s with most wars during the C17th, the English Civil War was not a long continuous war. Armies lacked mobility and the time taken to collect the most basic of equipment meant that there were long periods of time when no fighting was taking place despite England being at war at the time. The weather was also a major determining factor in whether armies could fight or not. Roads were no more than tracks and the winter could cut them up to make them beyond use. Therefore moving any armies around would be very difficult.
There were only three major battles in the English Civil War – Edge Hill (1642) Marston Moor (1644) and Naseby (1645).
While it is difficult to give an exact breakdown of who supported who as there were regional variations, at a general level the nobility, landowners and Anglicans supported Charles I while those in the towns and cities supported Parliament. However, this is a generalisation and there were noblemen who supported Parliament and there were towns such as Newark that supported Charles.
The first major battle of the English Civil War was at Edge Hill. While both sides claimed success, there was no decisive result from this battle. The following year, 1643, saw a series of smaller battles that were equally as indecisive in the sense that neither side dealt a fatal blow to the other. In 1643, Oliver Cromwell came more and more to the fore with his desire for a New Model Army. This new force was to have a decisive impact on the course of the English Civil War.
In 1644, Charles lost control of the north of England as a result of a major defeat at the Battle of Marston Moor. The combined armies of Parliament and the Scots heavily defeated the Royalists.
In June 1645, Cromwell’s New Model Army inflicted a fatal blow to the king’s army at the Battle of Naseby. Charles did not recover from this defeat and his cause was lost.
In 1646, Charles surrendered to the Scots rather than to Parliament. He hoped to take advantage of the fact that the Scottish and Parliamentary alliance was fragile and could collapse at any time. In fact, the Scots took advantage of Charles and sold him to Parliament for £400,000 in January 1647. The problem Parliament now had was what to do with Charles. The king actually helped in his own downfall. In November 1647, he escaped to Carisbrooke Castle on the Isle of Wight and in 1648 the short-lived second civil war broke out. The supporters of the king were defeated at Preston. All that Charles had proved to Parliament was that he could not be trusted.
Charles was tried at Westminster Hall in January 1649, and found guilty that he had “traitorously and maliciously levied war against the present Parliament and the people therein represented.”
Charles was executed on January 30th, 1649.
S กับสงครามมากที่สุดในช่วง C17th, สงครามกลางเมืองอังกฤษไม่ได้เป็นสงครามอย่างต่อเนื่องเป็นเวลานาน กองทัพขาดความคล่องตัวและเวลาในการเก็บรวบรวมขั้นพื้นฐานที่สุดของอุปกรณ์ที่มีความหมายว่ามีระยะเวลานานเมื่อไม่มีการต่อสู้ที่กำลังเกิดขึ้นแม้จะมีประเทศอังกฤษเป็นที่ทำสงครามในเวลา สภาพอากาศยังเป็นการกำหนดปัจจัยสำคัญในการไม่ว่าจะเป็นกองทัพสามารถต่อสู้หรือไม่ ถนนไม่เกินแทร็คและฤดูหนาวจะตัดพวกเขาขึ้นเพื่อให้พวกเขาเกินการใช้งาน ดังนั้นการเคลื่อนย้ายกองทัพใด ๆ รอบ ๆ จะเป็นเรื่องยากมาก. มีเพียงสามต่อสู้ที่สำคัญในสงครามกลางเมืองอังกฤษ - ขอบฮิลล์ (1642) มาร์สตันมัว (1644) และเนส (1645). ในขณะที่มันเป็นเรื่องยากที่จะให้รายละเอียดที่แน่นอนของผู้ที่ได้รับการสนับสนุน ที่เป็นรูปแบบที่มีอยู่ในภูมิภาคที่ระดับทั่วไปขุนนางเจ้าของที่ดินและผู้นับถือสนับสนุนชาร์ลในขณะที่ผู้ที่อยู่ในเมืองและเมืองที่ได้รับการสนับสนุนรัฐสภา แต่นี้เป็นลักษณะทั่วไปและมีขุนนางผู้สนับสนุนรัฐสภาและมีเมืองเช่นนิวอาร์ชาร์ลส์ที่ได้รับการสนับสนุน. ศึกครั้งแรกที่สำคัญของสงครามกลางเมืองอังกฤษอยู่ที่ริมเนิน ในขณะที่ทั้งสองฝ่ายอ้างว่าประสบความสำเร็จไม่มีผลชี้ขาดจากสงครามครั้งนี้ ปีต่อไป 1643 เห็นชุดของการสู้รบขนาดเล็กที่มีความเท่าเทียมกันเป็นเด็ดขาดในแง่ที่ว่าทั้งสองฝ่ายจัดการระเบิดร้ายแรงอื่น ๆ ใน 1643, โอลิเวอร์ครอมเวลมามากขึ้นไปข้างหน้าด้วยความปรารถนาของเขาสำหรับรุ่นใหม่กองทัพ นี้พลังใหม่ก็จะมีผลกระทบอย่างเด็ดขาดในหลักสูตรของสงครามกลางเมืองอังกฤษ. ใน 1644, ชาร์ลส์สูญเสียการควบคุมเหนือของประเทศอังกฤษเป็นผลมาจากความพ่ายแพ้ที่สำคัญที่รบมาร์สตันมัว กองทัพร่วมกันของรัฐสภาและสก็อตอย่างหนักแพ้ซาร์. ในเดือนมิถุนายน 1645 รอมเวลล์รุ่นใหม่กองทัพบาดแผลระเบิดเสียชีวิตกองทัพของกษัตริย์ที่รบเนส ชาร์ลส์ยังไม่ฟื้นตัวจากความพ่ายแพ้นี้และสาเหตุของเขาก็หายไป. ใน 1646, ชาร์ลส์ยอมจำนนต่อสก็อตมากกว่าไปยังรัฐสภา เขาหวังว่าจะใช้ประโยชน์จากความจริงที่ว่าพันธมิตรสก็อตและรัฐสภาก็เปราะบางและสามารถยุบในเวลาใดก็ได้ ในความเป็นจริง, สก็อตเอาประโยชน์ของชาร์ลส์และขายเขาไปรัฐสภาเพื่อ£ 400,000 ในเดือนมกราคม 1647 ปัญหารัฐสภาตอนนี้มีได้รับสิ่งที่จะทำอย่างไรกับชาร์ลส์ กษัตริย์จริงช่วยในการล่มสลายของเขาเอง ในเดือนพฤศจิกายน 1647 เขาหนีไปปราสาท Carisbrooke บนไอล์ออฟไวท์และ 1648 สั้นสงครามกลางเมืองที่สองโพล่งออกมา ผู้สนับสนุนของกษัตริย์พ่ายแพ้ที่เพรสตัน สิ่งที่ชาร์ลส์ได้พิสูจน์ให้เห็นว่ารัฐสภาได้ว่าเขาจะไม่ได้รับความเชื่อถือ. ชาร์ลส์ก็พยายามที่ Westminster ฮอลล์ในเดือนมกราคม 1649 และพบว่ามีความผิดที่เขามี "traitorously และเรียกเก็บประสงค์ร้ายสงครามกับรัฐสภาในปัจจุบันและคนที่แสดงอยู่ในนั้น." ชาร์ลส์ ดำเนินการใน 30 มกราคม 1649
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)
กับสงครามมากที่สุดในช่วง c17th สงครามกลางเมืองภาษาอังกฤษไม่ยาวต่อเนื่องของสงคราม กองทัพขาดการเคลื่อนไหวและเวลาที่ถ่ายเก็บพื้นฐานที่สุดของอุปกรณ์ หมายถึงว่า มีระยะเวลานานของเวลาเมื่อไม่มีการต่อสู้กำลังเกิดขึ้นแม้จะมีอังกฤษเป็นสงครามในตอนนั้น สภาพอากาศเป็นหลัก ปัจจัยชี้ขาดว่ากองทัพสามารถสู้ได้หรือไม่ถนนไม่เกินแทร็คและฤดูหนาวสามารถตัดพวกเขาขึ้นเพื่อให้พวกเขานอกเหนือจากการใช้ ดังนั้นการย้ายใด ๆกองทัพรอบจะยากมาก
มีการต่อสู้เพียงสามหลักในสงครามกลางเมืองอังกฤษ ( ค.ศ. 1642 ) –ริมเนินเขามาร์สตันมัวร์ ( 1644 ) และเนสบี ( 1 ) .
ในขณะที่มันเป็นเรื่องยากที่จะให้แน่นอนเสีย ที่สนับสนุนที่เป็นมีการเปลี่ยนแปลงในภูมิภาคที่ทั่วไประดับขุนนางเจ้าของที่ดินผู้นับถือ , และสนับสนุนชาร์ลส์ฉันในขณะที่ผู้ที่อยู่ในเมืองและเมืองที่สนับสนุนรัฐสภา อย่างไรก็ตาม นี่เป็น generalisation มีขุนนางที่สนับสนุนรัฐสภาและมีเมืองเช่นนิวยอร์กสนับสนุนชาร์ลส์
การต่อสู้ครั้งแรกของสงครามกลางเมืองที่ขอบของเนินเขา ในขณะที่ทั้งสองฝ่ายอ้างว่าความสำเร็จไม่มีเด็ดขาด ผลจากสงครามครั้งนี้ ต่อไปนี้ปี 1680 , เห็นชุดของการต่อสู้ที่มีขนาดเล็กที่เท่าเทียมกันเป็นลังเลในความรู้สึกที่ต่างฝ่ายแจกระเบิดร้ายแรงไปยังอื่น ๆ ใน 1643 , โอลิเวอร์ ครอมเวลล์มามากขึ้น ก่อนกับความปรารถนาของเขาเพื่อกองทัพแบบใหม่ บังคับใหม่นี้จะมีผลกระทบแตกหักในหลักสูตรของสงครามกลางเมืองภาษาอังกฤษ ใน 1644
,ชาร์ล สูญเสียการควบคุมของทางเหนือของประเทศอังกฤษ ผลของความพ่ายแพ้ที่สำคัญในการรบของมาร์สตันมัวร์ รวมกองทัพของรัฐสภาและสกอตหนักแพ้หน้า
ในเดือนมิถุนายน 1 กองทัพรุ่นใหม่ของครอมเวลล์ , ที่ลงโทษร้ายแรงระเบิดกับกองทัพของกษัตริย์ที่ออสการ์ พิสทอเรียส . ชาร์ลส์ไม่ฟื้นตัวจากความพ่ายแพ้นี้และสาเหตุของเขาหายไปใน 1668
,ชาร์ลส์ยอมสกอตมากกว่ารัฐสภา เขาหวังที่จะใช้ประโยชน์จากความจริงที่ว่าพันธมิตรสกอตแลนด์และรัฐสภายังเปราะบางและอาจยุบในเวลาใด ๆ ในความเป็นจริง ชาวสก็อตที่เอาประโยชน์ของชาร์ลส์และขายเขาไปยังรัฐสภาเพื่อ 400000 ลดลงในเดือนมกราคมจาก . ปัญหาสภาขณะนี้มีจะทำอย่างไรกับชาร์ล กษัตริย์จริงช่วยในความหายนะของเขาเองในเดือนพฤศจิกายน จาก เขา หนีออกจากปราสาทคาริสบรูคบนเกาะแห่งไวท์และในค.ศ. 1648 ในช่วงสั้น ๆสองสงครามกลางเมืองโพล่งออกมา ผู้สนับสนุนของกษัตริย์พ่ายแพ้ในเพรสตัน ทั้งหมดที่ชาร์ลได้พิสูจน์ต่อรัฐสภาว่า เขาไม่สามารถเชื่อถือได้
ชาร์ลส์เป็นพยายามที่ Westminster Hall ในเดือนมกราคม 100 ,และพบว่ามีความผิดที่เขามี " ทรยศมุ่งร้ายเก็บภาษีสงครามต่อต้านรัฐสภาและปัจจุบันและคนแทนนั้น "
ชาร์ลส์ถูกประหารชีวิตในวันที่ 30 มกราคม
100 .
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)