Materials and methodsPellets were c

Materials and methods
Pellets were collected from September 2001 to February
2002 in and around nest boxes and perching sites in a
paddy-field area in Sawah Sempadan, Tanjung Karang,
Selangor, and pooled into monthly samples. Individual
pellets were dried at 60°C for at least 48 h, then soaked in
0.5 M NaOH. The pellets were than teased apart and the
contents recorded. If a skull was present, the following
measurements were made to 0.1 mm using a caliper
(Mitutoyo Series 505): (1) skull length (from the posterior-most
point of the supraoccipitals to the anterior tip of
the upper incisor socket, (2) upper tooth row, and the
length of the (3) palatine foramen, (4) lower jaw
(mandible), (5) femur, and (6) humerus. The identification
of Rattus argentiventer and Rattus rattus diardii follows
Harrison (1962). For R. argentiventer, the anterior palatine
Prey selection by barn owls in rice fields in Malaysia
Hafidzi, M.N.* and Mohd NA’IM
Department of Plant Protection, Faculty of Agriculture, Universiti Putra Malaysia, 43400 Serdang,
Selangor, MALAYSIA
*Corresponding author, email: [e-mail]
Abstract. Prey selection of the barn owl, Tyto alba, in rice fields in Malaysia was measured using feeding pellets collected
in and around nest boxes and perching sites from September 2001 to February 2002. Analysis of the feeding
pellets showed that rats constitute 94.7% of the barn owls’ food (n = 160), while shrews (6.3%, n = 5) and birds (7.4%,
n = 4) constitute the remainder. The rice-field rat, Rattus argentiventer, constitutes 85.7% of the identifiable rat prey
species and the remainder (14.3%) is the wood rat, Rattus tiomanicus. Pellets collected in January showed that 61.1%
of the prey consist of juvenile rats, compared with 12.2%, 25.8% and 42.8% in the preceding months of October,
November and December, respectively. The higher percentage of juvenile rats in the prey can be associated with the
rice-field rat’s reproductive cycle, which in turn is influenced by the phenology of the rice paddy plant. Pellets collected
in October, November and December showed a high proportion of headless prey, i.e. 51.2%, 54.8% and 76.2%,
respectively. Fewer pellets were collected in January and February, with a relatively lower proportion of headless prey,
i.e. 22.2% and 50%, respectively. These findings can be explained by association with the owl’s breeding period that
lasts from October to December, during which male barn owls usually decapitate and consume the head and bring
home headless rat carcasses to the females and their young.
Rats, Mice and People: Rodent Biology and Management
221
foramine is longer than the upper tooth row and extends
between the cheek teeth, while that for R. r. diardii is
usually variable (Figure 1). Rattus tiomanicus is identified
by the presence of anterolabial stylid on the second lower
molar (Lekagul and McNeely 1977). Smaller skulls were
designated as juveniles. If a skull was lacking, measurements
of the femur and humerus were used to distinguish
juveniles from adults

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วัสดุและวิธีการขี้ถูกเก็บรวบรวมจากปี 2001 เดือนกันยายนถึงกุมภาพันธ์2002 ใน และรอบ ๆ รังกล่องและเว็บไซต์ perching ในการที่ตั้งนาใน Sawah Sempadan จุงการังสาริเซลังกอร์ และรวมในตัวอย่างรายเดือน แต่ละคนขี้ไม่แห้งที่ 60° C สำหรับน้อย 48 h แล้วนำไปแช่ใน0.5 M NaOH เกล็ดถูกกว่า teased แยกและเนื้อหาที่บันทึก ถ้ามีหัวกะโหลกมี ต่อไปนี้วัดขึ้น 0.1 มม.ใช้เป็นปั้ม(Mitutoyo ชุด 505): ความยาวของกะโหลกศีรษะ (1) (จากการหลังสุดของ supraoccipitals ปลายแอนทีเรียร์ซ็อกเก็ตบน incisor แถวฟันด้านบน (2) และความยาวของช่อง palatine (3) ขากรรไกรล่าง (4)(กรรไกร), กระดูกต้นขา (5) และกระดูกต้นแขน (6) รหัสน่า Rattus argentiventer Rattus rattus diardii ดังต่อไปนี้Harrison (1962) สำหรับอาร์ argentiventer, palatine แอนทีเรียร์เลือกเหยื่อ โดยนกฮูกยุ้งข้าวในนาข้าวในประเทศมาเลเซียHafidzi, M.N.* และ Mohd NA'IMภาควิชาพฤกษศาสตร์ป้องกัน คณะเกษตร ตรายูนิเวอซิตี้มาเลเซีย 43400 Serdangเซลังกอร์ มาเลเซีย* ผู้เขียนที่สอดคล้องกัน อีเมล์: [e-mail]บทคัดย่อ เลือกเหยื่อนกแสก Tyto alba ในข้าวในมาเลเซียถูกวัดโดยใช้อาหารอัดเม็ดที่เก็บรวบรวมสถานที่ สำคัญ ในกล่องรังและไซต์ perching ปี 2001 เดือนกันยายน-2545 กุมภาพันธ์ การวิเคราะห์การให้อาหารขี้แสดงให้เห็นว่า หนูเป็น 94.7% ของอาหารของนกฮูกยุ้งข้าว (n = 160), ในขณะที่ shrews (6.3%, n = 5) และนก (7.4%n = 4) เป็นส่วนเหลือ หนูนา Rattus argentiventer ถือ 85.7% ของเหยื่อหนูบุคคลชนิดและส่วนเหลือ (14.3%) เป็นหนูไม้ Rattus tiomanicus รวบรวมขี้ในเดือนมกราคมพบว่า 61.1%ของเหยื่อประกอบด้วยอารมณ์หนู เมื่อเทียบกับ 12.2%, 25.8% และ 42.8% ในเดือนก่อนหน้าเดือนตุลาคมเดือนพฤศจิกายนและธันวาคม ตามลำดับ เปอร์เซ็นต์สูงกว่าของหนูเยาวชนในเหยื่อสามารถเกี่ยวข้องกับการนาราษฎร์สืบพันธุ์วงจร ซึ่งจะได้รับอิทธิพลจาก phenology ของนาข้าว รวบรวมขี้ในเดือนตุลาคม พฤศจิกายนและธันวาคมพบสัดส่วนสูงของเหยื่อถอดหัวปอก เช่น 51.2%, 54.8% และ 76.2%ตามลำดับ ขี้น้อยถูกเก็บรวบรวมในเดือนมกราคมและกุมภาพันธ์ มีสัดส่วนค่อนข้างต่ำของเหยื่อถอดหัวปอกเช่น 22.2% และ 50% ตามลำดับ ผลการวิจัยเหล่านี้ที่สามารถอธิบายความเชื่อมโยงกับนกฮูกพันธุ์ระยะเวลาที่ครั้งล่าสุดตุลาคมธันวาคม ที่ชายยุ้งข้าวนกฮูกมักจะประหารชีวิตใช้หัว และนำมาซากหนูบ้านถอดหัวปอกกับหญิงหนุ่มของพวกเขา หนู หนูและคน: Rodent ชีววิทยาและการจัดการ221foramine ยาวกว่าแถวฟันด้านบน และขยายระหว่างฟันแก้ม ในขณะที่สำหรับ R. r. diardiiโดยปกติตัวแปร (รูปที่ 1) ระบุ Rattus tiomanicusโดยสถานะของ stylid anterolabial บนล่างสองกราม (เลขะกุลและ McNeely 1977) ถูกทิ้งอยู่ระเกะระกะเล็กกำหนดเป็น juveniles ถ้ามีหัวกะโหลกขาด วัดกระดูกต้นขาและกระดูกต้นแขนก็จะแยกความแตกต่างjuveniles จากผู้ใหญ่

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วัสดุและวิธีการเป็นเม็ดที่ถูกเก็บรวบรวมตั้งแต่เดือนกันยายน 2001 ถึงเดือนกุมภาพันธ์ปี2002 ในและรอบกล่องรังและเว็บไซต์เกาะในพื้นที่นาในSawah Sempadan, Tanjung Karang, ลังงอร์และรวบรวมตัวอย่างลงในรายเดือน ส่วนบุคคลเม็ดแห้งที่ 60 องศาเซลเซียสเป็นเวลาอย่างน้อย 48 ชั่วโมงแล้วแช่ใน 0.5 M NaOH เม็ดถูกกว่าล้อออกจากกันและเนื้อหาที่บันทึก ถ้ากะโหลกศีรษะถูกนำเสนอต่อไปนี้วัดได้ทำกับ 0.1 มิลลิเมตรโดยใช้คาลิเปอร์ (Mitutoyo ซีรีส์ 505): (1) ระยะเวลาในกะโหลกศีรษะ(จากหลังมากที่สุดจุด supraoccipitals ไปยังปลายด้านหน้าของซ็อกเก็ตฟันหน้าบน(2 ) แถวฟันบนและความยาวของ(3) ราชสำนัก foramen (4) ขากรรไกรล่าง(ขากรรไกรล่าง), (5) กระดูกและ (6) กระดูก. บัตรประจำตัวของargentiventer Rattus และ Rattus Rattus diardii ต่อไปนี้แฮร์ริสัน(1962) . สำหรับอาร์ argentiventer ที่เพดานปากก่อนเลือกเหยื่อโดยนกฮูกยุ้งข้าวในนาข้าวในประเทศมาเลเซียHafidzi, มินนิโซตา * และ Mohd Na'im กรมคุ้มครองพันธุ์พืชคณะเกษตร, Universiti Putra Malaysia, 43400 Serdang, ลังงอร์มาเลเซีย* ผู้รับผิดชอบ อีเมล์: [e-mail] บทคัดย่อเลือกเหยื่อของนกฮูกโรงนา Tyto อัลบ้าในนาข้าวในประเทศมาเลเซียได้รับการวัดโดยใช้การให้อาหารเม็ดที่เก็บรวบรวม. ในและรอบ ๆ กล่องรังและเกาะเว็บไซต์ตั้งแต่เดือนกันยายน 2001 ถึงกุมภาพันธ์ 2002 การวิเคราะห์การให้อาหารเม็ดที่แสดงให้เห็นว่าหนูเป็น94.7% ของอาหารนกฮูกโรงนา '(n = 160) ในขณะที่ช (6.3% n = 5) และนก (7.4% n = 4) เป็นส่วนที่เหลือ หนูนา, Rattus argentiventer ถือว่า 85.7% ของเหยื่อที่สามารถระบุตัวหนูสายพันธุ์และส่วนที่เหลือ(14.3%) คือหนูไม้ Rattus tiomanicus เม็ดที่เก็บรวบรวมได้ในเดือนมกราคมพบว่า 61.1% ของเหยื่อประกอบด้วยหนูเด็กและเยาวชนเมื่อเทียบกับ 12.2%, 25.8% และ 42.8% ในเดือนก่อนหน้านี้ของเดือนตุลาคมพฤศจิกายนและธันวาคมตามลำดับ ร้อยละที่สูงขึ้นของหนูเด็กและเยาวชนในเหยื่อที่สามารถเชื่อมโยงกับนาวงจรการสืบพันธุ์ของหนูซึ่งจะได้รับอิทธิพลจากชีพลักษณ์ข้าวพืชข้าวที่ เม็ดที่เก็บรวบรวมได้ในเดือนตุลาคมพฤศจิกายนและธันวาคมพบว่ามีสัดส่วนที่สูงของเหยื่อโง่คือ 51.2%, 54.8% และ 76.2% ตามลำดับ เม็ดถูกเก็บน้อยลงในเดือนมกราคมและกุมภาพันธ์มีสัดส่วนค่อนข้างต่ำของเหยื่อโง่คือ 22.2% และ 50% ตามลำดับ การค้นพบนี้สามารถอธิบายได้ด้วยการเชื่อมโยงกับระยะเวลาการเพาะพันธุ์นกฮูกที่มีระยะเวลาตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงเดือนธันวาคมในระหว่างที่นกฮูกยุ้งฉางชายมักจะประหารชีวิตและใช้หัวและนำบ้านหัวขาดซากหนูหญิงและหนุ่มสาวของพวกเขา. หนูหนูและคน: หนู ชีววิทยาและการบริหาร221 foramine มีความยาวมากกว่าแถวฟันบนและขยายระหว่างฟันแก้มขณะที่อาร์อาร์ diardii คือมักจะตัวแปร(รูปที่ 1) Rattus tiomanicus มีการระบุการปรากฏตัวของstylid anterolabial ล่างที่สองกราม(Lekagul และ McNeely 1977) กะโหลกศีรษะที่มีขนาดเล็กได้รับการกำหนดให้เป็นหนุ่มสาว ถ้ากะโหลกศีรษะขาดการวัดของกระดูกและกระดูกถูกนำมาใช้ในการแยกแยะหนุ่มสาวจากผู้ใหญ่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

วัสดุและวิธีการ
เม็ดที่เก็บจากกันยายน 2544 ถึงกุมภาพันธ์ 2545 กล่องรัง
ใน และ รอบ ๆเกาะและเว็บไซต์ใน
พื้นที่นาข้าวใน Tanjung Karang ,
sempadan ซะวาห์ , สลังงอร์ และ pooled ในตัวอย่างรายเดือน เม็ดละ 60 ° C
แห้งเป็นเวลาอย่างน้อย 48 ชั่วโมง จากนั้นแช่
0.5 M NaOH เม็ดเป็นมากกว่าล้อแยกและ
เนื้อหาที่บันทึกไว้ ถ้าเป็นกะโหลกที่เป็นปัจจุบันวัดต่อไปนี้
เคย 0.1 มิลลิเมตรใช้ Caliper
( มิตูโตโยชุด 505 ) : ( 1 ) ความยาวกะโหลก ( จากด้านหลังที่สุด
จุดของ supraoccipitals ปลายด้านหน้าของฟันหน้าบน
ซ็อกเก็ต ( 2 ) ฟันแถวและ
ความยาวของ ( 3 ) ช่องเพดานปาก , ( 4 ) ขากรรไกรล่าง
( ขากรรไกรล่าง ) ( 5 ) ( 6 ) กระดูกต้นขาและกระดูกต้นแขน . รหัส
และตัวของตัว argentiventer ตัว diardii ดังนี้
แฮร์ริสัน ( 1962 ) สำหรับ อาร์ argentiventer , ส่วนหน้าเพดานปาก
เหยื่อที่เลือกโดยนกฮูกในนาข้าวในมาเลเซีย hafidzi m.n.
, * Mohd na'im
ภาควิชาอารักขาพืช คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยปุตรา มาเลเซีย 43400 เซอร์ดัง

* , Selangor , ประเทศมาเลเซียที่เขียนอีเมล์ : hafidzi @ Agri . UPM . edu . ของฉัน
นามธรรมการเลือกเหยื่อของโรงนานกฮูก ไทโท อัลบา ในเขตข้อมูลข้าวในมาเลเซียถูกวัดโดยใช้อาหารเม็ดเก็บ
ใน และ รอบ ๆเกาะกล่องรังและเว็บไซต์จาก กันยายน 2544 ถึงกุมภาพันธ์ 2545 การวิเคราะห์ของการให้อาหารเม็ด พบว่า หนูเป็น 94.7
% ของอาหารนกฮูก ( 160 ) ในขณะที่ผู้หญิงปากร้าย ( 6.3 % , n = 5 ) และนก ( 7.4 %
n = 4 ) เป็นส่วนที่เหลือ ทุ่งนาหนูตัว argentiventer ถือร้อยละ 91.7 ระบุหนูเหยื่อ
ชนิดและส่วนที่เหลือ ( 14.3% ) เป็นไม้หนู ตัว tiomanicus . เม็ดเก็บในเดือนมกราคมพบว่า 61.1 %
เหยื่อประกอบด้วยหนูเด็กและเยาวชน , เมื่อเทียบกับ 12.2 ร้อยละ 25.8 % 42.8 เปอร์เซ็นต์ในช่วงเดือนตุลาคม
เดือนพฤศจิกายนและธันวาคมตามลำดับที่สูงขึ้นร้อยละของเด็กและเยาวชนในตัวเหยื่อ สามารถเชื่อมโยงกับ
ทุ่งนาหนูวงจรการสืบพันธุ์ ซึ่งจะได้รับอิทธิพลจากภายในของข้าวต้น เม็ดเก็บ
ในเดือนตุลาคม พฤศจิกายน และธันวาคม พบสัดส่วนของเหยื่อหัวขาด เช่น 51.2 % , 54.8 % และ 76.2 %
ตามลำดับ เม็ดน้อยถูกเก็บในเดือนมกราคมและกุมภาพันธ์มีสัดส่วนที่ค่อนข้างต่ำของเหยื่อหัวขาด
I , 22.2 % และ 50% ตามลำดับ การค้นพบนี้สามารถอธิบายได้โดยสมาคมกับนกเค้าแมวฤดูผสมพันธุ์ที่
กินเวลาตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม ในระหว่างที่ชายนกแสกมักจะตัดศีรษะ และกินหัวและเอาซากหนู
บ้านหัวขาดกับผู้หญิงและเด็ก
หนูหนูและหนูและการจัดการ
คน : ชีววิทยา221
foramine ยาวกว่าฟันแถวบนและขยาย
ระหว่างแก้มฟันในขณะที่สำหรับ R . R .
diardii คือตัวแปรปกติ ( รูปที่ 1 ) ตัว tiomanicus ระบุ
โดยการแสดงตนของ anterolabial stylid ฟันกรามบนล่าง 2
( เลขะกุล McNeely และ 1977 ) กะโหลกเล็ก
เขตเป็นเยาวชน . ถ้ากะโหลกขาด
, วัดของกระดูกต้นแขนกระดูกต้นขา และถูกใช้เพื่อแยกแยะ
เยาวชนจากผู้ใหญ่