Do you need an antacid?" quips Bill

Do you need an antacid?" quips Bill, one of my dining companions. I've just eaten my second helping of live ants. Yes, ants. That are alive. This is Noma, named for the past three years as the world's best restaurant, decamped from Copenhagen to London for a 10-day pop-up at the fabled hotel Claridge's.

The "real" Noma gets about 100,000 booking enquiries a month, such is its reputation; the place seats just 40. Chefs battle to serve a stint in its kitchens to learn at the elbow of René Redzepi. He is seen by many as a food visionary, using foraged ingredients and borderline bonkers presentation (pots of edible soil, anyone?) So I'd been expecting a hushed reverence and po-faced foodies (after all, the £195-a-head event sold out in two hours). But the hotel ballroom thrums with chatter, led by Noma's main man himself. Instead of hiding away in the kitchen, marshalling the 110 staff that will cook for and serve 178 guests per sitting, Redzepi, 34, is strolling around the room, clad in a crisp brown apron and answering our questions about, yes, ants.

The creation, listed, sensibly enough, as "Ants" on the menu – has become the talked-about dish. Redzepi tells me his ant-hunter, who has already brought in 27,000 insects for the pop-up, is heading back to Denmark today for more. Gathering them is laborious: he finds the four anthills in which this particular species lives, then sucks them gently with a straw into a tiny net at the end. They're flown to London to be served in a glass kilner jar as they scramble over cabbage leaves dressed with crème fraîche.

If this sounds like so much gastronomic claptrap, a dish designed to make headlines, not excite palates, that might be 50 per cent true. Everyone in the room either giggles or grimaces, but everyone I can see gives it a go. The overwhelming flavour is lemongrass, there's no texture to speak of, and once you've chewed once, the ants are no more. I can report that there's no wriggling.

But there's so much more to experience at A Taste of Noma (the real thing is much more intimate). If last Friday's big talking point was Isles of Wonder, this is Plates of Wonder. A miniature tea and scones comes with caviar atop the clotted cream; what looks like a baked potato (is this the reinvention of a student supper special?) turns out to be a roasted celeriac on a slick of black truffle cream. Beef tartare with sorrel, juniper salt and tarragon cream was, head chef Matt explains, all made by hand. "And so we want you to eat it by hand." We've already been told to "dig in and get dirty" with a pot of crudités in that soil. I didn't expect finger-licking dining. Luckily, hot towels are at hand. The standout dish is perhaps the most traditional – 48-hour-cooked neck of lamb (seen as a humble cut) is served on smoking hay, accompanied by vegetables that have been barbecued on the roof of Claridge's – how cool is that? We pick and suck the very bones of it, so delicious and melting is the meat. Where are those hot towels when you need them? We finish with a plate heaped with dark red, white and beige powders. This tricksy ensemble is a delectable combination of dried berries, frozen yoghurt and crisped ground oats, with walnut ice cream.

And then it's over. I'm given a hand-drawn map of Great Britain (with corners of Denmark and France) that illustrates where each ingredient has come from. My head is spinning, my belly is full – it has been a feast for all the senses. And, unusually for a celebrated restaurant, the pace is brisk; Japan's biggest pop star is in one corner, apparently, but there's barely been time to rubberneck. The place is thick with London's own star chefs (for whom is trade is down, thanks to the Olympics). Stephen Hawking and Jamie Oliver have already been in; alas, not together. And Stella McCartney is visiting tomorrow, I'm told. She'll be having the veggie menu. Without ants, I assume. Shame, everyone should try ants once …

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

คุณต้องการยาลดกรดหรือไม่"สคริตั๋ว สหายของฉันรับประทานอาหารอย่างใดอย่างหนึ่ง นอกจากนี้ฉันเพิ่งได้กินช่วยของฉันที่สองของมดอยู่ ใช่ มด ที่จะมีชีวิตอยู่ โดย Noma ชื่อในสามปีที่ผ่านมาเป็นภัตตาคารสุดในโลก decamped จากลอนดอนสำหรับหน้าต่างแบบผุดขึ้น 10 วันที่ของคลาริดจ์โฮเต็ลโกหกประมาณ 100000 จองถามเดือน Noma "จริง" ที่ได้รับ เป็นของชื่อเสียง สถานนั่งเพียง 40 ศึกเชฟเพื่อ stint ในครัวที่จะเรียนที่ข้อศอกของเรอเน Redzepi เขาไม่เห็น ด้วยจำนวนมากเป็นวิสัยทัศน์ อาหารใช้ส่วนผสม foraged และ bonkers เสนอเส้นขอบ (หม้อกินดิน ใคร?) ดังนั้นฉันได้ถูกคาดหวังว่าความเคารพที่ hushed และ po-faced เปรอ (หลังจากที่ทุก เหตุการณ์ £195 แบบหัวขายออกในสองชั่วโมง) แต่ห้องบอลรูมโรงแรม thrums กับเรื่องไร้สาระ นำ โดย Noma ของมนุษย์หลักเอง แทนที่จะซ่อนอยู่ในห้องครัว จัดสรรพนักงาน 110 ที่จะปรุงอาหารสำหรับบริการ 178 ห้องพักต่อห้อง Redzepi, 34 จะเดินรอบห้อง ห่มเอี๊ยมสีน้ำตาลเป็นกรอบ และตอบคำถามของเราเกี่ยวกับ ใช่ มดการสร้าง แสดง เลย พอเป็น "มด" บนเมนู – กลายเป็น พูดคุยเกี่ยวกับอาหาร Redzepi บอกฉันเขามดฮันเตอร์ ที่มีอยู่แล้วนำเข้าแมลง 27000 สำหรับผุดขึ้น จะมุ่งกลับไปยังเดนมาร์กวันนี้เพิ่มเติม รวบรวมพวกเขาจะลำบาก: เขาพบ anthills สี่ในซึ่งนกชนิดนี้โดยเฉพาะอยู่ แล้วครับพวกเขาเบา ๆ กับฟางเป็นสุทธิเล็ก ๆ ท้าย พวกเขากำลังบินไปลอนดอนเพื่อให้บริการในการแก้ว kilner กระปุกเป็นพวกกวนกว่าใบกะหล่ำปลีที่แต่งกับ crème fraîcheถ้าเสียงนี้เช่นกินมาก claptrap จานออกแบบเพื่อให้พาดหัวข่าว ไม่กระตุ้นลูกค้า ที่อาจเป็นจริงร้อยละ 50 ทุกคนในห้อง giggles หรือ grimaces แต่ทุกคนสามารถเห็นให้มันไป ตะไคร้มีรสครอบงำ มีเนื้อไม่เอ่ยถึง และเมื่อคุณได้ chewed ครั้ง มดมีไม่ ฉันสามารถรายงานว่า มี wriggling ไม่แต่มีมากดังนั้นการที่ A รสของ Noma (สิ่งจริงเป็นอย่างมาก) ถ้าเป็นวันศุกร์สุดท้ายใหญ่พูดถึงจุดคือ หมู่เกาะของสงสัย นี่เป็นแผ่นของสงสัย ชาขนาดเล็กและแซนด์วิช scones ที่มาพร้อมกับ caviar บนยอดครีม clotted ลักษณะมันฝรั่งอบ (นี่ reinvention ของซุปเปอร์นักเรียนพิเศษหรือไม่) เปิดออกจะ celeriac ย่างบน slick ของครีมเห็ดสีดำ เนื้อ tartare กับ sorrel จูนิเปอร์ tarragon และเกลือครีม หัวหน้าพ่อครัวแมตต์อธิบาย ทั้งหมดทำด้วยมือ "และดังนั้น เราต้องกินด้วยมือ" เราได้แล้วบอกไป "ขุดใน และดูสกปรก" ด้วยหม้อของ crudités ในดินนั้น ผมไม่ได้คาดหวังเลียนิ้วรับประทานอาหาร โชคดี ผ้าขนหนูร้อนได้ที่ อาจจะเป็นสวนอาหารที่สุดดั้งเดิม – คอ 48 ชั่วโมงรสชาติของเนื้อแกะ (ถือเป็นการตัดอีก) ทำหน้าที่ในการสูบบุหรี่เฮย์ พร้อม ด้วยผักที่มีการบริการบนหลังคาของคลาริดจ์ของ – วิธีเย็นคือที่ เรารับ และดูดกระดูกมากของมัน ดังนั้นอร่อย และละลายเป็นเนื้อ ที่มีผ้าขนหนูร้อนเหล่านั้นเมื่อคุณจำเป็นต้องใช้ เราเสร็จ ด้วยจานรันทดกับผงสีแดง สีขาว และสีเบจเข้ม นี้วงดนตรี tricksy เป็นชุดอาหารแห้งครบ โยเกิร์ตแช่แข็ง และข้าว โอ๊ตพื้น crisped กับวอลนัตไอศกรีมAnd then it's over. I'm given a hand-drawn map of Great Britain (with corners of Denmark and France) that illustrates where each ingredient has come from. My head is spinning, my belly is full – it has been a feast for all the senses. And, unusually for a celebrated restaurant, the pace is brisk; Japan's biggest pop star is in one corner, apparently, but there's barely been time to rubberneck. The place is thick with London's own star chefs (for whom is trade is down, thanks to the Olympics). Stephen Hawking and Jamie Oliver have already been in; alas, not together. And Stella McCartney is visiting tomorrow, I'm told. She'll be having the veggie menu. Without ants, I assume. Shame, everyone should try ants once …

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

คุณไม่จำเป็นต้องแก้ท้องเฟ้อ "เด็ดบิลซึ่งเป็นหนึ่งในสหายรับประทานอาหารของฉัน. ฉันได้กินเพียงแค่ที่สองของฉันช่วยของมดสด. ใช่มด. ที่ยังมีชีวิตอยู่. นี้เป็น Noma ชื่อสำหรับที่ผ่านมาสามปีที่ดีที่สุดของโลก . ร้านอาหาร, เตรียมจากโคเปนเฮเกนไปลอนดอนสำหรับป๊อปอัพ 10 วันที่โรงแรมโกหกคลาริดจ์"ของจริง" Noma ได้รับประมาณ 100,000 สอบถามข้อมูลการจองห้องพักเดือนดังกล่าวเป็นชื่อเสียงของตนสถานที่นั่งเพียง 40 เชฟต่อสู้ที่จะให้บริการ จำกัด ในห้องครัวที่จะเรียนรู้ที่ข้อศอกของRené Redzepi. เขาจะมองเห็นด้วยมากที่สุดเท่าที่จินตนาการอาหารโดยใช้วัตถุดิบเสาะและการนำเสนอเป็นบ้าเส้นเขตแดน (หม้อดินกินใคร?) ดังนั้นผมจึงต้องการได้รับการคาดหวังว่าการแสดงความเคารพและเงียบปอ -faced นักชิม (หลังจากที่ทุกเหตุการณ์£ 195-หัวขายหมดในเวลาสองชั่วโมง). แต่ห้องบอลรูมโรงแรม Thrums กับเรื่องไร้สาระที่นำโดยคนหลัก Noma ของตัวเอง. แทนการออกไปหลบซ่อนตัวอยู่ในห้องครัวจัดสรรพนักงานที่ 110 จะปรุงอาหารและให้บริการ 178 ท่านต่อนั่ง Redzepi, 34, เดินเล่นไปรอบ ๆ ห้องในชุดผ้ากันเปื้อนสีน้ำตาลคมชัดและการตอบคำถามของเราเกี่ยวกับใช่มด. สร้าง, จดทะเบียนอย่างสมเหตุสมผลพอขณะที่ "มด" บน เมนู - ได้กลายเป็นพูดคุยเกี่ยวกับอาหาร Redzepi บอกฉันมดล่าของเขาที่ได้นำแล้วใน 27,000 แมลงสำหรับป๊อปอัพจะมุ่งหน้ากลับไปยังประเทศเดนมาร์กในวันนี้สำหรับข้อมูลเพิ่มเติม รวบรวมพวกเขาลำบากเขาพบสี่ anthills ที่อาศัยอยู่สายพันธุ์นี้โดยเฉพาะอย่างยิ่งพวกเขาแล้วดูดเบา ๆ ด้วยฟางเป็นตาข่ายเล็ก ๆ ในตอนท้าย พวกเขากำลังบินไปลอนดอนที่จะให้บริการในขวดแก้ว Kilner ขณะที่พวกเขาแย่งมากกว่าใบกะหล่ำปลีคลุมด้วยcrèmefraîche. ถ้าเสียงเหมือนถ้อยคำโว ๆ กินมากจานที่ออกแบบมาเพื่อให้พาดหัวไม่ตื่นเต้นแก้มที่อาจจะ 50 ต่อ ร้อยจริง ทุกคนในห้องหัวเราะคิกคักอย่างใดอย่างหนึ่งหรือ grimaces แต่ทุกคนที่ฉันสามารถดูให้มันไป รสชาติเป็นที่ครอบงำตะไคร้มีพื้นผิวที่จะพูดถึงไม่ได้และเมื่อคุณได้เคี้ยวครั้งมดจะไม่ขึ้น ฉันจะรายงานว่ามีบิดตัวไปมาไม่มี. แต่มีอื่น ๆ อีกมากมายที่จะได้สัมผัสในรสชาติของ Noma (สิ่งที่จริงใกล้ชิดมากขึ้น) หากจุดพูดที่ยิ่งใหญ่เมื่อวันศุกร์ที่เป็นเกาะแห่งความพิศวงนี้เป็นแผ่นสงสัย ชาขนาดเล็กและโคนมาพร้อมกับคาเวียร์บนยอดครีมหนานุ่ม; สิ่งที่ดูเหมือนว่ามันฝรั่งอบ (คือการคิดค้นสิ่งใหม่ของนักเรียนอาหารมื้อเย็นพิเศษ?) จะออกมาเป็น celeriac ย่างบนเนียนของครีมสีดำแห้ว tartare เนื้อกับสีน้ำตาลเกลือและจูนิเปอร์ครีม tarragon เป็นหัวหน้าเชฟแมตต์อธิบายว่าทั้งหมดที่ทำด้วยมือ "และเพื่อให้เราต้องการให้คุณกินมันด้วยมือ." เราได้รับการบอกว่าจะ "ขุดในและได้รับสกปรก" กับหม้อcruditésในดินที่ ผมไม่ได้คาดหวังว่าการรับประทานอาหารนิ้วเลีย โชคดี, ผ้าขนหนูร้อนอยู่ในมือ จานที่ยอดเยี่ยมอาจจะเป็นแบบดั้งเดิมมากที่สุด - คอ 48 ชั่วโมงที่ปรุงสุกของเนื้อแกะ (เห็นเป็นตัดอ่อนน้อมถ่อมตน) จะทำหน้าที่ในการสูบบุหรี่ฟางพร้อมด้วยผักที่ได้รับการย่างบนหลังคาของคลาริดจ์ - วิธีเย็นคือ? เราเลือกและดูดกระดูกมากของมันดังนั้นอร่อยและละลายเป็นเนื้อสัตว์ อยู่ที่ไหนผ้าขนหนูร้อนเหล่านั้นเมื่อคุณต้องการพวกเขา? เราจบด้วยแผ่นกองที่มีสีแดงเข้ม, ผงสีขาวและสีเบจ ชุดนี้ tricksy เป็นชุดอร่อยของผลเบอร์รี่อบแห้ง, โยเกิร์ตแช่แข็งและข้าวโอ๊ต crisped พื้นดินกับไอศครีมวอลนัท. และจากนั้นมันมากกว่า ฉันได้รับแผนที่ที่วาดด้วยมือของสหราชอาณาจักร (ที่มีมุมของประเทศเดนมาร์กและฝรั่งเศส) ที่แสดงให้เห็นซึ่งแต่ละส่วนผสมที่ได้มาจาก หัวของฉันคือการปั่นท้องของฉันเต็ม - จะได้รับงานฉลองสำหรับความรู้สึกทั้งหมด และผิดปกติสำหรับร้านอาหารที่มีชื่อเสียงโด่งดังก้าวเป็นเร็ว; ป๊อปสตาที่ใหญ่ที่สุดของญี่ปุ่นอยู่ในมุมหนึ่งที่เห็นได้ชัด แต่มีแทบจะไม่ได้รับเวลาที่จะคนที่ชอบเหลียว สถานที่ที่มีความหนากับเชฟดาวของตัวเองในกรุงลอนดอน (ซึ่งคือการค้าลดลงขอบคุณที่การแข่งขันกีฬาโอลิมปิก) สตีเฟ่นฮอว์คิงและเจมี่โอลิเวอร์ได้รับแล้วใน; อนิจจาไม่ได้อยู่ด้วยกัน และคาร์สเตลล่าเป็นเยี่ยมในวันพรุ่งนี้ฉันบอก เธอจะมีเมนูผัก โดยไม่ต้องมดผมถือว่า อายทุกคนควรพยายามมดครั้งเดียว ...

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

คุณต้องการได้รับ ? " quips บิล หนึ่งในอาหารเพื่อน ผมเพิ่งกินของฉันที่สองช่วยให้มดอยู่ ใช่ , มด ที่ยังมีชีวิตอยู่ นี้คือ โนมา ชื่อสำหรับที่ผ่านมาสามปีเป็นภัตตาคารที่ดีที่สุดในโลก decamped จากโคเปนเฮเกนในลอนดอน เป็น 10 วัน ผุดขึ้นที่โรงแรมคลาริดจ์โกหก . .

" จริง " โนมาได้รับเกี่ยวกับ 100000 จองสอบถามเดือนดังกล่าวคือ ชื่อเสียงของสถานที่ที่นั่งแค่ 40 เชฟรบบริการ จำกัด ในครัวเพื่อเรียนรู้ที่ข้อศอกของ Ren é เรดเซพปี้ . เขาจะเห็นโดยมากเป็นอาหาร ช่างจินตนาการ การใช้วัสดุ และขอบเขตการนำเสนอ ออกหาอาหาร เป็นบ้า ( กระถาง ดิน กิน ใคร ? ) ดังนั้นฉันต้องการปกปิดความเคารพและปอเผชิญ foodies ( หลังจากทั้งหมด , ได้รับ 195-a-head เหตุการณ์ขายหมดใน 2 ชั่วโมง )แต่โรงแรม thrums กับเรื่องไร้สาระ นำโดย โนมาเป็นหลักของมนุษย์นั้นเอง แทนที่จะซ่อนอยู่ในครัว marshalling 110 พนักงานที่จะปรุงอาหารและให้บริการต่อ 178 แขกนั่ง เรดเซพปี้ , 34 , เดินเล่นรอบ ๆห้อง ห่มในกรอบสีน้ำตาล ผ้ากันเปื้อน และตอบคำถามของเรา เกี่ยวกับ ค่ะ มด

สร้างไว้อย่างสมเหตุสมผลพอเป็น " มด " และได้กลายเป็นคุยกันเรื่องเมนูอาหาร เรดเซพปี้บอกฉันเขามด ฮันเตอร์ ที่ได้ซื้อไปแล้ว 27 , 000 แมลงสำหรับ pop - up จะกลับเดนมาร์กวันนี้เพิ่มเติม การรวบรวมพวกเขาลำบาก เขาพบว่าทั้งสี่ชนิดนี้โดยเฉพาะ ซึ่งจอมปลวกในชีวิต แล้วดูดเบา ๆ กับฟางเป็นตาข่ายเล็กๆ ที่ปลายพวกเขากำลังบินไปลอนดอนจะเสิร์ฟในแก้ว คิลเนอร์ขวดตามที่พวกเขาช่วงชิงมากกว่ากะหล่ำปลีใบแต่งด้วย Cr . ฉันจากîเจ๊

ถ้านี้เสียงเหมือนคนที่คุยโวอาหารมาก อาหารที่ออกแบบมาเพื่อให้หัวข้อ ไม่ปลุกระดมทั่วประเทศ ที่อาจเป็นร้อยละ 50 จริง ทุกคนในห้องเหมือนกัน . . หรือ แต่ทุกคนที่ฉันสามารถดูให้มันไป รสชาติที่น่าหนักใจคือ ตะไคร้ไม่มีเนื้อจะพูด และเมื่อคุณได้คุยครั้งเดียว มดไม่ขึ้น ฉันสามารถรายงานว่าไม่มีการบิดตัว

แต่มันมีอะไรมากกว่าประสบการณ์รสชาติของโนมา ( ของจริงมากสนิทมากขึ้น ) ถ้าวันศุกร์ใหญ่พูดจุดเกาะพิศวงนี้เป็นแผ่นของสงสัย ชาและสโคนขนาดเล็กมาพร้อมกับคาเวียร์บนครีม clotted ;สิ่งที่ดูเหมือนเป็นมันฝรั่งอบ ( นี่เป็น reinvention ของอาหารมื้อเย็นนักเรียนพิเศษ ? ) เปลี่ยนไปเป็นซาลารี่คั่วบนเนียนครีมเห็ดทรัฟเฟิลดำ เนื้อซอสกับเกลือและครีม tarragon สีแสด จูนิเปอร์ เป็น หัวหน้าพ่อครัว Matt อธิบายทั้งหมดที่ทำโดยมือ . และเราต้องการให้คุณกินเอง " เราก็บอกว่า " ขุดในและได้รับสกปรกกับหม้อ crudit ) ของที่ดินผมไม่คิดว่านิ้วเลียรับประทานอาหาร โชคดีที่ผ้าร้อนอยู่ในมือ standout จานบางที–แบบดั้งเดิมมากที่สุด 48 ชั่วโมงทำอาหารคอแกะ ( เห็นเป็นตัดต่ำต้อย ) บริการสูบแห้งพร้อมด้วยผักที่ถูกย่างบนหลังคา คลาริดจ์ และนายเจ๋ง ? เราเลือก และ กระดูกมาก มันห่วย แล้วอร่อย หลอมเป็นเนื้อที่เป็นผู้ร้อนผ้าขนหนูเมื่อคุณต้องการพวกเขา เราจัดการกับจาน heaped กับสีแดงเข้ม , ผงสีขาวและสีเบจ ชุดนี้เป็นชุดที่อร่อยปลิ้นปล้อนของผลเบอร์รี่อบแห้งแช่แข็งโยเกิร์ตและข้าวโอ๊ต crisped พื้นดินกับไอศครีมวอลนัท .

แล้วมันก็จะจบฉันได้รับมือวาดแผนที่ของสหราชอาณาจักร ( กับมุมของประเทศเดนมาร์กและฝรั่งเศส ) ที่แสดงให้เห็นถึงซึ่งแต่ละส่วนประกอบที่ได้มาจาก หัวของฉันคือการปั่น ท้องของฉัน–เต็มมีงานฉลองสำหรับความรู้สึกทั้งหมด และผิดปกติสำหรับภัตตาคารที่มีชื่อเสียง จังหวะ คือ แรง ของญี่ปุ่นที่ใหญ่ที่สุดของดาว pop อยู่มุมหนึ่งอย่างเห็นได้ชัด แต่มันแทบจะไม่เวลาคนเดินทาง .ที่หนาของลอนดอนเอง สตาร์ เชฟ ( สำหรับผู้ค้าลง ขอบคุณโอลิมปิก ) สตีเฟน ฮอว์คิง และเจมี่ โอลิเวอร์ได้ใน อนิจจา ไม่ได้อยู่ด้วยกัน และ Stella McCartney เป็นเยี่ยมพรุ่งนี้ ผมบอก เธอจะต้องมีเมนู veggie โดยมด ผมถือว่า น่าเสียดาย ที่ทุกคนควรลองมดเมื่อ . . . . . . .