The results of the huacaya×suri mat

The results of the huacaya×suri matings are troublesome
under the hypothesis of a single dominant gene. Even
under the most favorable assumption of all suri parents
being heterozygous there is an excess of huacaya offspring.
Under the assumption of any homozygous animals within
the suri population, that excess only becomes greater and
therefore less likely to fit with the single dominant gene
hypothesis.
Previously published data also reveal inconsistencies
with a single-gene hypothesis. The data of Renieri et al.
(2009) included the production records of 19 suri males
which each produced between 3 and 34 offspring following
mating to suri females (total of 362 offspring).
Each of those males had produced at least 1 huacaya
offspring from suri mates. The data of Ponzoni et al.
(2003) included offspring of 11 suri males, 9 of which
had produced huacaya offspring, and the remaining two
had produced only 1 and 3 offspring each (all offspring
of these two were suri). Bustinza Choque (2001) summarized
a study in 1971 in which huacaya×huacaya matings
produced 15 suris among 738 total offspring (2%), and
suri×suri matings produced 89 huacayas among 511 total
offspring (17.4%). Bustinza Choque then cites later data (of
unspecified year) of 15,000 births. In these data suri×suri
matings produced 1.2% huacaya, and huacaya×huacaya
matings produced 0.1% suri offspring, and that further
selection has reduced the production of offtype offspring
to 0.03%.
When taken together, these data are consistent with
a relatively simple genetic difference between these two
fleece types, although with some important reservations.
Suri is clearly “generally dominant” but more complicated
in some situations than a single dominant gene. Two phenomena
point to suppression of suri phenotype in some
instances. One is the excess of huacaya offspring in the
huacaya×suri matings. This result indicates that some
huacayas have the potential to mask the usually dominant
suri allele. A second is the consistent trend that all or most
suris with sufficient offspring numbers have produced huacaya
offspring at least rarely. The huacaya offspring of
suri×suri matings are likely of two different genetic types.
One is the expected huacaya that segregates from heterozygous
suri parents. The second is more likely to have
suppression of the suri phenotype, which is implied by production
of these in very low numbers by animals that are
otherwise identified as likely to be homozygous by large
numbers of suri offspring. This situation is consistent with a
genetic mechanism for suppression of suri phenotype, and
is more likely if the suppressor is recessive. The production
of an excess of huacaya offspring from suri×huacaya matings
could be consistent with either dominant or recessive
suppression, as gene frequencies could be set to support
either hypothesis. It is also possible that multiple independent
suppressor mechanisms exist, each with its own
pattern of inheritance.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผลของการ huacaya ×ถอนรากซูรินาเมมีความลำบาก
ภายใต้สมมติฐานของยีนเด่นเดียว แม้
ภายใต้สมมติฐานที่ดีที่สุดของพ่อแม่ของซูรินาเมทั้งหมด
เป็น heterozygous มีส่วนเกินของลูกหลาน huacaya.
ภายใต้สมมติฐานของสัตว์ homozygous ใด ๆ ภายใน
ประชากรซูรินาเม, ส่วนเกินที่จะกลายเป็นเพียงมากขึ้นและ
ดังนั้นจึงมีโอกาสน้อยที่จะพอดีกับยีนเด่นเดียว
สมมติฐาน
ข้อมูลที่เผยแพร่ก่อนหน้านี้ยังเปิดเผยไม่สอดคล้อง
กับสมมติฐานเดียวยีน ข้อมูลของ Renieri et al.
(2009) รวมถึงบันทึกการผลิตของ 19 เพศชายซูรินาเม
ซึ่งแต่ละผลิตระหว่าง 3 และ 34 ลูกหลานต่อไปนี้
จะผสมพันธุ์ซูรินาเมหญิง (รวมของ 362 ลูกหลาน).
แต่ละเพศผู้ที่มีการผลิตอย่างน้อย 1 huacaya
จากลูกหลาน ซูรินาเมเพื่อน ข้อมูลของ Ponzoni et al.
(2003) รวมถึงลูกหลานของ 11 เพศชายซูรินาเม, 9 ซึ่ง
ได้ผลิตลูกหลาน huacaya และที่เหลืออีกสอง
ได้ผลิตเพียง 1 และ 3 ลูกแต่ละ (ลูกหลานทั้งหมด
ของทั้งสองเป็นซูรินาเม) Bustinza Choque (2001) สรุป
การศึกษาในปี 1971 ซึ่งใน huacaya × huacaya ถอนราก
ผลิต 15 Suris ในหมู่ลูกหลานรวม 738 (2%) และ
ซูรินาเม×ซูรินาเมถอนรากผลิต 89 huacayas หมู่ทั้งหมด 511
ลูกหลาน (17.4%) Bustinza Choque แล้วอ้างอิงข้อมูลในภายหลัง (จาก
ปีที่ไม่ได้ระบุ) 15,000 เกิด ข้อมูลเหล่านี้ในซูรินาเม×ซูรินาเม
ถอนรากผลิต 1.2% huacaya และ huacaya × huacaya
ถอนรากผลิต 0.1% ลูกหลานซูรินาเมและที่เพิ่มเติม
ตัวเลือกที่มีการลดการผลิตของลูกหลาน offtype
0.03%.
เมื่อนำมารวมกันข้อมูลเหล่านี้มีความสอดคล้องกับ
ที่ค่อนข้างง่าย ความแตกต่างทางพันธุกรรมระหว่างทั้งสอง
ประเภทขนแกะ, ถึงแม้ว่ามีการจองที่สำคัญบางอย่าง.
ซูรินาเมเห็นได้ชัดว่า "โดยทั่วไปที่โดดเด่น" แต่มีความซับซ้อนมากขึ้น
ในบางสถานการณ์กว่ายีนเด่นเดียว สองปรากฏการณ์
ชี้ไปที่การปราบปรามของซูรินาเมฟีโนไทป์ในบาง
กรณี หนึ่งคือส่วนที่เกินจากลูกหลาน huacaya ใน
huacaya ×ซูรินาเมถอนราก ผลที่ได้นี้แสดงให้เห็นว่าบาง
huacayas มีศักยภาพที่จะสวมหน้ากากที่โดดเด่นมักจะ
อัลลีลซูรินาเม ที่สองคือแนวโน้มที่สอดคล้องกันว่าส่วนใหญ่หรือทั้งหมด
Suris กับตัวเลขลูกหลานได้มีการผลิตเพียงพอ huacaya
ลูกหลานอย่างน้อยไม่ค่อย ลูกหลาน huacaya ของ
ซูรินาเม×ถอนรากซูรินาเมมีแนวโน้มของทั้งสองประเภทที่แตกต่างกันทางพันธุกรรม.
หนึ่งคือ huacaya คาดว่า segregates heterozygous จาก
พ่อแม่ของซูรินาเม ที่สองคือมีโอกาสมากขึ้นที่จะมี
การปราบปรามของฟีโนไทป์ซูรินาเมซึ่งเป็นนัยจากการผลิต
เหล่านี้ในจำนวนที่ต่ำมากโดยสัตว์ที่มีการ
ระบุเป็นอย่างอื่นเป็นแนวโน้มที่จะมีขนาดใหญ่ homozygous โดย
ตัวเลขของลูกหลานซูรินาเม สถานการณ์เช่นนี้มีความสอดคล้องกับ
กลไกทางพันธุกรรมในการปราบปรามของฟีโนไทป์ซูรินาเมและ
มีแนวโน้มมากขึ้นถ้าต้านคือถอย การผลิต
ส่วนเกินของลูกหลาน huacaya จากซูรินาเม× huacaya ถอนราก
อาจจะสอดคล้องกับอย่างใดอย่างหนึ่งที่โดดเด่นหรือด้อย
ปราบปรามความถี่ยีนอาจจะตั้งเพื่อสนับสนุน
สมมติฐานทั้ง นอกจากนี้ยังเป็นไปได้ว่าหลาย ๆ คนที่เป็นอิสระ
กลไกต้านอยู่แต่ละคนมีของตัวเอง
รูปแบบของการรับมรดก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผลของ huacaya ×สุรีย์ matings มีปัญหา
ภายใต้สมมติฐานของยีนเด่น 1 ตำแหน่ง แม้
ภายใต้สมมติฐานที่ดีที่สุดของผู้ปกครองทั้งหมดสุรีย์
เป็น homozygous มีส่วนเกินของ huacaya ลูกหลาน
ภายใต้สมมติฐานใด ๆภายในส่วนสัตว์
สุรีย์ประชากรที่ส่วนเกินเท่านั้นจะมากขึ้นและดังนั้นจึงมีโอกาสน้อยที่จะพอดี

ยีนเด่นกับเดียว1 .
ก่อนหน้านี้เผยแพร่ข้อมูลยังเผยไม่สอดคล้องกับสมมุติฐาน
ยีนเดี่ยว ข้อมูล renieri et al .
( 2009 ) รวมบันทึกการผลิต 19 สุรีย์ตัวผู้
ซึ่งแต่ละผลิตระหว่าง 3 และ 34 ลูกหลานต่อไปนี้
ผสมพันธุ์กับซูริ เพศหญิง ( รวม 362 ลูกหลาน ) .
แต่ละคนเหล่านั้นได้ผลิตอย่างน้อย 1 ลูก huacaya
จากซูริ เพื่อน ข้อมูล ponzoni et al .
( 2003 ) รวมถึงลูกหลานของ 11 สุรีย์เพศชาย 9 ซึ่งมี huacaya
ผลิตลูกหลาน และที่เหลืออีกสอง
มีการผลิตเพียง 1 และ 3 ลูกละ (
ลูกหลานทั้งหมดของคนทั้งสอง สุรีย์ ) bustinza โชกค์ ( 2544 ) สรุป
การศึกษาในปี 1971 ที่ huacaya × huacaya matings
ที่ 15 suris ในหมู่ลูกหลานไว้ทั้งหมด ( 2% ) และ
สุรีย์×สุรีย์ matings ผลิต 89 huacayas ในหมู่ 511 รวม
ลูกหลาน ( 174 % ) bustinza โชกค์แล้วอ้างข้อมูลในภายหลัง (
ไม่ระบุปี ) เกิด 15 , 000 . ข้อมูลเหล่านี้สุรีย์×สุรีย์
matings ผลิต 1.2% huacaya และ huacaya × huacaya
matings ผลิต 0.1% ซูริ ลูกหลาน และ การเลือกเพิ่มเติม
ได้ลดการผลิต offtype ลูกหลาน 0.03 %
.
เมื่อถ่ายด้วยกันข้อมูลเหล่านี้สอดคล้องกับ
ค่อนข้างง่ายพันธุกรรมแตกต่างระหว่างทั้งสอง
ประเภท ขนแกะ แม้ว่าจองสำคัญ .
สุรีย์ชัดเจน " เด่นทั่วไป " แต่ซับซ้อนมากขึ้น
ในบางสถานการณ์มากกว่ายีนเด่น 1 ตำแหน่ง สองปรากฏการณ์
จุดการปราบปรามของสุรีย์ฟีโนไทป์ในบาง
กรณี หนึ่งคือส่วนเกินของ huacaya ลูกหลานใน
huacaya ×สุรีย์ matings . ผลที่ได้นี้แสดงว่าบาง
huacayas มีศักยภาพที่จะหน้ากากมักจะเด่น
สุรีย์ ออกแบบ . ที่สองเป็นแนวโน้มที่สอดคล้องกับตัวเลขหรือ suris ที่สุด

huacaya ลูกหลานเพียงพอผลิตลูกหลาน อย่างน้อยน้อย การ huacaya ลูกหลานของ
สุรีย์×สุรีย์ matings มีแนวโน้มสองชนิดพันธุกรรมที่แตกต่างกัน คือ คาดว่า huacaya
ที่ segregates จากพ่อแม่สุรีย์ก่อน

ส่วนที่สอง คือ น่าจะมี
ปราบปรามสุรีย์ฟีโนไทป์ ,ซึ่งโดยนัย โดยการผลิตของเหล่านี้ในระดับต่ำมาก

ไม่งั้นตัวเลข โดยสัตว์ที่ถูกระบุว่าเป็นแนวโน้มที่จะเป็นแบบขนาดใหญ่
ตัวเลขของซูริ ลูกหลาน สถานการณ์นี้สอดคล้องกับกลไกทางพันธุกรรมเพื่อการปราบปราม Suri

+ และมีแนวโน้มว่าเครื่องห้ามเป็นแฝง การผลิตส่วนเกินของ huacaya
ของลูกหลานจากซูริ× huacaya matings
อาจจะสอดคล้องกับให้เด่นหรือด้อย
ปราบปรามเป็นยีนความถี่อาจจะตั้งค่าให้สนับสนุน
ให้สมมติฐาน นอกจากนี้ยังเป็นไปได้ว่าหลายอิสระ
เครื่องห้ามกลไกที่มีอยู่แต่ละคนมีรูปแบบของตัวเอง
ของมรดก