Strategic planning, as it has been

Strategic planning, as it has been practiced, has really been strategic programming, the articulation and elaboration of strategies, or visions, that already exist. When companies understand the difference between planning and strategic thinking, they can get back to what the strategy-making process should be: capturing what the manager learns from all source (both the soft insights from his or her personal experiences and the experiences of other throughout the organization and the hard data from market research and the like) and the synthesizing that learning into a vision of the direction that the business should pursue.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วางแผน ตามที่มันได้รับการฝึกฝน จริง ๆ แล้วการเขียนโปรแกรมเชิงกลยุทธ์ การควบคุม และรายละเอียดของกลยุทธ์ วิสัยทัศน์ ที่มีอยู่แล้ว เมื่อบริษัทเข้าใจความแตกต่างระหว่างการวางแผนและความคิดเชิงกลยุทธ์ พวกเขาสามารถกลับไปทำกลยุทธ์กระบวนการที่ควร: จับอะไรการจัดการเรียนรู้จากทุกแหล่งทั้ง (ลึกนุ่มจากประสบการณ์ส่วนตัวของเขา หรือเธอและประสบการณ์อีกทั้งองค์กร) และข้อมูลจากการวิจัยตลาดและชอบยากและวิสัยทัศน์ของทิศทางที่ธุรกิจควรเรียนที่สังเคราะห์ได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การวางแผนเชิงกลยุทธ์ตามที่ได้รับการฝึกได้รับจริงๆการเขียนโปรแกรมเชิงกลยุทธ์เสียงที่เปล่งออกและการกำหนดยุทธศาสตร์หรือวิสัยทัศน์ที่มีอยู่แล้ว เมื่อ บริษัท เข้าใจความแตกต่างระหว่างการวางแผนและการคิดเชิงกลยุทธ์ที่พวกเขาจะได้รับกลับไปที่สิ่งกระบวนการกลยุทธ์การทำควรจะ: จับสิ่งที่ผู้จัดการเรียนรู้จากแหล่งที่มาทั้งหมด (ทั้งข้อมูลเชิงลึกที่อ่อนนุ่มจากประสบการณ์ส่วนตัวของเขาหรือเธอและประสบการณ์อื่น ๆ ทั่ว องค์กรและข้อมูลฮาร์ดจากการวิจัยตลาดและชอบ) และสังเคราะห์ที่การเรียนรู้เป็นวิสัยทัศน์ของทิศทางที่ธุรกิจควรติดตาม