— Lior —(Several days after I parte

— Lior —

(Several days after I parted with Sirius.)

Another name for the place where I used to live is the ‘Ruin Forest’. It is a vast forest that can throw off your sense of direction. It’s also a terrible forest where even intermediate level adventurers can be attacked at any time by the dangerous demons that lurk around the area.

In my case, I kept my sense of direction and since even the demons ran away, while glaring at me, I treated it as a normal forest when I went through it.

There were no particular problems that way. While eating the burned meat of the demons that attacked me, I continued walking until I finally came out of forest onto the highway.

Then, I suddenly realized… I was consumed with regret that I didn’t notice in the past.

“Haa… I’m a failure…” (Lior)

Since I was talking to myself more, I was still focusing but this time, it didn’t feel like my willpower was wilting away.

I felt that my favorite sword was getting heavier. While trudging along on the highway, I turned my gaze in the direction of where that guy and others might be.

“Why… didn’t he invite me to travel together with him?” (Lior)

Sirius said that he wanted to go to school, because he wanted to see the world and to gather experience.

Even with his strength, he couldn’t join the adventurer’s guild, because he was still a minor and it would incur further problems. But he should have realized, that there would have been no problems, if he introduced me as his guardian.

He could have declined, but if I had said it, I would be regretting it less now. The feeling of regret sure is unpleasant. To be fair, judging by that guy’s personality, the probability of him accepting my proposal was probably not high.

When I think of it… I can’t help, but be annoyed.

“Nuaargghhh—! A lifetime mistake!” (Lior)

My life was devoted to the sword up until now.

I love to fight. Fighting strong opponent makes me happy. That was going to change now but… I found three new enjoyments in life.

First is a kid called Sirius.

He has a childlike figure, but what’s inside of him exceeds me… what a monster. He is a close friend of mine and a rival who wins of our fights against me than he loses. Fighting with that guy is now my purpose in life. To win more than losing is my goal now. Having a so called goal is good. Meeting that guy really was a good thing.

Then, he brought Emilia.

She is Sirius’ servant and disciple. She is a lovely girl from the silver wolf tribe. During our first introduction, my heart trembled, when she called me Ojii-chan. As for me who devoted my life to the sword, I don’t need disciples, especially a kid. I thought that I didn’t feel a yearning for kids or grandkids as well, but the burst of feeling at that time is something hard to forget.

Although that fool treats her as a grandchild, but for me Emilia is just a cute kid. Whether it’s foolish to have grandchildren or anything, whatever it is, it’s all good.

The youngster who is the younger brother of Emilia… Was he called Reus?

Normally it’s a principle of mine not to memorize names of people that I don’t recognize, but I acknowledged his hunger for strength. He keeps on challenging us, even after continuously losing against me and Sirius. That spirit is similar to mine.

He holds natural kinetic vision and he is a man of exceptional talent, who will surpass me sooner or later.

Well, I absolutely won’t say such a thing in front of him. I think I will call him by his name, if he were to reach half of my true strength.

He is Sirius’ disciple and my disciple too. Since his characteristics resemble mine, when I was young, I have shown off and taught him various techniques involuntarily. The reason is I have decided not to take any disciples, so for me that youngster will become my last disciple. I clearly saw him grow every time I met him. It has been fun teaching such a youngster.

The chance to travel and have fun with those three together… and I saw them off without being able to do anything. Come to think of it, isn’t this quite the miserable talk?

If I were to say it properly, If I could stay with the cute Emilia, see and take care of the youngsters, and fight that guy at any time. It would have been a wonderful thing!

And yet, here I am – traveling alone, while he goes to school with his two disciples… Arrgh, I’m so jealous. I’m so jealous, you know!

“Ojii-san, be careful!” (??)

“Run away, Ojii-san!” (??)

For some reason, it was getting noisy behind me. So, I deviated from the highway and took my distance.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

— Lior —(หลายวันหลังจากที่ผมแยกกับ Sirius)ชื่ออื่นสำหรับสถานที่ที่ฉันใช้ชีวิตเป็น 'ป่า ทำลาย' มันเป็นป่าที่สามารถโยนออกความรู้สึกของทิศทาง เป็นป่าที่น่ากลัวที่นักผจญภัยระดับกลางแม้จะสามารถโจมตีได้ตลอดเวลา โดยปีศาจอันตรายที่แฝงตัวอยู่บริเวณใกล้เคียงในกรณีของฉัน ฉันเก็บความรู้สึกของทิศทางฉัน และเนื่องจากแม้แต่ปีศาจหนี ขณะแกลริงที่ฉัน ฉันถือว่ามันเป็นป่าปกติเมื่อฉันเดินผ่านมันได้ไม่มีปัญหาเฉพาะทางที่ ในขณะที่กินเนื้อเผาของปีศาจโจมตีฉัน ฉันยังคงเดินจนในที่สุดมาจากป่าบนทางหลวงแล้ว ฉันก็รู้... ผมใช้ ด้วยความเสียใจที่ฉันไม่ได้สังเกตเห็นในอดีต"ฮา... ผม...ความล้มเหลว" (Lior)เนื่องจากผมพูดกับตัวเองมาก ฉันถูกยังคงโฟกัสแต่เวลานี้ มันไม่ได้รู้สึกเหมือนจิตตานุภาพของฉันถูกเหี่ยวแห้งไปผมรู้สึกว่า ดาบที่ชื่นชอบของฉันได้รับหนัก ในขณะที่ถ้าไปบนทางหลวง ฉันเปิดฉันจ้องมองในทิศทางที่ชายคนนั้นและคนอื่น ๆ อาจ"ทำไม...เขาไม่เชิญผมจะเดินทางร่วมกับเขา? " (Lior)Sirius กล่าวว่า เขาอยากไปโรงเรียน เพราะเขาต้องการ จะเห็นโลก และรวบรวมประสบการณ์แม้จะ มีความแข็งแรงของเขา เขาไม่สามารถเข้าร่วมกิลด์ของนักผจญภัย เพราะเขายังเป็นผู้เยาว์ และมันจะต้องเสียไป แต่เขาควรได้รับ รู้ ว่า จะมีปัญหาใด ๆ ถ้าเขาแนะนำฉันเป็นผู้ปกครองของเขาเขาอาจปฏิเสธ แต่ถ้าฉันได้กล่าวว่า มัน ฉันจะเป็น regretting มันน้อยตอนนี้ ความรู้สึกเสียใจแน่ไม่พึงประสงค์ เพื่อความเป็นธรรม ตัดสิน โดยบุคลิกของผู้ชายคนนั้น น่าเป็นของเขายอมรับข้อเสนอของฉันคือไม่สูงเมื่อฉันคิดว่า มัน... ฉันไม่สามารถช่วยเหลือ แต่จะรำคาญ" Nuaargghhh — อายุการใช้งานผิดพลาด" (Lior)ชีวิตของฉันถูกอุทิศให้กับดาบจนถึงปัจจุบันฉันรักการต่อสู้ คู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งต่อสู้ทำให้ฉันมีความสุข ที่กำลังจะเปลี่ยนตอนนี้ แต่... พบ enjoyments ใหม่ที่สามในชีวิตครั้งแรก เป็นเด็กเรียกว่า Siriusเขามีรูปประการ แต่อะไรอยู่ข้างในเขาสูงกว่าฉัน... เป็นมอนสเตอร์ เขาเป็นเพื่อนสนิทของเหมืองแร่และคู่แข่งผู้ชนะของการต่อสู้ของเรากับฉันมากกว่าที่เขาสูญเสีย ต่อสู้กับผู้ชายที่เป็นวัตถุประสงค์ในชีวิตของฉัน จะชนะมากกว่าแพ้คือ เป้าหมายของผมตอนนี้ มีเป้าหมายที่เรียกว่าเป็นดี ประชุมคนนั้นจริง ๆ เป็นสิ่งดีจากนั้น เขานำ Emiliaเธอเป็นคนใช้ของ Sirius และศิษย์ เธอเป็นสาวน่ารักจากเผ่าหมาป่าสีเงิน ในระหว่างการแนะนำของเราครั้งแรก หัวใจของฉัน trembled เมื่อเธอเรียกฉัน Ojii จัง สำหรับฉันที่ทุ่มเทชีวิตดาบ ฉันไม่ต้องสาวก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเด็ก ผมคิดว่า ผมไม่ได้รู้สึกความปรารถนาสำหรับเด็กหรือหลานเป็นอย่างดี แต่การปะทุของความรู้สึกในเวลานั้นเป็นสิ่งที่ยากจะลืมแม้ว่าคนโง่ที่ถือว่าเธอเป็นหลานเป็น แต่สำหรับฉัน เลียเป็นเด็กน่ารัก ไม่ว่าจะโง่มีลูกหลานหรืออะไร ไม่ว่า มันดีทั้งหมดเจ้าหนูผู้เป็นน้องชายของ Emilia ... เขาถูกเรียกว่า Reusปกติจะเป็นหลักการที่ไม่จดจำชื่อของคนที่ฉันไม่รู้จัก แต่ฉันยอมรับอยู่ดีเพื่อความแข็งแรง เขาเก็บในท้าทายเรา แม้หลังจากการสูญเสียอย่างต่อเนื่องกับฉันและ Sirius วิญญาณนั้นจะคล้ายกับเหมืองเขาเก็บภาพเคลื่อนไหวที่เป็นธรรมชาติ และเขาคือคนของความสามารถพิเศษ ที่จะเกินฉันช้าดี อย่างจะบอกสิ่งนั้นหน้าเขา ผมคิดว่า ผมจะเรียกเขา ด้วยชื่อของเขา เขาได้ถึงครึ่งหนึ่งของความแข็งแรงของฉันแท้จริงเขาเป็นศิษย์ของ Sirius และศิษย์ของฉันเกินไป เนื่องจากลักษณะของเขาคล้ายกับเหมือง วัยเด็ก ผมได้แสดงออก และสอนเทคนิคต่าง ๆ เขาปรับ เหตุผลคือ ได้ตัดสินใจไม่ใช้สาวกใด ๆ ดังนั้นสำหรับผม youngster ที่จะกลายเป็น ศิษย์ของฉันสุดท้าย ผมเห็นอย่างชัดเจนเขาเติบโตทุกครั้งที่ผมเจอ สนุกสอนเจ้าหนูตัวดังกล่าวแล้วโอกาสที่จะเดินทาง และสนุกกับบรรดาสามกัน...และฉันเห็นพวกเขาปิดไม่ได้จะทำอะไร มาคิดว่า ของมัน ไม่นี้ค่อนข้างพูดคุยความสุขถ้าผมจะบอกว่า มันถูกต้อง ถ้าอยู่กับเลียน่ารัก ดู และดูแลเยาวชน และต่อสู้กับคนนั้นตลอดเวลา ก็จะได้รับสิ่งดีและยัง ที่นี่ – ทอกซ์เพียงอย่างเดียว ในขณะที่เขาไปโรงเรียนกับสาวกสอง... Arrgh ฉันอิจฉาดังนั้น ฉันอิจฉาดังนั้น คุณรู้“Ojii-san, be careful!” (??)“Run away, Ojii-san!” (??)For some reason, it was getting noisy behind me. So, I deviated from the highway and took my distance.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

- Lior - (. หลายวันหลังจากที่ผมแยกทางกับซิเรียส) ชื่อสถานที่ที่ผมใช้ในการมีชีวิตอยู่ก็คือ 'ทำลายป่า' มันเป็นป่ามากมายที่สามารถสลัดความรู้สึกของทิศทาง นอกจากนี้ยังเป็นป่าที่น่ากลัวที่แม้แต่นักผจญภัยระดับกลางสามารถโจมตีได้ตลอดเวลาโดยปีศาจอันตรายที่แฝงตัวอยู่รอบ ๆ พื้นที่. ในกรณีของฉันฉันเก็บความรู้สึกของฉันทิศทางและตั้งแต่แม้ปีศาจวิ่งหนีไปในขณะที่จ้องมองมาที่ผมผม ได้รับการรักษาเป็นป่าตามปกติเมื่อฉันเดินผ่านมัน. ไม่มีปัญหาโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ทาง ในขณะที่รับประทานเนื้อเผาของปีศาจที่โจมตีฉันฉันยังคงเดินจนในที่สุดผมก็เดินออกมาจากป่าบนทางหลวง. แล้วฉันก็รู้ ... ฉันถูกครอบงำด้วยความเสียใจที่ผมไม่ได้สังเกตเห็นในอดีตที่ผ่านมา. "Haa ... ฉันล้มเหลว ... "(Lior) ตั้งแต่ผมได้พูดคุยกับตัวเองมากขึ้นผมก็ยังคงมุ่งเน้น แต่เวลานี้มันไม่ได้รู้สึกเหมือนจิตตานุภาพของฉันถูกเหี่ยวแห้งออกไป. ผมรู้สึกว่าดาบที่ชื่นชอบได้รับหนัก ในขณะที่เดินย่ำไปบนทางหลวงฉันหันจ้องมองฉันในทิศทางของการที่คนที่แต่งตัวประหลาดและคนอื่น ๆ อาจจะเป็น. "ทำไม ... เขาไม่เชิญผมจะเดินทางไปด้วยกันกับเขา?" (Lior) ซิเรียสบอกว่าเขาอยากจะไป โรงเรียนเพราะเขาอยากจะเห็นโลกและให้รวบรวมประสบการณ์. ถึงแม้จะมีความแข็งแรงของเขาเขาอาจจะไม่ได้เข้าร่วมสมาคมนักผจญภัยเพราะเขายังเป็นผู้เยาว์และมันจะก่อให้เกิดปัญหาต่อไป แต่เขาควรจะได้รู้ว่าจะได้รับไม่มีปัญหาถ้าเขาแนะนำผมเป็นผู้ปกครองของเขา. เขาอาจจะได้ลดลง แต่ถ้าฉันได้กล่าวว่าฉันจะเสียใจน้อยลงในขณะนี้ ความรู้สึกของความเสียใจแน่ใจว่าเป็นที่พอใจ เพื่อความเป็นธรรมตัดสินโดยบุคลิกของผู้ชายคนนั้นน่าจะเป็นของเขายอมรับข้อเสนอของฉันก็อาจจะไม่สูง. เมื่อฉันคิดว่ามัน ... ฉันไม่สามารถช่วย แต่จะรำคาญ. "Nuaargghhh-! อายุการใช้งานผิดพลาด! "(Lior) ชีวิตของฉันได้อุทิศให้กับดาบจนถึงขณะนี้. ฉันรักที่จะต่อสู้ การต่อสู้กับฝ่ายตรงข้ามที่แข็งแกร่งทำให้ฉันมีความสุข ที่จะเปลี่ยน แต่ตอนนี้ ... ฉันพบสาม enjoyments ใหม่ในชีวิต. แรกคือเด็กที่เรียกว่าซิเรียส. เขามีร่างไร้เดียงสา แต่สิ่งที่อยู่ภายในของเขาเกินกว่าฉัน ... สิ่งที่มอนสเตอร์ เขาเป็นเพื่อนสนิทของฉันและคู่แข่งที่ชนะการต่อสู้ของเรากับผมกว่าเขาสูญเสีย การต่อสู้กับผู้ชายที่ตอนนี้มีจุดประสงค์ในชีวิตของฉัน ที่จะชนะมากขึ้นกว่าการสูญเสียเป็นเป้าหมายของฉันตอนนี้ มีเป้าหมายที่เรียกว่าเป็นสิ่งที่ดี ประชุมผู้ชายคนนั้นมันเป็นสิ่งที่ดี. จากนั้นเขานำ Emilia. เธอเป็นคนรับใช้ของซิเรียสและสาวก เธอเป็นสาวที่น่ารักจากหมาป่าเผ่าเงิน ในระหว่างการเปิดตัวครั้งแรกของเราหัวใจของฉันสั่นเมื่อเธอเรียกฉัน Ojii จัง สำหรับฉันที่อุทิศชีวิตของฉันไปที่ดาบฉันไม่จำเป็นต้องสาวกโดยเฉพาะอย่างยิ่งเด็ก ผมคิดว่าผมไม่ได้รู้สึกโหยหาสำหรับเด็กหรือหลานเช่นกัน แต่การระเบิดของความรู้สึกในเวลานั้นเป็นสิ่งที่ยากที่จะลืม. แม้ว่าคนโง่ที่ถือว่าเธอเป็นหลาน แต่สำหรับฉันเป็นเพียงเอมิเลียเป็นเด็กน่ารัก ไม่ว่าจะเป็นคนโง่ที่จะมีลูกหลานหรืออะไรสิ่งที่เป็นจะดีทั้งหมด. เจ้าหนูที่เป็นน้องชายของเอมิเลีย ... เขาเรียกว่าเรอุส? ปกติมันเป็นหลักการของฉันไม่ได้ที่จะจดจำชื่อของคนที่ผมไม่รู้จัก แต่ฉันได้รับการยอมรับความหิวของเขาเพื่อความแข็งแรง เขาช่วยในการท้าทายความสามารถของเราอย่างต่อเนื่องแม้หลังจากการสูญเสียกับฉันและซิเรียส จิตวิญญาณนั่นคือคล้ายกับระเบิด. เขาชูวิสัยทัศน์เกี่ยวกับการเคลื่อนไหวที่เป็นธรรมชาติและเขาเป็นคนที่มีความสามารถพิเศษใครจะเกินฉันไม่ช้าก็เร็ว. ดีฉันอย่างจะไม่พูดเช่นสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเขา ผมคิดว่าผมจะเรียกเขาด้วยชื่อของเขาถ้าเขาจะไปถึงครึ่งหนึ่งของความแข็งแกร่งที่แท้จริงของฉัน. เขาเป็นสาวกซิเรียสและสาวกของเรามากเกินไป เนื่องจากลักษณะของเขามีลักษณะคล้ายกับฉันตอนที่ผมเป็นเด็กผมได้แสดงให้เห็นออกและสอนให้เขาใช้เทคนิคต่างๆโดยไม่ได้ตั้งใจ เหตุผลก็คือฉันได้ตัดสินใจที่จะไม่ใช้สาวกใด ๆ ดังนั้นสำหรับผมแล้วเจ้าหนูที่จะกลายเป็นสาวกล่าสุดของฉัน ฉันชัดเจนเห็นเขาเติบโตขึ้นทุกครั้งที่ผมได้พบกับเขา จะได้รับความสนุกสนานการเรียนการสอนเช่นเด็ก. มีโอกาสที่จะเดินทางไปและมีความสุขกับคนที่สามร่วมกัน ... และผมเห็นพวกเขาออกโดยไม่มีความสามารถที่จะทำอะไร มาคิดว่ามันไม่ได้เป็นนี้ค่อนข้างพูดคุยอนาถ? ถ้าฉันจะบอกว่ามันถูกต้องถ้าฉันจะอยู่กับเอมิเลียน่ารักให้ดูและดูแลเยาวชนและต่อสู้ผู้ชายคนนั้นในเวลาใดก็ได้ ก็จะได้รับสิ่งที่ยอดเยี่ยม! และยังนี่ฉัน - เดินทางคนเดียวในขณะที่เขาไปโรงเรียนกับเหล่าสาวกสองคนของเขา ... โอ๊ยฉันอิจฉา ฉันอิจฉาเพื่อให้คุณรู้! "Ojii ซังระวัง!" (??) "วิ่งหนี Ojii ซัง!" (??) ด้วยเหตุผลบางอย่างมันเริ่มมีเสียงดังอยู่ข้างหลังผม ดังนั้นผมผิดไปจากทางหลวงและเอาระยะทางของฉัน