Octopus by-products contain potassi

Octopus by-products contain potassium and calcium at a relative high level, 330 mg and 61 mg, respectively (Table 2). The concentration of iron is about 9.5 mg/100 g of fresh material which is significantly higher to those described for beef (2 mg/100 g) (Shelef, 1975), black tiger shrimp (3.1 mg/100 g) and white shrimp (1.2 mg/100 g) (Sriket, Benjakul, Visessanguan, & Kijroongrojana, 2007). The content of Cu was 0.7 mg/100 g of octopus byproducts.
Cu and Fe, have been known as the major catalysts for oxidation (Thanonkaew, Benjakul, & Visessanguan, 2006). Those
minerals might contribute to the oxidation of octopus sausage during handling raw product, processing and storage. An antioxidant must be used to prevent lipid peroxidation in octopus sausage.
Mg, Mn, and Zn are in a concentrations approximately equal to levels described by Karakoltsidis, Zotos, and Constantinides (1995).
Cadmiumwas not detected in octopus sausage probably because ofpreparation of surimi increased the amount of lipids, which can be explained by the oil retention capacity of gelatin. The increase of proteins level is probably due to the high protein content in CSG.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผลิตภัณฑ์จากปลาหมึกประกอบด้วยโพแทสเซียมและแคลเซียมในระดับสูงที่สัมพัทธ์ 330 มิลลิกรัม และ 61 มิลลิกรัม ตามลำดับ (ตารางที่ 2) ความเข้มข้นของเหล็กคือเกี่ยวกับ 9.5 มิลลิกรัม/100 กรัมวัสดุสดซึ่งสูงมากที่อธิบายไว้สำหรับเนื้อ (2 มิลลิกรัม/100 กรัม) (Shelef, 1975), กุ้งกุลาดำ (3.1 มิลลิกรัมต่อ 100 กรัม) และกุ้งขาว (1.2 mg/100 g) (Sriket เบญจกูล Visessanguan และ Kijroongrojana, 2007) เนื้อหาของ Cu คือ 0.7 มิลลิกรัม/100 กรัมของผลพลอยได้เศษปลาหมึกCu และ Fe ได้รับทราบเป็นสิ่งสำคัญสำหรับการเกิดออกซิเดชัน (Thanonkaew เบญจกูล & Visessanguan, 2006) ผู้แร่ธาตุอาจทำให้เกิดออกซิเดชันของไส้กรอกปลาหมึกในระหว่างการจัดการผลิตภัณฑ์ดิบ ประมวลผล และเก็บข้อมูล ต้องใช้สารต้านการป้องกัน peroxidation ของไขมันในปลาหมึกไส้กรอกMg, Mn และ Zn ได้ในความเข้มข้นเป็นประมาณเท่ากับระดับโดย Karakoltsidis, Zotos และ Constantinides (1995)Cadmiumwas ไม่พบในปลาหมึกไส้กรอกอาจจะเนื่องจาก ofpreparation ซูริเพิ่มขึ้นจำนวนไขมัน ซึ่งสามารถอธิบายได้ ด้วยความจุกักเก็บน้ำมันของวุ้น การเพิ่มขึ้นของระดับโปรตีนอาจเป็นเนื่องจากปริมาณโปรตีนที่สูงในประเภท

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ปลาหมึกโดยผลิตภัณฑ์มีโพแทสเซียมและแคลเซียมในระดับสูงญาติ 330 มิลลิกรัมและ 61 มิลลิกรัมตามลำดับ (ตารางที่ 2) ความเข้มข้นของธาตุเหล็กเป็นเรื่องเกี่ยวกับ 9.5 มก. / 100 กรัมของวัสดุสดซึ่งเป็นอย่างมีนัยสำคัญที่สูงขึ้นเพื่อที่อธิบายไว้สำหรับเนื้อวัว (2 มก. / 100 กรัม) (Shelef, 1975), กุ้งกุลาดำ (3.1 มก. / 100 กรัม) และกุ้งขาว ( 1.2 มก. / 100 กรัม) (Sriket, เบญจกุล, Visessanguan และ Kijroongrojana 2007) เนื้อหาของจุฬาฯ เป็น 0.7 มก. / 100 กรัมของปลาหมึกผลพลอยได้.
Cu และเฟ, ได้รับการรู้จักกันเป็นตัวเร่งปฏิกิริยาที่สำคัญสำหรับการเกิดออกซิเดชัน (Thanonkaew, เบญจกุลและ Visessanguan 2006) บรรดา
แร่ธาตุที่อาจนำไปสู่การเกิดออกซิเดชันของไส้กรอกปลาหมึกในระหว่างการจัดการสินค้าวัตถุดิบการแปรรูปและการเก็บรักษา สารต้านอนุมูลอิสระจะต้องใช้เพื่อป้องกันไม่ให้เกิด lipid peroxidation ในไส้กรอกปลาหมึก.
แมกนีเซียมแมงกานีสและสังกะสีอยู่ในความเข้มข้นประมาณเท่ากับระดับการอธิบายโดย Karakoltsidis, Zotos และ Constantinides (1995).
Cadmiumwas ตรวจไม่พบในไส้กรอกปลาหมึกอาจจะเป็นเพราะ ofpreparation ของซูริมิ เพิ่มปริมาณของไขมันซึ่งสามารถอธิบายได้ด้วยความสามารถในการกักเก็บน้ำมันของเจลาติน การเพิ่มขึ้นของระดับโปรตีนอาจเป็นเพราะมีปริมาณโปรตีนสูงใน CSG