Cooking loss was determined by the

Cooking loss was determined by the method described by Honikel (1998). Briefly, a LM slice was taken from each chop, weighed (80 ± 5 g), placed in a plastic bag, and cooked to an internal temperature of 70°C in a 75°C water bath (Precisterm, J.P. Selecta S.A., Barcelona, Spain). Internal temperature was monitored during cooking with a handheld temperature probe (Hanna Instruments, Woonsocket, RI). Cooked samples were allowed to cool at 15°C for 30 min, blotted dry, and weighed. The difference between pre- and postcooking weights was divided by the precooked weight
to calculate cooking loss percentage. Samples were then cut parallel to the long axis of the muscle fibers into rectangular cross-section slices, 10 × 10 × 30 mm in length (Guerrero et al., 1999). Slices (8/chop) were sheared perpendicular to the fiber orientation with the V-shaped blade of a Warner-Bratzler shear force device attached to a texture meter (TA-XT2, Stable Micro Systems, Surrey, UK) equipped with a 5-kg load cell and with a crosshead speed of 6 mm
s−1.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อาหารขาดทุนถูกกำหนด โดยวิธีการอธิบายไว้ โดย Honikel (1998) สั้น ๆ ชิ้น LM ได้มาจากแต่ละสับ ชั่งน้ำหนัก (80 ± 5 กรัม), อยู่ในถุงพลาสติก และต้มอุณหภูมิ 70° C ในอ่างน้ำ 75° C (Precisterm โฟร์เซ้นฟู้ด Selecta S.A. บาร์เซโลนา สเปน) ภายใน อุณหภูมิภายในได้ตรวจสอบในระหว่างการทำอาหารกับโพรบมือถืออุณหภูมิ (Hanna เครื่อง Woonsocket, RI) ตัวอย่างสุกก็สามารถเย็นที่ 15° C ใน 30 นาที blotted แห้ง และน้ำหนัก ความแตกต่างระหว่างน้ำหนักก่อน และ postcooking ถูกหาร ด้วยน้ำหนัก precookedการคำนวณเปอร์เซ็นต์การแพ้อาหาร ตัวอย่างได้แล้วตัดขนานกับแกนยาวของเส้นใยกล้ามเนื้อเป็นชิ้นสี่เหลี่ยมระหว่างส่วน 10 × 10 × 30 mm ความยาว (โรร้อยเอ็ด al., 1999) ชิ้น (สับ 8) ถูกตัดเส้นตั้งฉากกับแนวเส้นใยด้วยใบมีดรูปตัว V ของอุปกรณ์เฉือนวอร์เนอร์ Bratzler แรงกับเครื่องเนื้อวัด (TA XT2 ระบบไมโครมีเสถียรภาพ เซอร์เรย์ อังกฤษ) กับ 5 กิโลกรัมโหลดเซลล์และ มีความเร็ว crosshead ของ s−1 6 mm

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การสูญเสียการทำอาหารถูกกำหนดโดยวิธีการที่อธิบายโดย Honikel (1998) สั้น ๆ , LM ชิ้นถูกนำมาจากแต่ละสับชั่งน้ำหนัก (80 ± 5 กรัม) วางไว้ในถุงพลาสติกและปรุงให้อุณหภูมิภายในของ 70 ° C ใน 75 ° C อ่างน้ำ (Precisterm เจพี Selecta SA, บาร์เซโลนา สเปน) อุณหภูมิภายในได้รับการตรวจสอบในระหว่างการปรุงอาหารด้วยหัววัดอุณหภูมิแบบพกพา (ฮันนาเครื่องดนตรี, Woonsocket, RI) ตัวอย่างปรุงได้รับอนุญาตให้เย็นที่ 15 ° C เป็นเวลา 30 นาที, เปื้อนแห้งและชั่งน้ำหนัก ความแตกต่างระหว่างก่อนและน้ำหนัก postcooking โดยแบ่งเป็น precooked น้ำหนัก
ในการคำนวณเปอร์เซ็นต์การสูญเสียการปรุงอาหาร ตัวอย่างแล้วตัดขนานกับแกนยาวของเส้นใยกล้ามเนื้อเป็นชิ้นตัดเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า 10 × 10 × 30 มิลลิเมตรความยาว (เกร์เรโร et al., 1999) ชิ้น (8 / สับ) ได้รับการตัดตั้งฉากกับการวางแนวทางเส้นใยที่มีใบมีดรูปตัววีของวอร์เนอร์ Bratzler อุปกรณ์แรงเฉือนที่แนบมากับเนื้อเมตร (TA-XT2 ระบบ Micro เสถียร, Surrey, UK) พร้อมกับ 5 โหลดเซลล์กก. และมีความเร็วรอสเฮด 6 มม? s-1

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การ สูญเสีย ถูกกำหนดโดยวิธีการที่อธิบายโดย honikel ( 1998 ) สั้น , LM ชิ้นถ่ายจากแต่ละสับหนัก ( 80 ± 5 กรัม อยู่ในถุงพลาสติก และปรุงสุกที่อุณหภูมิ 70 องศา C ภายใน 75 องศา C น้ำในอ่าง ( precisterm เจพีซีเล็คต้า , SA , บาร์เซโลนา , สเปน ) อุณหภูมิภายในถูกตรวจสอบในระหว่างการปรุงอาหารกับหัววัดอุณหภูมิแบบมือถือ ( Woonsocket ฮันนา , เครื่องมือริ ) ตัวอย่างอาหารได้รับอนุญาตให้เย็น 15 องศา C นาน 30 นาทีเปื้อนแห้งและชั่งน้ำหนัก ความแตกต่างระหว่างก่อนและ postcooking น้ำหนักถูกแบ่งโดยผ่านน้ำหนัก
คำนวณอาหารร้อยละการสูญเสีย ตัวอย่างที่ตัดขนานกับแกนยาวของเส้นใยกล้ามเนื้อเป็นชิ้นสี่เหลี่ยมขนาด 10 × 10 × 30 มม. ( Guerrero et al . , 1999 )ชิ้น ( 8 / สับ ) ถูกตัดตั้งฉากกับใยปฐมนิเทศกับยางใบมีดของวอร์เนอร์ bratzler แรงเฉือนอุปกรณ์แนบกับพื้นผิวเมตร ( ta-xt2 มั่นคงไมโครระบบ , Surrey , UK ) พร้อมกับ 5-kg โหลดเซลล์และมีความเร็ว 6 มม.
มะ s − 1