Besieged Paris was in the throes of

Besieged Paris was in the throes of famine. Even the sparrows on the roofs and the rats in the sewers were growing scarce. People were eating anything they could get.

As Monsieur Morissot, watchmaker by profession and idler for the nonce, was strolling along the boulevard one bright January morning, his hands in his trousers pockets and stomach empty, he suddenly came face to face with an acquaintance--Monsieur Sauvage, a fishing chum.

Before the war broke out Morissot had been in the habit, every Sunday morning, of setting forth with a bamboo rod in his hand and a tin box on his back. He took the Argenteuil train, got out at Colombes, and walked thence to the Ile Marante. The moment he arrived at this place of his dreams he began fishing, and fished till nightfall.

Every Sunday he met in this very spot Monsieur Sauvage, a stout, jolly, little man, a draper in the Rue Notre Dame de Lorette, and also an ardent fisherman. They often spent half the day side by side, rod in hand and feet dangling over the water, and a warm friendship had sprung up between the two.

Some days they did not speak; at other times they chatted; but they understood each other perfectly without the aid of words, having similar tastes and feelings.

In the spring, about ten o'clock in the morning, when the early sun caused a light mist to float on the water and gently warmed the backs of the two enthusiastic anglers, Morissot would occasionally remark to his neighbor:

"My, but it's pleasant here."

To which the other would reply:

"I can't imagine anything better!"

And these few words sufficed to make them understand and appreciate each other.

In the autumn, toward the close of day, when the setting sun shed a blood-red glow over the western sky, and the reflection of the crimson clouds tinged the whole river with red, brought a glow to the faces of the two friends, and gilded the trees, whose leaves were already turning at the first chill touch of winter, Monsieur Sauvage would sometimes smile at Morissot, and say:

"What a glorious spectacle!"

And Morissot would answer, without taking his eyes from his float:

"This is much better than the boulevard, isn't it?"

As soon as they recognized each other they shook hands cordially, affected at the thought of meeting under such changed circumstances.

Monsieur Sauvage, with a sigh, murmured:

"These are sad times!"

Morissot shook his head mournfully.

"And such weather! This is the first fine day of the year."

The sky was, in fact, of a bright, cloudless blue.

They walked along, side by side, reflective and sad.

"And to think of the fishing!" said Morissot. "What good times we used to have!"

"When shall we be able to fish again?" asked Monsieur Sauvage.

They entered a small cafe and took an absinthe together, then resumed their walk along the pavement.

Morissot stopped suddenly.

"Shall we have another absinthe?" he said.

"If you like," agreed Monsieur Sauvage.

And they entered another wine shop.

They were quite unsteady when they came out, owing to the effect of the alcohol on their empty stomachs. It was a fine, mild day, and a gentle breeze fanned their faces.

The fresh air completed the effect of the alcohol on Monsieur Sauvage. He stopped suddenly, saying:

"Suppose we go there?"

"Where?"

"Fishing."

"But where?"

"Why, to the old place. The French outposts are close to Colombes. I know Colonel Dumoulin, and we shall easily get leave to pass."

Morissot trembled with desire.

"Very well. I agree."

And they separated, to fetch their rods and lines.

An hour later they were walking side by side on the-highroad. Presently they reached the villa occupied by the colonel. He smiled at their request, and granted it. They resumed their walk, furnished with a password.

Soon they left the outposts behind them, made their way through deserted Colombes, and found themselves on the outskirts of the small vineyards which border the Seine. It was about eleven o'clock.

Before them lay the village of Argenteuil, apparently lifeless. The heights of Orgement and Sannois dominated the landscape. The great plain, extending as far as Nanterre, was empty, quite empty-a waste of dun-colored soil and bare cherry trees.

Monsieur Sauvage, pointing to the heights, murmured:

"The Prussians are up yonder!"

And the sight of the deserted country filled the two friends with vague misgivings.

The Prussians! They had never seen them as yet, but they had felt their presence in the neighborhood of Paris for months past--ruining France, pillaging, massacring, starving them. And a kind of superstitious terror mingled with the hatred they already felt toward this unknown, victorious nation.

"Suppose we were to meet any of them?" said Morissot.

"We'd offer them some fish," replied Monsieur Sauvage, with that Parisian light-heartedness which nothing can wholly quench.

Still, they hesitated to show themselves in the open country, overawed by the utter silence which reigned around them.

At last Mo

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ปารีสที่ล้อมเป็นใน throes ความอดอยาก แม้แต่นกกระจอกบนหลังคาและหนูในท่อระบายน้ำเจริญเติบโตที่ขาดแคลน คนรับประทานอาหารอะไรพวกเขาได้รับตาม Monsieur Morissot, watchmaker โดยอาชีพและลอร์สำหรับ nonce ถูกเดินไปตามถนนสว่างมกราคมเช้าวันหนึ่ง เขามือในกระเป๋ากางเกงของเขาและท้องว่าง เขาก็มาเผชิญหน้ากับความใกล้ชิด - Monsieur Sauvage ชุมปลาก่อนสงครามยากจนออก Morissot ได้ในนิสัย ทุกเช้าวันอาทิตย์ การตั้งค่าไว้กับราวไม้ไผ่ในมือของเขาและกล่องดีบุกบนหลังของเขา เขาเอารถไฟ Argenteuil ได้ออกที่โคล และเดินต่อไปเรื่อย ๆ การ Marante แฟ้ม ในขณะที่เขามาถึงที่นี้สถานที่ความฝันของเขาเขาเริ่มตกปลา และตกปลาจนถึงค่ำนี้ทุกวันอาทิตย์ที่เขาได้พบใน Monsieur Sauvage นี้จุดมาก คนอ้วน ครึกครื้น น้อย เดรเปอร์ Rue Notre Dame de Lorette และชาวประมงกระตือรือร้น พวกเขามักใช้เวลาราวเคียงข้าง วันครึ่งในมือ และเท้าห้อยเหนือน้ำ และมิตรภาพที่อบอุ่นได้ผุดขึ้นมาในระหว่างที่สองบางวันที่พวกเขาไม่ได้พูด บางครั้ง พวกเขา chatted แต่พวกเขาเข้าใจกันได้อย่างสมบูรณ์แบบโดยไม่ใช้คำ การมีรสนิยมและความรู้สึกที่คล้ายกันในฤดูใบไม้ผลิ ประมาณสิบนาฬิกาในตอนเช้า เมื่ออาทิตย์ก่อนเกิดหมอกแสงลอย บนน้ำ และค่อย ๆ ห้องอบอุ่นหลังของเหยื่อกระตือรือร้นสอง Morissot จะหมายเหตุในบางครั้งเพื่อนบ้านของเขา:"ของฉัน แต่ก็ดีที่นี่"ที่อื่น ๆ จะตอบ:"ฉันไม่สามารถคิดอะไรที่ดี"และกลางคืนไม่กี่คำเหล่านี้เพื่อทำ ให้เข้าใจกันในฤดูใบไม้ร่วง ต่อวัน เมื่ออาทิตย์หลั่งเรืองแสงสีแดงเลือดที่ผ่านฟ้าตะวันตก และภาพสะท้อนของเมฆสีทองแต่งแต้มแม่ทั้งน้ำสีแดง มาเป็นใบหน้าของเพื่อนคนสอง และลงรักปิดทองต้นไม้ ใบถูกเปิดแล้วที่ชิลล์สัมผัสแรกของฤดูหนาว ปิด Monsieur Sauvage จะบางครั้งยิ้ม Morissot พูดว่า:"อะไรเป็นเหตุปรากฏการณ์"และ Morissot จะตอบคำ ถาม โดยไม่ต้องนำดวงตาของเขาจากเขาลอย:"นี้คือดีกว่าบูเลอวาร์ด ไม่มันทันทีที่พวกเขารู้จักกันที่พวกเขาจับมืออย่างจริงใจ ได้รับผลกระทบในความคิดของประชุมภายใต้สถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลงเช่นMonsieur Sauvage กับอก murmured:"มีเศร้า"Morissot ส่ายหัว mournfully"และสภาพอากาศดังกล่าว นี้เป็นวันแรกที่ดีของปี"ท้องฟ้าได้ จริง สีฟ้าสดใส บริสุทธ์พวกเขาเดินตาม เคียงข้าง สะท้อนแสง และเศร้า"และ ให้คิดว่า จะตกปลา" กล่าวว่า Morissot "เวลาใดดีเราใช้ต้องมี""เมื่อจะเราจะได้ปลาอีก" ถาม Monsieur Sauvageพวกเขาป้อนคาเฟ่ขนาดเล็ก และเอา absinthe มีด้วยกัน แล้วดำเนินต่อการเดินไปตามถนนMorissot หยุดทำงานทันทีเขากล่าวว่า "เราจะมี absinthe อีก""ถ้าคุณต้องการ ตกลง Monsieur Sauvageและพวกเขาป้อนร้านไวน์อื่นพวกเขาก็จะมากเมื่อพวกเขามา เนื่องจากผลของแอลกอฮอล์ในกระเพาะอาหารว่าง มันเป็นวันที่ดี อ่อน และลมหนาวกระตุ้นใบหน้าอากาศบริสุทธิ์สมบูรณ์ผลของแอลกอฮอล์ Monsieur Sauvage เขาหยุดทันที พูดว่า:"สมมติว่า เราไปที่นั่น""ที่""ตกปลา""แต่ที่ไหน""ทำไม ที่เดิม Outposts ฝรั่งเศสอยู่ใกล้โคล ฉันรู้ว่าพัน Dumoulin และเราจะสามารถได้รับการปล่อยผ่าน"Morissot trembled กับความปรารถนา"ดีมาก ๆ ยอมรับ"และจะแยก ออก ดึงแท่งและสายของพวกเขามาพวกเขาได้เดินเคียงข้างในการ highroad ปัจจุบันพวกเขามาถึงวิลล่าด้วยการพัน เขายิ้มตามคำขอของพวกเขา และได้รับมัน พวกเขาดำเนินการเดินของเขา ด้วยรหัสผ่านเร็ว ๆ นี้พวกเขาซ้าย outposts ด้านหลัง ที่ก็ผ่านโคลร้าง และพบว่าตัวเองอยู่รอบนอกของไร่องุ่นขนาดเล็กซึ่งเส้นขอบแซน ก็ประมาณสิบเอ็ดโมงก่อนที่พวกเขาวางหมู่บ้านของ Argenteuil เห็นได้ชัดว่าไม่ ความสูงของ Orgement และ Sannois ครอบงำภูมิทัศน์ ราบดี ขยายเท่านอนแตห์ ถูกเสียตันสีดินและต้นซากุระที่เปลือยเปล่า ค่อนข้างว่างเปล่าที่Monsieur Sauvage ชี้ให้สูง murmured:"ชนปรัสเซียมีค่า yonder"และสายตาของประเทศอันเต็มไปด้วยเพื่อนสอง ด้วยที่น่าเคลือบแคลงคลุมเครือชนปรัสเซีย พวกเขาไม่เคยเห็นพวกเขาเป็น แต่พวกเขารู้สึกว่าสถานะของตนในย่านของปารีสเดือนที่ผ่านมา - ทำลายฝรั่งเศส ปล้นสะดม massacring หิวโหยเหล่านั้น และชนิดของความหวาดกลัวเชื่อโชคลางเข้าความเกลียดชังพวกเขาแล้วรู้สึกประเทศนี้ที่ไม่รู้จัก ได้รับชัยชนะ"สมมติว่าเรามีการตอบสนองใด ๆ ของพวกเขา" กล่าวว่า Morissot"เราจะให้พวกเขาบางปลา ตอบว่า Monsieur Sauvage กับ light-heartedness ที่ปารีสซึ่งไม่สามารถดับทั้งหมดยังคง พวกเขาลังเลที่จะแสดงตัวเองในประเทศเปิด overawed โดยเงียบเทรดเดอร์ซึ่งครองราชย์รอบ ๆที่หมอครั้งสุดท้าย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ปิดล้อมกรุงปารีสอยู่ในอาการปวดเกร็งของความอดอยาก แม้นกกระจอกบนหลังคาและหนูในท่อระบายน้ำที่ขาดแคลนกำลังเติบโต คนกำลังรับประทานสิ่งที่พวกเขาจะได้รับ. ในฐานะที่เป็นนาย Morissot, นาฬิกาโดยอาชีพและคนขี้เกียจสำหรับ nonce ถูกเดินเล่นตามถนนในเช้าวันหนึ่งมกราคมสดใสมือของเขาในกระเป๋ากางเกงของเขาและท้องว่างเขาก็มาเผชิญหน้ากับความใกล้ชิด --Monsieur พนาไพรเป็นชุมประมง. ก่อนที่จะเกิดสงคราม Morissot ได้รับในนิสัยทุกเช้าวันอาทิตย์ของการตั้งค่าออกไปพร้อมกับก้านไม้ไผ่ในมือของเขาและกล่องดีบุกบนหลังของเขา เขาเอารถไฟ Argenteuil ได้ออกที่ Colombes และเดินไปที่นั่น Ile Marante ช่วงเวลาที่เขามาถึงสถานที่ในฝันของเขาที่เขาเริ่มตกปลาและตกปลาจนถึงค่ำ. ทุกวันอาทิตย์เขาได้พบในครั้งนี้มากจุดนายพนาไพรอ้วนครึกครื้นคนส่วนน้อยผักใน Rue Notre Dame de Lorette และยัง ชาวประมงกระตือรือร้น พวกเขามักจะใช้เวลาครึ่งวันด้านข้างคันในมือและเท้าห้อยอยู่เหนือน้ำและมิตรภาพที่อบอุ่นได้ผุดขึ้นมาระหว่างสอง. บางวันพวกเขาไม่ได้พูด ในเวลาอื่น ๆ ที่พวกเขาพูดคุย; แต่พวกเขาเข้าใจซึ่งกันและกันอย่างสมบูรณ์แบบโดยความช่วยเหลือของคำที่มีรสนิยมคล้ายกันและความรู้สึก. ในฤดูใบไม้ผลิประมาณสิบโมงเช้าเมื่อดวงอาทิตย์ในช่วงต้นก่อให้เกิดหมอกไฟลอยน้ำและค่อยๆอุ่นหลังของ ทั้งสองเหยื่อกระตือรือร้น Morissot มักจะพูดกับเพื่อนบ้านของเขา"ของฉัน แต่มันก็เป็นที่น่าพอใจที่นี่." ที่คนอื่น ๆ จะตอบ: "ผมไม่สามารถคิดอะไรที่ดีกว่า!" และคำพูดเหล่านี้ไม่กี่พอเพียงจะทำให้พวกเขาเข้าใจและชื่นชม แต่ละอื่น ๆ . ในฤดูใบไม้ร่วงที่มีต่อการใกล้ชิดของวันเมื่อพระอาทิตย์หลั่งเรืองแสงสีแดงเลือดเหนือท้องฟ้าทางทิศตะวันตกและภาพสะท้อนของเมฆสีแดงเข้มแต่งแต้มแม่น้ำทั้งที่มีสีแดงนำเรืองแสงให้กับใบหน้าของ เพื่อนทั้งสองคนและปิดทองต้นไม้ที่มีใบมีอยู่แล้วเปลี่ยนที่สัมผัสเย็นครั้งแรกของฤดูหนาวนายพนาไพรบางครั้งจะยิ้ม Morissot และกล่าวว่า"สิ่งที่น่าตื่นเต้นรุ่งโรจน์" และ Morissot จะตอบโดยไม่ต้องสละดวงตาของเขาจากเขา ลอย: "? นี้จะดีกว่าถนนไม่ได้" . ทันทีที่พวกเขาได้รับการยอมรับซึ่งกันและกันพวกเขาจับมือขอได้รับผลกระทบที่คิดว่าการประชุมดังกล่าวภายใต้สถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลงนายพนาไพรกับถอนหายใจ, บ่นอยู่: " เหล่านี้เป็นครั้งที่น่าเศร้า! " Morissot ส่ายหัวอย่างเศร้าโศก. " และสภาพอากาศดังกล่าว! นี้เป็นวันดีแรกของปี. " ท้องฟ้าในความเป็นจริงของสดใส, สีฟ้ากระจ่าง. พวกเขาเดินไปตามด้านข้างสะท้อนแสงและเศร้า. " และคิดของการประมง! "Morissot กล่าว." อะไรเวลาที่ดีที่เราใช้ในการมี! " " เมื่อเราจะสามารถไปตกปลาอีกครั้ง? "ถามนายพนาไพร. พวกเขาเข้าไปในร้านกาแฟขนาดเล็กและเอา Absinthe ด้วยกันแล้วกลับมาของพวกเขาเดินไปตามทางเท้า. Morissot หยุดกึก. " เราจะ มี Absinthe อื่นได้หรือไม่ "เขากล่าว. " ถ้าคุณชอบ "เห็นด้วยที่นายพนาไพร. และเขาก็เข้าร้านไวน์อีก. พวกเขาไม่มั่นคงมากเมื่อพวกเขาออกมาเนื่องจากผลกระทบของการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์บนท้องว่างของพวกเขา. มันเป็นค่าปรับ วันอ่อนและสายลมอ่อนพัดใบหน้าของพวกเขา. ที่มีอากาศบริสุทธิ์เสร็จผลกระทบของการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์บนนายพนาไพรเขาหยุดกึกพูดว่า:. "สมมติว่าเราไปที่นั่น" "ที่ไหน"? "ตกปลา". " แต่ที่ไหน? " " ทำไมไปยังสถานที่เก่า นายทวารชาวฝรั่งเศสอยู่ใกล้กับ Colombes ฉันรู้ว่าพันเอก Dumoulin และเราก็จะได้รับการออกได้อย่างง่ายดายที่จะผ่าน. " Morissot กลัวจนตัวสั่นด้วยความปรารถนา. " ได้เป็นอย่างดี ผมเห็นด้วย. " และพวกเขาแยกออกจากกันเพื่อดึงแท่งและเส้นของพวกเขา. ชั่วโมงต่อมาพวกเขากำลังเดินเคียงข้างกันบน-ทางหลวง. ปัจจุบันพวกเขามาถึงวิลล่าที่ถูกครอบครองโดยพันเอก. เขายิ้มตามคำขอของพวกเขาและได้รับมัน. พวกเขา กลับมาของพวกเขาเดินตกแต่งด้วยรหัสผ่าน. ในไม่ช้าพวกเขาออกจากจักรภพอยู่เบื้องหลังพวกเขาทำทางของพวกเขาผ่าน Colombes ร้างและพบว่าตัวเองในเขตชานเมืองของไร่องุ่นขนาดเล็กที่ชายแดนแม่น้ำแซน. มันเป็นเรื่องของ 11:00. ก่อนที่พวกเขาวาง หมู่บ้าน Argenteuil ที่ไม่มีชีวิตชีวาเห็นได้ชัด. ความสูงของ Orgement และ Sannois ครอบงำภูมิทัศน์. ธรรมดาที่ดีขยายเท่าที่นองแตร์เป็นที่ว่างเปล่าค่อนข้างว่างเปล่าเสียดินและต้นเชอร์รี่เปลือยตาลสี. นายพนาไพรชี้ เพื่อความสูงที่พากันบ่น: "ปรัสเซียมีขึ้นที่โน่น!" และสายตาของประเทศร้างที่เต็มไปทั้งสองเป็นเพื่อนกับความวิตกคลุมเครือ. ปรัสเซียพวกเขาไม่เคยเห็นพวกเขาเป็นยัง แต่พวกเขาก็รู้สึกว่าพวกเขาอยู่ในพื้นที่ใกล้เคียงของ! ปารีสเดือนที่ผ่านมา - ทำลายฝรั่งเศสปล้นสะดม, massacring หิวโหยพวกเขา และชนิดของความหวาดกลัวที่เชื่อโชคลางผสมกับความเกลียดชังพวกเขารู้สึกต่อการที่ไม่รู้จักประเทศชัยชนะนี้. "สมมติว่าเรามีการตอบสนองใด ๆ ของพวกเขา?" Morissot กล่าว. "เราต้องการให้พวกเขาบางปลา" ตอบนายพนาไพรด้วยที่ปารีสแสงจิตที่ไม่มีอะไรในเครือสามารถดับ. ยังพวกเขาลังเลที่จะแสดงตัวเองในการเปิดประเทศข่มขู่โดยความเงียบที่สุดครอบครองอยู่รอบตัวพวกเขา . ที่ล่าสุดโม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

在巴黎的Besieged famine是阵痛的。甚至在屋顶和大鼠sparrows是生长在scarce下水道。他们是什么人，能吃得到。因此，通过profession Morissot watchmaker先生更为先进和idler散步的大道，是在一个明亮的：早晨，他的手在他的口袋，他stomach裤和空都面对一个与一个，两suddenly acquaintance--Monsieur他，一个钓鱼的密友。在一个已经有了Morissot战争打破了，每天都在早晨，habit芒竹杆与一个forth ManagedSystemElement的在他的他的手和一个锡盒。他在训练后，得到了一个发生在Argenteuil科龙贝，走到Marante thence异亮氨酸。他在这地方arrived矩）的梦想，他和他的began钓鱼。直到nightfall捕捞。每一个在这个星期他遇见他，一个很stout现货，jolly先生，在一小的人，draper Lorette，圣母院街一个fisherman和热情。他们也often侧由侧花了半天，手和脚在悬挂杆，在该水有许多游戏，和一个热friendship之间的两个。不是说他们做一些天在其他的时代；他们还有其他聊天；但他们的援助没有understood perfectly of拥有类似的味道，和之类的感情。在一个弹簧，大约在十点钟的早晨，当阳光到一个光雾，造成早期gently浮在水和一个温暖的，支持的enthusiastic Morissot垂钓者：他的邻居到occasionally remark吗？“我在这里，但它的愉快。”“这将锡拉的其他：“我不能想象更好的东西！”这些词和一些让他们了解到appreciate sufficed和每个其他。在K -关闭，toward出秋的阳光天，当（A blood-red shed ManagedSystemElement的天空，在西方glow和取决于界面一个完整的crimson云tinged河与glow到红色，把一脸的两个朋友，和镀金的树，在已经将其地，是冷静的触摸，当第一Morissot先生在他微笑，有时会和说：“我是glorious眼镜！”然后，他是以Morissot将他的眼睛从没有要求：“这是更好，更高于它isn ' t大道呢？”为每个其他很快recognized作为他们手中，他们在shook cordially affected改变了在这样的会议。circumstances。先生，他叹息，与一个murmured：“是sad These时代！”他mournfully Morissot shook坏死。这样的天气！”这是我第一天的好年。事实是：在天空，明亮的蓝色，cloudless，一个。他们走了，在reflective侧由侧，和sad。“我的钓鱼和做什么！”Morissot times .我们用的。到我！”“当我们将一对鱼又是他？”先生问。他们一个一个小咖啡馆和entered苦艾酒，然后带他们一起走在pavement resumed CAC。Morissot stopped suddenly。我们有一个“应苦艾酒吗？”他说。如果你喜欢加上“先生”，他。他们entered和另一个酒店。他们都是有了民众，由于当他们到他们的影响乙醇在空胃。这是一个很好，一天，和一个温柔的温和的微风煽动他们的脸。新鲜空气）的效果上的权stopped酒，他suddenly先生。他说：“我们知道Suppose吧？”“在哪里？”“钓鱼”。“但在哪里？”“为什么，到老…）是法国outposts close to科龙贝。我知道，我们将和Dumoulin上校把easily get对过去的。”Morissot trembled与欲望。“很好。”我同意。而且，他们对他们的separated fetch和线杆。只要一个小时，他们是通过侧侧用在他们的别墅。Presently the-highroad occupied colonel达到通过的。他在那里笑。他们要求获得它，和他们有resumed走，与一个密码。很快，他们做他们的outposts left方式落后，他们的存在和发现，通过deserted科龙贝在outskirts它的葡萄园边界的小。这是塞纳是十一点钟。在他们的Argenteuil奠定的。显然，lifeless村为主的Orgement heights）和Sannois景观，世俗的。大平原），是extending As As南特，早有空，empty-a土壤和废物的樱桃树。dun-colored赤裸。他pointing先生，到heights，murmured：“是yonder Prussians游戏！”一个国家和地的两个朋友的deserted vague filled与疑虑。不！他们有Prussians）看到他们，但他们有felt为他们而存在的，月在巴黎社区法国，pillaging past--ruining，massacring，和一种starving的他们。他们与hatred superstitious terror mingled这已经felt，victorious国家toward UNKNOWN。“我们是来满足Suppose任何的他们，Morissot吗？”。“我们把一些鱼.”最后，他与巴黎light-heartedness先生，这是wholly quench不可以。然而，他们的存在在犹豫给国家，由完全开放的安静感。在他们作？最后在莫