Chapter 15 Two Appointments After f

Chapter 15 Two Appointments After five hours at sea in the small, fast boat, every bone in Matthew Barr's body was aching, and he was wet and cold. His only companion had been a man called Larry, who was extremely tall and looked very strong. Larry had met him in Fort Lauderdale and had not said a word to him since then. They landed in a country Barr believed was the Bahamas. A car took them to a small airfield, where a Lear jet was waiting. The flight took about forty-five minutes. Another car took them to a large house. Barr had no idea where they were. Barr was met by a man who called himself Emil, who led him round the outside of the house to a sun-room. 'I'm afraid you must take off your shoes,' Emil said with a polite smile, 'and be careful not to step on the towels.' Inside, Barr saw that towels were lying on the floor of the sunroom, making paths around the room. A door on the other side of the room opened, and Victor Mattiece came in. Barr stared. Mattiece was an extraordinary sight. He was extremely thin, and had long grey hair and a beard. He wore only a pair of black sports shorts. His toenails were yellow and very long. He looked completely crazy. 'Sit over there,' he said, pointing at a chair. 'Don't step on the towels.' When Barr was seated, Mattiece asked, 'What do you want?' He was staring out of a window. 'The President sent me,' Barr began. 'He did not. Fletcher Coal sent you.' 'All right. We need to know whether the Pelican Brief is true. Have you read it?' 'Have you?' 'Yes.' 'Does Mr Coal believe it to be true?' 'I don't know. He's very worried. That's why I'm here, Mr Mattiece. We have to know.' 'What if it is true?' 'Then we have problems.' Mattiece turned away from the window, looked at Barr and said, 'Do you know what I think? I think Coal is the problem. He let too many people see the brief Barr could not believe what he was hearing. The man who had ordered so many deaths was blaming someone else for the situation. 'Is it true, Mr Mattiece? That's all I want to know.' Behind Barr, a door opened without a sound. Larry, in his socks and avoiding the towels, stepped silently into the room. Mattiece walked over to the door and said softly, 'Of course it's true.' He left the sun-room and went into the garden. Now what? Barr thought. Larry put the rope round Barr's neck, and Barr did not hear or feel anything until it was too late. Mattiece did not want blood on the floor, so Larry simply broke his neck. ♦ They reached the building where White and Blazevich's offices were before five o'clock. She was wearing a dress, and Gray said she looked just right. She could tell that he liked the way she looked, and she found to her surprise that it didn't make her angry, just a little sad about Thomas.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทที่ 15 สองนัดหมายหลังห้าชั่วโมงที่ทะเลในเรือขนาดเล็ก รวดเร็ว ทุกกระดูกในร่างกาย Matthew บารร์มีปวดเมื่อย และเขาก็เปียก และเย็น คู่หูของเขาเท่านั้นที่ได้รับว่า Larry ที่สูงมาก และดูแข็งแรงมาก แลร์รี่ได้พบเขาใน Fort Lauderdale และไม่มีคำว่า เขาตั้งแต่นั้น พวกเขาที่ดินในประเทศบารร์เชื่อถูกบาฮามาส รถเอาพวกเขาไปสนามบินเล็ก ซึ่งกำลังรอเจ็ท Lear เที่ยวบินใช้เวลาประมาณสี่สิบห้านาที รถคันอื่นเอาพวกเขาไปที่บ้านใหญ่ บารร์มีความคิดที่พวกเขาได้ บารร์ถูกพบ โดยคนที่เรียกตัวเอง Emil ที่ดีรอบด้านนอกของบ้านในห้องซัน 'ฉันกลัวคุณต้องถอดรองเท้า Emil กล่าว ด้วยรอยยิ้มสุภาพ, ' และระวังไม่ให้เหยียบผ้าเช็ดตัว' ภายใน บารร์เห็นว่า ผ้าขนหนูนอนบนพื้นของ sunroom ทำเส้นทางรอบ ๆ ห้อง เปิดประตูอีกด้านหนึ่งของห้อง และวิคเตอร์ Mattiece มาใน บารร์จ้องมอง Mattiece มีสายตาเป็นพิเศษ เขาถูกบางมาก และมีหนวดเคราและผมยาวสีเทา เขาสวมเพียงคู่ของกางเกงกีฬาสีดำ เขาเล็บมีสีเหลือง และยาวมาก เขาดูบ้าอย่างสมบูรณ์ 'นั่งนั่น เขากล่าว ชี้ไปที่เก้าอี้ 'ไม่ขั้นบนผ้าขนหนู' เมื่อได้นั่งบารร์ Mattiece ถาม 'คุณต้อง' เขาถูกจ้องมองจากหน้าต่าง 'ประธานส่งฉัน บารร์เริ่ม ' เขาไม่ ถ่านหินเฟล็ทเชอร์ส่งคุณ.' ' ขวาทั้งหมด เราต้องรู้ว่า เป็นนกกระทุงสั้น ๆ จริง คุณได้อ่านมันหรือไม่ ' 'มี' 'ใช่' 'ไม่ถ่านหินนายเชื่อมันจะจริงหรือไม่' ' ไม่ เขาเป็นห่วงมาก เหตุผมที่นี่ นาย Mattiece เราต้องรู้ ' 'ถ้ามันเป็นจริงหรือไม่' 'แล้วเรามีปัญหา' Mattiece อยู่ห่างจากหน้าต่าง มองบารร์ และกล่าว ว่า, ' คุณรู้ว่าผมคิดอะไร ผมคิดว่า ถ่านหินเป็นปัญหา เขาให้คนจำนวนมากดูบารร์สั้น ๆ อาจไม่เชื่อว่าสิ่งที่เขาได้ยิน คนที่สั่งเสียชีวิตจำนวนมากถูก blaming คนสำหรับสถานการณ์ ' มันเป็นความจริง นาย Mattiece นั่นคือทั้งหมดที่ต้องการทราบ ' หลังบารร์ ประตูเปิด โดยไม่มีเสียง แลร์รี่ ถุงเท้าของเขาและหลีกเลี่ยงผ้าขนหนู ก้าวอยู่เบื้องหลังในห้อง Mattiece เดินผ่านประตู และพูดเบา ๆ 'แน่นอนมันเป็นความจริง' เขาซ้ายอาทิตย์ห้อง และเข้าไปในสวน ตอนนี้อะไร บารร์คิด แลร์รี่ใส่เชือกรอบคอของบารร์ และบารร์ไม่ได้ยิน หรือรู้สึกอะไรจนไป Mattiece ไม่ต้องเลือดชั้น ดังนั้น Larry ก็แตกคอของเขา ♦จะถึงอาคารที่สำนักงานสีขาวและของ Blazevich อยู่ก่อนห้าโมง เธอกำลังสวมใส่เครื่องแต่งกาย และสีเทากล่าวว่า เธอดูเหมาะสม เธอสามารถบอกว่า เขาชอบวิธีเธอมอง และเธอพบว่าเธอแปลกใจว่า มันไม่ได้ทำให้เธอโกรธ เพียงเล็กน้อยเศร้าเกี่ยวกับ Thomas

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทที่ 15 สองนัดหมายหลังจากห้าชั่วโมงในทะเลขนาดเล็กเรืออย่างรวดเร็วและกระดูกในร่างกายแมทธิว Barr ทุกคนก็น่าปวดหัวและเขาก็เปียกและเย็น สหายของเขาเท่านั้นที่ได้รับคนที่เรียกว่าลาร์รีซึ่งเป็นที่สูงมากและมองที่แข็งแกร่งมาก แลร์รี่ได้พบกับเขาใน Fort Lauderdale และไม่ได้กล่าวคำกับเขาตั้งแต่นั้นมา พวกเขาเป็นเจ้าของที่ดินในประเทศ Barr เชื่อว่าเป็นบาฮามาส รถพาพวกเขาไปสนามบินขนาดเล็กที่เจ็ทลีอาก็ยังรออยู่ เที่ยวบินใช้เวลาประมาณสี่สิบห้านาที รถอีกคันพาพวกเขาไปบ้านหลังใหญ่ Barr มีความคิดที่พวกเขาไม่มี Barr ได้พบกับคนที่เรียกตัวเองว่าเอมิลที่นำเขารอบนอกบ้านไปยังดวงอาทิตย์ห้องพัก 'ฉันเกรงว่าคุณจะต้องถอดรองเท้าของคุณ' เอมิลกล่าวด้วยรอยยิ้มสุภาพและต้องระวังไม่ให้เหยียบผ้าขนหนู. ภายใน Barr เห็นว่าผ้าขนหนูกำลังนอนอยู่บนพื้นของ sunroom ทำให้เส้นทางไปรอบ ๆ ห้อง ประตูในด้านอื่น ๆ ของห้องพักที่เปิดและวิกเตอร์ Mattiece มา. Barr จ้อง Mattiece เป็นสายตาที่ไม่ธรรมดา เขาเป็นบางมากและมีผมยาวสีเทาและเครา เขาสวมเพียงกางเกงขาสั้นกีฬาสีดำ เล็บเท้าของเขาเป็นสีเหลืองและยาวมาก เขามองสมบูรณ์บ้า 'นั่งที่นั่น "เขากล่าวว่าชี้ไปที่เก้าอี้ อย่าเหยียบผ้าขนหนู. เมื่อได้รับการ Barr นั่ง Mattiece ถาม "คุณต้องการอะไร? ' เขาถูกจ้องมองจากหน้าต่าง 'กรรมการผู้จัดการใหญ่ส่งมาให้ผม' Barr เริ่ม 'เขาไม่ได้. เฟล็ทเชอถ่านหินส่งให้คุณ. 'สิทธิทั้งหมด เราจำเป็นต้องรู้ว่าบทสรุป Pelican เป็นความจริง คุณอ่านมันได้หรือไม่ ' 'คุณ? 'ใช่.' 'ไม่มีนายถ่านหินเชื่อว่ามันจะเป็นจริง? 'ผมไม่ทราบว่า เขาเป็นห่วงมาก นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันอยู่ที่นี่นาย Mattiece เราต้องรู้. 'เกิดอะไรขึ้นถ้ามันเป็นความจริง? 'แล้วเรามีปัญหา. Mattiece หันไปจากหน้าต่างมองที่ Barr และกล่าวว่า 'คุณรู้ไหมว่าสิ่งที่ฉันคิดว่า? ผมคิดว่าถ่านหินเป็นปัญหา เขาปล่อยให้คนจำนวนมากเกินไปดูสั้น ๆ Barr ไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่เขาได้ยิน คนที่ได้สั่งเสียชีวิตจำนวนมากเพื่อให้ได้รับโทษคนอื่นสำหรับสถานการณ์ 'มันเป็นความจริงนาย Mattiece? นั่นคือทั้งหมดที่ฉันต้องการทราบ. เบื้องหลัง Barr ประตูเปิดโดยไม่ต้องเสียง แลร์รี่ในถุงเท้าของเขาและหลีกเลี่ยงผ้าขนหนูก้าวอย่างเงียบ ๆ เข้ามาในห้อง Mattiece เดินไปที่ประตูและพูดเบา ๆ "แน่นอนมันเป็นความจริง. เขาออกจากดวงอาทิตย์ห้องพักและเดินเข้าไปในสวน ตอนนี้เป็นอย่างไร Barr คิด แลร์รี่ใส่เชือกรอบคอ Barr และ Barr ไม่ได้ยินหรือรู้สึกอะไรจนกว่ามันก็สายเกินไป Mattiece ไม่ต้องการเลือดอยู่บนพื้นเพื่อให้แลร์รี่ก็ยากจนคอของเขา ♦พวกเขามาถึงอาคารที่สีขาวและสี Blazevich ของสำนักงานอยู่ก่อน 05:00 เธอสวมชุดสีเทาและบอกว่าเธอมองเพียงขวา เธอสามารถบอกได้ว่าเขาชอบวิธีที่เธอมองและเธอพบว่าเธอประหลาดใจว่ามันไม่ได้ทำให้เธอโกรธเพียงเล็กน้อยเศร้าเกี่ยวกับโทมัส

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บทที่ 15 นัด 2 หลังจากห้าชั่วโมงในทะเลบนเรือเร็วขนาดเล็ก กระดูกทุกชิ้นในร่างกายของแมทธิว Barr เจ็บปวด และเขาก็เปียกและเย็น เพื่อนคนเดียวของเขาถูกผู้ชายที่ชื่อว่า แลรี่ ซึ่งสูงมาก และดูแข็งแรงมาก แลรี่ได้พบเขาใน Fort Lauderdale และไม่ได้พูดอะไรกับเขาตั้งแต่นั้นมา พวกเขามาถึงในประเทศ Barr เชื่อคือ บาฮามาส รถที่พาพวกเขาไปยังสนามบินเล็กที่เลียร์เจ็ทกำลังรออยู่ เที่ยวบินที่ใช้เวลาประมาณสี่สิบห้านาที อีกคันพาพวกเขาไปยังบ้านที่มีขนาดใหญ่ Barr ไม่รู้เลยว่าพวกนั้นอยู่ที่ไหน บาร์ถูกพบโดยมนุษย์ที่เรียกตัวเองว่า เอมิล ที่นำเขารอบนอกของบ้านห้อง Sun ’ ผมเกรงว่าคุณต้องถอดรองเท้า " เอมิลกล่าวด้วยรอยยิ้มสุภาพ และระวังอย่าเหยียบบนผ้าขนหนู " ใน Barr เห็นผ้าขนหนูนอนบนพื้นของเรือนกระจก ทำให้เส้นทางรอบ ๆห้อง ประตูอีกด้านของห้องเปิด และ วิคเตอร์ mattiece เข้ามา Barr จ้อง . mattiece เป็นสายตาที่พิเศษ เค้าผอมมาก และก็ผมยาวสีเทาและเครา เขาสวมเพียงกางเกงขาสั้นกีฬาสีดำ เล็บเท้าเป็นสีเหลือง และไม่ยาวมาก เขาดูเหมือนคนบ้า . นั่งตรงนั้นนะ " เขาพูด " ชี้ไปที่เก้าอี้ อย่าเหยียบบนผ้าขนหนู เมื่อ บาร์ก็นั่ง mattiece ถามว่าคุณต้องการอะไร เขาจ้องมองออกไปนอกหน้าต่าง . . . ท่านประธานส่งฉัน " " Barr ก็เริ่มขึ้น เขาไม่ได้ทำ เฟลทเชอร์ ถ่านหิน ส่ง " " ก็ได้ เราต้องการรู้ว่านกกระทุงสั้นจริง คุณได้อ่านมันไหม ? " " คุณ ? " " ใช่ แล้วนายถ่านหินเชื่อว่ามันเป็นจริงไหม ? " " ฉันไม่รู้ เขากังวลมาก นั่นคือเหตุผลที่ฉันมาที่นี่ คุณ mattiece . เราต้องรู้ว่า " ถ้ามันเป็นจริงไหม ? " " เราก็มีปัญหา " mattiece หันห่างจากหน้าต่าง มองไปที่บาร์และกล่าวว่า " คุณรู้ว่าสิ่งที่ฉันคิดว่า ? ฉันคิดว่า ถ่านหิน คือ ปัญหา เขาให้คนมากมายเห็น Barr สั้นแทบไม่เชื่อสิ่งที่เขาได้ยิน คนที่สั่งให้ตายมาก โทษคนอื่น สำหรับสถานการณ์” มันเป็นความจริง คุณ mattiece ? นั่นคือทั้งหมดที่ฉันต้องการรู้ ข้างหลังบาร์ ประตูเปิด ไม่มีเสียง ลาร์รี่ , ถุงเท้าและหลีกเลี่ยงผ้าขนหนู เดินเงียบ ๆ เข้าไปในห้อง mattiece เดินไปที่ประตูแล้วพูดเบาๆ " จริงสิ เขาออกไปจากห้อง แสงแดด และเข้าสวน ตอนนี้อะไร ? บาร์เลย แลร์รี่ ใส่เชือกรอบคอและ Barr Barr , ไม่ได้ยินหรือรู้สึกอะไรเลย จนกระทั่งมันสายเกินไป mattiece ไม่ต้องการเลือดบนพื้น ดังนั้น ลาร์รี่ เพียงแค่ คอหัก ♦พวกเขามาถึงอาคารที่สำนักงานของสีขาวและ blazevich ก่อนห้าโมง เธอใส่ชุดสีเทา และบอกว่าเธอดูเพียงขวา เธอสามารถบอกได้ว่าเขาชอบวิธีที่เธอมอง แล้วเธอก็พบว่าเธอแปลกใจว่า มันไม่ได้ทำให้เธอโกรธ แค่เศร้านิดหน่อยเกี่ยวกับโทมัส