I've never been an anorexic, but I

I've never been an anorexic, but I have always been conscious of my weight.... And I always like myself better when I lose it... Sometimes I envy them you know, anorexic people. The kind of discipline and self control it takes to not eat. I envy that. And I know I shouldn't, I know its an illness and at some point it controls them but I can't help it. I feel too desperate to lose weight I'm not even sure why

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เราไม่ได้เป็น anorexic แต่มีสติของน้ำหนักของฉัน... และมักจะชอบตัวเองดีเมื่อสูญเสียมัน... บางครั้งฉันอิจฉาให้คุณทราบ คน anorexic หลากหลายสาขาวิชาการและตนเองควบคุมมันจะไม่กิน ฉันอิจฉาที่ และฉันรู้ว่า ฉันไม่ควร ฉันรู้ว่าเป็นการเจ็บป่วย และในบางจุด มันควบคุมพวกเขา แต่ฉันไม่สามารถช่วย รู้สึกหมดหวังมากเกินไปเพื่อลดน้ำหนักผมไม่แน่ใจว่าแม้แต่ทำไม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผมไม่เคย anorexic แต่ฉันได้รับเสมอสติของน้ำหนักของฉัน .... และฉันมักจะชอบตัวเองได้ดีขึ้นเมื่อฉันสูญเสียมัน ... บางครั้งผมอิจฉาพวกเขาที่คุณรู้ว่าคน anorexic ชนิดของระเบียบวินัยและการควบคุมตนเองก็จะใช้เวลาที่จะไม่กิน ผมอิจฉาว่า และฉันรู้ว่าฉันไม่ควรฉันรู้ของการเจ็บป่วยและในบางจุดมันจะควบคุมพวกเขา แต่ฉันไม่สามารถช่วยได้ ฉันรู้สึกหมดหวังเกินไปที่จะลดน้ำหนักผมไม่ได้แน่ใจว่าทำไม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผมไม่เคยเป็น anorexic , แต่ฉันได้รับเสมอใส่ใจน้ำหนัก . . . . . . . และฉันมักจะชอบตัวเองดีกว่า เมื่อฉันสูญเสียมันไป . . . . . . . บางครั้งฉันก็รู้สึกอิจฉาคุณรู้ว่า anorexic คน ชนิดของวินัยและการควบคุมตนเอง จะไม่กิน อิจฉาจังเลย และผมรู้ว่าผมไม่ควร ฉันรู้ว่ามันป่วย และในบางจุดมันควบคุมพวกเขา แต่ฉันไม่สามารถช่วยมันได้ผมรู้สึกหมดหวังที่จะลดน้ำหนัก ฉันไม่แน่ใจว่าทำไม