Subproject 3: Transmission of B. ps

Subproject 3: Transmission of B. pseudomallei in soil across borders in Southeast Asia
The specific objective of this activity is to investigate the transmission of B. pseudomallei in soil across borders in Southeast Asia as well as strengthening the laboratory capacity for diagnosis of B. pseudomallei in the studied areas.
The project proposes to initially survey and identify the genotypes of Burkholderiapseudomallei in soil across Northeastern Thailand-Southern Lao PDR-Mid Vietnam borders along the East-West Corridor (a heavily used road), and will subsequently identify factors associated with transmission of the bacteria across the borders. The transmission across the UbonRatchathani-Champasak border will also be studied for comparison.
In the first phase, the road segment, connecting Mukdahan (Thailand) through Savannakhet (Lao PDR) with Quang Tri (Vietnam) is 360 km long. B. pseudomallei will be isolated from 5-10 soil samples every 40 km. The total of 50-100 samples will be processed. Another road, connecting UbonRatchathani (Thailand) to Champasak (Lao PDR), is abot 160 km long. Soil samples will be collected as described above. The total of 25-50 samples will be processed for B. pseudomallei isolation and identification.
The bacteria will be isolated from the soil samples using selective media for example Ashdown agar and Blood agar. Identification of bacterial colonies will be performed as described previously by Walsh et al (Walsh, et al. 1996)
The genotypes of the cultured bacteria will be determined using previously described methods, namely, pulsed-field gel electrophoresis (PFGE) and multilocus sequence typing (MLST) (Godoy, et al. 2008). The data will be analyzed using appropriate software.
Subsequently, carriers of the bacteria (and carrying soil) will be investigated. Most of them are expected to be various vehicles and especially the tires. The effectiveness of various methods and practices to clean and disinfect the tires or vehicles at the borders will be evaluated.
The importance of food-borne diseases (Salmonellosis)
In this last decade due to increasing economic development in the ASEAN countries, the consumption as well as the international trade of the food increasing rapidly. This development leads into increasing food production in ASEAN countries and in a more centralized production system for efficient and effective reason. While this leads to increase in availability and quality of food, there is no doubt that this development could lead to risk of food-borne diseases, particularly Salmonella infections.
Food-borne diseases can present in many forms and caused by many infectious agents and their products, including several preformed toxins. Outbreaks of botulism, a potentially fatal disease, are intermittently found in Thailand and nearby countries, usually due to the ingestion of improperly canned bamboo shoots. (Kongsaengdao et al, 2006).Its etiologic agent, botulinum toxins produced by Clostridium botulinum, is one of the most potent toxins known to man and of biosecurity concern. Recent outbreak of new enterohaemorrhagic E. coli, O104H4 in 2011, in several countries in Europe, exemplified the potential disruptive situation caused by food-borne pathogens. Thousands are infected with 54 deaths and more than 200 million Euro economic losses due to this event.(Karch et al, 2012). Assessment of the vulnerability of South East Asia to food-borne diseases is difficult as the above-mentioned diseases are typically episodic. The vulnerability can be at the food production/distribution system and at the community level. Herewith we propose to evaluate the vulnerability at the border-communities to a locally common pathogen, Salmonella. The data will be useful for estimating the damage that can occur with the appearance of new food-borne pathogens.
Salmonella infections are an important public health problem worldwide. Historically most human salmonellosis was due to infections by the human host-adapted serovarS. Typhi. Its importance as a food-borne disease is exemplified by the case of “Typhoid Mary” in early 1900. As sanitary conditions and other public health measures later improved, they led to significant decline in the incidence of typhoid fever. However, human salmonellosis associated with non-typhoid strains has emerged as a significant human health problem. Of particular concern is the increase in the prevalence of resistance to third-generation cephalosporins, a class of drugs frequently used to treat severe salmonellosis cases (CDC, 2006). Increasing proportions of multi-drug resistance (MDR) in non-typhoidalSalmonella entericahas increased the risk of treatment failure in severely affected individuals, particularly in children, and immunocompromised hosts.
Salmonella has the potential of causing disruption in food production pipelines. Due to its ubiquity and ability to grow in simple media, Salmonella can easily be cultured and dispersed. In fact, Salmonella has been used intentionally as a bio-crime agent causing food-borne outbreaks since early 1900s (Budowle et al., 2005). One famous incidence was the contamination of restaurant foods in Oregon, USA by a religious cult group causing 751 illnesses over a period of one month (Torok et al., 1997). Such cases emphasize the constant vulnerability of food supply chain and the importance of studies in epidemiology and transmission of Salmonella.
In maintaining biosecurity of food supply chain, Salmonella contamination must be minimized and salmonellosis outbreak must be promptly identified and resolved. Although intentional contamination could be difficult to be identified, preventative measures are needed to reduce the any risks of Salmonella transmission within food supply chain and from animal carriers to foods. As increased movement of people and food trade among countries in the ASEAN community could contribute to increased cross-border transmission of salmonellosis, here we propose to elucidate the cross-border transmission of Salmonella subtypes and MDR strains in Southeast Asia.
The hypothesis of our research is that asymptomatic carriers of Salmonella, both animals and humans, are reservoirs and sources for food contamination and human infections. This study will significantly strengthen diagnostic capabilities and greatly enhance the power of the epidemiologic analyses, as well as effectively respond to naturally occurring outbreaks or potential bioterrorism incidents involving MDR Salmonella and other food-borne pathogens.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โครงการย่อยที่ 3: ส่ง pseudomallei เกิดดินข้ามพรมแดนในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้วัตถุประสงค์เฉพาะของกิจกรรมนี้คือการ ตรวจสอบการส่ง pseudomallei เกิดดินข้ามพรมแดนในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ตลอดจนเสริมสร้างกำลังปฏิบัติการในการวินิจฉัยของ pseudomallei เกิดบริเวณ studied โครงการเสนอเพื่อเริ่มสำรวจ และระบุการศึกษาจีโนไทป์ของ Burkholderiapseudomallei ในดินข้ามพรมแดนเวียดนาม PDR-Mid ลาวไทยอีสานใต้ตามแนวระเบียงตะวันออกตะวันตก (ถนนใช้งานมาก), และต่อมาจะระบุปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการส่งข้อมูลของแบคทีเรียที่ต้อง ส่งข้ามชายแดนจำปาศักดิ์อุบลราชธานีจะศึกษาเปรียบเทียบในระยะแรก เซ็กเมนต์ ถนนเชื่อมต่อ (ประเทศไทย) มุกดาหารผ่านสะหวันนะเขต (ลาว) กับกวางตรี (เวียดนาม) ได้ 360 กิโลเมตร Pseudomallei เกิดจะแยกต่างหากจากตัวอย่างดิน 5-10 กิโลเมตรทุก 40 จำนวน 50-100 ตัวอย่างจะถูกประมวลผล ถนนอื่น การเชื่อมต่อ (ประเทศไทย) อุบลราชธานีจำปาศักดิ์ (ลาว), เป็น abot 160 กิโลเมตร จะถูกรวบรวมตัวอย่างดินตามที่อธิบายไว้ข้างต้น จำนวนตัวอย่าง 25-50 จะได้รับการแยก pseudomallei เกิดและรหัส แบคทีเรียนี้จะแยกต่างหากจากตัวอย่างดินที่ใช้ selective media เช่น Ashdown agar agar เลือด รหัสของอาณานิคมที่แบคทีเรียจะดำเนินการตามที่อธิบายไว้ก่อนหน้านี้โดยสวี et al (วอลช์ et al. 1996)การศึกษาจีโนไทป์ของแบคทีเรียอ่างจะถูกกำหนดโดยใช้วิธีการอธิบายไว้ก่อนหน้านี้ ได้แก่ electrophoresis ฟิลด์สูงเจ (PFGE) และ multilocus ลำดับพิมพ์ (MLST) (Godoy, et al. 2008) จะวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ซอฟต์แวร์ที่เหมาะสมในเวลาต่อมา สายการบินของแบคทีเรีย (และดินที่ถือครอง) จะถูกตรวจสอบ ส่วนใหญ่คาดว่าจะใช้ ยานพาหนะต่าง ๆ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งยาง จะมีประเมินประสิทธิภาพของวิธีการต่าง ๆ และปฏิบัติการทำความสะอาด และกำจัดยางรถยนต์หรือยานพาหนะที่เส้นขอบความสำคัญของโรคเชื่อว่าอาหาร (Salmonellosis)ในนี้ทศวรรษเนื่องจากเพิ่มการพัฒนาเศรษฐกิจในประเทศอาเซียน ปริมาณการใช้ รวมทั้งการค้าระหว่างประเทศของอาหารเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว เป้าหมายพัฒนานี้เป็นการเพิ่มการผลิตอาหาร ในประเทศ และ ในระบบผลิตจากส่วนกลางมากขึ้นเหตุผลที่มีประสิทธิภาพ และประสิทธิผล ขณะนี้นำไปสู่เพิ่มความพร้อมใช้งานและคุณภาพของอาหาร มีข้อสงสัยที่พัฒนานี้อาจนำไปสู่ความเสี่ยงของโรคเชื่อว่าอาหาร โดยเฉพาะอย่างยิ่งสายเชื้อโรคอาหารเชื่อว่าสามารถนำเสนอในหลายรูปแบบ และสาเหตุมาจากตัวแทนหลายที่ติดเชื้อและผลิตภัณฑ์ รวมถึงสารพิษซับ preformed หลาย เป็นระยะ ๆ จะพบระบาดของ botulism โรคอันตรายถึงชีวิต ในประเทศไทย และใกล้ เคียง ประเทศ มักจะเกิดการกินหน่อไม้กระป๋องไม่ (Kongsaengdao et al, 2006) ตัวแทนของ etiologic สารพิษ botulinum ที่ผลิต โดยเชื้อ Clostridium botulinum เป็นหนึ่งในสารพิษมีศักยภาพมากที่สุดที่มนุษย์รู้จัก และ biosecurity กังวล ระบาดล่าสุดของใหม่ enterohaemorrhagic E. coli, O104H4 ใน 2011 ในหลายประเทศในยุโรป exemplified สถานการณ์ขวัญอาจเกิดจากโรคที่เชื่อว่าอาหาร ติดพันกับ 54 เสียชีวิตและกว่า 200 ล้านยูโรสูญเสียทางเศรษฐกิจจากเหตุการณ์นี้ (ใช้ et al, 2012) การประเมินช่องโหว่ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เพื่อแบกรับอาหารโรคเป็นยากเป็น episodic ปกติโรคดังกล่าว ช่องโหว่ที่สามารถ ที่ระบบการผลิต/จำหน่ายอาหาร และ ในระดับชุมชน Herewith เราเสนอการประเมินช่องโหว่ที่ชุมชนชายแดนการศึกษาทั่วไปในท้องถิ่น ระดับ ข้อมูลจะเป็นประโยชน์สำหรับการประเมินความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นกับลักษณะของโรคเชื่อว่าอาหารใหม่ เชื้อสายเป็นปัญหาสาธารณสุขที่สำคัญทั่วโลก อดีตมนุษย์สุด salmonellosis ได้เนื่องจากติดเชื้อโดยมนุษย์ดัดแปลงโฮสต์ serovarS Typhi ความสำคัญเป็นโรคที่เชื่อว่าอาหารคือ exemplified โดยกรณีของ "แมรี่รากสาดน้อย" ในช่วงต้นปี 1900 เป็นเงื่อนไขสุขอนามัยและมาตรการสาธารณสุขอื่น ๆ ในภายหลังปรับปรุง จะนำไปสู่การลดลงอย่างมีนัยสำคัญในอุบัติการณ์ของไข้ไทฟอยด์ อย่างไรก็ตาม salmonellosis มนุษย์เกี่ยวข้องกับสายพันธุ์ไม่ใช่รากสาดได้ผงาดขึ้นเป็นปัญหาสุขภาพของมนุษย์อย่างมีนัยสำคัญ ความกังวลโดยเฉพาะเป็นการเพิ่มในส่วนของความต้านทานการ cephalosporins รุ่นที่สาม ระดับของยาที่ใช้บ่อยในการรักษากรณีรุนแรง salmonellosis (CDC, 2006) เพิ่มสัดส่วนของการต่อต้านยาเสพติดหลาย (MDR) ใน entericahas typhoidalSalmonella ไม่เพิ่มความเสี่ยงของความล้มเหลวของการรักษา ในแต่ละบุคคลได้รับผลกระทบอย่างรุนแรง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในเด็ก และภูมิคุ้มกันของโฮสต์ สายมีศักยภาพก่อให้เกิดทรัพยในไปป์ไลน์การผลิตอาหาร Ubiquity และความสามารถในการเติบโตในสื่ออย่างนั้น สายสามารถมีอ่าง และกระจาย ในความเป็นจริง สายใช้ตั้งใจเป็นตัวแทนทางชีวภาพอาชญากรรมที่ก่อให้เกิดอาหารโดยเชื่อว่าการแพร่ระบาดตั้งแต่ต้นภาพกลาย (Budowle et al., 2005) การปนเปื้อนของอาหารที่ร้านอาหารในออริกอน สหรัฐอเมริกาโดยกลุ่มลัทธิศาสนาก่อให้เกิดโรค 751 ช่วงระยะเวลาหนึ่งเดือน (Torok และ al., 1997) อุบัติการณ์หนึ่งที่มีชื่อเสียงได้ กรณีเน้นช่องโหว่ที่คงที่ของโซ่อาหารและความสำคัญของการศึกษาวิทยาการระบาดและส่งผ่านสาย รักษา biosecurity ของห่วงโซ่อุปทานอาหาร ต้องลดระดับการปนเปื้อน และ salmonellosis ระบาดต้องทันที และให้แก้ไข แม้ว่าจะปนเปื้อนตกอาจยากที่จะระบุ มาตรการป้องกันและมีความจำเป็นเพื่อลดความเสี่ยงของสายส่งภาย ในโซ่อาหาร และสายการบินให้อาหารสัตว์ เป็นการเพิ่มการเคลื่อนไหวของอาหารและผู้ค้าระหว่างประเทศในประชาคมอาเซียนสามารถร่วมส่งข้ามแดนเพิ่ม salmonellosis นี่เราเสนอเพื่อ elucidate การส่งข้ามแดนซัล subtypes และ MDR สายพันธุ์ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้สมมติฐานของการวิจัยของเราได้สายการบินแสดงอาการของซัล สัตว์และมนุษย์ อ่างเก็บน้ำและแหล่งอาหารการปนเปื้อนและการติดเชื้อในมนุษย์ การศึกษานี้จะเสริมสร้างความสามารถในการวินิจฉัยอย่างมีนัยสำคัญ และเพิ่มอำนาจการวิเคราะห์ epidemiologic ตลอดจนมีประสิทธิภาพตอบสนองต่อการระบาดเกิดขึ้นตามธรรมชาติหรือเหตุการณ์ bioterrorism เป็น MDR ซัลและโรคอื่น ๆ เชื่อว่าอาหาร

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

โครงการย่อยที่ 3: ส่งของเชื้อ B. pseudomallei
ในดินข้ามพรมแดนในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้โดยมีวัตถุประสงค์ที่เฉพาะเจาะจงของกิจกรรมนี้คือการตรวจสอบการส่งของB. pseudomallei ในดินข้ามพรมแดนในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เช่นเดียวกับการเสริมสร้างความสามารถห้องปฏิบัติการสำหรับการวินิจฉัยเชื้อ B. pseudomallei ในพื้นที่ศึกษา.
โครงการได้เสนอที่จะเริ่มแรกสำรวจและระบุยีนของ Burkholderiapseudomallei ในดินข้ามพรมแดนภาคตะวันออกเฉียงเหนือภาคใต้ลาว-กลางเวียดนามตามแนว East-West Corridor (ถนนใช้มาก) และต่อมาจะระบุปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการ การแพร่กระจายของเชื้อแบคทีเรียที่ข้ามพรมแดนที่ ส่งข้ามพรมแดนอุบลราชธานี-จำปาสักยังจะมีการศึกษาเปรียบเทียบ.
ในระยะแรกส่วนถนนที่เชื่อมต่อจังหวัดมุกดาหาร (ประเทศไทย) ผ่านสะหวัน (ลาว) กับ Quang Tri (เวียดนาม) เป็น 360 กิโลเมตรยาว B. pseudomallei จะแยก 5-10 ตัวอย่างดินทุก 40 กิโลเมตร รวม 50-100 ตัวอย่างจะถูกประมวลผล ถนนอีกเชื่อมต่ออุบลราชธานี (ประเทศไทย) เพื่อจำปาสัก (ลาว) เป็น Abot 160 กิโลเมตรยาว ตัวอย่างดินจะถูกเก็บรวบรวมที่อธิบายข้างต้น รวม 25-50 ตัวอย่างจะได้รับการประมวลผลสำหรับการแยก B. pseudomallei และบัตรประจำตัว.
แบคทีเรียที่จะแยกได้จากตัวอย่างดินโดยใช้สื่อการเลือกตัวอย่างเช่นแอชดาวน์และวุ้นวุ้นเลือด บัตรประจำตัวของแบคทีเรียที่จะดำเนินการตามที่อธิบายไว้ก่อนหน้านี้โดยวอลช์, et al (วอลช์, et al. 1996)
ยีนของแบคทีเรียที่เลี้ยงจะถูกกำหนดโดยใช้วิธีการที่อธิบายไว้ก่อนหน้านี้คือข่าวคราวสนามชีพจร (PFGE) และการพิมพ์ลำดับ Multilocus (MLST) (Godoy, et al. 2008) ข้อมูลจะถูกวิเคราะห์โดยใช้ซอฟต์แวร์ที่เหมาะสม.
ต่อจากนั้นพาหะของเชื้อแบคทีเรีย (และดินแบก) จะถูกสอบสวน ส่วนใหญ่คาดว่าจะเป็นยานพาหนะต่างๆและยางโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ประสิทธิภาพของวิธีการต่าง ๆ และการปฏิบัติในการทำความสะอาดและฆ่าเชื้อยางหรือยานพาหนะที่ชายแดนจะได้รับการประเมิน.
ความสำคัญของโรคติดต่อทางอาหาร (Salmonellosis)
ในทศวรรษที่ผ่านมาเนื่องจากการเพิ่มขึ้นของการพัฒนาเศรษฐกิจในประเทศอาเซียนการบริโภคได้เป็นอย่างดี ในขณะที่การค้าระหว่างประเทศของอาหารที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว การพัฒนานี้จะนำไปสู่การผลิตอาหารเพิ่มขึ้นในประเทศในกลุ่มอาเซียนและในระบบการผลิตที่ศูนย์มากขึ้นด้วยเหตุผลมีประสิทธิภาพและประสิทธิผล ขณะนี้นำไปสู่การเพิ่มขึ้นของความพร้อมและคุณภาพของอาหารที่มีข้อสงสัยว่าการพัฒนานี้จะนำไปสู่ความเสี่ยงของโรคติดต่อทางอาหารโดยเฉพาะอย่างยิ่งการติดเชื้อ Salmonella.
โรคอาหารเป็นพาหะสามารถนำเสนอในหลายรูปแบบและที่เกิดจากการติดเชื้อจำนวนมากและพวกเขา ผลิตภัณฑ์รวมถึงสารพิษหลาย preformed การระบาดของโรคเป็นโรคร้ายแรงที่อาจจะพบเป็นระยะ ๆ ในประเทศไทยและประเทศใกล้เคียงมักจะเกิดจากการบริโภคของกระป๋องที่ไม่ถูกต้องหน่อไม้ (Kongsaengdao et al, 2006) .Its ตัวแทนสาเหตุสารพิษ botulinum ผลิตโดย Clostridium botulinum เป็นหนึ่งในสารพิษที่มีศักยภาพมากที่สุดที่รู้จักกันคนและจากความกังวลความปลอดภัยทางชีวภาพ การระบาดของโรคล่าสุดของ enterohaemorrhagic ใหม่เชื้อ E. coli, O104H4 ในปี 2011 ในหลายประเทศในยุโรปสุดขั้วสถานการณ์ก่อกวนที่อาจเกิดขึ้นเกิดจากเชื้อโรคที่เกิดจากอาหาร พันติดเชื้อ 54 คนตายและมากกว่า 200 ล้านยูโรสูญเสียทางเศรษฐกิจอันเนื่องมาจากเหตุการณ์นี้. (Karch et al, 2012) การประเมินความเปราะบางของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ไปสู่โรคอาหารเป็นพิษเป็นเรื่องยากที่เป็นโรคดังกล่าวข้างต้นมีหลักการโดยทั่วไป ช่องโหว่ที่สามารถผลิตอาหาร / ระบบการจัดจำหน่ายและในระดับชุมชน พร้อมกันนี้เรานำเสนอในการประเมินช่องโหว่ในชุมชนชายแดนเพื่อเชื้อโรคที่พบในประเทศ Salmonella ข้อมูลที่จะเป็นประโยชน์สำหรับการประเมินความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นกับการปรากฏตัวของเชื้อโรคที่เกิดจากอาหารใหม่. the
ติดเชื้อ Salmonella เป็นปัญหาสาธารณสุขที่สำคัญทั่วโลก อดีต salmonellosis มนุษย์มากที่สุดคือเนื่องจากการติดเชื้อโดย serovars โฮสต์ปรับตัวของมนุษย์ typhi ความสำคัญของการเป็นโรคอาหารเป็นพิษคือแบบสุดขั้วกรณีของ "ไทฟอยด์แมรี่" ในช่วงต้นปี 1900 ในฐานะที่เป็นเงื่อนไขการสุขาภิบาลและมาตรการอื่น ๆ สุขภาพของประชาชนดีขึ้นต่อมาพวกเขานำไปสู่การลดลงอย่างมีนัยสำคัญในการเกิดไข้ไทฟอยด์ อย่างไรก็ตามเชื้อ Salmonella ของมนุษย์ที่เกี่ยวข้องกับสายพันธุ์ที่ไม่ใช่ไทฟอยด์ได้กลายเป็นปัญหาสุขภาพของมนุษย์อย่างมีนัยสำคัญ จากความกังวลโดยเฉพาะอย่างยิ่งการเพิ่มขึ้นของความชุกของความต้านทานต่อการ cephalosporins รุ่นที่สามที่ระดับของยาเสพติดที่ใช้บ่อยในการรักษากรณีที่รุนแรงเชื้อ Salmonella (CDC, 2006) การเพิ่มสัดส่วนของการต่อต้านยาเสพติดหลาย (MDR) ใน entericahas ที่ไม่ typhoidalSalmonella เพิ่มความเสี่ยงของความล้มเหลวในการรักษาบุคคลที่ได้รับผลกระทบอย่างรุนแรงโดยเฉพาะอย่างยิ่งในเด็กและไพร่พลมีภาวะภูมิคุ้มกันบกพร่อง.
Salmonella มีศักยภาพในการก่อให้เกิดการหยุดชะงักในท่อผลิตอาหาร เนื่องจากการแพร่หลายและความสามารถที่จะเติบโตในสื่อง่าย Salmonella สามารถจะเลี้ยงและแยกย้ายกันไป ในความเป็นจริง Salmonella ถูกนำมาใช้โดยเจตนาเป็นตัวแทนชีวภาพอาชญากรรมที่ก่อให้เกิดการระบาดของโรคอาหารเป็นพิษตั้งแต่ช่วงต้นทศวรรษ 1900 (Budowle et al., 2005) หนึ่งที่มีชื่อเสียงเป็นอุบัติการณ์การปนเปื้อนของอาหารที่ร้านอาหารในโอเรกอนประเทศสหรัฐอเมริกาโดยกลุ่มลัทธิศาสนาที่ก่อให้เกิดการเจ็บป่วยที่ 751 ในช่วงหนึ่งเดือน (Torok et al., 1997) กรณีดังกล่าวเน้นช่องโหว่อย่างต่อเนื่องของห่วงโซ่อาหารและความสำคัญของการศึกษาระบาดวิทยาและการส่งผ่านของเชื้อ Salmonella.
ในการรักษาความปลอดภัยทางชีวภาพของห่วงโซ่อุปทานอาหารที่ปนเปื้อนเชื้อ Salmonella จะต้องลดลงและเกิดการระบาดเชื้อ Salmonella ต้องระบุอย่างรวดเร็วและการแก้ไข แม้ว่าการปนเปื้อนโดยเจตนาอาจจะเป็นเรื่องยากที่จะระบุมาตรการป้องกันที่มีความจำเป็นในการลดความเสี่ยงใด ๆ ของการส่งผ่านเชื้อ Salmonella ภายในห่วงโซ่อาหารและจากผู้ให้บริการสัตว์อาหาร การเคลื่อนไหวที่เพิ่มขึ้นของผู้คนและการค้าอาหารระหว่างประเทศในประชาคมอาเซียนอาจนำไปสู่การเพิ่มขึ้นของการส่งข้ามพรมแดนของเชื้อ Salmonella ที่นี่เรานำเสนอเพื่ออธิบายการส่งข้ามพรมแดนของเชื้อ Salmonella และสายพันธุ์ MDR ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้.
สมมติฐานของการวิจัยของเรา เป็นผู้ให้บริการที่ไม่มีอาการที่ของเชื้อ Salmonella ทั้งสัตว์และคนเป็นอ่างเก็บน้ำและแหล่งที่มาของการปนเปื้อนอาหารและการติดเชื้อในมนุษย์ การศึกษาครั้งนี้มีนัยสำคัญจะเสริมสร้างความสามารถในการวินิจฉัยและยิ่งเพิ่มพลังของการวิเคราะห์ทางระบาดวิทยาที่เช่นเดียวกับการได้อย่างมีประสิทธิภาพตอบสนองต่อการระบาดของโรคที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติหรือเหตุการณ์ที่อาจเกิดขึ้นที่เกี่ยวข้องกับชีวภาพ MDR Salmonella และเชื้อโรคที่เกิดจากอาหารอื่น ๆ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โครงการย่อยที่ 3 : ส่งของ B . pseudomallei ในดินข้ามพรมแดนในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
วัตถุประสงค์เฉพาะของกิจกรรมนี้คือ ศึกษาการส่งผ่านของ B . pseudomallei ในดินข้ามพรมแดนในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตลอดจนการเสริมสร้างความสามารถทางห้องปฏิบัติการเพื่อวินิจฉัยของ B . pseudomallei ในพื้นที่ศึกษา
โครงการเสนอเพื่อเริ่มต้นการสำรวจและระบุชนิดของ burkholderiapseudomallei ในดินทั่วภาคตะวันออกเฉียงเหนือภาคใต้ลาวเวียดนามกลาง ตะวันออก ตะวันตก ชายแดนตามทางเดิน ( ใช้งานถนน ) , และจะสามารถระบุปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการส่งของแบคทีเรียข้ามพรมแดนการส่งผ่านข้ามจังหวัดอุบลราชธานีจำปาสักชายแดนจะศึกษาเปรียบเทียบ
ในเฟสแรก ถนนส่วนที่เชื่อมต่อผ่านมุกดาหารสะหวันนะเขต ( สปป.ลาว ) กับ Quang Tri ( เวียดนาม ) 360 km ยาว B . pseudomallei ที่แยกได้จากตัวอย่างดินจะ 5-10 ทุก 40 กิโลเมตร จำนวน 50 ตัวอย่างจะถูกประมวลผล ถนนอื่นเชื่อมต่อจังหวัดอุบลราชธานี ( ประเทศไทย ) จำปาสัก ( ลาว ) คือ abot 160 กิโลเมตรยาว ตัวอย่างดินที่ได้จะถูกเก็บรวบรวมตามที่อธิบายไว้ข้างต้น ทั้งหมดของ 25-50 ตัวอย่างจะถูกประมวลผลเพื่อ B . pseudomallei ที่แยกและระบุ
แบคทีเรียจะถูกแยกจากตัวอย่างดินโดยใช้สื่อที่เลือก ตัวอย่างเช่น แอชดาวน์วุ้นเลือดและวุ้นการจำแนกชนิดของแบคทีเรียโคโลนีจะดำเนินการตามที่อธิบายไว้ก่อนหน้านี้ โดยวอลช์ et al ( วอลช์ , et al . 1996 )
พันธุ์ของแบคทีเรียจะถูกกำหนดโดยใช้วิธีการที่อธิบายไว้ก่อนหน้านี้ คือ พัลฟิลด์ gel electrophoresis ( PFGE ) และ multilocus ลำดับการพิมพ์ ( mlst ) ( โกดอย , et al . 2008 ) ข้อมูลจะถูกวิเคราะห์โดยใช้ซอฟต์แวร์ที่เหมาะสม .
ในภายหลังพาหะของแบคทีเรีย ( และแบกดิน ) จะต้องได้ ส่วนใหญ่ของพวกเขาที่คาดว่าจะเป็นยานพาหนะต่างๆ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งการยาง ประสิทธิผลของวิธีการต่างๆและการปฏิบัติ เพื่อความสะอาดและฆ่าเชื้อยางหรือยานพาหนะที่เส้นขอบจะถูกประเมิน .
ความสำคัญของอาหาร borne โรคซัลโมเนลโลซีส )
ในทศวรรษที่ผ่านมาเนื่องจากการเพิ่มการพัฒนาเศรษฐกิจในประเทศอาเซียน การบริโภค รวมทั้งการค้าที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วของอาหารนานาชาติ การพัฒนานี้นำไปสู่การเพิ่มการผลิตอาหารในประเทศในอาเซียนและใน centralized ระบบการผลิตที่มีประสิทธิภาพและมีประสิทธิภาพด้วย ขณะ นี้นำไปสู่การเพิ่มปริมาณและคุณภาพของอาหารมีข้อสงสัยว่าโครงการนี้จะนำไปสู่ความเสี่ยงของโรคที่เกิดจากอาหาร โดยเฉพาะเชื้อ Salmonella .
อาหาร borne โรคสามารถนำเสนอได้หลายรูปแบบ และเกิดจากการติดเชื้อจำนวนมากและผลิตภัณฑ์ของตน รวมถึงหลายเหลือสารพิษ การระบาดของโรคอาหารเป็นพิษ โรคร้ายแรงอาจจะเป็นช่วงที่พบในประเทศไทยและประเทศใกล้เคียง ,มักจะเกิดจากการรับประทานของไม่เหมาะสมกระป๋อง หน่อไม้ ( kongsaengdao et al , 2006 ) etiologic ตัวแทนของ Botulinum สารพิษที่ผลิตโดยสีลบเป็นหนึ่งในสารพิษที่รู้จักกันคน และมีศักยภาพมากที่สุดของออสเตรเลีย กังวล ระบาดล่าสุดของใหม่ enterohaemorrhagic E . coli , o104h4 ในปี 2011 ในหลายประเทศในยุโรปยกตัวอย่างศักยภาพก่อกวนสถานการณ์ที่เกิดจากจุลินทรีย์ก่อโรคในอาหาร . พันติด 54 ผู้เสียชีวิตมากกว่า 200 ล้านยูโร ความเสียหายทางเศรษฐกิจจากเหตุการณ์นี้ ( คาร์ก et al , 2012 ) การประเมินความเสี่ยงของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้อาหาร borne โรคยากเป็นโรคดังกล่าวมักจะมีหลักการ .ช่องโหว่สามารถในระบบการผลิตอาหาร / แจกจ่าย และในระดับชุมชน พร้อมกันนี้เราเสนอเพื่อประเมินความเสี่ยงที่พบในชุมชนชายแดน เพื่อเพาะเชื้อ Salmonella . ข้อมูลนี้จะเป็นประโยชน์สำหรับการประเมินความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นกับหน้าตาใหม่ของจุลินทรีย์ก่อโรคในอาหาร .
เชื้อ Salmonella เป็นปัญหาสำคัญด้านสาธารณสุขทั่วโลก ในอดีตมนุษย์ส่วนใหญ่เกิดจากเชื้อซัลโมเนลล่าโดยมนุษย์ดัดแปลงโน . ที่ได้รับ . ความสำคัญของมันเป็นอาหาร borne โรคอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะ " ไทฟอยด์แมรี่ " ในช่วงต้น 1900 เป็นสภาวะสุขาภิบาลและสาธารณสุขอื่น ๆมาตรการภายหลังการปรับปรุงพวกเขานำไปสู่การลดลงอย่างมีนัยสําคัญในอุบัติการณ์ของไข้ไทฟอยด์ . อย่างไรก็ตาม มนุษย์ที่เกี่ยวข้องกับสายพันธุ์ไม่ใช่ไทฟอยด์ซาลโมเนลล่า ได้กลายเป็นปัญหาสุขภาพที่สำคัญ กังวลโดยเฉพาะเป็นที่เพิ่มขึ้นในความชุกของความต้านทานยารุ่น , ระดับของยาเสพติดมักใช้รักษากรณีรุนแรงซาลโมเนลล่า ( CDC , 2006 )การเพิ่มสัดส่วนของหลายการดื้อยา ( 2547 ) ไม่ typhoidalsalmonella entericahas เพิ่มความเสี่ยงของความล้มเหลวในการรักษาบุคคลที่ได้รับผลกระทบอย่างรุนแรงโดยเฉพาะในเด็กที่มีภาวะภูมิคุ้มกันบกพร่อง และเจ้าภาพ
Salmonella มีศักยภาพที่ก่อให้เกิดการหยุดชะงักในการผลิตอาหาร ท่อ เนื่องจากความแพร่หลายและความสามารถที่จะเติบโตในสื่อง่ายเชื้อ Salmonella สามารถเลี้ยงและกระจาย . ในความเป็นจริง , Salmonella ได้ถูกใช้เป็นไบโอจงใจอาชญากรรมตัวแทนก่อให้เกิดอาหาร borne ระบาดตั้งแต่ช่วงต้นทศวรรษ 1900 ( budowle et al . , 2005 ) หนึ่งที่มีชื่อเสียง คือ การปนเปื้อนของภัตตาคารอาหารในรัฐโอเรกอน สหรัฐอเมริกา โดยทางศาสนาศาสนากลุ่มที่ก่อให้เกิดโรคส่วนระยะเวลา 1 เดือน ( torok et al . , 1997 )กรณีดังกล่าวเน้นความอ่อนแออย่างต่อเนื่องของห่วงโซ่อุปทานอาหารและความสำคัญของการศึกษาทางระบาดวิทยาและการถ่ายทอดเชื้อ .
ในการรักษาความปลอดภัยทางชีวภาพของห่วงโซ่อุปทานอาหาร การปนเปื้อนเชื้อซัลโมเนลลาที่ต้องลดการระบาดของโรคซัลโมเนลล่า และต้องระบุได้ทันทีและได้รับการแก้ไข แม้ว่าการปนเปื้อนโดยเจตนาที่อาจจะยากที่จะระบุมาตรการป้องกันที่จำเป็นในการลดความเสี่ยงของการส่งผ่านเชื้อซัลโมเนลลาในห่วงโซ่อาหารและจากพาหะสัตว์เพื่ออาหาร การเคลื่อนไหวของประชาชนเพิ่มขึ้นและการค้าอาหารของประเทศในประชาคมอาเซียนจะช่วยเพิ่มการส่งผ่านของซาลโมเนลล่าข้ามชาติ ,ที่นี่เราเสนอที่จะทำให้การส่งผ่านเชื้อ Salmonella และข้ามพรมแดนของลักสายพันธุ์ ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
สมมติฐานของการวิจัยของเราคือหรือพาหะของเชื้อ ทั้งสัตว์และมนุษย์ มีแหล่งน้ำและแหล่งอาหารที่ปนเปื้อนและการติดเชื้อในมนุษย์การศึกษานี้จะเสริมสร้างความสามารถทางการวินิจฉัยและช่วยเพิ่มพลังงานของการวิเคราะห์ทางระบาดวิทยา รวมทั้งมีประสิทธิภาพตอบสนองต่อธรรมชาติที่เกิดการระบาด หรือเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับศักยภาพอาวุธชีวภาพเชื้อจุลินทรีย์ก่อโรคในอาหารอื่น ๆและลัก
.