My family has our own share of issu

My family has our own share of issues that we face. My mother lives in Virginia close to where my older sister lives. I have not spoken to my mother in many years. That is because she is not a very nice person and tries to make different family members upset for many reasons. Then she seems to enjoy when people get upset. My mother has a lot of money and she uses it to try to control everybody. Finally I told her one day that I wished the best for her...but I choose to not speak with her again. I think she has no real love in her heart for anybody and only gets jealous/upset at other family members. I told her that although she has lots of money.. that if she were to ever die... please don't leave any money for me. I want to make my life by myself. I am sure she has a big surprise for everybody at her death to make people upset... and this way I do not have to participate with her crazy ideas. My life is a lot more balanced since I decided to live without my mothers eyes watching and judging me. I know we are supposed to honor our parents but for me it is more important to set boundaries ...

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ครอบครัวของเราเองที่ใช้ร่วมกันปัญหาที่เราเผชิญได้ แม่อยู่ในเวอร์จิเนียใกล้กับที่พี่สาวของฉันอยู่ ฉันไม่ได้พูดถึงแม่ในหลายปี นั่นเป็น เพราะเธอไม่ใช่คนดี และพยายามทำให้ครอบครัวอื่นที่สมาชิกอารมณ์เสียหลายเหตุผล แล้ว เธอดูเหมือนกับเมื่อคนได้รับทุกข์ร้อน แม่มีเงินจำนวนมาก และเธอใช้เพื่อพยายามควบคุมทุกคน สุดท้าย ฉันบอกเธอวันหนึ่งที่ ฉันปรารถนาดีที่สุดสำหรับ her...but ที่ฉันเลือกที่จะไม่พูดกับเธออีกครั้ง ผมคิดว่า เธอมีความรักไม่จริงใจของเธอสำหรับใคร และเพียง ได้รับอิจฉา/ที่อารมณ์เสียที่สมาชิกในครอบครัว ฉันบอกเธอที่แม้ว่าเธอมีเงินมากมาย... ที่เธอได้เคยตาย...กรุณาอย่าทิ้งเงินฉัน อยากจะทำให้ชีวิตตัวเอง ผมมั่นใจว่า เธอมีความประหลาดใจใหญ่สำหรับทุกคนที่ตายของเธอจะทำให้คนอารมณ์เสีย...และวิธีนี้ได้มีส่วนร่วมกับความคิดของเธอบ้า ชีวิตคือ ความสมดุลตั้งแต่ฉันตัดสินใจอยู่ โดยตาแม่ดู และตัดสินฉันมากขึ้นมาก ฉันรู้ว่า เราควรให้เกียรติพ่อแม่ของเรา แต่สำหรับฉัน ไม่จำเป็นต้องตั้งขอบเขต...

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ครอบครัวของฉันมีส่วนแบ่งของเราเองของปัญหาที่เราเผชิญ แม่ของฉันอาศัยอยู่ในรัฐเวอร์จิเนียใกล้เคียงกับที่ชีวิตเก่าของฉันน้องสาว ผมยังไม่ได้พูดคุยกับแม่ของฉันในรอบหลายปี นั่นเป็นเพราะเธอไม่ได้เป็นคนที่ดีมากและพยายามที่จะทำให้สมาชิกในครอบครัวที่แตกต่างกันไม่พอใจด้วยเหตุผลหลายประการ จากนั้นเธอก็ดูเหมือนจะเพลิดเพลินไปกับเมื่อมีคนได้รับอารมณ์เสีย แม่ของฉันมีเงินเป็นจำนวนมากและเธอใช้มันในการพยายามที่จะควบคุมทุกคน ในที่สุดผมก็บอกว่าวันหนึ่งเธอว่าฉันปรารถนาที่ดีที่สุดสำหรับเธอ ... แต่ฉันเลือกที่จะไม่พูดกับเธออีกครั้ง ฉันคิดว่าเธอไม่มีความรักที่แท้จริงในหัวใจของเธอสำหรับทุกคนและมีเพียงอิจฉา / ไม่พอใจที่สมาชิกครอบครัวคนอื่น ฉันบอกเธอว่าแม้เธอจะมีเงินจำนวนมาก .. ว่าถ้าเธอจะเคยตาย ... โปรดอย่าปล่อยให้เงินใด ๆ สำหรับฉัน ฉันต้องการที่จะทำให้ชีวิตของฉันด้วยตัวเอง ผมมั่นใจว่าเธอมีความประหลาดใจใหญ่สำหรับทุกคนที่ตายของเธอที่จะทำให้คนอารมณ์เสีย ... และด้วยวิธีนี้ผมไม่ได้มีการมีส่วนร่วมกับความคิดของเธอบ้า ชีวิตของฉันเป็นจำนวนมากที่สมดุลมากขึ้นตั้งแต่ฉันตัดสินใจที่จะอยู่โดยไม่มีคุณแม่ของฉันตาดูและตัดสินฉัน ฉันรู้ว่าเราควรที่จะให้เกียรติพ่อแม่ของเรา แต่สำหรับฉันมันเป็นสิ่งสำคัญมากขึ้นในการกำหนดขอบเขต ...

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ครอบครัวของฉันมีหุ้นของเราเองของปัญหาที่เราเผชิญ แม่ของฉันอาศัยอยู่ในเวอร์จิเนียใกล้เคียงกับที่พี่สาวอยู่ ข้าไม่ได้พูดกับแม่ของฉันในเวลาหลายปี นั่นเป็นเพราะว่าเธอไม่ใช่คนที่ดีมากและพยายามที่จะทำให้สมาชิกในครอบครัวต่างไม่พอใจสำหรับหลายเหตุผล แล้วดูเธอจะมีความสุขเมื่อมีคนอารมณ์เสีย แม่ของฉันและเงินมากมายที่เธอใช้มัน เพื่อพยายามควบคุมทุกคนสุดท้ายผมบอกเธอสักวันหนึ่งที่ฉันปรารถนาที่สุดสำหรับเธอ . . . . . . . แต่ฉันเลือกที่จะไม่พูดกับเธออีกครั้ง ฉันคิดว่าเธอมีความรักที่แท้จริง หัวใจเธอให้ใครแต่หึง / ไม่พอใจที่สมาชิกในครอบครัวอื่น ๆ ฉันบอกเธอว่า ถึงแม้ว่าเธอจะใช้เงินมากมาย . . . . . . . ถ้าเธอจะตาย . . . . . . . โปรดอย่าทิ้งเงินให้ฉัน ฉันต้องการให้ชีวิตของฉันเองฉันมั่นใจว่าเธอต้องประหลาดใจใหญ่สำหรับทุกคนที่ตายของเธอ ที่จะทำให้คนอารมณ์เสีย . . . . . . . และวิธีนี้ผมไม่ได้มีส่วนร่วมกับความคิดบ้าๆของเธอ ชีวิตของฉันมากสมดุลมากขึ้นตั้งแต่ฉันตัดสินใจที่จะอยู่โดยไม่มีสายตาของแม่เฝ้ามองดูฉัน ฉันว่า เราควรจะให้เกียรติพ่อแม่เรา แต่สำหรับฉันมันเป็นสิ่งสำคัญมากที่จะกำหนดขอบเขต . . . . . . .