Moreover, the design of future stud

Moreover, the design of future studies should allow
testing of hypotheses about the sensory channels actively
used during experimentation, and how this use of sensory
channels affected students’ cognitive load as well as
conceptual integration of multimodal information. Factors,
such as the age of the participants or, even better, prior
exposure to PME through everyday life and K-12 experi-
ences, also need to be investigated. It might be the case, for
example, that the participants of the present study who used
VME did not need the sensory input from touch because this
information was already in students’ long-term memory
from prior everyday life or K-12 experiences. Even if the
latter assumption were true, the finding of the present study
that manipulation appears to be the important aspect of
understanding physics concepts at the university level, and
not physicality as such, is still valid. Nonetheless, we still
need to know if prior exposure to physicality is necessary or
not for understanding certain physics concepts. In case it
proves to be necessary, it is important to know when the
students need to be exposed to this touch-related informa-
tion. Furthermore, the implications of such a finding for the
curriculum material and learning environments need to be
delimited. Therefore, further research is needed to illuminate
the mechanism through which physicality affects physics
learning.
A second aim of the present study was to investigate
whether exposure to partial physicality, that is, whether
combining the mode of manipulation (physical to virtual or
vice versa) in the same sequence of instructional activities as
in PME alone and in VME alone would have a differential
effect on students’ conceptual understanding compared to
PME alone and VME alone; also, to examine whether the
effect is different when physical manipulation precedes virtual
manipulation and vice versa. The findings indicated that the
two sequential combinations, in which the mode of manipu-
lation was switched, did not differ between them and from
PME alone and VME alone, thus verifying Hypothesis 4b. The
fact that the switching of mode of experimentation could occur
without affecting students’ understanding provides support to
Triona and Klahr’s (2003)
claim that the sensory input coming
from the corresponding manipulation or motor skills may not
be specifically important for learning. What appears to be
important is whether the essential variables and interactions
are retained the ‘‘same’’ between physical and virtual
manipulation conditions. Again, this conclusion needs to be
further investigated, particularly if someone considers that the
motor skills employed in both modes of manipulation were
very simple and, most probably, have already been used by the
students during K-12. For instance, there is need to investigate
questions such as ‘‘Is the switching of the manipulation mode
feasible when the motor-skills involved in the physical mode

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

นอกจากนี้ การออกแบบการศึกษาในอนาคตควรให้ทดสอบสมมุติฐานเกี่ยวกับช่องทางประสาทสัมผัสอย่างแข็งขันใช้ในระหว่างการทดลอง และวิธีนี้ใช้รับความรู้สึกช่องทางโหลดรับรู้ของนักเรียนที่ได้รับผลกระทบตลอดจนรวมแนวคิดของข้อมูลทุก ปัจจัยเช่นอายุ ของผู้เข้าร่วม หรือ ยิ่ง ทราบสัมผัสกับ PME ผ่านชีวิตประจำวันและ K-12 experi-ences ต้องถูกตรวจสอบด้วย มันอาจจะใช่ สำหรับตัวอย่าง ผู้เรียนปัจจุบันที่ศึกษาที่ใช้VME ไม่ต้องป้อนข้อมูลรับความรู้สึกจากการสัมผัสเพราะนี้ข้อมูลอยู่ในหน่วยความจำระยะยาวของนักเรียนจากชีวิตประจำวันก่อนหรือประสบการณ์ K-12 แม้ว่าการอัสสัมชัญหลังถูกจริง ค้นหาการศึกษาปัจจุบันจัดการที่ดูเหมือนจะ เป็นด้านสำคัญของแนวคิดในระดับมหาวิทยาลัย ฟิสิกส์เข้าใจ และร่างกายไม่ดัง ถูกต้องยังคง กระนั้น เรายังคงต้องรู้ว่าก่อนสัมผัสร่างกายจำเป็น หรือไม่ใช่เพื่อการทำความเข้าใจเกี่ยวกับแนวคิดฟิสิกส์บาง ในกรณีนั้นจำเป็น จำเป็นต้องรู้ว่าเมื่อได้นักเรียนจำเป็นต้องนี้เกี่ยวข้องสัมผัส informa-สเตรชัน นอกจากนี้ ผลกระทบของการค้นหาคำดังกล่าวในการวัสดุหลักสูตรและการเรียนรู้สภาพแวดล้อมที่จำเป็นต้องคั่นด้วย ดังนั้น เพิ่มเติมงานวิจัยจำเป็นต้องให้แสงสว่างกลไกที่ร่างกายมีผลต่อฟิสิกส์เรียนรู้จุดมุ่งหมายที่สองของการศึกษาปัจจุบันมีการ ตรวจสอบสัมผัสกับร่างกายบางส่วน ที่ว่า ว่ารวมวิธีการจัดการ (การเสมือนจริง หรือในทางกลับกัน) ตามลำดับของกิจกรรมการเรียนการสอนเป็นใน PME คนเดียว และ ใน VME คนเดียวจะมีความแตกต่างกันผลต่อการทำความเข้าใจแนวคิดของนักเรียนเปรียบเทียบกับPME คนเดียวและคนเดียว VME ยัง การตรวจสอบว่าการผลจะแตกต่างกันเมื่อจัดการจริงก่อนหน้าเสมือนในทางกลับจัดการและรองกรรมการผู้จัดการ ผลการวิจัยระบุที่สองชุดตามลำดับ ในโหมดของ manipu -เครื่องดูดสลับ ไม่แตกต่าง ระหว่างพวกเขา และจากคนเดียว PME และ VME เพียงอย่างเดียว การตรวจสอบดังนั้น สมมติฐาน 4b ที่ความจริงที่ว่า การสลับโหมดการทดลองอาจเกิดขึ้นโดยไม่ส่งผลกระทบต่อความเข้าใจของนักเรียนให้การสนับสนุนของ Klahr และ Triona (2003)อ้างว่า การป้อนข้อมูลทางประสาทสัมผัสมาจากการจัดการที่สอดคล้องกันหรือทักษะมอเตอร์อาจไม่เป็นสำคัญโดยเฉพาะการเรียนรู้ สิ่งที่ดูเหมือนจะมีความสำคัญว่าตัวแปรสำคัญและการโต้ตอบสะสมตรงกัน ''''ระหว่างทางกายภาพ และเสมือนจัดการสภาวะ อีกครั้ง ต้องมีบทสรุปนี้เพิ่มเติม ตรวจสอบ โดยเฉพาะอย่างยิ่งบุคคลพิจารณาที่การมีทักษะที่มอเตอร์ทำงานในสองโหมดของการจัดการมากง่ายและ ส่วนใหญ่คง แล้วใช้การนักศึกษาระหว่าง K-12 ตัวอย่าง ไม่ต้องตรวจสอบคำถามเช่น "จะสลับโหมดการจัดการเป็นไปได้เมื่อทักษะมอเตอร์ในโหมดจริง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นอกจากนี้การออกแบบของการศึกษาในอนาคตควรอนุญาตให้มีการทดสอบสมมติฐานเกี่ยวกับช่องทางประสาทสัมผัสอย่างแข็งขันใช้ในระหว่างการทดลองและวิธีการใช้ประสาทสัมผัสนี้ช่องรับผลกระทบโหลดองค์ความรู้ของนักเรียนรวมทั้งบูรณาการแนวคิดของข้อมูลที่ต่อเนื่อง ปัจจัยเช่นอายุของผู้เข้าร่วมหรือดียิ่งขึ้นก่อนการสัมผัสกับPME ผ่านชีวิตประจำวันและ K-12 ประสบการณ์ความแตกยังต้องถูกสอบสวน มันอาจจะเป็นกรณีที่สำหรับตัวอย่างเช่นว่าผู้เข้าร่วมการศึกษาในปัจจุบันที่ใช้VME ไม่จำเป็นต้องใช้ประสาทสัมผัสจากนี้เพราะข้อมูลที่มีอยู่แล้วในนักเรียนหน่วยความจำระยะยาวจากก่อนในชีวิตประจำวันหรือ K-12 ประสบการณ์ แม้ว่าสมมติฐานหลังเป็นจริงผลการศึกษาในปัจจุบันว่าการจัดการที่ดูเหมือนจะเป็นสิ่งสำคัญของการทำความเข้าใจแนวความคิดทางฟิสิกส์ในระดับมหาวิทยาลัยและไม่กายภาพเช่นนี้ยังคงถูกต้อง อย่างไรก็ตามเรายังคงต้องการที่จะทราบว่าการเปิดรับก่อนที่จะกายภาพเป็นสิ่งที่จำเป็นหรือไม่สำหรับการทำความเข้าใจแนวความคิดทางฟิสิกส์บางอย่าง ในกรณีที่พิสูจน์ให้เป็นสิ่งที่จำเป็นก็เป็นสิ่งสำคัญที่จะรู้ว่าเมื่อนักเรียนจะต้องมีการสัมผัสกับสัมผัสนี้ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับการ นอกจากนี้ผลกระทบของการค้นพบดังกล่าวได้สำหรับวัสดุหลักสูตรและการเรียนรู้สภาพแวดล้อมที่จะต้องมีการคั่น ดังนั้นการวิจัยเพิ่มเติมเป็นสิ่งจำเป็นเพื่อเพิ่มความสว่างกลไกที่ผ่านกายภาพมีผลกระทบต่อฟิสิกส์การเรียนรู้. จุดมุ่งหมายที่สองของการศึกษาครั้งนี้คือการตรวจสอบว่าการสัมผัสกับกายภาพบางส่วนที่ไม่ว่าจะเป็นการรวมรูปแบบของการจัดการ(ทางกายภาพเพื่อเสมือนหรือในทางกลับกัน) ในลำดับเดียวกันของกิจกรรมการเรียนการสอนเป็นใน PME คนเดียวและใน VME คนเดียวจะมีความแตกต่างผลกระทบต่อนักเรียนเข้าใจความคิดเมื่อเทียบกับPME คนเดียวและ VME คนเดียว; นอกจากนี้ยังมีการตรวจสอบว่าผลที่ได้คือการจัดการที่แตกต่างกันเมื่อนำหน้าทางกายภาพเสมือนการจัดการและในทางกลับกัน ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่าสองชุดตามลำดับซึ่งในโหมดของ manipu- lation ก็เปิดไม่ได้แตกต่างกันระหว่างพวกเขาและจากPME คนเดียวและคนเดียว VME จึงตรวจสอบสมมติฐาน 4b ความจริงที่ว่าเปลี่ยนโหมดของการทดลองที่อาจเกิดขึ้นโดยไม่มีผลต่อความเข้าใจของนักเรียนให้การสนับสนุนTriona และ Klahr ของ (2003) อ้างว่าประสาทที่มาจากการจัดการที่สอดคล้องกันหรือทักษะยนต์อาจจะไม่เป็นสิ่งสำคัญโดยเฉพาะสำหรับการเรียนรู้ สิ่งที่ดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่สำคัญไม่ว่าจะเป็นตัวแปรที่สำคัญและการมีปฏิสัมพันธ์ที่มีการสะสม'' เดียว '' ระหว่างทางกายภาพและเสมือนสภาพการจัดการ อีกครั้งข้อสรุปนี้จะต้องมีการสอบสวนต่อไปโดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้ามีคนเห็นว่าทักษะยนต์ลูกจ้างทั้งในรูปแบบของการจัดการได้ง่ายมากและส่วนใหญ่อาจจะได้รับการใช้งานโดยนักเรียนในช่วงK-12 ยกตัวอย่างเช่นมีความจำเป็นในการตรวจสอบคำถามเช่น '' คือการเปลี่ยนจากโหมดการจัดการที่เป็นไปได้เมื่อมอเตอร์ทักษะที่เกี่ยวข้องในโหมดทางกายภาพ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นอกจากนี้ การออกแบบการศึกษาในอนาคตควรให้
การทดสอบสมมติฐานเกี่ยวกับช่องทางประสาทสัมผัสอย่าง
ใช้ในระหว่างการทดลองและวิธีการนี้ใช้ช่องทางประสาทสัมผัสรับรู้ของนักเรียนมีผลต่อโหลด

รวมเช่นเดียวกับแนวคิดของข้อมูลหลาย . ปัจจัย
เช่น อายุของผู้เข้าร่วมกิจกรรม หรือ กว่า ก่อนที่
แสง PME ผ่านชีวิตประจำวันและภาคบังคับประสบการ -
ences ยังต้องถูกสอบสวน มันอาจเป็นกรณี สำหรับ
ตัวอย่าง ที่ผู้เข้าร่วมการศึกษาที่ใช้
vme ไม่ต้องป้อนข้อมูลทางประสาทสัมผัสจากสัมผัส เพราะข้อมูลนี้

อยู่ในหน่วยความจำระยะยาวของนักเรียนจากประสบการณ์ชีวิตประจำวันหรือภาคบังคับก่อน แม้ว่า
หลังอัสสัมชัญ จริง หาของ
ปัจจุบันการศึกษาที่จัดการดูเหมือนจะเป็นสิ่งสําคัญของ
ความเข้าใจมโนทัศน์วิชาฟิสิกส์ระดับมหาวิทยาลัยและ
ไม่เร้าอารมณ์ดังกล่าวยังคงถูกต้อง อย่างไรก็ตาม เรายังต้องรู้ว่าก่อน

การ physicality จำเป็นหรือไม่ที่เข้าใจแนวคิดทางฟิสิกส์บางอย่าง ในกรณีที่
พิสูจน์เป็น มันเป็นสิ่งสำคัญที่จะทราบว่าเมื่อ
นักเรียนต้องถูกสัมผัสนี้เกี่ยวข้องกับ Informa tion -
. นอกจากนี้ ผลกระทบดังกล่าวหา
หลักสูตรวัสดุและสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ที่ต้องถูกคั่นด้วย
. ดังนั้น การวิจัยเพิ่มเติมเป็นสิ่งจำเป็นเพื่อให้แสงสว่าง
กลไกที่มีผลต่อการเรียนรู้มากกว่าฟิสิกส์
.
เป้าหมายที่สองของการศึกษาครั้งนี้ เพื่อศึกษา
ไม่ว่าแสงบางส่วนมากกว่า นั่นคือ ไม่ว่า
รวมโหมดของการจัดการ ( ทางกายภาพหรือเสมือน
ในทางกลับกัน ) ในลำดับเดียวกันของกิจกรรมการเรียนการสอนเป็น
ใน PME คนเดียวใน vme คนเดียวจะได้ผลแตกต่างกัน
บนแนวคิดของนักเรียนเทียบกับ
PME คนเดียวและ vme คนเดียว ยัง ตรวจสอบว่า
ผลจะแตกต่างกันเมื่อการจัดการทางกายภาพนำหน้าเสมือน
เชิด และในทางกลับกัน ผลการวิจัยพบว่า ชุดแบบ
2 ซึ่งในโหมดของ manipu -
lation ถูกสลับ ไม่แตกต่างระหว่างพวกเขาและจาก
PME คนเดียวและ vme คนเดียว ดังนั้น การตรวจสอบ 4B สมมติฐาน ที่ว่า เปลี่ยนโหมด

อาจจะเกิดขึ้นจากการทดลองโดยไม่มีผลกระทบต่อความเข้าใจของนักเรียนและให้การสนับสนุน

triona klahr ( 2003 )
อ้างว่าข้อมูลที่รับเข้ามา
จากการจัดการที่สอดคล้องกันหรือทักษะมอเตอร์อาจ
เป็นเฉพาะที่สำคัญสำหรับการเรียนรู้ สิ่งที่ดูเหมือนจะสำคัญหรือไม่สำคัญตัว

จะสะสม และปฏิสัมพันธ์ระหว่าง ' ' ' 'same ทางกายภาพและเสมือน
การจัดการเงื่อนไข อีกครั้งข้อสรุปนี้ต้อง
การศึกษาเพิ่มเติม โดยเฉพาะถ้าใครเห็นว่า
มอเตอร์ที่ใช้ในทั้งสองโหมดของการจัดการคือ
ง่ายมากและส่วนใหญ่อาจจะถูกใช้โดย
นิสิตในภาคบังคับ . ตัวอย่าง มีต้องสืบ
คำถามเช่น ' 'is การสลับของการจัดการโหมด
ไปได้เมื่อมอเตอร์ทักษะที่เกี่ยวข้องในโหมดทางกายภาพ