามองค์ประกอบของดินที่แตกต่างกันในชุมชนว่าการคล้ายแต่ไม่เหมือน สรุปเกี่ยวกับความหนาแน่นสัมพัทธ์และ canbeachievedbylipidanalysisandtraditionalmicroscopicmethods สปอร์รากการเป็นอาณานิคม อย่างไรก็ตาม การทดลองของเราถูก จำกัด ไปยังสายพันธุ์ข้าวโพดต้นหนึ่ง และก็เป็นไปได้ว่า ผลลัพธ์จะแตกต่างกันในพืชชนิดอื่น ๆ ถ้าจุดประสงค์ของการวิเคราะห์เพื่อประเมินความหนาแน่นของรากพืช และการสร้างสปอร์ AMF ,ผลของเราระบุว่า elfa เป็นทางเลือกที่ดีที่สุด และยังสามารถใช้สำหรับการวิเคราะห์ชุมชนจุลินทรีย์เป็นทางเลือก plfa ( drijber et al . , 2000 ) แต่ถ้า plfa การวิเคราะห์ชุมชนจุลินทรีย์ตามต้องการ นอกจากนี้ ofnlfatomeasureamfsporesrequireslittleadditionallaborover ที่ทำ
plfa คนเดียว