It is easy to see that in (21), to

It is easy to see that in (21), to is a preposition. But how about the infinitival marker to in (20),
followed by a base verb form? What lexical category does it belong to? Though the detailed
properties of auxiliary verbs will not be discussed until Chapter 8, we treat the infinitival marker
to as an auxiliary verb. For example, we can observe that to behaves like an auxiliary verb

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มันง่ายที่จะเห็นว่าใน (21) เป็นคำวิเศษณ์ แต่วิธีการเกี่ยวกับ infinitival หมายถึงใน (20),ตาม ด้วยกริยาพื้นฐานฟอร์ม หมวดหมู่เกี่ยวกับคำศัพท์มันไม่เป็นของที่ แม้ว่ารายละเอียดคุณสมบัติของกริยาเสริมจะไม่กล่าวถึงจนถึงบทที่ 8 รักษาเครื่องหมาย infinitivalเพื่อเป็นการเสริมกริยา ตัวอย่างเช่น เราสามารถสังเกตเห็นว่า การทำหน้าที่เหมือนกริยาการเสริม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มันเป็นเรื่องง่ายที่จะเห็นว่าใน (21) เพื่อเป็นคำบุพบท แต่วิธีการเกี่ยวกับเครื่องหมาย infinitival ใน (20),
ตามด้วยรูปแบบฐานกริยา? อะไรหมวดหมู่คำศัพท์ที่ไม่ได้เป็นของใคร? แม้ว่ารายละเอียด
คุณสมบัติของกริยาช่วยจะไม่ได้มีการหารือจนถึงบทที่ 8 ที่เราปฏิบัติต่อเครื่องหมาย infinitival
ว่าเป็นกริยาช่วย ตัวอย่างเช่นเราสามารถสังเกตได้ว่าจะมีพฤติกรรมเหมือนกริยาช่วย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มันเป็นเรื่องง่ายที่จะเห็นว่าใน ( 21 ) จะเป็นบุพบท แต่วิธีการเกี่ยวกับ infinitival เครื่องหมาย ( 20 )ตามด้วยคำกริยาฐานรูปแบบ ? มันเป็นคำประเภทอะไร ? แม้ว่ารายละเอียดคุณสมบัติของกริยาช่วยจะไม่กล่าวถึงจนถึงบทที่ 8 เราถือว่าเครื่องหมาย infinitivalเป็นกริยาช่วย ตัวอย่างเช่น เราสามารถสังเกตได้ว่า จะทำตัวเหมือนเป็นกริยาช่วย