Assimilation" in this context means the steady loss of distinctive characteristics (especially language), as the Germans melted into a common American nationality. By 1910 German Americans had created their own distinctive, vibrant, prosperous German-language communities, called "Germania". According to historian Walter Kamphoefner, a "number of big cities introduced German into their public school programs".[135] Indianapolis, Cincinnati, Cleveland and other cities "had what we now call two-way immersion programs: school taught half in German, half in English".[135] This was a tradition which continued "all the way down to World War I."[135] According to Kamphoefner, German "was in a similar position as the Spanish language is in the 20th and 21st century"; it "was by far the most widespread foreign language, and whoever was the largest group was at a definite advantage in getting its language into the public sphere."[135] Kamphoefner has come across evidence that as late as 1917, a German version of the "The Star-Spangled Banner" was still being sung in public schools in Indianapolis.[135]
The transition to the English language was abrupt, forced by World War One. After 1917 the German language was seldom heard in public; most newspapers and magazines closed; churches and parochial schools switched to English. Film critic Roger Ebert wrote how "I could hear the pain in my German-American father's voice as he recalled being yanked out of Lutheran school during World War I and forbidden by his immigrant parents ever to speak German again".[136] Youth increasingly attended high schools, where they mingled, in English, and dated (and later married) people of other ethnicities. The Catholic high schools were deliberately structured to commingle ethnic groups so as to promote intermarriage.[137] German-speaking taverns, beer gardens and saloons were all shut down by prohibition; those that reopened in 1933 spoke English. By the 1940s Germania had largely vanished outside remote areas and the Germans were thoroughly assimilated.[138]
Historians have tried to explain what became of the German Americans and their descendents. Kazal (2004) looks at Germans in Philadelphia, focusing on four ethnic subcultures: middle-class Vereinsdeutsche, working-class socialists, Lutherans, and Catholics. Each group followed a somewhat distinctive path toward assimilation. Lutherans, and the better situated Vereinsdeutsche with whom they often overlapped, after World War I abandoned the last major German characteristics and redefined themselves as old stock or as "Nordic" Americans, stressing their colonial roots in Pennsylvania and distancing themselves from more recent immigrants. On the other hand, working-class and Catholic Germans, groups that heavily overlapped, lived and worked with Irish and other European ethnics; they also gave up German characteristics but came to identify themselves as white ethnics, distancing themselves above all from African American recent arrivals in nearby neighborhoods. Well before World War I, women in particular were becoming more and more involved in a mass consumer culture that lured them out of their German-language neighborhood shops and into English language downtown department stores. The 1920s and 1930s brought English language popular culture via movies and radio that drowned out the few surviving German language venues.[139]
Despite this assimilation, it is worth noting that a distinct German American ethnicity survived well into the mid-20th century in some places. Writing about the town of Hustisford, Wisconsin, Jennifer Ludden discusses Mel Grulke, who was born in 1941, with German his first language at home; "Grulke's great-grandparents immigrated to the U.S. in the late 1880s, yet three generations later, his farmer parents still spoke German at home, attended German language church services and chatted in German with shopkeepers when they brought their farm eggs into town to sell".[135] Bethany Lutheran Church in Hustisford offered German-language services into the 1970s.[135] Homer Rudolf, a man from North Dakota of German Russian descent, stated in 2004 that his maternal grandmother, who died in 1980 at the age of 90, "did not learn English".[140] As recently as 1990, one quarter of North Dakota's households included a German speaker.[141] To this day, relatively unassimilated people of German-speaking heritage can be found in the United States - the Old Order Amish speak Pennsylvania Dutch and High German (though they are generally fluent in English),[142] and the German Russian-founded settlement of Ashley, in McIntosh County, North Dakota, continues to cling tightly to its cultural heritage.[143]
การดูดซึม "ในบริบทนี้หมายถึงการสูญเสียอย่างต่อเนื่องในลักษณะที่โดดเด่น (ภาษาโดยเฉพาะอย่างยิ่ง) เช่นเยอรมันละลายลงไปในสัญชาติอเมริกันที่พบบ่อย. 1910 โดยชาวอเมริกันเยอรมันได้สร้างของตัวเองที่โดดเด่นสดใสเจริญรุ่งเรืองชุมชนภาษาเยอรมันเรียกว่า" เยอรมัน " ตามประวัติศาสตร์วอลเตอร์ Kamphoefner, "จำนวนของเมืองใหญ่แนะนำภาษาเยอรมันเป็นโปรแกรมโรงเรียนรัฐบาลของพวกเขา" [135] Indianapolis, Cincinnati, คลีฟแลนด์และเมืองอื่น ๆ "มีสิ่งที่เราเรียกโปรแกรมแช่สองทาง. โรงเรียนสอนครึ่งในเยอรมัน ครึ่งหนึ่งในภาษาอังกฤษ ". [135] นี่เป็นประเพณีซึ่งยังคง" ทุกทางลงไปสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง. "[135] ตาม Kamphoefner, เยอรมัน" อยู่ในตำแหน่งที่คล้ายกันเป็นภาษาสเปนอยู่ใน 20 และศตวรรษที่ 21 "มัน" คือโดยไกลภาษาต่างประเทศอย่างแพร่หลายมากที่สุดและใครก็ตามที่เป็นกลุ่มที่ใหญ่ที่สุดที่มีความได้เปรียบที่ชัดเจนในการใช้ภาษาของมันเข้าไปในพื้นที่สาธารณะ "[135] Kamphoefner ได้เจอหลักฐานที่แสดงว่าเป็นปลายปี 1917 เยอรมัน. รุ่นของ "The Star-Spangled แบนเนอร์" ยังคงถูกร้องในโรงเรียนของรัฐในอินเดียแนโพลิ. [135] การเปลี่ยนไปใช้ภาษาอังกฤษเป็นอย่างกระทันหัน, บังคับโดยสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง หลังจากที่ 1917 ภาษาเยอรมันไม่ค่อยได้ยินในที่สาธารณะ; หนังสือพิมพ์ส่วนใหญ่และนิตยสารปิด โบสถ์และโรงเรียนตำบลเปลี่ยนเป็นภาษาอังกฤษ นักวิจารณ์หนังโรเจอร์เบิร์ทเขียนว่า "ฉันจะได้ยินความเจ็บปวดในเสียงพ่อของเยอรมันอเมริกันของฉันในขณะที่เขาจำได้ว่าถูกกระชากออกจากโรงเรียนลูในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและที่ต้องห้ามโดยพ่อแม่ผู้อพยพของเขาที่เคยพูดภาษาเยอรมันอีกครั้ง". [136] เยาวชนมากขึ้น เข้าเรียนในโรงเรียนสูงที่พวกเขาผสมในภาษาอังกฤษและวัน (และแต่งงานใหม่กว่า) คนชาติพันธุ์อื่น ๆ โรงเรียนมัธยมคาทอลิกโครงสร้างจงใจที่จะคลุกเคล้ากลุ่มชาติพันธุ์เพื่อส่งเสริมแต่งงาน [137] ร้านเหล้าที่พูดภาษาเยอรมัน, สวนเบียร์และบาร์ถูกปิดโดยห้าม. ผู้ที่เปิดใหม่ในปี 1933 พูดภาษาอังกฤษ โดยปี 1940 เจอร์ก็หายไปส่วนใหญ่อยู่นอกพื้นที่ห่างไกลและเยอรมันที่ถูกหลอมรวมได้อย่างทั่วถึง. [138] ประวัติศาสตร์ได้พยายามที่จะอธิบายสิ่งที่เป็นของชาวอเมริกันเยอรมันและลูกหลานของพวกเขา Kazal (2004) มีลักษณะที่เยอรมันในฟิลาเดลมุ่งเน้นไปที่สี่วัฒนธรรมชาติพันธุ์: Vereinsdeutsche ชั้นกลาง, สังคมการทำงานระดับนิกายลูเธอรันและคาทอลิก แต่ละกลุ่มตามเส้นทางที่โดดเด่นบ้างที่มีต่อการดูดซึม นิกายลูเธอรันและตั้งอยู่ที่ดีขึ้น Vereinsdeutsche กับคนที่พวกเขามักจะซ้อนทับหลังจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่งที่ถูกทิ้งร้างสุดท้ายลักษณะสำคัญเยอรมันและนิยามใหม่ของตัวเองว่าเป็นสต็อกเก่าหรือ "นอร์ดิก" ชาวอเมริกันที่เน้นรากอาณานิคมของพวกเขาในรัฐเพนซิลวาเนียและปลีกตัวตัวเองจากการอพยพเข้ามาเมื่อเร็ว ๆ นี้ ในทางตรงกันข้ามการทำงานระดับและเยอรมันคาทอลิกกลุ่มที่ซ้อนทับกันอย่างมากอาศัยอยู่และทำงานร่วมกับยุโรปไอริชและอื่น ๆ ที่มีคน; พวกเขายังให้ขึ้นลักษณะเยอรมัน แต่มาเพื่อระบุว่าตัวเองเป็นเชื้อชาติสีขาวปลีกตัวตัวเองอยู่เหนือจากผู้โดยสารขาเข้าที่ผ่านมาแอฟริกันอเมริกันในละแวกใกล้เคียงที่ใกล้เคียง ดีก่อนที่สงครามโลกครั้งที่ผู้หญิงโดยเฉพาะอย่างยิ่งได้รับมากขึ้นและมีส่วนร่วมมากขึ้นในวัฒนธรรมบริโภคมวลที่ล่อพวกเขาออกจากร้านค้าของพวกเขาใกล้เคียงภาษาเยอรมันและภาษาอังกฤษเป็นภาษาตัวเมืองห้างสรรพสินค้า ปี ค.ศ. 1920 และ 1930 นำภาษาอังกฤษนิยมวัฒนธรรมผ่านทางภาพยนตร์และวิทยุที่จมน้ำออกมาไม่กี่ที่หลงเหลืออยู่ในสถานที่ภาษาเยอรมัน. [139] แม้จะมีการดูดซึมนี้มันเป็นที่น่าสังเกตว่ากลุ่มคนที่แตกต่างเยอรมันอเมริกันรอดชีวิตมาได้ดีในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 ในบาง สถานที่ เขียนเกี่ยวกับเมือง Hustisford, วิสคอนซิน, เจนนิเฟอร์ Ludden กล่าวถึงเมล Grulke ที่เกิดในปี 1941 กับเยอรมันภาษาแรกของเขาที่บ้าน; "Grulke ของทวดอพยพไปยังสหรัฐอเมริกาในช่วงปลายยุค 1880 แต่สามชั่วอายุคนต่อมาพ่อแม่ชาวนาของเขายังคงพูดภาษาเยอรมันที่บ้านเข้าร่วมภาษาโบสถ์เยอรมันและพูดคุยในเยอรมันกับเจ้าของร้านเมื่อพวกเขานำไข่ในฟาร์มของพวกเขาเข้าไปในเมืองที่จะขาย" . [135] เบธานีนิกายลูเธอรันใน Hustisford เสนอบริการภาษาเยอรมันเข้าสู่ปี 1970. [135] โฮเมอร์รูดอล์ฟ, ชายคนหนึ่งจากนอร์ทดาโคตาเชื้อสายเยอรมันรัสเซียที่ระบุไว้ในปี 2004 ว่าคุณยายของเขาที่เสียชีวิตในปี 1980 เมื่ออายุได้ 90 "ไม่ได้เรียนรู้ภาษาอังกฤษ". [140] เมื่อเร็ว ๆ นี้ปี 1990 หนึ่งในสี่ของผู้ประกอบการนอร์ทดาโคตารวมถึงลำโพงเยอรมัน. [141] จนถึงวันนี้คนที่ค่อนข้างไม่ได้ดูดของมรดกทางวัฒนธรรมที่พูดภาษาเยอรมันที่สามารถพบได้ในประเทศสหรัฐอเมริกา - การสั่งซื้อเก่า Amish พูด Pennsylvania ดัตช์และเยอรมัน (แม้ว่าพวกเขามักจะพูดภาษาอังกฤษ), [142] และเยอรมันนิคมรัสเซียก่อตั้งของแอชลีย์ในแมคอินทอชมณฑลนอร์ทดาโคตายังคงยึดแน่นกับมรดกทางวัฒนธรรมของตน [143]
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)
การผสมผสาน " ในบริบทนี้หมายถึงการสูญเสียคงที่ของลักษณะพิเศษ ( โดยเฉพาะภาษา ) เป็นชาวเยอรมันที่หลอมเป็นสัญชาติอเมริกันทั่วไป โดย 2453 เยอรมันอเมริกันสร้างของตัวเองที่โดดเด่น สดใส รุ่งเรือง ภาษาเยอรมันในชุมชนที่เรียกว่า " เยอรมนี " ตาม kamphoefner นักประวัติศาสตร์วอลเตอร์ ," จำนวนของเมืองใหญ่ที่ใช้ภาษาเยอรมันเป็นโปรแกรม " โรงเรียนของพวกเขา . [ 135 ] Indianapolis , ซินซิน , คลีฟแลนด์และเมืองอื่น ๆมีสิ่งที่เราเรียกโปรแกรมแช่สองทาง : โรงเรียนสอนครึ่งเยอรมันครึ่งในอังกฤษ " . [ 135 ] นี้เป็นประเพณีที่ยังคง " ทั้งหมดทางลงไปที่สงครามโลกครั้งที่ " . [ 135 ] kamphoefner ตาม ,เยอรมัน " อยู่ในตำแหน่งที่คล้ายกันเป็นภาษาสเปนในศตวรรษที่ 20 " และ 21 " ; มันคือโดยไกลที่ภาษาต่างประเทศที่แพร่หลายมากที่สุด และใครคือกลุ่มที่ใหญ่ที่สุดคือที่ประโยชน์ที่ชัดเจนในการรับภาษาของตนในพื้นที่สาธารณะ . " [ 135 ] kamphoefner ได้เจอหลักฐานที่เป็นสายที่เป็น 1917เยอรมันรุ่นของ " แบนเนอร์แพรวพราวดาว " ยังเป็นซองในโรงเรียนรัฐบาลใน Indianapolis . [ 135 ]
เปลี่ยนไปใช้ภาษาอังกฤษได้ทันทีทันใด โดยสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง บังคับ หลังจาก 1917 เยอรมันภาษาก็ไม่ค่อยได้ยินในที่สาธารณะ หนังสือพิมพ์และนิตยสารส่วนใหญ่ปิด โบสถ์และตำบลโรงเรียนเปลี่ยนเป็นภาษาอังกฤษนักวิจารณ์ภาพยนตร์โรเจอร์ เอเบิร์ต เขียนว่า " ฉันได้ยินความเจ็บปวดในเสียงของฉันเยอรมันอเมริกันพ่อของเขาเรียกถูกดึงออกจากโรงเรียนลูในระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และห้ามพ่อแม่ผู้อพยพของเขาเคยพูดเยอรมันอีกครั้ง " [ 136 ] เยาวชนมากขึ้นเข้าร่วมโรงเรียนมัธยมที่พวกเขาผสมในภาษาอังกฤษและลงวันที่ ( และต่อมาแต่งงาน ) คนชาติพันธุ์อื่น ๆคาทอลิกโรงเรียนมัธยมถูกจงใจโครงสร้างที่จะผสมผสานชาติพันธุ์เพื่อส่งเสริมทำเวร [ 137 ] เยอรมัน taverns พูด สวนเบียร์และ saloons ถูกปิดโดยการเปิดใน 1933 ; ผู้ที่พูดภาษาอังกฤษ โดยปี 1940 เยอรมนีได้หายไปส่วนใหญ่นอกพื้นที่ห่างไกลและเยอรมันโดยการหลอม [ 138 ]
นักประวัติศาสตร์ได้พยายามที่จะอธิบายสิ่งที่กลายเป็นของ เยอรมัน อเมริกา และลูกหลานของพวกเขา kazal ( 2004 ) ดูที่เยอรมันใน Philadelphia , เน้นสี่ชาติ subcultures : ชนชั้นกลางชนชั้นกรรมกรสังคมนิยม vereinsdeutsche , , ลูเธอรันและคาทอลิก แต่ละกลุ่มตามเส้นทางสู่การผสมผสานที่โดดเด่นค่อนข้าง . ลูเธอรัน ,และตั้งอยู่ vereinsdeutsche ดีกว่าที่พวกเขามักจะซ้อนกัน , หลังจากสงครามโลกครั้งที่ละทิ้งสุดท้ายสาขาเยอรมันลักษณะขึ้นเองเป็นสต็อกเก่า หรือเป็น " ของ " อเมริกัน ยังอาณานิคมของพวกเขารากใน Pennsylvania และหนีไปจากอพยพล่าสุด บนมืออื่น ๆที่เกี่ยวกับชนชั้นกรรมกรและคาทอลิกเยอรมัน กลุ่มที่หนักซ้อนกัน ,เคยทำงานกับไอริชและชาติพันธุ์อื่น ๆ ในยุโรป พวกเขายังให้ลักษณะของเยอรมัน แต่มาแสดงตัวว่าเป็นชาติพันธุ์สีขาว หนีไปเหนือจากแอฟริกาเข้ามาล่าสุดชาวอเมริกันในย่านใกล้เคียง ก่อนสงครามโลกครั้งที่หนึ่งผู้หญิงโดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นมากขึ้นและเกี่ยวข้องมากขึ้นในมวลวัฒนธรรมการบริโภคที่ล่อพวกเขาไปของพวกเขาสอนภาษาเยอรมันและภาษาอังกฤษ ร้านค้าชุมชนในตัวเมือง ห้างสรรพสินค้า ปี ค.ศ. 1920 และ 1930 นำภาษาอังกฤษที่นิยมวัฒนธรรมผ่านทางภาพยนตร์และวิทยุที่ท่วมท้นออกมาไม่กี่รอดเรียนภาษาเยอรมัน [ 139 ]
แม้จะนี้ผสมผสานทางวัฒนธรรมเป็นมูลค่า noting ว่าเชื้อชาติอเมริกัน เยอรมัน ที่แตกต่างจากในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 ในบางสถานที่ เขียนเรื่องเมือง hustisford , Wisconsin , เจนนิเฟอร์ ลัดเดิ้นกล่าวถึงเมล grulke ซึ่งเกิดในปี 1941 เยอรมันของเขาแรกภาษาที่บ้าน ; " grulke เยี่ยมปู่ย่าตายายไปย้ายไปอยู่สหรัฐในปี 1880 ช้า แต่สามรุ่นต่อมาพ่อแม่ชาวนาของเขายังพูดภาษาเยอรมันที่บ้าน , เรียนภาษาเยอรมันบริการคริสตจักรและพูดคุยภาษาเยอรมันกับเจ้าของร้าน เมื่อพวกเขานำไข่ฟาร์มของพวกเขาเข้าไปในเมืองเพื่อขาย " [ 135 ] เบธานีโบสถ์ใน hustisford เสนอบริการภาษาเยอรมันในทศวรรษ 1970 [ 135 ] โฮเมอร์ รูดอล์ฟ ผู้ชาย จากนอร์ท ดาโกต้าเชื้อสายรัสเซียเยอรมัน ระบุว่าในปี 2004 ที่ยายของมารดาของเขาผู้ที่เสียชีวิตในปี 1980 ที่อายุ 90 " ไม่ได้เรียนภาษาอังกฤษ " [ 140 ] เมื่อเร็ว ๆ นี้ 1990 หนึ่งในสี่ของครัวเรือนของมลรัฐนอร์ทดาโคตารวมลำโพงเยอรมัน [ 141 ] วันนี้คนค่อนข้าง unassimilated มรดกพูดภาษาเยอรมันได้ พบมากในอายุเพื่ออามิสพูดดัตช์และเยอรมันสูงสหรัฐอเมริกา - ( ถึงแม้ว่าพวกเขาโดยทั่วไปจะคล่องแคล่วในภาษาอังกฤษ )[ 142 ] และ เยอรมัน รัสเซีย ก่อตั้งนิคมของแอชลีย์ , McIntosh County , North Dakota , ยังคงยึดแน่นกับมรดกทางวัฒนธรรมของ [ 143 ]
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)